top of page
Original.png

హత్య

3 minutes ago
4 min read

హత్య తెలుగు కథ – చెట్ల నరికివేతపై ప్రకృతి మాతకు మొరపెట్టుకుంటున్న మొక్కలు, ఎల్ నినో భూతం హెచ్చరికతో పర్యావరణ పరిరక్షణ సందేశం – శ్రిత.

Hathya - Telugu Inspirational Stories | Sritha

హత్య - తెలుగు ప్రేరణాత్మక కథలు | శ్రిత

Published in manatelugukathalu.com on 19/11/2026


మనిషిని చంపితే హత్య అంటాం. మరి ప్రాణమున్న చెట్లను, మొక్కలను నరికితే ఏమంటాం? ప్రకృతి మాత, ఎల్ నినో భూతం నేపథ్యంలో పర్యావరణ విధ్వంసాన్ని, మనుషుల మౌనాన్ని ప్రశ్నించే ఆలోచనాత్మక కథ ‘హత్య’.


చిన్నప్పుడు మనందరం చదువుకున్న పాఠమే... సజీవులు, నిర్జీవులు.

మనుషులు, జంతువులు, పక్షులు, చెట్లు, మొక్కలు, చేపలు... ఇవన్నీ సజీవులు. బల్ల, కుర్చీ, పుస్తకం లాంటివి నిర్జీవులు.


సజీవులంటే ప్రాణం ఉన్నవి. వాటికి పెరుగుదల ఉంటుంది, స్పందన ఉంటుంది. మరి ప్రాణం ఉన్న జీవిని చంపితే అది హత్య కాదా?


ఒక మనిషిని మరొక మనిషి చంపితే హత్య కేసు నమోదవుతుంది. పోలీసులు, కోర్టులు, లాయర్లు, సాక్షులు... ఇలా పెద్ద తతంగమే నడుస్తుంది. బాధితుల తరఫున వాదించడానికి లాయర్లు ఉంటారు. న్యాయం కోసం పోరాడేవాళ్లు ఉంటారు.

మరి చెట్లను, మొక్కలను చంపితే?


వాటి తరఫున కేసు వేయడానికి ఎవరున్నారు? వాటి తరఫున వాదించడానికి ఏ లాయర్ వస్తాడు? వాటికి న్యాయం చేయమని కోర్టు తలుపు తట్టేదెవరు?


మనుషుల హత్యలకే కాదు... మొక్కల హత్యలకు కూడా ఒక లెక్క ఉంటే ఎంత బాగుంటుంది!


సినిమాల్లో చూస్తుంటాం. ఒక పెద్ద గ్యాంగ్‌స్టర్ తనకు నచ్చని వాళ్లను చంపడానికి సుపారీ ఇస్తాడు. అతని కింద చాలామంది అనుచరులు ఉంటారు. కానీ వాళ్లు కూడా కొన్ని పనులు చేయడానికి భయపడతారు.


అలాగే మనుషులు కూడా కొన్ని చెట్ల జోలికి వెళ్లడానికి భయపడతారు.

ముఖ్యంగా ఊరి చివరన ఉన్న పెద్ద మర్రిచెట్టు, చింతచెట్టు జోలికి వెళ్లాలంటే ఒకటికి రెండుసార్లు ఆలోచిస్తారు. ఎందుకంటే వాటిలో బ్రహ్మరాక్షసులు ఉంటారని, దెయ్యాలు తిరుగుతాయని ఒక నమ్మకం!


అయ్యో! ఆ చెట్టు దగ్గరకు వెళ్లకూడదు. ఆ చెట్టును నరకకూడదు. అక్కడ ఏదో శక్తి ఉందట!

అని భయపడతారు.


కానీ ఇంటి పెరట్లో చిన్న మొక్క కనిపిస్తే మాత్రం దాని మీద ప్రతాపం చూపిస్తారు.

పది సంవత్సరాలుగా ఎంతో ప్రేమగా పెంచుకున్న రాత్రిరాణి మొక్క ఒక్కసారిగా ఎవరికో ఇబ్బందిగా మారిపోతుంది. రాత్రిపూట దాని పరిమళం వస్తోందని, దాని దగ్గరకు దుష్టశక్తులు వస్తాయని, ఆరోగ్యానికి మంచిది కాదని ఎవరో చెప్పారని... వెంటనే దాన్ని పీకి పారేస్తారు.


పాపం! పది సంవత్సరాలుగా ఇంట్లో వాళ్లకు సువాసనలు పంచిన ఆ మొక్కకు తన తప్పేమిటో కూడా తెలియదు.


ఇంతకాలం నీళ్లు పోసి పెంచిన వాళ్లే ఒక్కరోజు దాన్ని నిర్దాక్షిణ్యంగా తీసి పడేస్తారు.

అలా ఒక మొక్క తర్వాత మరొక మొక్క... ఒక చెట్టు తర్వాత మరొక చెట్టు... మనుషుల అవసరాలకు, అపోహలకు బలైపోతున్నాయి.


ఇదంతా గమనించిన చిన్న చిన్న మొక్కలన్నీ ఒకరోజు సమావేశమయ్యాయి.

“ఇలా అయితే మనలో ఒక్కటి కూడా మిగలదు. మన తరఫున ఎవరో ఒకరు మాట్లాడాలి. మనకు న్యాయం జరగాలి” అని ఒక మొక్క ఆవేదనగా అంది.


“ఎవరు మాట్లాడతారు? మనల్ని పట్టించుకునేవాళ్లు ఎవరున్నారు?” అని మరో మొక్క దిగులుగా అడిగింది.


“మనకంటే పెద్దవాళ్లు ఉన్నారు కదా! వేపమ్మ, మర్రి తాతయ్య, రావి పెద్దలు ఉన్నారు. వాళ్ల దగ్గరకు వెళ్దాం” అంది రాత్రిరాణి.


అందరూ కలిసి ఆ పెద్ద చెట్ల దగ్గరకు వెళ్లారు.


“వేపమ్మా! మర్రి తాతయ్యా! రావి పెద్దలారా! మమ్మల్ని కాపాడండి. మనుషులు మమ్మల్ని ఒక్కొక్కరినీ చంపేస్తున్నారు. మా తరఫున మాట్లాడేవాళ్లు ఎవరూ లేరు” అని రాత్రిరాణి కన్నీళ్లతో మొరపెట్టుకుంది.


“ఏమైంది తల్లీ? ఎందుకంత బాధపడుతున్నావు?” అని వేపచెట్టు అడిగింది.


“నేను రాత్రిపూట పూస్తాను. నా పూల నుంచి మంచి పరిమళం వస్తుంది. కానీ కొంతమంది ఆ వాసన వల్ల దుష్టశక్తులు వస్తాయని, ఆరోగ్యానికి హాని కలుగుతుందని అంటున్నారు. పది సంవత్సరాలుగా పెంచిన నన్ను కూడా ఒక్కరోజులో పీకి పారేశారు. మాకు జీవించే హక్కు లేదా? మమ్మల్ని చంపేవాళ్లను అడిగేవాళ్లు ఎవరూ లేరా?” అని రాత్రిరాణి అడిగింది.


మర్రి తాతయ్య కొంచెం ఆలోచించి,

“అమ్మా! మమ్మల్ని చూడు. మాకు పూజలు చేస్తారు. మా చుట్టూ ప్రదక్షిణలు చేస్తారు. మమ్మల్ని దేవతలుగా భావిస్తారు. మనుషులతో మాకు ఎప్పటినుంచో అనుబంధం ఉంది. మీరు కూడా మీ సమస్యను మీరే పరిష్కరించుకోండి” అన్నాడు.


“అంటే మాకు న్యాయం జరగకపోయినా మీకు పట్టదా?” అని చిన్న మొక్క అడిగింది.


“అలా అనలేదు. కానీ మనుషులతో గొడవ పడటం ఎందుకు? వాళ్లకు ఏదో ఒక రోజు అర్థమవుతుంది” అంది వేపమ్మ.


అప్పుడు ఒక చిన్న మొక్క ముందుకు వచ్చి,

“వేపమ్మా! మర్రి తాతయ్యా! రావి పెద్దలారా! మీకు పూజలు చేస్తున్నారు కాబట్టి మీకు రక్షణ ఉంది. కానీ మాకు కూడా ప్రాణం ఉంది కదా! పెద్ద చెట్టయినా, చిన్న మొక్కయినా ప్రకృతిలో భాగమే. అందరికీ సమానంగా జీవించే హక్కు ఉండాలి. మీరు మాకు సహాయం చేయకపోతే, నేను ఒంటరిగానైనా ప్రకృతి మాత దగ్గరకు వెళ్లి మా సమస్యను చెబుతాను” అంది.


ఆ చిన్న మొక్క ధైర్యానికి మిగతా మొక్కలన్నీ ఆశ్చర్యపోయాయి.

“మేము కూడా నీతో వస్తాం” అంటూ దానికి తోడుగా బయలుదేరాయి.


అందరూ కలిసి ప్రకృతి మాత ముందు తమ గోడు వెళ్లబోసుకున్నారు.

“ప్రకృతి మాతా! మేమంతా నీ బిడ్డలమే కదా! మనుషులకు నీడనిస్తాం, గాలిని శుభ్రం చేస్తాం, పూలు, పండ్లు ఇస్తాం. అయినా మమ్మల్ని నిర్దాక్షిణ్యంగా చంపేస్తున్నారు. మా తరఫున మాట్లాడేవాళ్లు ఎవరూ లేరు. మాకు న్యాయం కావాలి” అని మొక్కలన్నీ ఒక్కసారిగా మొరపెట్టుకున్నాయి.


ప్రకృతి మాత వాటి మాటలన్నీ శ్రద్ధగా విన్నది.

“మీ బాధ నాకు అర్థమైంది. కానీ మనుషులకు ఏ శిక్ష వేస్తే వాళ్లకు బుద్ధి వస్తుందో నాకు కూడా అర్థం కావడం లేదు” అని ఆలోచనలో పడింది.


అంతలో అక్కడికి ఎల్ నినో భూతం వచ్చింది.

“ప్రకృతి మాతా! మీరు ఆలోచించకండి. మనుషులకు మాటలతో చెప్పి చెప్పి విసిగిపోయాను. వాళ్లకు చెట్ల విలువ తెలియదు. నీటి విలువ తెలియదు. ప్రకృతి విలువ అసలే తెలియదు. వీళ్లకు ఒక గట్టి గుణపాఠం చెప్పాలి” అంది.


“ఏం చేస్తావు?” అని ప్రకృతి మాత అడిగింది.


“నేను నీటి కొరత సృష్టిస్తాను. వర్షాలు తగ్గిస్తాను. ఎండలు పెంచుతాను. అప్పుడు నీటి విలువ తెలుస్తుంది. చెట్లు లేకపోతే ప్రకృతి సమతుల్యత ఎలా దెబ్బతింటుందో అర్థమవుతుంది” అని ఎల్ నినో భూతం గట్టిగా చెప్పింది.


ప్రకృతి మాత వెంటనే,

“ఆగు ఎల్ నినో! నువ్వు శిక్షించేది చెట్లను నరికిన వాళ్లనే అనుకుంటున్నావా? నీటి కొరత వస్తే చెట్లు నరికిన వాళ్లే కాదు, అమాయక ప్రజలు, పశుపక్ష్యాదులు కూడా ఇబ్బంది పడతారు. తప్పు చేసినవాళ్లతో పాటు తప్పు చేయనివాళ్లకు కూడా శిక్ష పడకూడదు కదా!” అంది.


ఎల్ నినో భూతం కాసేపు మౌనంగా ఉండిపోయింది.

అది హైదరాబాద్‌లోనే కాదు, తెలంగాణ అంతటా మనుషులకు బుద్ధి చెప్పాలని అనుకుంది.


ఒక మనిషి కళ్లముందు హత్య జరుగుతుంటే, చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు నోరెత్తకుండా మౌనంగా ఉండిపోయారనుకోండి. ఆ మౌనం కూడా అన్యాయానికి సహకరించినట్టే కదా! తప్పు జరుగుతోందని తెలిసినా ప్రశ్నించకపోవడం, అడ్డుకోకపోవడం కూడా ఆ తప్పులో భాగస్వాములైనట్టే.


చివరికి ఈ హత్యకు బాధ్యులెవరు?

చెట్లు నరికిన మనుషులేనా? చూసి కూడా మౌనంగా ఉన్నవాళ్లా? లేక ప్రకృతిని కాపాడాల్సిన బాధ్యత తమది కాదనుకున్న ప్రతి ఒక్కరా?


ఇన్నాళ్లూ చెప్పి చెప్పి విసిగిపోయిన ఎల్ నినో భూతం ఈసారి మాత్రం గట్టిగానే నిర్ణయించుకుంది.


“చెట్లను చంపినవాళ్లే కాదు... ఆ హత్య జరుగుతుంటే మౌనంగా ఉన్నవాళ్లను కూడా వదిలిపెట్టను!” అంటూ అందరినీ పట్టుకోవడానికి హైదరాబాద్‌కు వచ్చేస్తోంది.

Displaying హత్య.txt

***








📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!

మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.

✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి

👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y


***

శ్రిత గారి కొన్ని ఇతర రచనలు:



శ్రిత గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు 


మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.


మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.

లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.


 మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).



మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.



గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.


 రచయిత్రి పరిచయం: శ్రిత

శ్రిత అనే కలం పేరుతో రచనలు చేస్తున్న జమున, సాధారణ జీవితంలోని అనుభూతులు, కుటుంబ బంధాలు, మానవ సంబంధాలు, మహిళల మనోభావాలను కథల రూపంలో ఆవిష్కరించడాన్ని ఇష్టపడతారు.

ఆమె రచనల్లో ఆప్యాయత, మానవత్వం, కుటుంబ విలువలు సహజంగా ప్రతిబింబిస్తాయి. రోజువారీ జీవితంలో కనిపించే చిన్న చిన్న సంఘటనల్లోని గొప్ప భావాలను పాఠకుల హృదయాలకు చేరేలా చెప్పడం ఆమె రచనల ప్రత్యేకత.


Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page