నిధి చాలా సుఖమా?
- Ch. Pratap
- 1 hour ago
- 4 min read
#NidhiChalaSukhama, #నిధిచాలాసుఖమా, #ChPratap, #TeluguInspirationalStories, #ప్రేరణాదాయకకథలు
Nidhi Chala Sukhama - New Telugu Story Written By Ch. Pratap
Published in manatelugukathalu.com on 06/03/2026
నిధి చాలా సుఖమా - తెలుగు కథ
రచన: Ch. ప్రతాప్
గోదావరి నదీ తీరాన ఉన్న ఒక చిన్న గ్రామంలో రంగయ్య అనే రైతు ఉండేవాడు. అతడికి ఉన్న రెండెకరాల పొలమే అతడి ప్రపంచం. ఉదయాన్నే నాగలి పట్టుకుని పొలానికి వెళ్లడం, మధ్యాహ్నం చెట్టు నీడన చద్ది అన్నం తినడం, సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చి భార్య సీతమ్మతో ముచ్చటించడం అతడి దినచర్య. రంగయ్య ముఖంలో ఎప్పుడూ ఒక రకమైన ప్రశాంతత ఉట్టిపడుతుండేది. అతడు ఎప్పుడూ ఒకటే మాట అనేవాడు, "దేవుడు మనకిచ్చిన ఈ కాస్త తిండి, ఈ కాయకష్టం, రాత్రికి వచ్చే ఈ ప్రశాంతమైన నిద్ర చాలు. అంతకు మించిన స్వర్గం ఎక్కడుంటుంది?" అని. రంగయ్యకు ఉన్నది తక్కువే అయినా, తన దగ్గరకు వచ్చిన ఎవరినీ ఖాళీ చేతులతో పంపేవాడు కాదు. తన పొలంలో పండిన కూరగాయలను ఊరి వారందరికీ పంచుతూ అందరి ప్రేమాభిమానాలను పొందేవాడు.
కానీ అదే గ్రామంలో సోమనాథం అనే మరొక వ్యక్తి ఉండేవాడు. అతడు ఊరిలో పెద్ద వ్యాపారి. అతడికి మేడలు, మిద్దెలు, పది మంది పనివారు ఉండేవారు. ఊరిలో అందరికంటే ధనవంతుడు అతడే. అయినా సోమనాథానికి మనశ్శాంతి ఉండేది కాదు. ఎప్పుడూ తన ఆస్తిని ఎలా రెట్టింపు చేసుకోవాలి, ఇతరుల కంటే ఇంకా గొప్పగా ఎలా ఎదగాలి అనే ఆలోచనలతో సతమతమవుతుండేవాడు. అతడికి పురాణ కథల్లోని గుప్త నిధులంటే మహా ఇష్టం. ఎక్కడైనా అపారమైన ధనం దొరికితే తన జీవితం మారిపోతుందని కలలు కనేవాడు. సోమనాథం సంపాదనలో పడి తన ఆరోగ్యాన్ని, కుటుంబాన్ని కూడా నిర్లక్ష్యం చేసేవాడు. తన దగ్గర ఉన్న దానితో తృప్తి పడకుండా లేని దాని కోసం నిరంతరం తపించేవాడు.
ఒకరోజు సోమనాథానికి తన పాత ఇంట్లో ఒక పురాతన తాళపత్రం దొరికింది. దానిని జాగ్రత్తగా చదవగా, గ్రామానికి ఆవల ఉన్న పాడుబడిన శివాలయం కింద ఒక పెద్ద బంగారు నిధి ఉన్నట్లు అందులో రాసి ఉంది. అది చూసినప్పటి నుండి సోమనాథానికి నిద్ర కరువైంది. ఎలాగైనా ఆ నిధిని దక్కించుకోవాలని పథకాలు వేశాడు. ఎవరికీ అనుమానం రాకుండా పగలు నిద్రపోయి, రాత్రి వేళల్లో ఆ పాడుబడిన ఆలయానికి వెళ్లి తవ్వకాలు మొదలుపెట్టాడు. ఆ నిధి ధ్యాసలో పడి వ్యాపారాన్ని గాలికొదిలేశాడు. ఇంటికి రావడం తగ్గించాడు. అతడి ప్రవర్తన చూసి గ్రామస్తులందరూ ఏదో జరుగుతోందని అనుకునేవారు కానీ, ఎవరూ అడిగే ధైర్యం చేసేవారు కాదు. మరోవైపు రంగయ్య తన పొలంలో కష్టపడుతూ, ప్రకృతిని ప్రేమిస్తూ ఎప్పటిలాగే సంతోషంగా ఉండేవాడు.
ఒకనాడు రంగయ్య అడవికి వెళ్తుండగా పాడుబడిన ఆలయం వద్ద నీరసంగా పడి ఉన్న సోమనాథం కనిపించాడు. అతడి కళ్లు లోపలికి పోయాయి, ముఖం పాలిపోయింది. అతడిని చూసి జాలిపడిన రంగయ్య దగ్గరకు వెళ్లి, "ఏమయ్యా సోమనాథం, ఎందుకిలా అయిపోయావు? ఉన్న సుఖాన్ని వదిలేసి ఈ అడవిలో ఏంటి నీకు పని? ఆ నిధి దొరికితే మాత్రం నీకు వచ్చే సుఖం ఏముంది?" అని అడిగాడు. దానికి సోమనాథం ఎంతో గర్వంగా, "నీకేం తెలుసు రంగయ్యా! ఆ నిధి దొరికితే నేను ఈ దేశంలోనే గొప్ప ధనవంతుడిని అవుతాను. అందరూ నా ముందు మోకరిల్లుతారు. అప్పుడు నాకు లేని సుఖం అంటూ ఏముంటుంది? నీలాగా బురదలో కష్టపడాల్సిన అవసరం ఉండదు" అని సమాధానం ఇచ్చాడు. రంగయ్య మెల్లగా నవ్వి, "సుఖం అనేది బయట దొరికే బంగారం లో లేదు సోమనాథం, అది మన మనసులో ఉంటుంది" అని చెప్పి వెళ్లిపోయాడు.
కొన్ని రోజులకు సోమనాథం పట్టుదల ఫలించింది. భూమిని చాలా లోతుగా తవ్విన తర్వాత ఒక పెద్ద ఇనుప పెట్టె దొరికింది. దానిని తెరిచి చూడగా, అందులో కళ్లు చెదిరేలా బంగారు నాణేలు, వజ్రాలు, వైఢూర్యాలు ఉన్నాయి. సోమనాథం ఆనందానికి అవధులు లేవు. "నేను సాధించాను! ఇక నా అంతటి వాడు లేడు!" అని గట్టిగా కేకలు వేశాడు. కానీ ఆ నిధి దొరికిన క్షణం నుండి అతడికి కొత్త కష్టాలు మొదలయ్యాయి. ఆ నిధిని ఇంటికి ఎలా తీసుకెళ్లాలి? ఎవరికైనా తెలిస్తే రాజుగారు లాక్కుంటారా? లేక దొంగలు దోచుకుంటారా? అనే భయం పట్టుకుంది. ఎలాగోలా అర్ధరాత్రి వేళ ఆ పెట్టెను ఇంటికి చేరవేశాడు. కానీ అప్పటి నుండి అసలైన నరకం మొదలైంది.
ఆ నిధి గురించి ఇంట్లోని పనివారికి తెలుస్తుందేమో అని అతడు భయం పట్టుకుంది. ఎక్కడ దొంగలు పడతారో అని రాత్రంతా కంటిమీద కునుకు లేకుండా ఆ పెట్టెపైనే కూర్చునేవాడు. కిటికీలో గాలికి చెట్టు కొమ్మ కదిలినా దొంగలు వచ్చారేమో అని ఉలిక్కిపడేవాడు. తన భార్య ఏదైనా అడిగితే తన నిధి కోసం అడుగుతోందేమో అని అనుమానించేవాడు. ఆఖరికి తన సొంత పిల్లలను కూడా దగ్గరకు రానివ్వలేదు. ధనం పెరిగే కొద్దీ అతడి మనసులో అశాంతి, కోపం, అనుమానం కూడా పెరిగాయి. సోమనాథం ఆ నిధితో ఏ ఒక్క వస్తువును కొనుక్కోలేకపోయాడు, కడుపునిండా అన్నం తినలేకపోయాడు. ఒకవేళ అన్నంలో ఎవరైనా విషం కలిపారేమో అని భయపడేవాడు. సుఖం కోసం వెతికిన నిధి అతడికి అశాంతిని, ఒంటరితనాన్ని మాత్రమే మిగిల్చింది. నిరంతరం భయంతో బతకడం వల్ల అతడి ఆరోగ్యం పూర్తిగా క్షీణించింది.
ఒకరోజు ఉదయం రంగయ్య ఎప్పటిలాగే పొలానికి వెళ్తూ సోమనాథం ఇంటి ముందు ఆగాడు. అక్కడ సోమనాథం వాకిట్లో ఒక మూలన ముడుచుకుని కూర్చుని ఉండటం చూశాడు. అపరిశుభ్రమైన బట్టలు, చెదిరిన జుట్టుతో ఉన్న సోమనాథం పక్షవాతం వచ్చిన వాడిలా కనిపిస్తున్నాడు. రంగయ్య లోపలికి వెళ్లి "సోమనాథం, ఇప్పుడు చెప్పు.. నిధి చాలా సుఖమా? నీ దగ్గర ఉన్న ఈ అపారమైన బంగారం నీకు ఒక్క నిమిషం ప్రశాంతతను ఇవ్వగలిగిందా? కనీసం నిన్ను కంటినిండా నిద్ర పోనిచ్చిందా?" అని నెమ్మదిగా ప్రశ్నించాడు.
అప్పుడు సోమనాథానికి అసలైన సత్యం బోధపడింది. కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటూ, "రంగయ్యా, నా దగ్గర ఏమీ లేనప్పుడు ప్రశాంతంగా నిద్రపోయేవాడిని. ఈ నిధి వచ్చిన తర్వాత నేను మనిషినన్న సంగతే మరిచిపోయాను. ఈ బంగారం నన్ను బంధీని చేసింది. ఇది నా ప్రాణాలను కాపాడలేదు కదా, ఉన్న ప్రాణాన్ని తీసేలా ఉంది" అని వాపోయాడు.
వెంటనే సోమనాథం ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాడు. ఆ నిధిని గ్రామంలోని పాఠశాల, చెరువు బాగు చేయడానికి మరియు ఒక పెద్ద ఆసుపత్రి నిర్మాణానికి దానం చేశాడు. ఆ మరుసటి క్షణం నుండి సోమనాథం మనసు తేలికపడింది. ఎప్పుడైతే ఆ భారం దిగిపోయిందో, అప్పుడు అతడికి మళ్ళీ నిద్ర పట్టడం మొదలైంది. త్యాగంలో ఉన్న సుఖం, కేవలం సంపాదించి దాచుకోవడంలో లేదని అతడు తెలుసుకున్నాడు.
సంతోషం అనేది వస్తువులలో లేదా బంగారంలో ఉండదని, అది మనసులోని తృప్తిలో ఉంటుందని ఆ గ్రామస్తులందరూ గ్రహించారు. రంగయ్య చెప్పినట్లుగా, సంతృప్తికి మించిన గొప్ప నిధి ప్రపంచంలో మరొకటి లేదు. అవసరానికి మించిన ధనం మనిషిని సుఖపెట్టదు సరే కదా, ఉన్న ప్రశాంతతను కూడా దూరం చేస్తుంది. నిజమైన నిధి అనేది మనం పదిమందికి చేసే సహాయంలోనూ, మన మనసులో ఉండే ప్రశాంతతలోనూ ఉంటుంది.
సమాప్తం
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments