అప్పు తీరింది
- Munipalle Vasundhara Rani
- 1 day ago
- 4 min read
Appu Theerindi - Telugu Moral Story | Vasundhara Rani Munipalle
అప్పు తీరింది - తెలుగు నీతి కథ | వసుంధర రాణి మునిపల్లె
Published in manatelugukathalu.com on 07/05/2026
క్రమశిక్షణకు మారుపేరైన ఒక ప్రధానోపాధ్యాయుడు…
తన చేతులారా ఒక అమాయక విద్యార్థి జీవితాన్ని నాశనం చేశానని తెలుసుకున్న తర్వాత, ముప్పై ఏళ్లపాటు పశ్చాత్తాపంతో జీవిస్తాడు. చివరకు ఆ విద్యార్థిని వెతికి వెళ్లి చేసిన త్యాగం, క్షమాపణ, మానవత్వం “అప్పు తీరింది” కథలో హృదయాన్ని కదిలించేలా ఆవిష్కృతమవుతాయి.
రాఘవరావు గారు ముప్పై ఏళ్లపాటు ప్రభుత్వ పాఠశాలలో ప్రధానోపాధ్యాయుడిగా పనిచేసి రిటైర్ అయ్యారు. క్రమశిక్షణకు, నిజాయితీకి మారుపేరైన ఆయనంటే ఆ ఊరి జనాలకే కాదు, ఆయన దగ్గర చదువుకున్న వేల మంది విద్యార్థులకు ఎంతో గౌరవం. జీవిత చరమాంకంలో భార్య జానకమ్మతో కలిసి ప్రశాంతంగా గడుపుతున్నా, ఆయన మనసును ఒక పాత జ్ఞాపకం నిరంతరం తొలిచేస్తూ ఉండేది. అది డబ్బు రూపంలో ఉన్న అప్పు కాదు, ముప్పై ఏళ్ల క్రితం ఒక పేద విద్యార్థికి తను చేసిన క్షమించరాని అన్యాయం.
అప్పట్లో పాఠశాలలో పదో తరగతి పరీక్షల ఫీజు కట్టడానికి ఆఖరి రోజు. క్లాసులో అందరికంటే తెలివైన రాము అనే పేద విద్యార్థి ఫీజు డబ్బులు తీసుకురాలేదు. ఆ రోజు ఉదయం హెడ్మాస్టర్ గదిలో టేబుల్పై ఉన్న ఐదు వందల రూపాయల నోటు మాయమైంది. ఆ సమయంలో అక్కడే ఉన్న రామునే రాఘవరావు గారు అనుమానించారు. రాము ఎంత ఏడ్చినా, తను తీయలేదని మొత్తుకున్నా వినకుండా, అందరిముందూ వాడిని దొంగగా ముద్రవేసి స్కూల్ నుండి పంపించేశారు.
ఆ అవమానంతో రాము చదువు ఆపేసి ఊరొదిలి వెళ్లిపోయాడు. కానీ, ఆ తర్వాత కొన్ని రోజులకు ఆ ఐదు వందల రూపాయల నోటు పాత ఫైళ్ల మధ్య దొరికింది. తను నమ్మి పెంచిన క్రమశిక్షణే ఒక అమాయకుడి జీవితాన్ని నాశనం చేసిందని రాఘవరావు గారికి అప్పుడు తెలిసింది.
ఇప్పుడు వయసు పైబడి, శారీరక శక్తి తగ్గుతున్న తరుణంలో రాఘవరావు గారికి ఆ భారం మరింత ఎక్కువైంది.
ఎలాగైనా రాముని వెతికి పట్టుకుని క్షమాపణ అడగాలని, ఆ మనసు అప్పు తీర్చుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నారు. చేతిలో కేవలం ఒక పాత అడ్రస్ పట్టుకుని పక్క జిల్లాలోని ఒక చిన్న పల్లెటూరికి ప్రయాణమయ్యారు.
ఆ ఊరికి వెళ్లాక రాము గురించి ఆరా తీస్తే, వాడు అక్కడ ఒక చిన్న మోటార్ గ్యారేజ్ నడుపుతున్నాడని తెలిసింది. రాఘవరావు గారు ఆ గ్యారేజ్ దగ్గరికి వెళ్లారు. అక్కడ గ్రీజు మరకల బట్టలతో, నల్లటి చేతులతో బైక్ రిపేర్ చేస్తున్న రాముని చూసి ఆయన గుండె తరుక్కుపోయింది.
ఒకప్పుడు క్లాస్ టాపర్ వాడు, నేడు ఇలా మెకానిక్ అయ్యాడని ఆయన కళ్లు చెమర్చాయి. రాఘవరావు గారు దగ్గరకు వెళ్లి, 'రాము!' అని పిలిచారు. రాము తల పైకెత్తి చూశాడు. ముప్పై ఏళ్లయినా తన గురువుని గుర్తుపట్టడానికి వాడికి ఎక్కువ సమయం పట్టలేదు. రాఘవరావు గారు వణుకుతున్న చేతులతో రాము భుజాలు పట్టుకుని, "రాము! నన్ను క్షమించు. నాడు నేను చేసిన చిన్న పొరపాటు వల్ల నీ చదువు ఆగిపోయింది. నిన్ను దొంగగా ముద్రవేసిన ఆ పాపం నన్ను ఇన్నేళ్లుగా ప్రశాంతంగా బతకనివ్వలేదు. ఈ అప్పు తీర్చుకోవడానికే వచ్చాను," అని కన్నీరు పెట్టుకున్నారు.
కానీ, అక్కడ ఊహించని మలుపు ఎదురైంది. రాము కళ్లల్లో ఆనందం కానీ, కృతజ్ఞత కానీ లేవు. కాస్త చేదుగా నవ్వి, "సార్, మీ పశ్చాత్తాపం నా కోల్పోయిన ముప్పై ఏళ్ల జీవితాన్ని తిరిగి ఇవ్వగలదా? నాడు మీరు అందరి ముందు నన్ను దొంగ అన్నప్పుడు మా అమ్మ ఆ అవమానం తట్టుకోలేక గుండెపోటుతో చనిపోయింది. నేను చదువుకోలేక, దిక్కులేక ఊళ్లు పట్టుకు తిరిగి చివరకు ఇక్కడ ఈ గ్యారేజ్ పెట్టుకున్నాను. మీ క్షమాపణలతో నా తల్లి తిరిగి రాదు, నా జీవితం మారదు. దయచేసి ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపోండి," అని నిర్మొహమాటంగా చెప్పేశాడు. రాఘవరావు గారి మనసు ఆ మాటలకు నిలువునా వికలమైంది.
ఒక అమాయకుడి జీవితమే కాదు, ఒక ప్రాణం పోవడానికి కూడా తనే కారణమయ్యానని తెలిసి ఆయన గుండె తీవ్రమైన పశ్చాత్తాప భారంతో నిండిపోయింది.
అదే సమయంలో అక్కడికి ఒక వడ్డీ వ్యాపారి వచ్చి, "ఏరా రాము! గ్యారేజ్ కోసం తీసుకున్న రెండు లక్షల అప్పు ఈ నెలైనా కడతావా, లేదా? లేదంటే, ఈ గ్యారేజ్ సామాన్లు అన్నీ జప్తు చేస్తా," అని గద్దించాడు. రాము తలదించుకొని మౌనంగా నిలబడ్డాడు. వ్యాపారంలో నష్టం వచ్చి వాడు ఆ అప్పుల్లో ఇరుక్కుపోయాడని రాఘవరావు గారికి అర్థమైంది. రాఘవరావు గారు వెంటనే జోక్యం చేసుకుని, ఆ వడ్డీ వ్యాపారితో మాట్లాడి, "బాబూ, నాకు నెల రోజులు సమయం ఇవ్వు. వీడి అప్పు నేను తీరుస్తాను," అని నమ్మబలికారు.
రాఘవరావు గారు తన ఊరికి తిరిగి వచ్చి, భార్య జానకమ్మతో మాట్లాడారు. ఆ పాత తప్పుకు ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవడానికి ఆమె కూడా మనస్ఫూర్తిగా అంగీకరించింది. వారు తమకున్న ఒకే ఒక్క సొంత ఇంటిని తక్కువ సమయమైనా మంచి ధరకు అమ్మేశారు.
రాఘవరావు గారు ఆ డబ్బుతో మళ్లీ ఆ గ్యారేజ్ దగ్గరికి వచ్చారు. వడ్డీ వ్యాపారిని పిలిపించి ఆయన చేతిలో రెండు లక్షల రూపాయలు పెట్టి, రాము అప్పును పూర్తిగా రద్దు చేయించి, ఆ పాత పత్రాలన్నీ వెనక్కి తీసుకున్నారు. వ్యాపారి వెళ్లిపోయాక, రాఘవరావు గారు తన సంచిలోంచి మిగిలిన పెద్ద మొత్తాన్ని, ఆ ఇల్లు అమ్మగా వచ్చిన సొమ్మును రాము చేతిలో పెట్టారు.
రాము దాన్ని ఆశ్చర్యంగా చూస్తుండగా, రాఘవరావు గారు చెప్పారు, "రాము! నా తప్పుకు ప్రాయశ్చిత్తంగా నాకున్న ఒకే ఒక్క సొంత ఇంటిని అమ్మేశాను. అందులో వడ్డీ వ్యాపారికి ఇవ్వాల్సిన రెండు లక్షలు పోను మిగిలిన డబ్బు ఇది. నువ్వు కోల్పోయిన చదువును, మీ అమ్మగారి ప్రాణాన్ని నేను తిరిగి ఇవ్వలేను కానీ, నా సర్వస్వమైన నా ఇంటిని అమ్మి వచ్చిన ఈ సొమ్ముతో నువ్వు నీ సొంత గ్యారేజ్ ని ఒక పెద్ద వ్యాపారంగా మార్చుకుని సమాజంలో తలెత్తుకుని బతకగలవు. ఇప్పుడు నా మనసులోని అప్పు పూర్తిగా తీరింది," అన్నారు.
రాము ఆ డబ్బును, తన గురువు త్యాగాన్ని చూసి స్తంభించిపోయాడు. తనను ఆ కష్టం నుంచి విడిపించడానికి, తన జీవితాన్ని నిలబెట్టడానికి ఒక గురువు తన సొంత ఇంటినే అమ్మేశాడని అర్థమయ్యాక వాడి కళ్లల్లోని కోపం కరిగి నీరైపోయింది. రాము ఒక్కసారిగా రాఘవరావు గారి కాళ్లపై పడి వెక్కి వెక్కి ఏడ్చాడు. "సార్! నన్ను క్షమించండి. కోపంలో మిమ్మల్ని ఎన్నో మాటలు అన్నాను. నా చదువు ఆగిపోయినా, ఒక గురువుగా మీరు నాకు ఇచ్చిన ఈ స్థానం నా జన్మకు చాలు సార్," అన్నాడు.
ఆ తర్వాత రాము ఆ డబ్బు మూటను పక్కన పెట్టి, రాఘవరావు గారి చేతులు పట్టుకుని, "సార్! మీరు నా కోసం మీ ఇల్లు అమ్మేసి ఇప్పుడు ఖాళీ చేతులతో ఎక్కడికి వెళ్తారు? నాపై మీకు ఉన్న హక్కుతో అడుగుతున్నాను. మీ ఇల్లు అమ్మగా వచ్చిన ఈ మిగిలిన డబ్బుతో మనం ఇక్కడే ఒక పెద్ద వర్క్షాప్ పెడదాం. మీ ఇద్దరి బాధ్యత నాది. ఇకపై మనమందరం ఒకే కుటుంబంగా కలిసే ఉందాం సార్," అని ప్రాధేయపడ్డాడు.
ఆ మాటలు వినగానే రాఘవరావు గారి కళ్లల్లో ఆనందబాష్పాలు రాలాయి. పక్కనే నిలబడి ఇదంతా చూస్తున్న జానకమ్మ కళ్లు కూడా చెమర్చాయి. ఆమె మొహంపై ఎన్నాళ్లకో ఒక ప్రశాంతమైన చిరునవ్వు కనిపించింది. ముప్పై ఏళ్లుగా ఆయన మనసును వేధించిన ఆ నిశ్శబ్ద భారం ఒక్కసారిగా దిగిపోయింది.
ఒక గురువుగా తను గెలిచానన్న తృప్తితో, ఒక కొడుకు దొరికాడన్న సంతోషంతో ఆయన ముఖం వెలిగిపోయింది.
***
వసుంధర రాణి మునిపల్లె గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
వసుంధర రాణి మునిపల్లె గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం: వసుంధర రాణి మునిపల్లె
నాకు ఈ సదవకాశం ఇచ్చినందుకు ధన్యవాదములు.
నేనొక హౌస్ వైఫ్ ని నాకు కథలు రాయడం ఒక హాబీ.
ఇంతకుముందు జాగృతి లాంటి పత్రికలలో కథలు ప్రచురితమయ్యాయి. ఇంకా కొన్ని కథలు పరిశీలనలో ఉన్నాయి.
Comments