ఆకర్షణ... మైకంగా.....

Aakarshana... Maikamga... - Telugu Inspirational Story | Sanjeeva Kumar Y
ఆకర్షణ... మైకంగా..... - తెలుగు ప్రేరణాత్మక కథ| వై. సంజీవ కుమార్
Published in manatelugukathalu.com on 19/11/2026
ఆకర్షణ, స్నేహం, సోషల్ మీడియా మైకంలో యువత తమ లక్ష్యాన్ని మర్చిపోకుండా జాగ్రత్తగా నిర్ణయాలు తీసుకోవాలి. తల్లిదండ్రుల త్యాగాన్ని గుర్తించి జీవిత లక్ష్యం వైపు సాగిన రేఖ కథే “ఆకర్షణ... మైకంగా...”.
కళ్లకు కనిపించే ఆకర్షణ మనసులో అలజడి రేపుతుంది. ఆ అలజడి కొన్నిసార్లు ఆనందాన్ని ఇస్తుంది, మరికొన్నిసార్లు జీవితాన్నే దారి తప్పిస్తుంది.
రేఖ హైస్కూల్ నుంచి కాలేజీలోకి అడుగుపెట్టిన మొదటిరోజు ఆమెకు అదొక అద్భుతమైన లోకంలా అనిపించింది.
ఇన్నాళ్లూ యూనిఫామ్లో కనిపించిన ప్రపంచం ఒక్కసారిగా రంగురంగుల దుస్తులతో స్వాగతం పలికింది.
స్కూల్లో లేని స్వేచ్ఛ ఇక్కడ కనిపించింది. నచ్చిన దుస్తులు వేసుకోవచ్చు, మొబైల్ ఫోన్ వాడొచ్చు, స్నేహితులతో కలిసి బయటకు వెళ్లొచ్చు. ఎవరి నియంత్రణా లేనట్టుగా అనిపించింది.
మొదటిరోజు పరిచయాలు, ఒకరి హాబీలు మరొకరు తెలుసుకోవడం, కొత్త స్నేహాలు, కొత్త ఆలోచనలు... ఇలా కాలేజీ జీవితం ఆమెకు ఎంతో అందంగా కనిపించింది.
కానీ ఆ అందమైన ప్రపంచంలో చదువు కంటే టైంపాస్కే ఎక్కువ ప్రాధాన్యత పెరుగుతోంది.
రేఖ తండ్రి కృష్ణారావు ఒక చిన్న ప్రైవేట్ సంస్థలో ఉద్యోగం చేస్తున్నాడు.
వచ్చే జీతం కుటుంబ అవసరాలకే సరిపోకపోయినా, తన కూతురిని ఉన్నత చదువులు చదివించి మంచి స్థాయిలో చూడాలనే ఆశ అతనిది.
తన ఆకలిని మరిచి కూతురి ఫీజు కోసం డబ్బులు దాచేవాడు. నిద్రను త్యాగం చేసి అదనపు పనులు చేసేవాడు.
తల్లి సరోజనమ్మ కూడా భర్తకు చేదోడువాదోడుగా నిలిచేది. ఇంట్లోనే రకరకాల వంటకాలు తయారుచేసి తెలిసినవారికి అమ్మేది.
ఉదయం ఇంటి పనులు, మధ్యాహ్నం వంటకాల తయారీ, సాయంత్రం వాటిని అమ్మడం... ఇలా ఆమెకు విశ్రాంతి అనేది అరుదు.
"మనకు ఎన్ని కష్టాలున్నా పర్లేదు. పిల్లను మాత్రం బాగా చదివించాలి" అనేది ఆమె నిత్య సంకల్పం.
ప్రభుత్వ కాలేజీలో అవకాశం ఉన్నప్పటికీ, కూతురికి మంచి విద్య అందించాలనే ఉద్దేశంతో ఆర్థిక ఇబ్బందులను లెక్కచేయకుండా రేఖను ప్రైవేట్ కాలేజీలో చేర్పించారు.
ఒకరోజు ఫీజు కోసం కృష్ణారావు తన దగ్గరున్న చిన్నపాటి పొదుపు మొత్తాన్ని తీసి కాలేజీకి కట్టాడు. అది చూసిన సరోజనమ్మ, "ఇంట్లో ఏదైనా అవసరం వస్తే ఎలా?" అని అడిగింది.
"మన అవసరాలు ఎప్పుడైనా చూసుకోవచ్చు సరోజా! పిల్ల చదువుకునే వయసు మళ్లీ రాదు కదా!" అన్నాడు కృష్ణారావు. ఆ మాటల్లో తండ్రి ప్రేమ మాత్రమే కాదు, ఎన్నో ఆశలు దాగున్నాయి.
కాలేజీకి వెళ్లిన కొద్దిరోజుల్లోనే రేఖకు కొంతమంది స్నేహితులు దగ్గరయ్యారు. వారిలో నిత్య, స్వాతి, కార్తీక్ ముఖ్యులు.
నిత్య ఎప్పుడూ ఫ్యాషన్, సినిమాలు, సోషల్ మీడియా గురించి మాట్లాడేది. స్వాతి కూడా ఆమెతోనే ఉండేది. కార్తీక్ మాత్రం అందరితో సరదాగా మాట్లాడుతూ ఆకర్షణీయంగా కనిపించేవాడు.
మొదట్లో రేఖ చదువుపై దృష్టి పెట్టినా, క్రమంగా వారి స్నేహం ఆమె ఆలోచనలను మార్చసాగింది.
"రేఖా! ఎప్పుడూ పుస్తకాలతోనే ఉంటే కాలేజీ లైఫ్ను ఎప్పుడు ఎంజాయ్ చేస్తావు?" అంటూ నిత్య నవ్వేది. "పరీక్షలప్పుడు చదువుకుందాంలే! ఇప్పుడు లైఫ్ను ఎంజాయ్ చేయాలి" అనేది స్వాతి. ఆ మాటలు రేఖ మనసులో బలంగా నాటుకున్నాయి.
కాలేజీకి వెళ్లినప్పుడు పుస్తకాల కంటే మొబైల్ ఎక్కువ సమయం ఆక్రమించింది. తరగతిలో పాఠాలు చెబుతున్నా ఆమె మనస్సు మాత్రం మెసేజ్లలో, ఫొటోలలో, రీల్స్లో విహరించేది.
ఒకరోజు కార్తీక్ ఆమెకు సోషల్ మీడియాలో ఫ్రెండ్ రిక్వెస్ట్ పంపాడు. పరిచయం కాస్త చాటింగ్గా, చాటింగ్ కాస్త గంటల తరబడి మాట్లాడుకునే స్థాయికి చేరింది.
అతని చిన్న చిన్న పొగడ్తలు రేఖకు ఎంతో ఆనందాన్నిచ్చేవి: "నీ నవ్వు చాలా బాగుంటుంది." "నువ్వు ఈ కాలేజీలో చాలా స్పెషల్."
"నీతో మాట్లాడకపోతే రోజంతా ఏదో వెలితిగా ఉంటుంది." ఇలాంటి మాటలు ఆమెను మరింత ఆకర్షించాయి.
అద్దం ముందు ఎక్కువ సమయం గడపడం, కొత్త దుస్తుల కోసం పట్టుబట్టడం, మొబైల్ను ఎవరూ చూడకుండా దాచుకోవడం మొదలయ్యాయి.
ఒకరోజు కృష్ణారావు కూతురిని అడిగాడు: "రేఖా! కాలేజీ ఎలా జరుగుతోంది అమ్మా? చదువు బాగానే ఉందా?" "బాగానే ఉంది నాన్నా!" "లెక్చరర్లు ఎలా చెబుతున్నారు? ఏమైనా అర్థం కాకపోతే అడుగు.
నీకు ఏది కావాలన్నా చెప్పు." "అబ్బా నాన్నా! రోజూ అదే చదువు, మార్కులు అంటారు. నాకు తెలుసు కదా!" అంటూ చిరాకు పడింది. తండ్రి నవ్వుతూ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.
కానీ కూతురి మాటల్లో కనిపించిన నిర్లక్ష్యం అతని మనస్సులో చిన్న అనుమానాన్ని కలిగించింది.
ఇదిలా ఉండగా, కాలేజీలో మొదటి అంతర్గత పరీక్షలు జరిగాయి. రేఖ అన్ని సబ్జెక్టుల్లోనూ తక్కువ మార్కులు సాధించింది.
మార్కుల గురించి తల్లి అడిగితే, "ఇవి చిన్న పరీక్షలే కదా అమ్మా! ఫైనల్ పరీక్షల్లో బాగా రాస్తాను" అంటూ మాట దాటవేసింది. కానీ ఆ తర్వాత కూడా ఆమె ప్రవర్తనలో మార్పు రాలేదు.
ఒకరోజు కార్తీక్ రేఖను బయటకు వెళ్లమని కోరాడు. "ఇంట్లో చెప్పకుండా ఎలా వస్తాను?" అంది రేఖ. "అంత భయమైతే కాలేజీ ఫ్రెండ్స్తో వెళ్తున్నానని చెప్పు.
ప్రతిదానికీ ఇంట్లో అనుమతి అడుగుతావా? నువ్వేమైనా చిన్నపిల్లవా?" అంటూ ఒత్తిడి చేశాడు. స్నేహం మీద నమ్మకంతో రేఖ అబద్ధం చెప్పి బయటకు వెళ్లింది.
ఆ రోజు ఆమెకు ఎంతో ఆనందంగా గడిచినప్పటికీ, ఇంటికి తిరిగి వచ్చేటప్పుడు తల్లి ముఖం చూసి కాసేపు తడబడింది. "ఎక్కడికి వెళ్లావమ్మా? కాలేజీ నుంచి రావడం ఆలస్యమైంది" అని అడిగింది సరోజనమ్మ.
"ప్రాజెక్ట్ వర్క్ ఉంది అమ్మా" అంటూ సమాధానం చెప్పింది. అబద్ధం చెప్పినందుకు మనస్సులో కొంత బాధ కలిగినా, మరుసటి రోజు మళ్లీ అదే ప్రపంచంలోకి వెళ్లిపోయింది.
రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ రేఖకు కార్తీక్ అసలు స్వభావం అర్థం కావడం మొదలైంది. అవసరం ఉన్నప్పుడు మాత్రమే ఫోన్ చేయడం, తన మాట వినకపోతే కోపగించడం, చదువుపై దృష్టి పెట్టమంటే ఎగతాళి చేయడం చేసేవాడు.
ఒకరోజు రేఖ పరీక్షలకు సిద్ధమవుతున్నానని చెప్పి అతనితో బయటకు వెళ్లడానికి నిరాకరించింది. "ఇప్పుడు చదువు గొప్పదైపోయిందా? నాతో మాట్లాడటానికి కూడా టైమ్ లేదా?" అంటూ అతను కోపంగా ఫోన్ పెట్టేశాడు. ఆమెకు మొదటిసారిగా తన స్నేహం గురించి సందేహం కలిగింది.
ఒక సాయంత్రం కృష్ణారావుకు కాలేజీ నుంచి ఫోన్ వచ్చింది: "మీ అమ్మాయి క్లాసులకు సరిగ్గా రావడం లేదు. అంతర్గత పరీక్షల్లో కూడా మార్కులు చాలా తక్కువగా వచ్చాయి.
ఒకసారి కాలేజీకి రండి" అని లెక్చరర్ చెప్పారు. ఆ మాటలు విన్న కృష్ణారావు ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమయ్యాడు.
తన కష్టాలన్నీ గుర్తొచ్చాయి. ఫీజుల కోసం చేసిన అప్పులు, అదనపు పనులు, భార్య పడుతున్న శ్రమ... అన్నీ కళ్లముందు కదిలాయి.
ఆ రాత్రి ఇంటికి వచ్చిన రేఖతో ఏమీ మాట్లాడకుండా భోజనం చేశాడు. తర్వాత మెల్లగా అడిగాడు: "అమ్మా! నీ చదువు కోసం మేము పడుతున్న కష్టాలు నీకు తెలుసు కదా?" "తెలుసు నాన్నా!" "మరి నీ చదువు ఎలా జరుగుతోంది?" రేఖ సమాధానం చెప్పలేక తలదించుకుంది.
"నిన్ను మేము కష్టపెట్టాలని చదివించడం లేదు అమ్మా. నీ జీవితం మాలా కాకూడదని, నువ్వు మాకంటే మంచి స్థాయికి వెళ్లాలని ఆశపడుతున్నాం.
మాకు ఉన్నది తక్కువే అయినా నీ భవిష్యత్తు కోసం వెనకాడటం లేదు." తండ్రి గొంతు కొద్దిగా వణికింది. "నీకు స్వేచ్ఛ ఉండకూడదని మేము అనుకోవడం లేదు.
కానీ ఆ స్వేచ్ఛ నీ భవిష్యత్తును దెబ్బతీయకూడదమ్మా!" ఆ మాటలు రేఖ గుండెల్లో బలంగా తాకాయి.
మరుసటి రోజు రేఖ కాలేజీకి వెళ్లింది.
తన స్నేహితుల ప్రవర్తనను గమనించింది.
చదువు, భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచించే బదులు రోజంతా కాలక్షేపం చేస్తున్న వారిని చూసి తన పరిస్థితిని తలచుకుంది.
కార్తీక్ నుంచి వచ్చిన సందేశాన్ని చూసి కొద్దిసేపు ఆలోచించింది. చివరకు తన లక్ష్యం నుంచి తనను దూరం చేస్తున్న పరిచయాలకు హద్దులు పెట్టుకోవాలని నిర్ణయించుకుంది.
ఆ రోజు నుంచి తరగతులకు క్రమం తప్పకుండా హాజరైంది. అర్థం కాని పాఠాలను లెక్చరర్లను అడిగి తెలుసుకుంది.
చదువులో వెనుకబడిన విషయాల కోసం ప్రత్యేకంగా సమయం కేటాయించింది. ఒకరోజు తల్లి వంటకాలు తయారు చేస్తుండగా రేఖ కూడా వచ్చి సహాయం చేయసాగింది.
"ఏమైందమ్మా! ఈరోజు కాలేజీకి వెళ్లలేదా?" అని తల్లి అడిగింది. "వెళ్తాను అమ్మా! కానీ నువ్వు ఎంత కష్టపడుతున్నావో నాకు కూడా అర్థం కావాలి కదా!" అంది. సరోజనమ్మ కళ్లలో ఆనందభాష్పాలు మెరిశాయి.
కొన్ని నెలల తర్వాత పరీక్షల ఫలితాలు వచ్చాయి. రేఖ మంచి మార్కులతో ఉత్తీర్ణత సాధించింది. అంతేకాదు, కాలేజీలో నిర్వహించిన సెమినార్లో తన అనుభవాన్ని ఇతర విద్యార్థులతో పంచుకుంది: "ఆకర్షణ తప్పు కాదు.
అందం, స్నేహం, స్వేచ్ఛ ఇవన్నీ జీవితంలో భాగమే. కానీ వాటి మైకంలో మన లక్ష్యాన్ని మరిచిపోవడమే అసలైన తప్పు. మన కోసం ఎన్నో త్యాగాలు చేసే తల్లిదండ్రుల ఆశలను గుర్తుంచుకోవాలి" అని చెప్పింది.
ఆ మాటలు విన్న కృష్ణారావు, సరోజనమ్మ గర్వంగా తమ కూతురిని చూశారు. ఆ రోజు రేఖకు ఒక విషయం పూర్తిగా అర్థమైంది: తాత్కాలిక ఆకర్షణ మనసుకు ఆనందాన్ని ఇవ్వవచ్చు, కానీ కష్టపడి సాధించిన విజయం జీవితానికి గౌరవాన్ని ఇస్తుంది.
ఆకర్షణ కళ్లను మాయ చేయవచ్చు... కానీ లక్ష్యం జీవితానికి వెలుగునిస్తుంది. నీ భవిష్యత్తును నిర్ణయించేది నీ చుట్టూ ఉన్న ఆకర్షణలు కాదు... వాటి మధ్య నువ్వు తీసుకునే నిర్ణయాలు.
రచన: వై. సంజీవ కుమార్
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్ను మా WhatsApp ఛానల్లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
వై. సంజీవ కుమార్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: వై. సంజీవ కుమార్

నా పేరు వై. సంజీవ కుమార్. హైదరాబాద్లో చిన్న కన్సల్టెన్సీ సర్వీస్ను నిర్వహిస్తున్నాను. సమాజానికి నా వంతుగా సేవ చేయాలనే ఆలోచనతో స్కై ఫౌండేషన్ అనే సంస్థను స్థాపించి, వివిధ రకాల సేవా కార్యక్రమాలను కొనసాగిస్తున్నాను.
అలాగే సామాజిక కోణంలో ఉండే అనేక అంశాలపై వ్యాసాలు రాయడం నాకు అలవాటు. ఇప్పటివరకు ఎన్నో సామాజిక అంశాలపై వ్యాసాలు రాశాను. వాటిలో అనేక వ్యాసాలు వివిధ దినపత్రికల్లో ప్రచురితమయ్యాయి.
ఇటీవల మొదటిసారిగా తెలుగు కథల ప్రపంచాన్ని పరిశీలించే అవకాశం కలిగింది. కథల ద్వారా భావాలను, జీవితంలోని అనుభవాలను, సామాజిక అంశాలను మరింత ఆసక్తికరంగా చెప్పవచ్చని అనిపించింది.










Comments