భీతావహం
- Ch. Pratap
- 2 hours ago
- 4 min read
#Bheethavaham, #భీతావహం, #ChPratap, #TeluguHorrorStories
Bheethavaham - New Telugu Story Written By Ch. Pratap
Published in manatelugukathalu.com on 10/03/2026
భీతావహం - తెలుగు కథ
రచన: Ch. ప్రతాప్
అమావాస్య చీకటి, ఊరి చివర ఉన్న స్మశానం. శిరీష్తో కట్టిన ముప్పై వేల రూపాయల పందెం కోసం సతీష్ రాత్రి తొమ్మిది గంటలకు ఆ భయంకరమైన చోటికి చేరుకున్నాడు. చుట్టూ గాఢాంధకారం, గాలిలో ఏదో తెలియని శీతలం. సతీష్ తన వెంట తెచ్చుకున్న టార్చ్ లైట్ వేసి అటు ఇటు చూశాడు.
ఆ గాఢాంధకారంలో అకస్మాత్తుగా ఉష్ణోగ్రత పడిపోయి, చుట్టూ మంచు గడ్డకట్టినట్లు గాలి శీతలంగా మారింది. సతీష్ కళ్లముందే పాత సమాధుల నుండి ఒక రకమైన పొగమంచు 🌫️ పైకి లేవడం మొదలైంది. ఆ మంచులో మనుషుల నీడలు కదులుతున్నట్లు, ఎవరో దీనంగా విలపిస్తున్నట్లు గాలిలో ధ్వనులు ప్రతిధ్వనించాయి. తన వెనుక ఎవరో నిలబడి తన మెడపై తదేకంగా శ్వాస వదులుతున్నట్లు స్పర్శ తగలడంతో సతీష్ ఒళ్లు ఒక్కసారిగా జలదరించింది. వెనక్కి తిరిగి చూడాలనే ధైర్యం లేక, కళ్లు గట్టిగా మూసుకుని గడ్డకట్టిన శిలలా ఉండిపోయాడు. ప్రతి క్షణం ఒక యుగంలా గడుస్తుండగా, ఆ చోటులోని నిగూఢ శక్తులు తనను చుట్టుముడుతున్నాయని అతనికి అర్థమైంది. ఎవరో గొలుసులు ఈడ్చుకెళ్తున్నట్లు వినిపించే ఆ వింత శబ్దాలు అతని గుండె వేగాన్ని మరింత పెంచాయి.
అడుగు ముందుకు వేయాలంటేనే వణుకు పుడుతున్నా, తన చుట్టూ ఏదో అదృశ్య శక్తి తిరుగుతున్నట్లు సతీష్కు అనిపించింది. ఆకాశంలోని మేఘాలు చంద్రుడిని పూర్తిగా కప్పేయడంతో, స్మశానం అంతా ఒక చీకటి లోకంలా మారిపోయింది. ప్రతి అడుగులోనూ ఎవరో తనను గమనిస్తున్నారన్న భావన అతనిలో ఉత్కంఠను, భీతిని రెట్టింపు చేసింది. సమయం గడిచేకొద్దీ నిశ్శబ్దం మరింత భయంకరంగా మారింది. చుట్టూ ఉన్న గాలి ఒక్కసారిగా భారంగా మారి, ఊపిరి తీసుకోవడం కష్టంగా అనిపించింది. ఎండుటాకులు గాలికి కాకుండా, ఎవరో అదృశ్య వ్యక్తులు నడుస్తున్నట్లుగా నేలపై గలగలమంటూ శబ్దం చేశాయి. చీకటిలో దూరంగా ఉన్న చెట్ల కొమ్మలు వింత ఆకారాల్లా కనిపిస్తూ, తను ఎటు చూసినా ఎవరో ఒకరు తనను గమనిస్తున్నట్లు సతీష్కు భ్రమ కలిగింది.
ఆ గాఢాంధకారంలో అకస్మాత్తుగా ఉష్ణోగ్రత పడిపోయి, చుట్టూ మంచు గడ్డకట్టినట్లు గాలి శీతలంగా మారింది. సతీష్ కళ్లముందే పాత సమాధుల నుండి ఒక రకమైన పొగమంచు పైకి లేవడం మొదలైంది. ఆ మంచులో మనుషుల నీడలు కదులుతున్నట్లు, ఎవరో దీనంగా విలపిస్తున్నట్లు గాలిలో ధ్వనులు ప్రతిధ్వనించాయి. తన వెనుక ఎవరో నిలబడి తన మెడపై తదేకంగా శ్వాస వదులుతున్నట్లు స్పర్శ తగలడంతో సతీష్ ఒళ్లు ఒక్కసారిగా జలదరించింది. వెనక్కి తిరిగి చూడాలనే ధైర్యం లేక, కళ్లు గట్టిగా మూసుకుని గడ్డకట్టిన శిలలా ఉండిపోయాడు. ప్రతి క్షణం ఒక యుగంలా గడుస్తుండగా, ఆ చోటులోని నిగూఢ శక్తులు తనను చుట్టు ముడుతున్నాయని అతనికి అర్థమైంది.
అర్ధరాత్రి పన్నెండు గంటల సమయం. గాలి వేగం పెరగడంతో వింత శబ్దాలు మొదలయ్యాయి. ఆ శబ్దాల మధ్యలో ఎవరో మెల్లగా గుసగుసలాడుతున్నట్లు, తన పేరు పెట్టి పిలుస్తున్నట్లు భ్రమ కలిగింది. వెనక్కి తిరిగి చూస్తే ఎవరూ లేరు, కానీ అడుగుల శబ్దం మాత్రం స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది. ఎవరో గొలుసులు లాగుతున్నట్లు "కిర్రు.. కిర్రు.." మనే శబ్దం ఆ రాత్రి భీభత్సాన్ని పెంచింది. సతీష్ భయంతో వణికిపోతుండగా, తన టార్చ్ లైట్ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది. చీకటిలో సమాధుల నుండి తెల్లని ఆకారాలు లేచి వస్తున్నట్లు, వాటి కళ్లు నిప్పు కణాల్లా మెరుస్తున్నట్లు కనిపించింది. ఒక చల్లని చెయ్యి తన భుజంపై పడినట్లు అనిపించగానే సతీష్ గట్టిగా కేక వేశాడు.
ఆ కేక స్మశానమంతా ప్రతిధ్వనించింది కానీ సమాధానం ఇచ్చే మనిషే లేడు. అతని ఒళ్లంతా చల్లని చెమటలు పట్టాయి, గుండె వేగం అదుపు తప్పి కొట్టుకుంటోంది. ఆ గాఢాంధకారంలో అదృశ్య రూపాలు తనను చుట్టుముట్టి ఊపిరి ఆడనివ్వకుండా చేస్తున్నట్లు అనిపించింది. తన కాళ్లు భూమికి అతుక్కుపోయాయి, పరుగెత్తాలని ఉన్నా శరీరం సహకరించలేదు. ప్రతి అడుగులోనూ మృత్యువు వెన్నాడుతున్నట్లు, గాలిలో వికృతమైన నవ్వులు వినిపిస్తూ అతని మతిభ్రమింపజేశాయి. మరుక్షణం తన కళ్లముందే భూమి బద్దలవుతున్నట్లు, ఆ సమాధుల నుండి అస్థిపంజరాలు బయటకు వస్తున్నట్లు భయంకరమైన దృశ్యం ఆవిష్కృతమైంది.
"సతీష్! లేరా! ఏమైంది?" అన్న శిరీష్ గొంతుతో సతీష్ ఉలిక్కిపడి కళ్లు తెరిచాడు. ఒళ్లంతా చెమటలు పట్టి, గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. తను తన గదిలోనే ఉన్నాడని, అదంతా ఒక పీడకలని గ్రహించి ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు. "ముప్పై వేలు కాదు కదా, మూడు లక్షలు ఇచ్చినా నేను ఆ పందెం కట్టనురా బాబు!" అని మనసులో అనుకున్నాడు.
సమాప్తం
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments