దివ్యస్వరూపుడు
- Ch. Pratap
- 3 days ago
- 4 min read
#DivyaSwarupudu, #దివ్యస్వరూపుడు, #ChPratap, #TeluguInspirationalStories, #ప్రేరణాదాయకకథలు
Divya Swarupudu - New Telugu Story Written By Ch. Pratap
Published in manatelugukathalu.com on 28/02/2026
దివ్యస్వరూపుడు - తెలుగు కథ
రచన: Ch. ప్రతాప్
హైదరాబాద్ మహానగరంలోని ఒక ప్రముఖ బహుళజాతి సంస్థలో సీనియర్ మేనేజర్గా బాధ్యతలు నిర్వహిస్తున్న సురేష్ జీవితం కేవలం అంకెలు, టార్గెట్లు హోదా చుట్టూ తిరుగుతూ ఉంటుంది. అతనికి మనుషుల కంటే వారి పదవి, బ్యాంకు బ్యాలెన్స్ అంటేనే ఎక్కువ గౌరవం. తన ఆఫీసులో పనిచేసే కింది స్థాయి సిబ్బందిని, ముఖ్యంగా సెక్యూరిటీ గార్డులను లేదా ఆఫీస్ బాయ్స్ ని పేరుతో పిలవడానికి కూడా ఇష్టపడడు. మనిషి స్థాయిని బట్టి వారికి ఇచ్చే గౌరవం మారాలనే అహంకార పూరిత ధోరణి సురేష్లో బలంగా ఉండేది. "మానవులందరూ పరమాత్మ స్వరూపులే" అనే ఆధ్యాత్మిక మాటలు అతనికి కేవలం పుస్తకాలకే పరిమితమని అనిపించేవి. నిజ జీవితంలో అధికారం, ధనం మాత్రమే మనిషికి విలువను ఇస్తాయని అతను బలంగా నమ్మేవాడు. తోటి మనుషులను ఒక యంత్రాలుగా భావిస్తూ, వారి భావోద్వేగాలను లేదా కష్టసుఖాలను ఏనాడూ పట్టించుకోలేదు. కేవలం తన ఎదుగుదల, తన లాభం అనే స్వార్థపూరిత ఆలోచనలతో నిత్యం గడుపుతుండేవాడు. సమాజంలో ఆత్మీయత కంటే ఆస్తిపాస్తులే గొప్పవని భ్రమపడుతూ, తనకంటే తక్కువ స్థాయిలో ఉన్నవారిని హీనంగా చూసేవాడు. ఈ విధమైన కఠిన స్వభావం వల్ల అతను మనుషులకు దూరం అవుతున్నాననే విషయాన్ని కూడా గమనించలేకపోయాడు.
ఒక శనివారం రాత్రి సురేష్ తన ఖరీదైన కారులో ఒక ముఖ్యమైన వ్యాపార వేడుకకు బయలుదేరాడు. గమ్యస్థానానికి చేరుకోవడానికి ఇంకా చాలా దూరం ఉండగా, నగర శివార్లలోని నిర్మానుష్యమైన చీకటి ప్రాంతంలో అతని కారు టైరు హఠాత్తుగా పేలిపోయింది. అప్పటికే సమయం అర్థరాత్రి దాటింది ఆకాశం నుండి భారీ వర్షం కురుస్తోంది. చుట్టుపక్కల కనీసం ఒక్క దీపం కూడా వెలగడం లేదు. సురేష్ కారు దిగి సహాయం కోసం అటు ఇటు చూశాడు, కానీ ఎవరూ కనిపించలేదు. వెంటనే తన మొబైల్ ఫోన్ తీసి మెకానిక్కు లేదా స్నేహితులకు ఫోన్ చేద్దామనుకున్నాడు, కానీ దురదృష్టవశాత్తు అక్కడ సిగ్నల్ లేదు. ఆ వర్షంలో తడుస్తూ, భయం దిక్కుతోచని స్థితిలో అతను నిలబడ్డాడు. అతని హోదా, అధికారం, కోట్లాది రూపాయల ఆస్తి ఇప్పుడు అతనికి కనీసం ఒక చిన్న సహాయం కూడా చేయలేకపోతున్నాయి. ప్రకృతి వైపరీత్యం ముందు మనిషి ఎంత అల్పమైన వాడో అతనికి ఆ క్షణంలో అర్థమైంది. విలాసవంతమైన జీవితానికి అలవాటు పడిన సురేష్, ఆ కటిక చీకటిలో వణుకుతున్న వేళ తనకున్న పరపతి ఏమాత్రం ఉపయోగపడలేదు. అపాయంలో ఉన్నప్పుడు సాటి మనిషి సాయం తప్ప మరేదీ మనల్ని కాపాడలేదని ఆ నిశ్శబ్ద వాతావరణం అతడికి గుర్తుచేస్తోంది. అహంకారంతో నిండిన అతని మనసు ఇప్పుడు కేవలం ఒక రక్షణ కోసం పరితపిస్తోంది.
అలాంటి క్లిష్ట సమయంలో ఒక పాత సైకిల్పై వస్తున్న ఒక యువకుడు సురేష్ను చూసి ఆగాడు. అతను సామాన్యమైన మురికి బట్టలతో ఉన్నాడు అతని వేషధారణ చూస్తే ఒక పేద కార్మికుడిలా ఉన్నాడు. సురేష్ మొదట అతడిని చూసి భయపడి తన వస్తువులను దాచుకున్నాడు, కానీ ఆ యువకుడు ఎంతో వినయంగా "ఏమైంది సార్? ఇంత రాత్రిపూట ఇక్కడ ఒక్కరే ఉన్నారు, ఏమైనా సహాయం కావాలా?" అని ఆత్మీయంగా అడిగాడు. సురేష్ తన పరిస్థితిని వివరించాడు. ఆ యువకుడు ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా, ఆ కుండపోత వర్షంలో తడుస్తూనే తన సైకిల్కు ఉన్న చిన్నపాటి సంచి నుండి పనిముట్లు తీశాడు. దాదాపు గంట సేపు బురదలో కష్టపడి కారు టైరు మార్చి, ప్రయాణానికి సిద్ధం చేశాడు. సురేష్ ఎంతో ఉపశమనం పొంది, తన కృతజ్ఞతను తెలుపుతూ తన వాలెట్ నుండి ఐదు వేల రూపాయలు తీసి అతనికి ఇవ్వబోయాడు. ఆ యువకుడు చేస్తున్న శ్రమను చూసి సురేష్ మనసులో ఒక రకమైన అపరాధ భావం కలిగింది. తన స్వంత లాభం కోసం తప్ప ఇతరుల కోసం నిమిషం కూడా కేటాయించని సురేష్కు, ఏ బంధుత్వం లేని ఆ వ్యక్తి చూపుతున్న ఆదరణ వింతగా అనిపించింది. వర్షం ధాటికి వణుకుతున్నా లెక్కచేయకుండా, తన పనిని నిబద్ధతతో పూర్తి చేసిన ఆ యువకుడి అంకితభావం సురేష్ను మౌనంగా ఆలోచింపజేసింది. బాహ్య సౌందర్యం కంటే అంతర్గత సంస్కారం ఎంత గొప్పదో ఆ క్షణం అతనికి స్పష్టంగా అర్థమైంది.
కానీ ఆ యువకుడు ఎంతో ప్రశాంతమైన నవ్వుతో ఆ డబ్బును నిరాకరించాడు. "సార్, సహాయం చేయడం నా బాధ్యత. కష్టంలో ఉన్న మనిషిని చూసి ఆదుకోవడమే నిజమైన మానవత్వం. మా నాన్నగారు ఎప్పుడూ ఒక మాట చెప్పేవారు.. మన ఎదుట ఉన్న ప్రతి మనిషిలోనూ ఆ భగవంతుడే ఉంటాడని, ఆ మనిషికి చేసే సేవ నేరుగా ఆ పరమాత్మకే చేరుతుందని" అన్నాడు. ఆ మాటలు విన్న సురేష్ ఒక్కసారిగా స్థాణువైపోయాడు. తాను ఎవరినైతే తన స్థాయికి సరిపోరని తక్కువ చూపు చూశాడో, అదే సామాన్య మనిషిలో ఉన్న గొప్ప సంస్కారం మరియు నిస్వార్థ గుణం సురేష్ హృదయాన్ని కదిలించాయి. ఆ యువకుడి పేరు శివ అని, అతను సమీపంలోని ఒక చిన్న ఫ్యాక్టరీలో రోజువారీ కూలీగా పనిచేస్తాడని తెలుసుకున్నాడు. శివ వెళ్ళిపోయిన తర్వాత కూడా సురేష్కు ఆ మాటలే చెవుల్లో ప్రతిధ్వనిస్తున్నాయి.
ఈ సంఘటన జరిగిన తర్వాత సురేష్ ప్రవర్తనలో అద్భుతమైన మార్పు వచ్చింది. మరుసటి రోజు ఆఫీసుకు వెళ్ళినప్పుడు, గేటు దగ్గర ఉన్న సెక్యూరిటీ గార్డును ఎంతో ఆప్యాయంగా పలకరించాడు. ఆఫీసులో పనిచేసే ప్రతి ఒక్కరినీ గౌరవించడం మొదలుపెట్టాడు. మానవులందరూ పరమాత్మ స్వరూపులే అనే నిజాన్ని అతను పుస్తకాల్లో చదివి కాకుండా, అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకున్నాడు. బాహ్యంగా కనిపించే అందం, హోదా, ధనం వంటివి కేవలం పైపైన కనిపించే ముసుగులని, లోపల ఉన్న ప్రాణశక్తి లేదా ఆత్మ అందరిలోనూ ఒక్కటేనని అతను గ్రహించాడు. మనం ఎదుటివారికి ఇచ్చే గౌరవం మన సంస్కారాన్ని తెలియజేస్తుందని అతనికి అర్థమైంది.
నేటి సమాజంలో మనుషుల మధ్య కుల, మత, వర్గ మరియు ఆర్థిక స్థితిగతుల గోడలు ఎంతో ఎత్తుగా పెరుగుతున్నాయి. కానీ లోతుగా ఆలోచిస్తే, ఆకలి వేసినప్పుడు అందరి కడుపులో కలిగే బాధ ఒక్కటే, గాయమైనప్పుడు కారే రక్తం రంగు ఒక్కటే. ప్రతి మనిషిలోనూ దైవత్వాన్ని దర్శించినప్పుడు ద్వేషానికి లేదా అసూయకు తావు ఉండదు. ఎదుటివారికి చేసే చిన్న మేలు కూడా భగవంతుడికి చేసే గొప్ప పూజతో సమానం. మన చుట్టూ ఉన్న మనుషులందరినీ ప్రేమిస్తూ, వారిని ఆదరిస్తూ బతకడమే నిజమైన ఆధ్యాత్మిక జీవనం. పరమాత్మ అంటే కేవలం ఆలయాల్లో ఉండే విగ్రహం మాత్రమే కాదు, కష్టాల్లో ఉన్న సామాన్యుడిలో ప్రతిబింబించే కరుణ కూడా ఆ పరమాత్మ స్వరూపమే. ఈ సత్యాన్ని ప్రతి ఒక్కరూ తమ దైనందిన జీవితంలో ఆచరించినప్పుడే సమాజం సుఖశాంతులతో వర్ధిల్లుతుంది. సురేష్ ఇప్పుడు కేవలం ఒక మేనేజర్ మాత్రమే కాదు, ఒక మంచి మనిషిగా తన జీవితాన్ని సార్థకం చేసుకుంటున్నాడు.
సమాప్తం
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments