విధ్వంసం - నిర్మాణం
Vidhvamsam Nirmanam - Telugu Inspirational Story | Revathi M
విధ్వంసం - నిర్మాణం - తెలుగు ప్రేరణాత్మక కథ | రేవతి M
Published in manatelugukathalu.com on 17/09/2026
ముగ్గురు యువకుల జీవితాల్లో ఒక సాధారణ టీచర్ చేసిన చిన్న పని ఎలాంటి మార్పు తీసుకొచ్చిందో చెప్పే ఆలోచనాత్మక కథ “విధ్వంసం - నిర్మాణం”.
ఫోన్ గణ గణ మోగుతుండటంతో కృష్ణ ఒక్కసారిగా నిద్రలేచాడు. నిద్ర మత్తును వదిలించుకుని స్క్రీన్ వైపు చూడగానే అతనికి ఒళ్ళు గడ్డకట్టుకుపోయినట్లయింది. 20 మిస్డ్ కాల్స్, వాటికి రెట్టింపు సంఖ్యలో సందేశాలు.
పూర్తిగా మెలకువ తెచ్చుకుని, అతను ఆ సందేశాలను చదవడం మొదలుపెట్టాడు.
కోపం, బాధ, తీవ్రమైన శోకం ఒక్కసారిగా అతన్ని ముంచెత్తాయి; దాంతో అతను కన్నీరుమున్నీరుగా విలపించాడు.
ఆ సందేశాలు హృదయ విదారక వార్తను అందించాయి— అతని ప్రాణ స్నేహితుడు రాహుల్ ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు.
ఇలాంటి సంఘటనలు నీట్ పరీక్షలు రద్దు తర్వాత చాలా జరిగాయి.
దేశ వ్యాప్తంగా విస్తృత నిరసనలు, సమ్మెలు, బంద్ లు జరుగుతున్నాయి.
కృష్ణ , అతని ముగ్గురు స్నేహితులు తమ జీవితాలతో ఎంతో సాధించాలని కలలు కన్నారు. చిన్నతనం నుంచి స్కూల్ , కాలేజీ లలో తమకు రాహుల్ తో నున్న జ్ఞాపకాలతో సతమతమవుతూ మిగతా ఇద్దరు ఆప్తమిత్రులు కలిసి ఒక స్థానిక పార్కులో సరదాగా గడిపిన ఆ సంతోషకరమైన రోజులు తలచుకుంటూ ఆ పార్కు బయట నుంచున్నారు.
ఆ ముగ్గురిలో సాధారణంగా అత్యంత నిశ్శబ్దంగా ఉండే అనిల్, శూన్యంలోకి చూస్తూ "నా కోచింగ్ ఫీజు కట్టడం కోసం నాన్న అప్పు చేశారు. ప్రభుత్వం తప్పు వల్ల నా భవిష్యత్తు లేకుండా పోయిందని, మళ్ళీ కోచింగ్ తీసుకోవాలి అని నేను ఆయన కళ్లలోకి చూసి ఎలా చెప్పగలను?"
అది వీధి పోరాటంలో వచ్చే ఆవేశపూరితమైన కోపం కాదు; అది నెమ్మదిగా రగిలే ఒక రకమైన నిరాశావాదం.ఇంచుమించు ప్రపంచం లో ఎక్కడ చూసినా ఈ తరం యువతరాన్ని పూర్తిగా నిర్వీర్యం చేసిన నిరాశావాదం అది.
"ఈ వ్యవస్థను చూడు, మనం దుమ్ములో కుళ్ళిపోతుంటే, ఏసీ ఆఫీసుల్లో కూర్చున్న రాజకీయ నాయకులను చూడు. "
"శాంతియుత నిరసనా? వాళ్ళు మనల్ని పట్టించుకోరు. సోషల్ మీడియాలో ఆగ్రహమా? అది రెండు గంటలు ట్రెండింగ్లో ఉండి మాయమైపోతుంది. మనకు ఒక సమూలమైన నిప్పురవ్వ కావాలి. మన భవిష్యత్తులు ఎలా రక్తస్రావం అవుతున్నాయో, అలాగే మనం ఊరుని కూడా రక్తస్రావం చేయించాలి. అది అందరికీ ఆదర్శం అయి దేశం అంతా పాకుతుంది", ఆవేశం గా అన్నాడు కృష్ణ.
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలపై దాడులు చేయడం, అలాగే అధికార యంత్రాంగానికి ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోయేలా గుణపాఠం చెప్పేందుకు ప్రభుత్వ ఆస్తులను ధ్వంసం చేయడం వంటి విషయాల గురించి వారు చర్చించూసుకుంటూ ఉద్యానవనంలోకి ప్రవేశించారు.
"ఏయ్. కాస్త నిశ్శబ్దంగా మాట్లాడు" , కసురుకున్నాడు సమీర్.
వారికి కాస్త దూరం గా నీళ్ల కుళాయి ను కట్టడానికి ప్రయత్నిస్తున్న ఒక 50 సంవత్సరాలు వయసున్న ఒక స్త్రీ కనబడింది.
"ఎవరో పెద్దావిడ. ఆవిడ వల్ల వచ్చే నష్టమేంటి?ఏమి చేస్తారు మనని? గుసగుసలాడుకోవడం దేనికి?" అనిల్ అంటూ
"ఆంటీ, ఆ కుళాయి ఆగదు. మంచి నీళ్లు కావాలి అంటే వీధి చివర షాప్ ఉంది", అన్నాడు ముగ్గురు ఆవిడ దగ్గర గా నడుస్తూ.
అక్కడ రెండు రకాల రెంచిలు, టెఫ్లాన్ టేప్, పాత కుళాయి ఉన్నాయి.
"మీరు బాగుచేశారా?"
కుళాయి గుండా నీళ్ళు కారడం ఆగిపోవటం చూస్తూ ఆశ్చర్యం గా అడిగారు.
"మీకు ఎలా వచ్చు?"
"మీరు మున్సిపాలిటీ లో పని చేస్తారా?" వరుసగా ప్రశ్నల వర్షం కురిపించారు.
తన దగ్గర ఉన్న సంచి లో పని ముట్లు పెట్టుకుంటు, " నేను ప్రతిభ స్కూల్ లో టీచర్ ని. ఈ రోజు బంద్ కదా, ఈ కుళాయి బాగుచెయ్యడానికి వచ్చాను.
"మీకు ఎందుకు శ్రమ? అందరూ అవినీతిపరులు. మౌలిక సదుపాయాలు శిథిలమవుతున్నాయి. పైనుంచి కుళ్లిపోతున్న వ్యవస్థను మీరు శుభ్రం చేయలేరు. ఇక చేయాల్సింది ఒక్కటే, దాన్ని కూల్చివేయటం," ఆవేశం గా అన్నాడు కృష్ణ.
టీచర్ నెమ్మదిగా, ఓపికతో కూడిన చిరునవ్వు నవ్వుతుంటే అది ఆ కుర్రాళ్లకు మరింత చికాకు తెప్పించింది.
"కూల్చివేయండి ! చాలా ప్రాచుర్యం పొందిన మాట. నేను మీ వయసులో ఉన్నప్పటి నుంచి ఇది విన్నట్టు నాకు గుర్తుంది. మొదట బ్రిటిష్ వారిని నిందించాం, తర్వాత నాయకులను నిందించాం, ఆ తర్వాత ఒకరినొకరం నిందించుకున్నాం. ఎప్పుడు ఎవరినో ఒకరిని నిందించటం తప్ప మనం ఏమి చేస్తున్నాం? మనం ఏమి చేశాం? "
"ఏ దేశమూ పరిపూర్ణమైనది కాదు, ప్రతి ప్రజాస్వామ్యం ఒక అస్తవ్యస్తమైన, అసంపూర్తిగా ఉన్న నిర్మాణమే. దూర దేశాలు ఎప్పుడూ బాగుంటాయి.
కానీ ఒక దేశం అంటే రాజధానిలోని ప్రభుత్వ భవనం కాదు. ఒక దేశం అంటే ఈ ఉద్యానవనం. అది మనం తాగే నీరు, మనం మాట్లాడే భాష, పని చేయని లేదా పనిలో చేరే యువత. మీరు తిరుగుబాటు చేయాలనుకుంటున్నారా? నాశనం చేయకండి. మిమ్మల్ని ఎవరూ విస్మరించలేనంత తిరుగులేని దాన్ని నిర్మించండి."
"అన్యాయాన్ని అంగీకరించమని గాంధీ ఎప్పుడైనా చెప్పారా?" టీచర్ స్థిరమైన, నెమ్మది స్వరంతో అడిగింది. " నేతాజీ సుభాష్ చంద్రబోస్ గానీ కేవలం భవనాలు తగలబడటం చూడటానికి బాంబులు వేశారా? లేదు. నేతాజీ శరణార్థులు, యుద్ధ ఖైదీలతో ఒక సైన్యాన్ని నిర్మించారు— ఆయన సంస్థలను, ఒక తాత్కాలిక ప్రభుత్వాన్ని, విధేయత మరియు క్రమశిక్షణతో కూడిన ఒక వ్యవస్థను నిర్మించారు.
గాంధీ రాట్నం పట్టుకోవడానికి ముందే చీపురు పట్టుకున్నారు. ఎందుకంటే వారు ఒక ప్రాథమిక సత్యాన్ని అర్థం చేసుకున్నారు: మీ సొంత క్రమశిక్షణ శిథిలాలపై మీరు ఒక కొత్త దేశాన్ని నిర్మించలేరు. మీరు మీ సొంత వీధులను తగలబెడితే, ఆ బూడిదపై పాలించడానికి మీరు నిరంకుశుడిలా మారడానికి ఒక సాకు మాత్రమే ."
అబ్బాయిలు నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయారు.
చాలా సేపు ఆ ముగ్గురు స్నేహితులు అక్కడే కూర్చొని, టీచర్ వెళ్లిన వైపు చూస్తూ కూర్చున్నారు.
ఆ టీచర్ వెనక్కి తిరిగి చూడలేదు. వారికి ఇక ఉపదేశాలు ఇవ్వలేదు. అక్కడక్కడ ప్లాస్టిక్ కవర్లు కాగితాలు తీస్తూ చెత్త బుట్టలో వేస్తూ క్రమపద్ధతిగా, నిశ్శబ్దంగా తన పని తాను చేసుకుంటూ వెళ్ళిపోయింది.
కృష్ణ తన చేతుల వైపు చూసుకున్నాడు— ఆ చేతులు ఎన్నో సృష్టించడానికి పుట్టిన చేతులు, రాళ్లు విసరడానికి కాదు.
ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా, కృష్ణ లేచి పార్కు ను శుభ్రం చేయటం మొదలు పెట్టాడు. స్నేహితుల వైపు చూస్తూ," ఆ టీచర్ చెప్పింది నిజమే. వస్తువులను పడగొట్టడం సులభం. మన భవిష్యత్తును కాపాడటానికి ఎవరూ రావడం లేదు. మనకు నిజాయితీ గల వ్యవస్థ కావాలంటే, దాన్ని నడుపుతున్న వారి కంటే మనకే ఎక్కువ క్రమశిక్షణ ఉండాలి."
అనిల్ నిలిచిపోయిన ఫౌంటెన్ వద్దకు నడిచి, తోటమాలి వదిలేసిన ఒక ప్లాస్టిక్ బకెట్ను తీసుకుని, డ్రైనేజీ పైపును శుభ్రం చేయడానికి ఆ మురికి నీటిని తోడటం మొదలుపెట్టాడు.
విసుగుతో నిట్టూర్చి, సమీర్ ఒక రాయిని తన్ని, తనలో తాను తిట్టుకుంటూ, తన స్నేహితులతో కలవడానికి ముందుకు నడిచాడు.
మొండితనంతో కూడిన ధిక్కార చర్యగా మొదలైనది నెమ్మదిగా మరో రూపం సంతరించుకుంది.
మధ్యాహ్నం గడిచి సాయంత్రం అవుతున్న కొద్దీ, పార్కులో నడుస్తున్న ప్రజలు ఆగి ఆశ్చర్యంగా చూశారు.
సమీర్ రీసైక్లింగ్ కోసం చెత్తను వేర్వేరు కుప్పలుగా సర్దడం చూసి, కొందరు పారేసిన కొమ్మలను ఏరి సాయం చేయసాగారు. తన కుక్కను నడిపిస్తున్న ఒక వృద్ధురాలు మూడు చల్లటి నీళ్ల సీసాలను తెచ్చి, వాటిని నిశ్శబ్దంగా బెంచీ మీద వారి కోసం పెట్టింది.
సూర్యాస్తమయం అయ్యేసరికి, పార్కులోని ప్రధాన మండపం భిన్నంగా కనిపించింది. చెత్తను తొలగించారు. మురుగునీటి పైపు పూడికను తీసివేశారు, ఫౌంటెన్ నుండి స్వచ్ఛమైన నీరు రావటం ప్రారంభమైంది.
వారు ప్రభుత్వాన్ని కూలదోయలేదు. అవినీతిపరులైన అధికారులు ఇంకా వారి కార్యాలయాల్లోనే ఉన్నారు, పరీక్షల బోర్డు ప్రక్షాళన మొదలు పెట్టింది.
అయినప్పటికీ, ఒక గొప్ప మార్పు జరిగింది.
"విధ్వంసం మిమ్మల్ని అల్లరిగా మారుస్తుంది. నిర్మాణం మిమ్మల్ని ఒక సమాజంగా చేస్తుంది. మరియు ఒక లోపభూయిష్టమైన పరీక్షతో సమాజాన్ని విచ్ఛిన్నం చేయలేరు." అన్న టీచర్ మాటలు మననం చేసుకుంటూ రాబోయే పునఃపరీక్షకు ఎలా సిద్ధం కావాలో ఒకరికొకరు సలహాలు ఇచ్చుకుంటూ, అక్కడే ఆ మర్రిచెట్టు కింద ఒక స్టడీ సర్కిల్ను ఏర్పాటు చేసుకున్నారు.
వారి కోపం మాయం కాలేదు; అది కేవలం ఒక మంచి మార్గాన్ని కనుగొంది. వారు ఇకపై ఒక రక్షకుడి కోసం ఎదురుచూడటం లేదు. తాము దాదాపు వదులుకున్న భవిష్యత్తుకే వారే శిల్పులుగా మారుతున్నారు.
***
పాఠకులు ఇప్పుడు మా వాట్సాప్ ఛానల్ ఉచితంగా ఫాలో చెయ్యడం ద్వారా మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింపబడే అన్ని కథలు, కవితలు, ప్రత్యేక వ్యాసాలు, సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ వీటన్నిటికి సంబంధించిన లింక్స్ చూసి, కావలసిన వాటిని క్లిక్ చేసి చదువుకోవచ్చును.
మా whaatsApp ఛానల్ ను ఫాలో చెయ్యండి. మీ సన్నిహితులకు షేర్ చెయ్యండి.
రేవతి M గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం: రేవతి M
Comments