మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 2
- Ch. Pratap
- 36 minutes ago
- 7 min read
Mathrusri Tariginda Vengamamba - Part 2- Telugu Devotional Serial | Ch. Pratap
మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 2 - తెలుగు భక్తిరస ధారావాహిక | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 08/09/2026
తరిగొండ వెంగమాంబ బాల్యం సాధారణ బాలిక జీవితం కాదు. ఒకసారి విన్న పురాణాన్ని గ్రహించి దాని అంతరార్థాన్ని వివరించే మేధస్సు, పదేళ్ల వయసులోనే పద్యరచనకు శ్రీకారం చుట్టిన సాహిత్య ప్రతిభ, యోగసాధనపై ఆసక్తి, గురువులను సైతం ఆశ్చర్యపరిచిన జ్ఞానం, నరసింహస్వామిపై అచంచలమైన భక్తి — ఇవన్నీ ఆమె భవిష్యత్తులో మహాయోగినిగా, కవయిత్రిగా ఎదగబోతున్నదనే సంకేతాలుగా కనిపిస్తాయి. ‘మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ’ పార్ట్ 2లో ఆమె బాల్యంలోని మరికొన్ని విశేష ఘట్టాలను తెలుసుకుందాం.
జరిగిన కథ: వెంగమాంబ బాల్యంలోనే దివ్య శక్తీ సంపన్నురాలని గ్రామస్థులు, తలిదండ్రులు, గురువులు గ్రహిస్తారు.
మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 2
తరిగొండ వెంగమాంబ బాల్యంలో ఆమెకు ‘శ్రవణ శక్తి’ మరియు ‘ఏకసంధాగ్రాహి’ గుణము ఏ విధంగా ఉండేవో తెలిపే ఒక అద్భుత ఘట్టం ఆమె మేధస్సును లోకానికి చాటిచెప్పింది.
వెంగమాంబకు పదేళ్ల వయసు ఉన్నప్పుడు, వారి గ్రామానికి ఒక గొప్ప పురాణ ప్రవచనకర్త వచ్చారు. ఆయన భాగవతంలోని ఘట్టాలను అత్యంత క్లిష్టమైన సంస్కృత పదాలతో వివరిస్తూ ఉండేవారు.
గ్రామస్థులందరూ ఆ ప్రవచనాలు వినడానికి వచ్చేవారు, కానీ అందులోని లోతైన అర్థాలు సామాన్యులకు అర్థం కావడం కష్టంగా ఉండేది. బాలిక అయిన వెంగమాంబ ఒక మూలన కూర్చుని ఎంతో ఏకాగ్రతతో ఆ ప్రవచనాన్ని వినేది.
ఒకరోజు ప్రవచనకర్త ‘ప్రహ్లాద చరిత్ర’ గురించి వివరిస్తూ, ఒక క్లిష్టమైన శ్లోకాన్ని ఉచ్చరించి దానికి అర్థం చెప్పమని అక్కడున్న పండితులను కోరారు.
పండితులు ఎవరూ సరైన సమాధానం చెప్పలేక మౌనంగా ఉండిపోయారు. అప్పుడు వెంగమాంబ నెమ్మదిగా లేచి, ఆ శ్లోకాన్ని స్పష్టమైన ఉచ్చారణతో తిరిగి పలకడమే కాకుండా, ప్రహ్లాదుడి అంతరంగంలో నరసింహస్వామి పట్ల ఉన్న భక్తిని కవితాత్మక శైలిలో వివరించింది. ఆ చిన్నారి నోట అంతటి గంభీరమైన అర్థాలు రావడం చూసి ఆ పండితుడు ఆశ్చర్యపోయాడు.
ఆయన ఆమెను దగ్గరకు పిలిచి, "అమ్మా! నీవు ఇంతకు ముందు ఎక్కడైనా ఈ పురాణాన్ని చదివావా?" అని అడిగారు.
దానికి ఆమె, "నేను చదవలేదు స్వామీ, మీరు చెబుతుంటే ఆ పదాలు నా కళ్ల ముందు దృశ్యాలుగా మారుతున్నాయి" అని సమాధానం ఇచ్చింది.
ఆ రాత్రి వెంగమాంబ ఇంటికి వెళ్లిన తర్వాత, తాను విన్న ప్రహ్లాద చరిత్రను పద్య రూపంలో రాయడం ప్రారంభించింది. మరుసటి రోజు ఉదయం ఆమె రాసిన తాళపత్రాలను చూసిన ఆమె తండ్రి కృష్ణయామాత్యులు ఆశ్చర్యానికి లోనయ్యారు.
ఎందుకంటే, అందులో వాడిన భాషా పరిజ్ఞానం మరియు ఛందస్సు అనుభవజ్ఞులైన కవులకే సాధ్యమయ్యే విధంగా ఉన్నాయి. సామాన్య బాలికగా భావించిన తన కూతురిలో ఇంతటి సాహిత్య ప్రతిభ ఎలా ఉందో ఆయనకు అర్థం కాలేదు. ఆ పండితుడు కూడా ఆ రచనలను చూసి, "ఈ బాలిక వాక్కులో సాక్షాత్తూ వాగ్దేవి కొలువై ఉంది, భవిష్యత్తులో ఈమె సాహిత్య జగత్తులో ధ్రువతారలా మెరుస్తుంది" అని దీవించారు.
ఈ సంఘటన వెంగమాంబ జీవితంలో ఒక గొప్ప మలుపు. చదువు కంటే వినడం (శ్రవణం) ద్వారా భగవంతుడిని ఎలా చేరుకోవచ్చో ఆమె నిరూపించింది. సమాజం ఆమెను గృహకృత్యాలకే పరిమితం చేయాలని చూసినా, ఆమెలోని ఈ జ్ఞానతృష్ణ ఆమెను ఆధ్యాత్మిక శిఖరాల వైపు నడిపించింది.
బాల్యంలోనే ఆమెకు కలిగిన ఈ సాహిత్య ప్రేరణే తర్వాతి కాలంలో ఆమె చేత అనేక యక్షగానాలు, ద్విపద కావ్యాలు మరియు సంకీర్తనలు రాయించింది. ఈ అద్భుత ఘట్టం భగవంతుడు తన భక్తులకు జ్ఞానాన్ని ఏ విధంగా ప్రసాదిస్తాడో చెప్పడానికి ఒక చక్కని నిదర్శనం. భక్తితో వినే ప్రతి మాటా ఒక కావ్యంగా మారుతుందని వెంగమాంబ తన బాల్య ప్రతిభతో నిరూపించింది.
తరిగొండ వెంగమాంబ బాల్యంలో ఆమెకు యోగశాస్త్రం పట్ల కలిగిన ఆసక్తి మరియు 'ప్రకృతి మాత' నుండి ఆమె పొందిన రహస్య ఉపదేశం గురించిన ఒక వింతైన ఘట్టం ఆమెను సామాన్య బాలికల కంటే భిన్నంగా నిలబెట్టింది.
ఆమెకు సుమారు తొమ్మిదేళ్ల వయసున్నప్పుడు, తన గ్రామం పక్కనే ఉన్న ఒక కొండ ప్రాంతంలోని గుహల వద్దకు తరచుగా వెళ్లేది. ఒకరోజు ఆమె అక్కడ ఒక పురాతనమైన మర్రిచెట్టు కింద ధ్యానంలో ఉండగా, ఒక అద్భుతమైన దివ్యశక్తి ఆమెను ఆవరించింది. ఆ సమయంలో ఆమెకు మానవ భాషలో కాకుండా, ప్రకృతిలోని శబ్దాల ద్వారా ఒక గొప్ప జ్ఞానోదయం కలిగిందని చెబుతారు.
ఆమె ఇంటికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, గతంలో ఎన్నడూ చూడని విధంగా తన శరీరంలోని నాడీ మండలాన్ని నియంత్రించడం ప్రారంభించింది. ఆమె శ్వాసను బిగబట్టి గంటల తరబడి స్థాణువులా కూర్చునేది. ఇది చూసిన ఆమె తల్లిదండ్రులు కంగారుపడి, ఆమెకు ఏదో జబ్బు చేసిందని భావించి వైద్యులను పిలిపించారు.
వైద్యులు వచ్చి ఆమె నాడిని పరీక్షించగా, ఆశ్చర్యకరంగా ఆమె నాడి కొట్టుకోవడం ఆగిపోయింది, కానీ ఆమె ముఖంలో మాత్రం ఒక దివ్యమైన తేజస్సు వెలుగుతూ ఉంది. వైద్యులు అసలు ఏమి జరుగుతుందో అర్థం కాక తెల్లబోయారు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత వెంగమాంబ తనంతట తానుగా కళ్లు తెరిచి, "నరసింహస్వామి నా హృదయంలో ఊపిరి పోస్తున్నారు, మీకు నాడి ఎందుకు వినిపిస్తుంది?" అని ప్రశ్నించింది.
ఈ సంఘటనతో ఆమె కేవలం భక్తురాలే కాకుండా, ఒక గొప్ప యోగిని అని అందరికీ అర్థమైంది. అదే సమయంలో ఆమె తన తోటి బాలికలతో కలిసి ఆడుకుంటున్నప్పుడు, మట్టితో బొమ్మలు చేసి వాటికి ప్రాణ ప్రతిష్ఠ చేస్తున్నట్లుగా భావించేది. ఆమె చేసిన మట్టి ప్రతిమల నుండి ఒక రకమైన కాంతి వెలువడటం చూసి గ్రామస్థులు విస్తుపోయేవారు.
ఒకసారి ఒక బాలుడు ఆమె వద్దకు వచ్చి, తాను ఆడుకుంటున్న పక్షి చనిపోయిందని ఏడ్చాడు. వెంగమాంబ ఆ పక్షిని తన చేతుల్లోకి తీసుకుని, దాని కళ్లలోకి చూస్తూ ఏదో మంత్రాన్ని జపించింది. కొద్ది క్షణాల్లోనే ఆ పక్షి రెక్కలు ఆడించి ఆకాశంలోకి ఎగిరిపోయింది.
ఈ ఘట్టం ఆమె బాల్యంలోని కరుణా హృదయాన్ని మరియు ప్రకృతిపై ఆమెకు గల అపారమైన అధికారాన్ని చాటిచెప్పింది. యోగసాధన ద్వారా మృత్యువును కూడా జయించవచ్చని ఆమె తన చిన్న వయసులోనే నిరూపించింది.
ఈ అద్భుతాలు చూసిన తర్వాత తరిగొండ గ్రామ ప్రజలు ఆమెను 'బాల యోగిని' అని పిలవడం ప్రారంభించారు. ఆమె బాల్యం కేవలం ఆటపాటలతో కాకుండా, ఇలాంటి అనేక ఆధ్యాత్మిక రహస్యాలతో నిండిపోయింది.
తనలోని దైవత్వాన్ని గుర్తించిన వెంగమాంబ, లోకంలోని కష్టాలను పోగొట్టడానికి తన యోగశక్తిని ఎలా వినియోగించాలో ఆ చిన్న వయసులోనే అవగాహన చేసుకుంది. ఈ అద్భుతమైన సంఘటన ఆమె తర్వాతి కాలంలో తిరుమల కొండలపై చేసిన గొప్ప తపస్సుకు ఒక నాంది వంటిది.
తరిగొండ వెంగమాంబ బాల్యంలో ఆమెకు విద్యాబుద్ధులు నేర్పిన గురువుల వద్ద జరిగిన ఒక అద్భుత ఘట్టం ఆమెలోని దైవదత్తమైన ప్రతిభను మరియు యోగశక్తిని వెల్లడిస్తుంది.
వెంగమాంబ చిన్నతనం నుండే లౌకిక విషయాల కంటే ఆధ్యాత్మిక చింతనలోనే ఎక్కువ సమయం గడిపేది. ఆమె తండ్రి కృష్ణయామాత్యులు ఆమెకు అక్షరాభ్యాసం చేయించి, ఊరిలోని ఒక పండితుడి వద్దకు విద్యాభ్యాసం కోసం పంపారు. సాధారణంగా పిల్లలు పాఠాలు నేర్చుకోవడానికి ఎంతో కష్టపడతారు, కానీ వెంగమాంబ విషయంలో అంతా విరుద్ధంగా ఉండేది.
గురువుగారు ఒకసారి చెప్పిన విషయాన్ని ఆమె తడుముకోకుండా అప్పగించడమే కాకుండా, ఆ విషయాలలోని గూఢార్థాలను కూడా వివరించేది. ఒకరోజు గురువుగారు అమరకోశంలోని శ్లోకాలను నేర్పుతుండగా, వెంగమాంబ హఠాత్తుగా కళ్లు మూసుకుని ధ్యానంలోకి వెళ్లిపోయింది.
గురువుగారు ఆమెను మందలించి, "చదువుపై శ్రద్ధ లేకుండా ఇలా కళ్లు మూసుకుంటే విద్య ఎలా అబ్బుతుంది?" అని ప్రశ్నించారు.
దానికి వెంగమాంబ ఎంతో ప్రశాంతంగా, "గురువుగారూ! మీరు చెబుతున్న పదాలకు అర్థం నా హృదయంలోని నరసింహస్వామి ముందే వివరిస్తున్నారు, అందుకే నేను ఆయన రూపంపై దృష్టి సారించాను" అని పలికింది.
పండితుడు ఆమె మాటలను నమ్మక, ఆమెను పరీక్షించడానికి కఠినమైన సంస్కృత వ్యాకరణ సూత్రాలను అడిగారు. వెంగమాంబ ఎక్కడా తడబడకుండా, అసలు పండితులకే తెలియని కొన్ని విశేష అర్థాలను జోడించి అద్భుతమైన వివరణ ఇచ్చింది. ఆమె మాట్లాడుతున్న తీరు చూస్తుంటే సాక్షాత్తూ సరస్వతీ దేవి ఆమె జిహ్వపై నర్తిస్తున్నట్లు పండితుడికి అనిపించింది.
ఆశ్చర్యపోయిన ఆయన, "అమ్మా! నీవు విద్య నేర్చుకోవడానికి రాలేదు, లోకానికి విద్యను బోధించడానికి వచ్చావు. నీవు సామాన్య బాలికవు కావు, ఒక మహాశక్తివి" అని కొనియాడారు.
ఈ సంఘటన జరిగిన వెంటనే ఆమె ఇంట్లో కూడా ఒక విశేషం చోటుచేసుకుంది. ఆమె తండ్రి ఆమె కోసం తెచ్చిన పుస్తకాలను తెరచి చూడగా, అందులోని అక్షరాలు బంగారు వర్ణంలో మెరుస్తూ కనిపించాయి. ఆమె బాల్యంలోనే రచించిన కొన్ని చిన్న చిన్న పద్యాలు పండితులను సైతం ఆశ్చర్యపరిచాయి.
సమాజం ఆమెను ఒక సాధారణ వితంతువుగా చూసి అణచివేయాలని చూసినా, ఆమెలోని ఈ జ్ఞానతృష్ణ మరియు దైవశక్తి ఆమెను అందరికంటే ఉన్నత స్థానంలో నిలబెట్టాయి. తన బాల్యంలోనే ఆమె బాహ్య ప్రపంచం కంటే అంతర ప్రపంచమే సత్యమని గ్రహించింది.
ఈ ఘట్టం వెంగమాంబ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణానికి గట్టి పునాది వేసింది. చదువు అంటే కేవలం పుస్తక జ్ఞానం కాదు, అది ఆత్మజ్ఞానానికి మార్గమని ఆమె తన చిన్న వయసులోనే నిరూపించింది. ఈ అద్భుతాన్ని చూసిన తర్వాతే తరిగొండ గ్రామ ప్రజలు ఆమెను ఒక ప్రత్యేక దృష్టితో చూడటం ప్రారంభించారు.
గురువులు కూడా ఆమెకు పాఠాలు చెప్పడం మానేసి, ఆమె నుండి ఆధ్యాత్మిక రహస్యాలను వినడానికి ఆసక్తి చూపేవారు. వెంగమాంబ బాల్యంలోని ఈ అద్భుత ఘట్టం భగవంతుడి అనుగ్రహం ఉంటే పుట్టుకతోనే జ్ఞానం ఎలా సిద్ధిస్తుందో చెప్పడానికి ఒక గొప్ప ఉదాహరణ.
తరిగొండ వెంగమాంబ బాల్యంలో ఆమెకు జరిగిన ‘ఉపాసన దీక్ష’ మరియు ఆ సమయంలో నరసింహస్వామి ప్రత్యక్షమైన తీరు ఆమె జీవితంలో అత్యంత కీలకమైన ఘట్టం.
వెంగమాంబకు ఐదేళ్ల వయసు నుండే దైవచింతన మెండుగా ఉండేది. సాధారణంగా ఆ వయసు పిల్లలు ఆటపాటల్లో నిమగ్నమై ఉంటే, వెంగమాంబ మాత్రం తరిగొండలోని నరసింహస్వామి దేవాలయ ప్రాంగణంలో గంటల తరబడి ధ్యానంలో కూర్చునేది.
ఒకనాడు ఆమె తన తండ్రి కృష్ణయామాత్యులను ఒక వింత కోరిక కోరింది.
తనకు ఏకాంతంగా తపస్సు చేసుకోవడానికి ఒక ప్రత్యేకమైన గదిని నిర్మించి ఇవ్వాలని, అందులో తాను కేవలం స్వామి నామస్మరణకే సమయం కేటాయిస్తానని పట్టుబట్టింది.
ఆమె పట్టుదలను చూసిన తండ్రి, ఇంటి వెనుక భాగంలో ఒక చిన్న కుటీరాన్ని నిర్మించి ఇచ్చారు. వెంగమాంబ ఆ గదిలోకి వెళ్లి తలుపులు వేసుకుని, బాహ్య ప్రపంచంతో సంబంధం తెంచుకుంది. రోజుకు కేవలం కొద్దిపాటి పాలు మాత్రమే ఆహారంగా తీసుకుంటూ కఠినమైన దీక్ష ప్రారంభించింది.
ఒకరోజు అర్ధరాత్రి సమయంలో, ఆ చిన్న గది నుండి అకస్మాత్తుగా ఒక దివ్యమైన కాంతి వెలువడటం గ్రామస్థులు గమనించారు. ఆ కాంతి తీవ్రతకు చుట్టుపక్కల ఉన్న వారందరూ ఆశ్చర్యపోయారు. భయంతో కూడిన కుతూహలంతో ఆమె తండ్రి గది తలుపులు తెరిచి చూడగా, అక్కడ ఒక అద్భుత దృశ్యం కనిపించింది.
చిన్నారి వెంగమాంబ ముందు ఒక తేజోవంతమైన సింహరూపం (నరసింహస్వామి) కనిపించి, ఆమె తలపై తన హస్తాన్ని ఉంచి ఆశీర్వదిస్తున్నట్లు వారు దర్శించారు. ఆ క్షణంలో వెంగమాంబ ముఖంలో ఒక వింతైన ప్రశాంతత, దివ్యత్వం ఉట్టిపడ్డాయి. స్వామి ఆమెకు అష్టాక్షరీ మంత్రాన్ని ఉపదేశించడమే కాకుండా, భవిష్యత్తులో ఆమె చేయబోయే సాహిత్య సేవ గురించి దిశానిర్దేశం చేశారని ప్రతీతి.
ఆ మరుసటి రోజు నుండి వెంగమాంబ వాక్కులో ఒక అద్భుతమైన శక్తి ప్రవేశించింది. ఆమె నోట వెలువడే ప్రతి పద్యం ఒక వేద మంత్రంలా వినిపించేది. పండితులు సైతం ఆమె జ్ఞానానికి ముగ్ధులయ్యేవారు.
ఈ సంఘటనతో తరిగొండ గ్రామ ప్రజలు ఆమెను ఒక సామాన్య బాలికగా చూడటం మానివేశారు. ఆమె అడుగు పెట్టిన చోట శుభం జరుగుతుందని, ఆమె మాట ఫలిస్తుందని అందరూ నమ్మేవారు. అయితే, వెంగమాంబ ఈ శక్తుల పట్ల ఏమాత్రం గర్వం ప్రదర్శించలేదు.
తన అంతరంగంలోని నరసింహస్వామితో నిరంతరం సంభాషిస్తూ, ఆధ్యాత్మిక లోకంలోనే విహరించేది. బాల్యంలో జరిగిన ఈ ‘మంత్రోపదేశం’ ఆమెను తదుపరి కాలంలో ఒక గొప్ప యోగినిగా, కవయిత్రిగా తీర్చిదిద్దింది. సమాజం ఆమెను ఎంతగా ఇబ్బంది పెట్టినా, ఈ బాల్య అనుభవమే ఆమెకు కొండంత అండగా నిలిచింది.
తన ఆరాధ్య దైవం తనతోనే ఉన్నాడనే నమ్మకం ఆమెలో ఆత్మవిశ్వాసాన్ని నింపింది. ఈ ఘట్టం భక్తికి వయసుతో సంబంధం లేదని, స్వచ్ఛమైన మనసు ఉంటే దైవం పసిప్రాయంలోనే లొంగుతాడని నిరూపించింది.
========================
ఇంకా ఉంది.
మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ పార్ట్ 3
త్వరలో మీ ముందుకు రానుంది.
========================
పాఠకులు ఇప్పుడు మా వాట్సాప్ ఛానల్ ఉచితంగా ఫాలో చెయ్యడం ద్వారా మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింపబడే అన్ని కథలు, కవితలు, ప్రత్యేక వ్యాసాలు, సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ వీటన్నిటికి సంబంధించిన లింక్స్ చూసి, కావలసిన వాటిని క్లిక్ చేసి చదువుకోవచ్చును.
మా whaatsApp ఛానల్ ను ఫాలో చెయ్యండి. మీ సన్నిహితులకు షేర్ చెయ్యండి.
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap/profile
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments