మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 4
తరిగొండ వెంగమాంబ, వెంగమాంబ, మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ, తెలుగు సీరియల్స్, తెలుగు భక్తి కథలు, తిరుమల, శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి, తుంబురు తీర్థం, తెలుగు సాహిత్యం, సి.హెచ్. ప్రతాప్
Mathrusri Tariginda Vengamamba - Part 4- Telugu Devotional Serial | Ch. Pratap
మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 4 - తెలుగు భక్తిరస ధారావాహిక | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 04/10/2026
తరిగొండ వెంగమాంబ జీవితంలో పార్ట్ 4 ఒక కీలకమైన మలుపును ఆవిష్కరిస్తుంది. వరుస కరువులతో అల్లాడుతున్న తరిగొండ ప్రజల కోసం నరసింహస్వామి సన్నిధిలో ఆమె చేసిన ప్రార్థన, అనంతరం కీర్తిని వదిలి తిరుమల కొండల వైపు సాగిన ప్రయాణం ఈ భాగంలో ప్రధాన ఘట్టాలు. శేషాచలం అడవుల్లో ఏకాంత తపస్సు, పుష్ప కైంకర్యం, గోగర్భం తీర్థంలోని ఆధ్యాత్మిక అనుభవం, తుంబురు తీర్థంలో ఆమెకు శ్రీనివాసుని అనుగ్రహం లభించిందనే భక్తుల విశ్వాసం ఈ భాగాన్ని మరింత ఆసక్తికరంగా మారుస్తాయి.
జరిగిన కథ కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
జరిగిన కథ: పదేళ్ల వయసులోనే పద్యరచనకు శ్రీకారం చుట్టిన సాహిత్య ప్రతిభ, యోగసాధనపై ఆసక్తి, గురువులను సైతం ఆశ్చర్యపరిచిన జ్ఞానం, నరసింహస్వామిపై అచంచలమైన భక్తి — ఇవన్నీ ఆమె భవిష్యత్తులో మహాయోగినిగా, కవయిత్రిగా ఎదగబోతున్నదనే సంకేతాలుగా కనిపిస్తాయి. ‘మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ’ పార్ట్ 3లో ఆమె ఆధ్యాత్మిక తత్త్వంతో పాటు తరిగొండ నరసింహస్వామి పుష్పయాగానికి సంబంధించిన ప్రసిద్ధ భక్తి కథనాన్ని తెలుసుకున్నాం.
ఇక మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 4 చదవండి.
తరిగొండ వెంగమాంబ జీవితంలో ‘తరిగొండ’ గ్రామ ప్రజలను కరువు కాటకాల నుండి రక్షించిన ఘట్టం ఆమె దైవశక్తికి మరియు లోక కల్యాణ కాంక్షకు నిదర్శనంగా నిలుస్తుంది.
ఒకానొక సమయంలో తరిగొండ ప్రాంతంలో వరుసగా మూడేళ్ల పాటు వర్షాలు కురవక తీవ్రమైన కరువు ఏర్పడింది. బావులు ఎండిపోయాయి, పశువులకు మేత కరువైంది, ప్రజలు ఆకలితో అల్లాడిపోతున్నారు. గ్రామస్థులు తమ కష్టాలను వెంగమాంబకు విన్నవించుకున్నారు.
ఆమె వారి బాధను చూసి చలించి, గ్రామ సమీపంలోని నరసింహస్వామి ఆలయం వద్ద 'వరుణ యాగం' చేయాలని నిశ్చయించుకుంది.
వెంగమాంబ తన తపఃశక్తిని ధారపోస్తూ, నిరాహారదీక్షతో స్వామిని ప్రార్థించడం ప్రారంభించింది. ఆమె పాడుతున్న కీర్తనల ప్రభావంతో ప్రకృతిలో మార్పులు మొదలయ్యాయి. అయితే, గ్రామంలోని కొందరు స్వార్థపరులు ఆమె శక్తిని కించపరుస్తూ, "ఒక స్త్రీ ప్రార్థనతో వర్షాలు కురుస్తాయా?" అని ఎద్దేవా చేశారు.
ఆ సమయంలో వెంగమాంబ మౌనంగా ఉండి, తన దృష్టిని కేవలం దైవంపైనే నిలిపింది. యాగం ముగింపు దశకు చేరుకోగానే, ఎండలు మండుతున్న ఆకాశంలో అకస్మాత్తుగా నల్లని మబ్బులు కమ్ముకున్నాయి. ఉరుములు, మెరుపులతో కూడిన భారీ వర్షం కురిసింది. ఆ వర్షం కేవలం ఒక్క రోజుతో ఆగకుండా, ఎండిపోయిన చెరువులన్నీ నిండే వరకు కొనసాగింది.
ఈ అద్భుతాన్ని చూసిన గ్రామస్థులు వెంగమాంబ పాదాలపై పడి క్షమాపణలు వేడుకున్నారు. అయితే, ఆమె ఆ ఘనత అంతా నరసింహస్వామిదేనని వినమ్రంగా పలికింది. ఆ వర్షం వల్ల పొలాలు పచ్చబడ్డాయి, గ్రామంలో మళ్లీ సిరిసంపదలు వెల్లివిరిశాయి.
ఆ సమయంలోనే ఆమె ఒక వింత నిర్ణయం తీసుకుంది. ప్రజలందరూ సంతోషంగా ఉన్నప్పుడు, తనకు లభించిన ఈ గౌరవం తన ఆధ్యాత్మిక సాధనకు ఆటంకం కలిగిస్తుందని భావించి, ఎవరికీ చెప్పకుండా రహస్యంగా తిరుమల కొండలకు బయలుదేరింది. ఆమె వెళ్తున్న మార్గంలో ఒక అడవి ఏనుగు ఆమెకు దారి చూపుతూ తోడుగా వచ్చిందని ప్రతీతి.
ఈ సంఘటన ద్వారా వెంగమాంబకు ప్రాకృతిక శక్తులపై ఉన్న పట్టు మరియు ఆమె నిస్వార్థ గుణం వెల్లడైంది. కష్టాల్లో ఉన్నవారిని ఆదుకోవడం కోసం తన ప్రాణాలను సైతం పణంగా పెట్టి తపస్సు చేసిన ఆమె, ఫలితం దక్కగానే ఆ కీర్తిని వదులుకుని ఏకాంతాన్ని వెతుక్కుంటూ వెళ్లడం ఆమెలోని వైరాగ్యాన్ని సూచిస్తుంది.
ఈ ఘటన తర్వాత తరిగొండ గ్రామ ప్రజలు ఆమెను ఒక దేవతగా కొలవడం ప్రారంభించారు. నేటికీ ఆ గ్రామంలో ఆమె జ్ఞాపకాలు పదిలంగా ఉన్నాయి. భక్తురాలి పిలుపుకు భగవంతుడు ఎలా స్పందిస్తాడో, ప్రకృతి ఎలా సహకరిస్తుందో ఈ అద్భుత ఘట్టం మనకు వివరిస్తుంది. వెంగమాంబ చూపిన ఈ కరుణా మార్గం ఆధ్యాత్మిక చరిత్రలో ఒక సువర్ణ అధ్యాయం.
తరిగొండలో వేధింపులు మితిమీరడంతో, ఆమె తన ఆరాధ్య దైవమైన స్వామివారి సన్నిధిని వెతుక్కుంటూ తిరుమలకు చేరుకుంది. సప్తగిరుల చెంత ఆమెకు ఆత్మశాంతి లభించింది. శేషాచలం అడవుల్లోకి అడుగుపెట్టగానే ఆమెకు ఒక వింతైన స్వేచ్ఛ అనుభూతి కలిగింది.
లోకపు నిందలు వినిపించని, కేవలం పక్షుల కిలకిలరావాలు, జలపాతాల హోరు వినిపించే ఆ ప్రకృతిలో ఆమె పరమాత్మను దర్శించింది. తిరుమల అడవులలో సంచరిస్తూ, పుష్పాలను సేకరించి స్వామివారికి మాలలు అల్లి సమర్పించేది. రాత్రివేళల్లో ఏకాంతంగా నామస్మరణలో, ధ్యానంలో మునిగిపోయేది. ఆ సమయంలోనే ఆమెకు స్వామివారి సాక్షాత్కారం లభించినట్లు భక్తులు విశ్వసిస్తారు.
అడవిలోని క్రూర మృగాలు కూడా ఆమె భక్తికి పరవశించి ఆమె చెంత సాధు జంతువుల్లా మసలేవని కథలు ఉన్నాయి. ప్రకృతిలోని ప్రతి అణువులోనూ ఆమె ఆ వేంకటేశ్వరుని దర్శించేది. కొండల మధ్య గల గుహలలో ఏకాంతంగా తపస్సు చేస్తూ, కందమూలాలు భుజిస్తూ యోగినిగా తన ప్రయాణాన్ని కొనసాగించింది. ఆమెలోని వైరాగ్యం చూసి లోకం విస్తుపోయింది. మౌనం ఆమెకు ఆభరణమైంది, ధ్యానం ఆమెకు ఊపిరిగా మారింది. ఆమె హృదయం ఒక పవిత్రమైన బృందావనంలా మారి, అక్కడ నిరంతరం శ్రీనివాసుని లీలలు ప్రతిధ్వనించేవి.
బాహ్య ప్రపంచం ఆమెను ఏకాకిగా భావించినా, ఆమె మాత్రం ఆ విశ్వనాథుని కౌగిలిలో బ్రహ్మానందాన్ని అనుభవిస్తూ లోకోత్తరమైన స్థితికి చేరుకుంది. ఈ క్రమంలోనే ఆమెకు అష్టసిద్ధులు లభించాయని, భక్తుల కష్టాలను తన దైవిక శక్తులతో తీర్చేదని భక్తులు నేటికీ చెప్పుకుంటారు.
తిరుమల కొండపై వెంగమాంబ జీవితం ఒక నిరంతర యజ్ఞంలా సాగింది. ఉదయాన్నే అడవిలోకి వెళ్లి అత్యంత సుగంధభరితమైన పారిజాతాలు, మల్లెలు, కనకాంబరాలను సేకరించేది. వాటిని ఎంతో భక్తితో మాలలుగా అల్లి స్వామివారి కైంకర్యానికి పంపేది. ఆమె మాలలు అల్లుతున్నప్పుడు ఆమె వేళ్లు కదులుతున్నా, మనస్సు మాత్రం ‘ఓం నమో వేంకటేశాయ’ అనే మంత్రంలో స్థిరంగా ఉండేది.
రాత్రి వేళల్లో భక్తుల రద్దీ తగ్గిన తర్వాత, ఆలయ పరిసరాల్లో లేదా కొండ గుహల్లో ఏకాంతంగా కూర్చుని ధ్యానం చేసేది. ఆ గాఢమైన ధ్యానంలో ఆమెకు స్వామివారు దివ్య దర్శనం ఇచ్చేవారని, ఆయనతో ఆమె సంభాషించేదని భక్తులు కథలు కథలుగా చెప్పుకుంటారు. ఆమెలోని భక్తి ఎంతటి శక్తివంతమైనదంటే, అడవిలోని పులులు, పాములు కూడా ఆమె వద్దకు వచ్చి శాంతంగా పడుకునేవట.
ఆమె వైరాగ్యం సామాన్యమైనది కాదు. తినడానికి తిండి, ఉండటానికి ఇల్లు లేకపోయినా ఆమె ఎన్నడూ చింతించలేదు. భూమియే శయ్యగా, ఆకాశమే కప్పుగా, అడవిలో దొరికే కందమూలాలే ఆహారంగా ఆమె యోగినిగా జీవించింది.
లోకపు విలాసాల పట్ల ఆమెకు కలిగిన అసహ్యం, దైవం పట్ల కలిగిన అనురక్తి ఆమెను ఒక పరిపూర్ణ జ్ఞానిగా మార్చాయి. ఆమె మౌనం వెనుక వేల గ్రంథాల సారం దాగి ఉండేది. ఎవరైనా ఆమెను పలకరించినా, ఆమె సమాధానం కేవలం ఒక చిన్న నవ్వు లేదా ‘గోవింద’ నామస్మరణ మాత్రమే. బాహ్య ప్రపంచానికి ఆమె ఒక అనాథలా కనిపించినా, ఆమె అంతరంగంలో మాత్రం కోటి సూర్యుల వెలుగుతో ప్రకాశించే శ్రీనివాసుడు కొలువై ఉన్నాడు.
ఈ యోగ సాధనలో ఆమెకు అణిమ, మహిమ వంటి అష్టసిద్ధులు లభించాయి. అయితే ఆమె వాటిని ఎన్నడూ ప్రదర్శన కోసం వాడలేదు. తన వద్దకు వచ్చే ఆపన్నుల బాధలను చూసి చలించి, తన తపఃఫలాన్ని ధారపోసి వారి కష్టాలను తీర్చేది. ఆమె చూపు సోకితే రోగాలు నయమయ్యేవని, ఆమె నోటి వెంట వచ్చిన మాట దీవెనై ఫలించేదని భక్తుల నమ్మకం.
ప్రకృతిలోని ప్రతి చెట్టు, ప్రతి రాయి ఆమెకు వేంకటేశ్వరుడి స్వరూపంగానే కనిపించేది. అహంకారాన్ని పూర్తిగా చంపుకుని, తన ఉనికిని దైవంలో కలుపుకున్న వెంగమాంబ గాథ మానవాళికి ఒక గొప్ప ఆధ్యాత్మిక పాఠం. ఆమె చూపిన బాటలో నడవడం అంటే మనలోని దైవత్వాన్ని మనం గుర్తించడమే.
తరిగొండ వెంగమాంబ జీవితంలో తిరుమల కొండపై ఉన్న 'గోగర్భం' తీర్థం (దీనినే పాండవ తీర్థం అని కూడా పిలుస్తారు) వద్ద జరిగిన ఒక నిగూఢమైన ఘట్టం ఆమె యోగ రహస్యాలను, సిద్ధపురుషులతో ఆమెకు గల సంబంధాన్ని వెల్లడిస్తుంది.
వెంగమాంబ తిరుమలలో ఉన్న కాలంలో తరచుగా జనసంచారానికి దూరంగా ఉన్న గుహలలో ధ్యానం చేసేది. ఒకనాడు ఆమె గోగర్భం తీర్థం సమీపంలోని ఒక రహస్య గుహలోకి వెళ్ళినప్పుడు, అక్కడ వేల సంవత్సరాల నుండి తపస్సు చేసుకుంటున్న ఒక వృద్ధ సిద్ధుడిని దర్శించుకుంది.
ఆ సిద్ధుడు వెంగమాంబ రాకను ముందుగానే ఊహించి, ఆమె కోసం ఒక ప్రత్యేకమైన ఆధ్యాత్మిక ఉపదేశాన్ని సిద్ధం చేసి ఉంచాడు.
సాధారణంగా ఆ ప్రాంతంలోకి వెళ్ళిన వారు ఎవరూ తిరిగి రారని, అక్కడ భయంకరమైన శబ్దాలు వినిపిస్తాయని స్థానికులు భయపడేవారు. కానీ వెంగమాంబ ఆ గుహలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, ఆమెకు దివ్యమైన ఓంకార నాదం వినిపించింది.
ఆ వృద్ధ సిద్ధుడు వెంగమాంబను చూసి చిరునవ్వు నవ్వి, "అమ్మా! నీవు సాక్షాత్తూ వేంకటేశ్వరుడి ఆజ్ఞ మేరకే ఇక్కడికి వచ్చావు. నీ భక్తి పరిపూర్ణమైంది, కానీ నీవు లోకానికి అందించాల్సిన జ్ఞాన కాంతి ఇంకా మిగిలి ఉంది" అని పలికాడు.
ఆయన ఆమెకు 'తారక మంత్రం' యొక్క అంతరార్థాన్ని వివరించి, యోగ సాధనలో ఎదురయ్యే క్లిష్ట దశలను ఎలా అధిగమించాలో ఉపదేశించాడు.
ఆ సమయంలో గుహ బయట ఉన్న కొందరు శిష్యులు వెంగమాంబ లోపలికి వెళ్లి చాలా సేపు అయినా తిరిగి రాకపోవడంతో ఆందోళన చెందారు. వారు లోపలికి వెళ్లి చూడగా, అక్కడ వెంగమాంబ ఒక్కతే తేజోవంతమైన ముఖంతో పద్మాసనంలో కూర్చుని ఉంది. అక్కడ ఆ వృద్ధ సిద్ధుడు కనిపించలేదు.
ఆమె కళ్ళు తెరిచినప్పుడు ఆమె శరీరం నుండి ఒక అద్భుతమైన పరిమళం వెలువడింది. ఆ సిద్ధుడు సాక్షాత్తూ హనుమంతుడని లేదా ఒక పురాతన మహర్షి అని వెంగమాంబ తన కీర్తనలలో పరోక్షంగా పేర్కొంది. ఈ ఘటన తర్వాత వెంగమాంబలో కవితా శక్తి మరింతగా పెరిగింది, ఆమె రాసిన 'రాజయోగ సారం' వంటి గ్రంథాలకు ఈ సిద్ధుడి ఉపదేశమే మూల కారణమని భావిస్తారు.
ఈ అద్భుతం జరిగిన తర్వాత, వెంగమాంబకు ప్రకృతి రహస్యాలు, మూలికా వైద్యం మరియు భవిష్యత్తును దర్శించే శక్తులు లభించాయి. ఆమె తన దగ్గరకు వచ్చే భక్తుల రోగాలను కేవలం ఒక తులసి దళంతో లేదా విభూదితో నయం చేసేది.
అయితే ఈ శక్తులను ఆమె ఎప్పుడూ తన స్వార్థం కోసం వాడుకోలేదు. ఈ గోగర్భ తీర్థ ఘట్టం వెంగమాంబలోని అంతర్గత యోగినిని ప్రపంచానికి పరిచయం చేసింది. ఆధ్యాత్మిక ఉన్నతిని సాధించాలనుకునే వారికి గురువు లేదా మార్గదర్శకుడు దైవ ప్రేరణతో ఎలా లభిస్తారో ఈ సంఘటన నిరూపిస్తుంది.
వెంగమాంబ భౌతిక ప్రపంచంలో ఉంటూనే, దివ్య ప్రపంచంతో సంబంధం కలిగి ఉండేవారని ఈ రహస్య ఘట్టం స్పష్టం చేస్తుంది. నేటికీ ఆ గుహ ప్రాంతం ఒక పవిత్రమైన శక్తి క్షేత్రంగా వెలుగొందుతోంది.
తరిగొండ వెంగమాంబ జీవితంలో తిరుమలలో జరిగిన ఒక విలక్షణమైన సంఘటన ఆమె యోగశక్తిని, భక్తి వైభవాన్ని చాటిచెబుతుంది. ఒకప్పుడు తిరుమల ఆలయ అర్చకులు వెంగమాంబకు ఆలయ ప్రవేశం నిరాకరించి, ఆమెను కొండల మధ్య ఉన్న తుంబురు తీర్థానికి పంపివేసి, ఆలయ ద్వారాలు మూసివేశారు.
అయితే, వెంగమాంబ తన ఆరాధ్య దైవమైన శ్రీనివాసునిపై భారము వేసి, ఏకాంతంగా తపస్సులో మునిగిపోయింది. అప్పుడు సాక్షాత్తూ ఆ వేంకటేశ్వర స్వామి ఒక అజ్ఞాత రూపంలో వచ్చి, ఆమెకు ప్రతిరోజూ పాలు, ఆహారం అందించేవాడని ప్రతీతి.
అంతటితో ఆగక, స్వామివారు ఆలయ ప్రధాన అర్చకులకు స్వప్నంలో దర్శనమిచ్చి, తన పరమ భక్తురాలిని అవమానించడం పట్ల ఆగ్రహం వ్యక్తం చేశారు. తెల్లవారేసరికి ఆలయ గర్భాలయంలోని స్వామివారి వక్షస్థలంపై వెంగమాంబ సమర్పించిన అడవి పూలు కనిపించడంతో అర్చకులు విస్తుపోయారు.
ఈ అద్భుతం చూసిన వారు తమ తప్పు తెలుసుకుని, వాద్య బృందాలతో అడవికి వెళ్లి ఆమెను సగౌరవంగా తిరుమలకు ఆహ్వానించారు. ఈ సంఘటన భక్తి ముందు అధికారము, అహంకారము నిలబడలేవని, భగవంతుడు తన భక్తురాలి గౌరవం కోసం స్వయంగా కదిలి వస్తాడని లోకానికి చాటిచెప్పింది.
ఆ రోజుల్లో సామాజిక కట్టుబాట్లు, సంప్రదాయాల పేరిట స్త్రీలకు, ముఖ్యంగా వెంగమాంబ వంటి యోగినులకు ఆలయ మర్యాదల్లో అనేక ఆంక్షలు ఉండేవి. ఆమె నిరంతరం స్వామివారితో సంభాషించడం, తన భక్తి పారవశ్యంలో లోక నియమాలను విస్మరించడం చూసి అక్కడి కొందరు అసూయ చెందారు.
ఆమెను పిచ్చిదని, శాస్త్ర విరుద్ధంగా ప్రవర్తిస్తోందని నిందిస్తూ ఆలయం నుండి వెలివేశారు. జనసంచారం లేని కీకారణ్యంలో, తుంబురు తీర్థం వంటి ప్రమాదకరమైన చోట ఆమె ఒంటరిగా ఉండవలసి వచ్చింది.
కానీ వెంగమాంబకు భయం లేదు; ఆమె దృష్టిలో ఆ అడవి కూడా స్వామివారి నివాసమే. శీతల గాలులు, వన్యప్రాణుల మధ్య ఆమె తన ధ్యానాన్ని కొనసాగించింది.
ఆమె అడవిలో ఉన్న సమయంలో, ఒక చిన్న బాలుడు ప్రతిరోజూ ఆమె వద్దకు వచ్చి స్వచ్ఛమైన ఆవు పాలు, పండ్లు ఇచ్చి వెళ్లేవాడు. ఆ బాలుడు మరెవరో కాదు, భక్తజన పక్షపాతి అయిన ఆ శ్రీనివాసుడేనని వెంగమాంబ గుర్తించింది.
ఆమె ఆ పాలు తాగి తన తపస్సును మరింత గాఢంగా నిర్వహించింది. ఆలయ అధికారులకు మాత్రం గర్వం తలకెక్కి ఉండేది. వారు భక్తి కంటే నియమాలకే ప్రాధాన్యం ఇచ్చారు. అయితే భగవంతుడు నియమాల కంటే భావానికే లొంగుతాడు.
అందుకే ఆయన అర్చకులకు స్వప్నంలో కనిపించి, "నా భక్తురాలు ఆకలితో అడవిలో ఉంటే, మీరు నాకు ఇచ్చే నైవేద్యాలు నేను ఎలా స్వీకరిస్తాను?" అని గద్దించారు.
మరుసటి రోజు ఉదయం ఆలయం తెరిచినప్పుడు జరిగిన దృశ్యం చూసి అర్చకులు భయంతో వణికిపోయారు. స్వామివారి విగ్రహంపై ఉన్న బంగారు ఆభరణాల మధ్య, వెంగమాంబ అడవిలో కోసి తెచ్చిన సామాన్యమైన అడవి పూలు ఎంతో తాజాగా సుగంధాన్ని వెదజల్లుతూ కనిపించాయి.
రాజోపచారాలతో చేసే పూజల కంటే, వెంగమాంబ అడవిలో చేసిన మానసిక పూజకే స్వామివారు ప్రాధాన్యత ఇచ్చారని వారికి అర్థమైంది. వెంటనే వారు తమ తప్పును మన్నించమని కోరుతూ, పల్లకీలు, మంగళ వాయిద్యాలతో తుంబురు తీర్థానికి పయనమయ్యారు. అక్కడ వెంగమాంబ ఒక దివ్య తేజస్సుతో ధ్యానంలో ఉండటం చూసి వారు ఆమె పాదాలపై పడ్డారు.
ఈ అద్భుత ఘట్టం వెంగమాంబను కేవలం ఒక భక్తురాలిగా కాకుండా, తిరుమల కొండపై అత్యున్నత స్థానంలో ఉన్న యోగినిగా నిలబెట్టింది. ఆమెను గౌరవపూర్వకంగా తిరుమలకు తీసుకువచ్చి, ఆమెకు ప్రత్యేకంగా ఒక నివాసాన్ని ఏర్పాటు చేశారు.
నాటి నుండి ఆమె స్వామివారికి ప్రతిరోజూ ఇచ్చే హారతి సంప్రదాయం ప్రారంభమైంది. భక్తి ఉంటే భగవంతుడు తన సింహాసనాన్ని వదిలి భక్తుడి కోసం వస్తాడని చెప్పడానికి ఈ సంఘటన ఒక చారిత్రక సాక్ష్యం. అహంకారం ఎంతటి వారినైనా అంధులను చేస్తుందని, కానీ వినయం మరియు భక్తి మాత్రమే దైవకృపను పొందేలా చేస్తాయని వెంగమాంబ జీవితంలోని ఈ విలక్షణ ఘట్టం మనకు బోధిస్తుంది.
========================
ఇంకా ఉంది.
మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ పార్ట్ 5
త్వరలో మీ ముందుకు రానుంది.
========================
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap/profile
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్‌ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments