చిరునవ్వు వెనుక…
- Dr. Krishna Kumar Vepakomma
- 3 hours ago
- 5 min read
చిరునవ్వు వెనుక, తెలుగు కథ, మానసిక ఆరోగ్యం, Anxiety Telugu Story, Emotional Telugu Story, Work Stress, Mental Health Awareness, ఉద్యోగ ఒత్తిడి, ఆందోళన, భయం, భావోద్వేగ తెలుగు కథ, జీవితం, కుటుంబ బంధాలు, Inspirational Telugu Story, Mental Wellness, Stress Management, Telugu Emotional Story, స్ఫూర్తిదాయక కథ, Mana Telugu Kathalu
Chirunavvu Venuka - Telugu Inspirational Story | Dr. Krishna Kumar Vepepakomma
చిరునవ్వు వెనుక… - తెలుగు ప్రేరణాత్మక కథ | డా. కృష్ణ కుమార్ వేపకొమ్మ
Published in manatelugukathalu.com on 08/07/2026
మనిషి ముఖంపై కనిపించే చిరునవ్వు వెనుక ఎన్నో చెప్పలేని పోరాటాలు దాగి ఉండొచ్చు. ఉద్యోగ ఒత్తిడి, భవిష్యత్తుపై భయం, కుటుంబ బాధ్యతలు, నిరంతర ఆందోళనల మధ్య మానసికంగా అలసిపోయిన ఒక సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్ జీవితాన్ని హృదయానికి హత్తుకునేలా ఆవిష్కరించిన కథే "చిరునవ్వు వెనుక…". మానసిక ఆరోగ్యంపై అవగాహన కలిగించే ఈ కథ ప్రతి పాఠకుడిని ఆలోచింపజేస్తుంది.
రాహుల్… సీనియర్ సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్. అతని జీవితాన్ని చూసిన ప్రతి ఒక్కరికీ అతను అదృష్టవంతుడిలా కనిపించేవాడు.
మంచి ఉద్యోగం, మంచి జీతం, సమాజంలో గౌరవం, ప్రేమించే కుటుంబం. ఆఫీసులో ఎంత క్లిష్టమైన సమస్య వచ్చినా ప్రశాంతంగా పరిష్కరించే వ్యక్తిగా అతనికి మంచి పేరు.
“రాహుల్ ఉన్నాడంటే చాలు, ఏ సమస్యకైనా పరిష్కారం దొరుకుతుంది, ” అనేది సహోద్యోగుల భావన.
కానీ ఆ నమ్మకం వెనుక ఒక నిజం దాగి ఉండేది.
అందరికీ కనిపించింది రాహుల్ చిరునవ్వే. ఆ చిరునవ్వు వెనుక దాగి ఉన్న సంఘర్షణను మాత్రం ఎవ్వరూ చూడలేదు.
బయటకు అంతా సవ్యంగానే కనిపించినా, లోపల ఏదో తెలియని భయం అతన్ని వెంటాడేది. రోజంతా పనిలో నిమగ్నమై ఉన్నా, ఖాళీ దొరికిన ప్రతి క్షణం అతని ఆలోచనలు మళ్లీ అదే చోటికి చేరేవి.
నిద్రకు ఉపక్రమించిన తర్వాత కూడా ఆ ఆలోచనలు ఆగేవి కాదు. కళ్లు మూసుకున్నా… మనసుకు మాత్రం విశ్రాంతి దొరికేది కాదు.
అతని మనసులో పదేపదే మెదిలేవి ఒకే ప్రశ్నలు…
“ఉద్యోగంలో ఏదైనా తప్పు జరిగితే?” “నేను తీసుకున్న నిర్ణయం తప్పైతే?” “నా కుటుంబానికి ఏదైనా అయితే?”
వాటిని మరిచిపోవాలని ప్రయత్నించిన ప్రతిసారీ, అవే ఆలోచనలు తిరిగి వచ్చి అతన్ని కలవరపెట్టేవి.
మొదట్లో వాటిని సాధారణ పని ఒత్తిడిగానే భావించాడు. కానీ రోజులు గడిచేకొద్దీ పరిస్థితి మారింది. ఒక ఈ-మెయిల్ పంపేముందు నాలుగైదుసార్లు చదివేవాడు. మీటింగ్ ముగిసిన తర్వాత కూడా తాను చెప్పిన ప్రతి మాటను మనసులో మళ్లీ మళ్లీ గుర్తు చేసుకునేవాడు. ఎక్కడైనా తప్పు మాట్లాడానేమోనని ఆలోచించేవాడు. రాత్రిళ్లు నిద్రపోయినా, మధ్యలో ఒక్కసారిగా మెలకువ వచ్చేది.
…………………………
ఒక రాత్రి భోజనం తర్వాత రాహుల్, అతని భార్య శ్వేత బాల్కనీలో కూర్చున్నారు.
శ్వేత మెల్లగా అడిగింది.
“రాహుల్… ఏమైనా ఇబ్బంది ఉందా?”
“లేదు. ”
“అయితే ఈ మధ్య ఎందుకిలా ఉంటున్నావు?”
“ఎలా?”
“మాతో మాట్లాడుతున్నావు… కానీ మనసు మాత్రం ఎక్కడో ఉంది. ”
రాహుల్ కాసేపు మౌనంగా ఉండిపోయాడు.
“కొంచెం పని ఒత్తిడి అంతే. ”
శ్వేత అతని ముఖంలోకి చూసింది.
“పని ఒత్తిడి నీకు కొత్త కాదు రాహుల్. కానీ ఇలా నువ్వు మౌనంగా ఉండటం మాత్రం నాకు కొత్తగా అనిపిస్తోంది. ”
రాహుల్ నవ్వాడు.
కానీ ఆ నవ్వు పెదవుల మీదే ఆగిపోయింది.
అంతకుమించి అతను ఏమీ మాట్లాడలేదు.
శ్వేత కూడా ఇంకేమీ అడగలేదు.
అతను చెప్పాలనుకోని విషయాన్ని బలవంతంగా అడిగి తెలుసుకోలేమని ఆమెకు తెలుసు.
కానీ ఒక విషయం మాత్రం ఆమెకు స్పష్టంగా అర్థమైంది.
రాహుల్ను అలసిపోయేలా చేస్తున్నది పని కాదు… అతని ఆలోచనలే.
………………………..
రెండు వారాలు గడిచాయి…. ఒక రోజు అర్ధరాత్రి ఫోన్ మోగింది…
రాహుల్ ఉలిక్కిపడి ఫోన్ అందుకున్నాడు.
“రాహుల్, వెంటనే కంపెనీకి రావాలి, ” అని సీఈఓ స్వరం.
“ఏమైంది సర్?”
“భారీ సైబర్ దాడి జరిగింది. కంపెనీ డేటా ప్రమాదంలో ఉంది. ”
ఇరవై నిమిషాల్లో అతను ఆఫీసులో ఉన్నాడు.
ప్రతి స్క్రీన్పైనా హెచ్చరికలు కనిపిస్తున్నాయి. టెక్నికల్ టీమ్ గందరగోళంలో ఉంది.
“సర్, ఏమి చేద్దాం?” అని ఒక ఇంజినీర్ ఆందోళనగా అడిగాడు.
రాహుల్ ఒక నిట్టూర్పు విడిచాడు.
“అందరూ ప్రశాంతంగా ఉండండి. భయపడితే సమస్య పెద్దదవుతుంది. నెమ్మదిగా ముందుకు వెళ్దాం. ”
గదిలో నిశ్శబ్దం అలుముకుంది.
“ముందు నెట్వర్క్ను ఐసోలేట్ చేయండి. బ్యాకప్లను వేరుగా ఉంచండి. ఎవరూ ఊహల ఆధారంగా నిర్ణయాలు తీసుకోవద్దు. నిర్ధారించిన సమాచారంతోనే ముందుకు వెళ్దాం, ” అన్నాడు రాహుల్.
టీమ్ వెంటనే పనిలో పడింది.
మూడు రోజుల పాటు రాహుల్కు నిద్ర లేదు. భోజనం కూడా సరిగా చేయలేదు. టీమ్తో కలిసి క్షణం తీరిక లేకుండా పనిచేశాడు. చివరకు సిస్టమ్ పూర్తిగా పునరుద్ధరించబడింది. గదంతా చప్పట్లతో మార్మోగిపోయింది.
సీఈఓ రాహుల్ భుజంపై చేయి వేసి, “నీ స్థిరత్వం వల్లే ఈ పరిస్థితిని ఎదుర్కోగలిగాం,” అన్నాడు.
ఆ రోజు రాహుల్పై అందరి అభిమానం మరింత పెరిగింది. కానీ ఆ ప్రశంసల వెనుక అతని శరీరం, మనసు ఎంత అలసిపోయాయో ఎవరికీ తెలియదు.
…………………………
ఇంటికి వచ్చిన కొద్దిసేపటికే అతనిలో ఏదో తెలియని అసహనం మొదలైంది. గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలైంది. శ్వాస తీసుకోవడం కష్టంగా అనిపించింది. చేతులు వణికాయి.
“శ్వేతా…” అని పిలవగానే ఆమె పరుగెత్తుకొచ్చింది.
“ఏమైంది?”
“నాకు… గుండెపోటు వచ్చినట్టుంది. ”
ఒక్క క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా ఆమె అతన్ని ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లింది.
అన్ని పరీక్షలు పూర్తయ్యాక డాక్టర్ రిపోర్టులు చూసి ప్రశాంతంగా అన్నాడు.
“మీ గుండె బాగానే ఉంది. ”
రాహుల్ ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.
“అయితే నాకు ఇలా ఎందుకు అయింది డాక్టర్?”
డాక్టర్ రాహుల్కు దగ్గరగా కూర్చున్నాడు.
“మీరు చివరిసారి ప్రశాంతంగా నిద్రపోయింది ఎప్పుడు?”
రాహుల్ సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు.
“ఎప్పుడూ ఏదో చెడు జరగబోతుందన్న భయం వేస్తుందా?”
రాహుల్ మెల్లగా తల ఊపాడు.
“చిన్న విషయాలనైనా పదేపదే ఆలోచిస్తారా?”
మళ్లీ తల ఊపాడు.
డాక్టర్ రిపోర్టులను పక్కన పెట్టి రాహుల్ వైపు చూశాడు.
“మీ శరీరానికి పెద్ద సమస్య ఏమీ లేదు, రాహుల్… కానీ చాలా కాలంగా మీ మనసు విశ్రాంతి లేకుండా పోరాడుతోంది. ”
ఆ మాటలు అతని మనసును కదిలించాయి.
ఇంతకాలం రాహుల్ తన శరీరానికి విశ్రాంతి ఇచ్చాడు. కానీ మనసులో పేరుకుపోతున్న అలసటను మాత్రం పట్టించుకోలేదు.
…………………………
డాక్టర్ సూచనతో అతను మానసిక ఆరోగ్య నిపుణుడు డాక్టర్ అరవింద్ను కలిశాడు.
మొదటి రోజు అరవింద్ ఎక్కువ మాట్లాడలేదు.
రాహుల్ చెప్పిందంతా విన్నాడు.
తర్వాత ప్రశాంతంగా అడిగాడు.
“మీరు ఎక్కువగా దేనికి భయపడుతున్నారు?”
“తప్పు చేస్తానేమో అని. ”
“ఇప్పటివరకు అలాంటి తప్పు చేశారా?”
రాహుల్ కాసేపు ఆలోచించాడు.
“లేదు. ”
“మీరు వాస్తవంతో కాదు… మీ మనసులో ఏర్పడిన భయాలతో పోరాడుతున్నారు. ”
ఆ ఒక్క వాక్యం అతని ఆలోచనలను కుదిపేసింది.
“మన మనసు కొన్నిసార్లు ప్రమాదం లేని చోట కూడా ప్రమాదాన్ని వెతుకుతుంది, ” అని అరవింద్ చెప్పాడు. “ఆ ఆలోచన నిజమని నమ్మినప్పుడే భయం పెరుగుతుంది. ”
రాహుల్ మౌనంగా విన్నాడు.
“భయపడటం తప్పు కాదు. కానీ ప్రతి భయాన్ని నిజమేనని నమ్మడం మాత్రం మనల్ని అలసిపోయేలా చేస్తుంది. ”
ఆ రోజు అతను తన గురించి కొత్తగా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు.
…………………………
రాహుల్ నెమ్మదిగా తన జీవనశైలిని మార్చుకోవడం ప్రారంభించాడు. ముందుగా నిద్ర సమయాన్ని సరిచేసుకున్నాడు. ప్రతిరోజూ కొంతసేపు నడవడం అలవాటు చేసుకున్నాడు.
డాక్టర్ సూచించిన పద్ధతులను క్రమంగా పాటిస్తూ ముందుకు సాగాడు. పని ముగిశాక ల్యాప్టాప్ను మూసేయడం, కుటుంబంతో గడిపే క్షణాలకు విలువ ఇవ్వడం కూడా నేర్చుకున్నాడు.
ముఖ్యంగా… తన మనసు చెప్పే ప్రతి మాటను నిజమని నమ్మకూడదని అర్థం చేసుకున్నాడు. మార్పు ఒక్కరోజులో రాలేదు.
కానీ రోజులు గడిచేకొద్దీ భయం తన పట్టు వదిలింది. ప్రశాంతత నెమ్మదిగా అతని జీవితంలోకి తిరిగి వచ్చింది.
…………………………
ఆరు నెలల తర్వాత…
ఒక యువ సహోద్యోగి అతని కేబిన్ తలుపు తట్టాడు.
“సార్… మీతో ఐదు నిమిషాలు మాట్లాడవచ్చా?”
“రండి… కూర్చోండి. ”
అతను కూర్చున్నాడు. కానీ మాట్లాడలేకపోయాడు.
రాహుల్ అతని ముందుకు నీళ్ల గ్లాసు జరిపాడు.
“ఏమైంది?”
కొద్దిసేపటి మౌనం తర్వాత అతను మాట్లాడడం ప్రారంభించాడు.
“ఈ మధ్య ఏ పనిమీదా దృష్టి పెట్టలేకపోతున్నాను సార్. రాత్రిళ్లు నిద్ర రావడం లేదు. ఇంట్లో ఎవరికీ చెప్పలేకపోతున్నాను. ”
రాహుల్ మధ్యలో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు.
అతను చెప్పిందంతా ఓపికగా విన్నాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత అడిగాడు.
“ఇది ఎప్పటి నుంచి?”
“దాదాపు నాలుగు నెలలు. ”
“నాలుగు నెలలుగా… ఇవన్నీ నువ్వు ఒంటరిగానే మోస్తున్నావా?”
ఆ యువకుడు నిశ్శబ్దంగా తల ఊపాడు.
“నాకు ఏదో బలహీనత వచ్చిందనుకున్నాను సార్. ”
రాహుల్ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“బలహీనత కాదు… అలసిపోయింది నీ మనసు. ”
“అయితే నేను ఏం చేయాలి?”
“ఈ రోజు నువ్వు చేసిన పని కొనసాగించు. ”
“ఏది సార్?”
“మనసులో ఉన్న విషయాలను దాచుకోకుండా చెప్పండి. అవసరమైనప్పుడు సహాయం అడగడానికి వెనుకాడకండి. ప్రతి సమస్యను ఒంటరిగా ఎదుర్కోవాలని అనుకోకండి. ”
ఆ యువకుడి కళ్లలో కొద్దిసేపటి క్రితం కనిపించిన ఆందోళన క్రమంగా తగ్గిపోయింది.
“ధన్యవాదాలు సార్. ”
రాహుల్ చిరునవ్వుతో అన్నాడు.
“నాకు కాదు రాహుల్… సహాయం కావాలని అంగీకరించి ఇక్కడికి వచ్చిన నీ ధైర్యానికి ఈ అభినందన."
అతను మెల్లగా నవ్వి బయటకు వెళ్లిపోయాడు.
రాహుల్ కిటికీ దగ్గర నిలబడి, తన ఆలోచనల్లో మునిగిపోయాడు.
అతని కళ్ల ముందు ఎంతో మంది తమ తమ పనుల్లో నిమగ్నమై ఉన్నారు. కానీ వారి ముఖాల వెనుక దాగిన భావాలు ఎవరికీ తెలియవు.
ఆ క్షణంలో రాహుల్కు ఒక నిజం అర్థమైంది.
కొన్ని గాయాలు కంటికి కనిపించవు. కొన్ని పోరాటాలు మాటల్లో వినిపించవు.
అలాంటి మనసులకు కావాల్సింది వెంటనే పరిష్కారాలు కాదు… అర్థం చేసుకునే ఒక తోడు.
———————————
డా. కృష్ణకుమార్ వేపకొమ్మ
మీ అభిప్రాయం ఏమిటి?
ఎప్పుడూ నవ్వుతూ కనిపించే వ్యక్తి కూడా లోపల తీవ్రమైన మానసిక ఒత్తిడితో బాధపడవచ్చని మీరు నమ్ముతారా? అలాంటి పరిస్థితిలో ఉన్నవారికి మనం ఎలా తోడుగా నిలవాలి?
మీ అభిప్రాయాన్ని కామెంట్స్లో పంచుకోండి.
***
డా. కృష్ణ కుమార్ వేపకొమ్మ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు:
డా. కృష్ణ కుమార్ వేపకొమ్మ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx/docs రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం:
నమస్కారం,
నేను డా. వేపకొమ్మ కృష్ణకుమార్, జువాలజీ లో డాక్టరేట్ పొందిన విశ్రాంతి ప్రొఫెసర్; మాజీ ప్రిన్సిపల్. విద్యారంగంలో 30 సంవత్సరాల పైగా అనుభవం కలిగి, పుస్తక రచయిత, పరిశోధక, విద్యా నిపుణుడిగా సేవలందించాను. ప్రస్తుతం పలు ప్రముఖ పత్రికల్లో కాలమిస్టుగా సామాజిక, విద్యా, సమకాలీన అంశాలపై విశ్లేషణాత్మక వ్యాసాలు రాస్తూ ప్రజల్లో చైతన్యం కలిగిస్తున్నాను.
మీ సంస్థలో నా అనుభవాన్ని ఉపయోగించి గుణాత్మక, ఆసక్తికర వ్యాసాలు అందించగలనని తెలియజేయడం నాకు సంతోషంగా ఉంది.
డాక్టర్ కృష్ణ కుమార్ వేపకొమ్మ
ప్రొఫెసర్ & ప్రిన్సిపాల్ (రిటైర్డ్)
వార్తాపత్రిక కాలమిస్ట్
రాజీవ్ నగర్, హైదరాబాద్