కార్తీక్ టిఫిన్ సెంటర్ – పార్ట్ 1
- Harish Babu Pondugula
- 1 hour ago
- 9 min read
Karthik Tiffin Center – Part 1/2 - Telugu Inspirational Story | Harish Babu Pondugula
కార్తీక్ టిఫిన్ సెంటర్ – పార్ట్ 1/2 - తెలుగు ప్రేరణాత్మక కథ | హరీష్ బాబు పొందుగుల
Published in manatelugukathalu.com on 07/08/2026
ఉద్యోగం పోయిన తర్వాత జీవితాన్ని వదిలేయకుండా, తన ప్యాషన్ను నమ్ముకుని టిఫిన్ సెంటర్ స్థాపించాలని నిర్ణయించిన కార్తీక్ ఎదుర్కొన్న భావోద్వేగ ప్రయాణం. ప్రతి ఎపిసోడ్ ఆశ, ఆత్మవిశ్వాసం, జీవిత సత్యాలతో నిండిన స్ఫూర్తిదాయక తెలుగు కథ కార్తీక్ టిఫిన్ సెంటర్ – పార్ట్ 1.
## ఎపిసోడ్ 1: నిశ్శబ్ద రాత్రి.. నిరంతర ప్రయాణం
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
రాత్రి 11 గంటలు కావస్తోంది. హైదరాబాద్ హైటెక్ సిటీ రోడ్లన్నీ రద్దీగా ఉన్నాయి. కానీ, కార్తీక్ మనసు మాత్రం శూన్యంగా ఉంది. తన చేతిలో ఉన్న బైక్ యాక్సిలరేటర్ను నెమ్మదిగా తిప్పుతూ, సిటీ లైట్ల మధ్య గురిలేని ప్రయాణం చేస్తున్నాడు. కొన్ని గంటల ముందే కంపెనీ మేనేజర్ పిలిచి పింక్ స్లిప్ చేతిలో పెట్టాడు.
"సారీ కార్తీక్, ప్రాజెక్ట్ క్లోజ్ అవుతోంది, నువ్వు రేపటి నుండి రావాల్సిన అవసరం లేదు" అన్న ఆ ఒక్క మాట తన ఐదేళ్ల సాఫ్ట్వేర్ కెరీర్ను ఒక్కసారిగా ముక్కలు చేసింది.
నెలకు వచ్చే జీతం, హోమ్ లోన్ ఈఎంఐలు, ఊరిలో ఉన్న తల్లిదండ్రుల నమ్మకం... అన్నీ ఒక్కసారిగా కళ్లముందు కదలాడాయి. హెల్మెట్ లోపల కళ్లల్లో నీళ్లు తిరుగుతున్నా, బైక్ వేగాన్ని పెంచాడే తప్ప ఎక్కడా ఆగలేదు. గమ్యం లేని ఆ ప్రయాణంలో బైక్ ఇంజన్ చప్పుడు మాత్రమే అతనికి తోడుగా ఉంది.
బైక్ నడుపుతుండగా, కార్తీక్ మనసులో ఒక వింతైన ఆలోచన, ఒక ప్రశ్న పదే పదే మెదలసాగింది. తన గతం, వర్తమానం కలిసిన ఒక మలుపులా అది అనిపించింది. నా ఇల్లు... నా గతం తాలూకూ హిస్టరీ మార్క్ ఒక సెంటర్లో వెతుకుతోంది, అది ఎప్పుడు జరుగుతుంది, అసలు ఆ కేంద్రం ఎక్కడ ఉంది అనే ప్రశ్న అతనికి చాలా వింతగా, ఒక పజిల్ లాగా అనిపించింది. బహుశా జీవితం అతనికి ఇవ్వబోయే తదుపరి పరీక్షకు ఇది సంకేతమా?
ఉద్యోగం పోయిన ఈ క్లిష్ట సమయంలో, తన మూలాలను వెతుక్కుంటూ వెళ్లాల్సిన సమయం ఆసన్నమైందా అనిపించింది. బైక్ ఒక పెద్ద సిగ్నల్ దాటి ముందుకు సాగింది. రోడ్డు పక్కన ఉన్న ఒక పాత బిల్డింగ్ సెంటర్ వైపు కార్తీక్ చూపు పడింది. అక్కడ ఏదో ఒక కొత్త క్లూ అతనికి దొరకబోతున్నట్లు ఒక బలమైన అనుభూతి కలిగింది.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
## ఎపిసోడ్ 2: ఎదురీత.. కొత్త ఆశల కూడలి
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ఆ రాత్రంతా బైక్పై తిరిగిన కార్తీక్, తెల్లవారుజామున 5 గంటల ప్రాంతంలో ఇంటికి చేరుకున్నాడు. రాత్రంతా నిద్రలేకపోవడం వల్ల కళ్లు అలసటతో ఎర్రబడి ఉన్నాయి. తెల్లవారుజాము సమయం కావడంతో అపార్ట్మెంట్ కింద, చుట్టుపక్కల వీధుల్లో అప్పుడే జనం తిరగడం మొదలుపెట్టారు. పాలు పోసేవాళ్లు, పేపర్ వేసేవాళ్లు, మార్నింగ్ వాక్కు వెళ్లేవాళ్లు... ఇలా చాలా మంది అక్కడ కనిపిస్తున్నారు. చుట్టూ ఇంతమంది మనుషులు, ఇంత సందడి ఉన్నా, కార్తీక్ మనసులో మాత్రం ఏదో తెలియని ఒంటరితనం, భయం ముసురుకున్నాయి. లోపల గుండె కొట్టుకునే వేగం పెరుగుతుండగా, నెమ్మదిగా తలుపు తట్టాడు.
కార్తీక్ భార్య రమ్య తలుపు తీసింది. రాత్రంతా ఇంటికి రాకపోవడంతో ఆమె కళ్లలో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. లోపలికి వచ్చి సోఫాలో కూర్చున్న కార్తీక్, రమ్య వైపు నేరుగా చూడలేకపోయాడు.
"రాత్రంతా ఎక్కడికి వెళ్లారు, ఫోన్ చేసినా కలవలేదు, ఏమైంది?" అని రమ్య కంగారుగా అడిగింది.
కార్తీక్ గొంతు పెగలలేదు. కాసేపు మౌనంగా ఉండి, చివరికి ధైర్యం తెచ్చుకుని, "రమ్య... నా ఉద్యోగం పోయింది, నిన్న రాత్రే కంపెనీ వాళ్లు తీసేశారు" అని చెప్పేశాడు.
ఆ మాట వినగానే రమ్య గుండె ఆగినంత పనైంది. చేతిలో ఉన్న కాఫీ కప్పు టేబుల్పై అలాగే ఉండిపోయింది. ఇద్దరి మధ్య ఒక పెద్ద నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. ఆ ఉదయం ఇద్దరికీ ఒక పీడకలలా గడిచింది.
మధ్యాహ్నం అయ్యేసరికి కార్తీక్ కొంచెం తెప్పరిల్లాడు. నిన్న రాత్రి బైక్పై వెళ్తున్నప్పుడు తన మనసులో మెదిలిన ఆ 'సెంటర్', 'హిస్టరీ మార్క్' ఆలోచనలు అతనికి ఒక స్పష్టతను ఇచ్చాయి. ఏదో ఒక వ్యాపారం ప్రారంభించాలనే ఆలోచన అతనిలో బలంగా నాటుకుంది. భోజనం ముగిసిన తర్వాత, రమ్యను కూర్చోబెట్టి తన మనసులోని మాటను బయటపెట్టాడు.
"రమ్య, మళ్లీ ఐటీ ఉద్యోగం కోసం ప్రయత్నించడం కంటే, మనమే సొంతంగా ఏదైనా చేయడం బెటర్ అనిపిస్తోంది, ఒక మంచి బిజీగా ఉండే టిఫిన్ సెంటర్ స్టార్ట్ చేద్దాం అనుకుంటున్నాను, ఆల్రెడీ నా మైండ్లో ఒక మంచి లొకేషన్ కూడా ఉంది" అన్నాడు.
ఆ మాట వినగానే రమ్య ముఖం కోపంతో, ఆశ్చర్యంతో మారిపోయింది. ఆమె వైపు నుండి తీవ్రమైన వ్యతిరేకత వ్యక్తమైంది. "ఏం మాట్లాడుతున్నారు మీరు, చదువుకున్న సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్ ఉద్యోగం పోతే రోడ్డు పక్కన టిఫిన్ సెంటర్ పెడతారా, సమాజంలో మనకు ఒక హోదా ఉంది, రేపు పొద్దున మన బంధువులు చూస్తే ఏమనుకుంటారు, ఈ హోమ్ లోన్ ఈఎంఐలు ఎలా కడతాం, నాకు ఈ ఐడియా అస్సలు నచ్చలేదు, మళ్లీ ఉద్యోగమే చూసుకోండి" అని తెగేసి చెప్పింది.
రమ్య మాటల్లోని ఆవేదన అర్థమవుతున్నా కార్తీక్ నమ్మకం మాత్రం సడలలేదు.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
## ఎపిసోడ్ 3: కన్నవారి నిరాశ.. గుండెల్లోని ప్యాషన్
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
మరుసటి రోజు ఉదయం కార్తీక్కు మరింత భారంగా అనిపించింది. రమ్యను ఎలాగోలా ఒప్పించవచ్చని ఆశపడ్డాడు, కానీ ఇంట్లో వాతావరణం ఇంకా చల్లబడలేదు. చివరి ప్రయత్నంగా తన తల్లిదండ్రులకు ఫోన్ చేసి, తన మనసులోని ప్లాన్స్ వివరించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. కనీసం వాళ్లయినా తన ఆవేదనను, ఆశయాన్ని అర్థం చేసుకుంటారని ఆశపడ్డాడు. కానీ, ఫోన్ ఎత్తిన తండ్రికి విషయం చెప్పగానే ఫోన్ అవతలి వైపు నుండి తీవ్ర నిరాశ, కోపం వ్యక్తమయ్యాయి.
కార్తీక్ మాటలు విన్నాక అతని తండ్రి గొంతులో ఆవేదన కట్టలు తెంచుకుంది. నిన్ను రాత్రింబగళ్లు కష్టపడి చదివించింది దీని కోసమేనా, దాదాపు ఇరవై ముప్పై ఏళ్లుగా నువ్వు చదివిన చదువంతా వృధా అయిపోయినట్లేనా అని ఆయన మండిపడ్డాడు. ఒక సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్వి అయ్యి ఉండి ఇప్పుడు రోడ్డు పక్కన టిఫిన్ సెంటర్ పెడతారా అంటూ నిలదీశాడు. వెంటనే తల్లి కూడా ఫోన్ అందుకుని ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. అసలు ఈ టిఫిన్ సెంటర్లు పెట్టడానికి ఇంత పెద్ద చదువులు చదవాలా, చదువుకోని వాళ్లు కూడా చేసుకునే పని ఇది అని ఆమె బాధపడింది. ఇంతకాలం చదివిన చదువును, సంపాదించిన గౌరవాన్ని బూడిదలో పోసిన పన్నీరు చేయవద్దని, ఎవరైనా వింటే నవ్వుతారని ఆ ఆలోచన వదిలేయమని చెప్పింది.
కన్నవారే అంత మాట అనేసరికి కార్తీక్ మనసు ముక్కలైంది. చదువు అనేది కేవలం ఏసీ రూముల్లో కూర్చుని ఉద్యోగం చేయడానికేనా, నచ్చిన వ్యాపారాన్ని గౌరవంగా చేసుకోవడానికి చదువు అడ్డమా అనిపించింది. అందరూ తనను నిరుత్సాహ పరుస్తున్నా, కార్తీక్ లోపల ఆ ఆలోచన మరింత బలంగా మారుతోంది. ఇది కేవలం ఉద్యోగం పోయిందనే ఆవేశంలో తీసుకున్న నిర్ణయం కాదు; దీని వెనుక అతని చిన్ననాటి ఇష్టం, ఒక తెలియని ప్యాషన్ ఉన్నాయి.
చిన్నప్పటి నుండి కార్తీక్కు హోటల్ బిజినెస్ అంటే ఒక రకమైన పిచ్చి. ప్రతిరోజూ ఉదయం నిద్ర లేవగానే పెనం మీద పడుతున్న దోశల నుండి వచ్చే ఆ కమ్మని వాసన, నూనెలో కాలుతున్న వడల సువాసన, పోపు వేస్తున్న చట్నీల ఘుమఘుమలు అతన్ని అమితంగా ఆకర్షించేవి. ఆ సువాసనలే అతనికి ఒక కొత్త ఉత్సాహాన్ని ఇచ్చేవి, రోజూ ఉదయాన్నే నిద్ర లేవడానికి ప్రేరణగా నిలిచేవి.
ఆ రుచుల వెనుక, ఆ వంటల వెనుక ఉన్న కళను తను సొంతంగా సృష్టించాలని అతను ఎప్పటి నుంచో కలలు కనేవాడు. ఇప్పుడు ఐటీ ఉద్యోగం పోవడం అనేది ఒక చేదు నిజమే అయినా, తన మనసుకు నచ్చిన ఆ ప్యాషన్ను నిజం చేసుకోవడానికి ప్రకృతి ఇచ్చిన ఒక అవకాశంగా కార్తీక్ భావించాడు. అందరూ వద్దంటున్నా, తన కలను నిజం చేసుకునే ఆ సెంటర్ వైపు అడుగులు వేయడానికే కార్తీక్ సిద్ధమయ్యాడు.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
## ఎపిసోడ్ 4: మిత్రురాలి హితవు.. చేదు నిజాలు
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ఇంట్లో భార్య వ్యతిరేకత, ఊరిలో తల్లిదండ్రుల నిరాశతో పూర్తిగా కుంగిపోయిన కార్తీక్కు, తన ఆఖరి ఆశగా తన ఏకైక స్నేహితురాలు శాలిని గుర్తుకు వచ్చింది. కాలేజీ రోజుల నుండి శాలిని అతనికి బెస్ట్ ఫ్రెండ్. తను ఎప్పుడు ఏ సమస్యలో ఉన్నా ప్రాక్టికల్గా ఆలోచించి మంచి సలహా ఇస్తుందనే నమ్మకంతో ఆమెకు ఫోన్ చేసి, జరిగిందంతా చెప్పాడు. తన ఉద్యోగం పోవడం, టిఫిన్ సెంటర్ పెట్టాలనే తన ప్యాషన్, ఇంట్లో వాళ్ల రియాక్షన్... అన్నీ ఒకే శ్వాసలో ఆవేదనగా వివరించాడు.
కానీ, కార్తీక్ ఊహించిన దానికి భిన్నంగా శాలిని కూడా అతనికి ఒక పెద్ద లెక్చర్ ఇవ్వడం మొదలుపెట్టింది. ఫోన్ అవతలి వైపు నుండి ఆమె మాటలు చాలా సీరియస్గా, ప్రాక్టికల్గా వచ్చాయి.
"నువ్వు ఆలోచిస్తున్న విధానం ఒక సినిమా కథలా బాగుండవచ్చు కార్తీక్, కానీ నిజ జీవితం చాలా భిన్నంగా ఉంటుంది" అంటూ శాలిని క్లాస్ పీకడం స్టార్ట్ చేసింది.
"నువ్వు ఆవేశంలో నీ భార్య రమ్యను తప్పుబడుతున్నావు కానీ, ఒక భార్యగా ఆమె స్థానంలో ఉండి ఆలోచిస్తే ఆమె భయాలు, ఆమె నిరసన వంద శాతం కరెక్ట్ అని చెప్పింది. ఒక మధ్యతరగతి కుటుంబానికి చెందిన స్త్రీగా, నీ భార్య నీ నుండి ఆశించే కనీస అవసరాలు, బాధ్యతలు ఏమిటో నీకు అసలు అర్థమవుతున్నాయా" అంటూ శాలిని కొన్ని చేదు నిజాలను కళ్లకు కట్టినట్లు వివరించింది.
రమ్య నీ నుండి ఆశించే మొదటిది ఆర్థిక భద్రత అని శాలిని గట్టిగా చెప్పింది. ఐదేళ్లుగా సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగం చేస్తున్న భర్తను చూసి, తన జీవితానికి ఒక స్థిరత్వం వచ్చిందని ఆమె నమ్మింది. నెలాఖరుకు వచ్చే జీతం, దాంతో కట్టాల్సిన హోమ్ లోన్ ఈఎంఐలు, ఇంటి ఖర్చులు, అన్నింటికీ మించి మీ బాబు భవిష్యత్తు, వాడి చదువు... ఇవన్నీ రమ్య మనసులో ఉండే కనీస అంచనాలు. ఇప్పుడు ఒక్కసారిగా ఆ ఉద్యోగం పోయి, రేపటి నుండి ఆదాయం ఆగిపోతే ఆ ఇల్లు ఎలా నడుస్తుందనే భయం ఆమెను వణికించడంలో తప్పు లేదు.
రెండవది సామాజిక హోదా అని శాలిని గుర్తుచేసింది. "మన సమాజంలో ఒక సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్ భార్యగా రమ్యకు బంధువుల్లో, సమాజంలో ఒక గౌరవం ఉంది. రేపు పొద్దున అందరి ముందు తన భర్త రోడ్డు పక్కన దోశలు వేస్తున్నాడని చెప్పుకోవడానికి ఏ భార్య అయినా మానసికంగా సిద్ధపడటానికి సమయం పడుతుంది. నువ్వు నీ ప్యాషన్, దోశల వాసన అంటున్నావు కానీ, ఆ టిఫిన్ సెంటర్ పెడితే మొదటి రోజే లాభాలు వచ్చేస్తాయా, ఒకవేళ ఆ బిజినెస్ క్లిక్ అవ్వకపోతే అప్పుడు పరిస్థితి ఏంటి" అని నిలదీసింది.
"నీ ప్యాషన్ను నేను గౌరవిస్తాను కార్తీక్, కానీ బాధ్యతలను వదిలేసి ప్యాషన్ వెనుక పరిగెడితే జీవితం రోడ్డున పడుతుంది. రమ్య అంచనాల్లో ఎలాంటి తప్పు లేదు. ఆమె నీకు శత్రువు కాదు, నీ భార్య. కాబట్టి ముందు ప్రాక్టికల్గా ఆలోచించు, ఆవేశపడకు" అంటూ శాలిని ఫోన్ పెట్టేసింది.
శాలిని ఇచ్చిన ఆ పెద్ద లెక్చర్ విన్నాక కార్తీక్ మరింత శూన్యంలోకి జారుకున్నాడు. అందరూ తనను ఒంటరిని చేస్తున్నా, మనసులో మాత్రం ఆ దోశల ఘుమఘుమలు, తను అనుకున్న ఆ 'సెంటర్' ఆలోచనలు అతన్ని వదలకుండా వెంటాడుతూనే ఉన్నాయి.
నాలుగవ భాగం సమాప్తం...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
## ఎపిసోడ్ 5: చీకటి రోజులు.. సడలుతున్న ఆత్మవిశ్వాసం
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
శాలిని ఫోన్ పెట్టేసిన తర్వాత కార్తీక్ జీవితంలో అత్యంత కఠినమైన నాలుగు రోజులు మొదలయ్యాయి. ఆ నాలుగు రోజులు అతనికి నాలుగు యుగాల్లా గడిచాయి. ఒకవైపు ఐటీ ఉద్యోగం పోయిందనే బాధ, మరోవైపు తను నమ్ముకున్న సిద్ధాంతానికి, తన ప్యాషన్కు ఎదురవుతున్న అవమానాలు అతన్ని లోపల నుండి నలిపేయసాగాయి.
రోజులు గడుస్తున్న కొద్దీ చుట్టూ ఉన్న వాతావరణం మరింత ఊపిరాడకుండా చేసింది.
ఈ నాలుగు రోజుల్లో బంధువులు, స్నేహితుల నుండి వరుసగా ఫోన్లు రావడం మొదలైంది. కార్తీక్ ఉద్యోగం పోయిందనే విషయం ఎలాగోలా అందరికీ తెలిసిపోయింది. ఓదార్చడానికి ఫోన్ చేసినవాళ్లు కూడా, అతను టిఫిన్ సెంటర్ పెట్టాలనుకుంటున్నాడనే మాట వినగానే ముఖం తిప్పేసుకున్నారు.
"చదివిన చదువుకు, చేసే పనికి ఏదైనా సంబంధం ఉందా?",
"ఇంతకంటే పిచ్చి నిర్ణయం మరొకటి ఉండదు",
"సాఫ్ట్వేర్ ఉద్యోగం పోతే ఇంకో ఉద్యోగం చూసుకోవాలి కానీ, ఇదేం దరిద్రం?" అంటూ ఫోన్లలోనే రకరకాలుగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు. ప్రతి రోజూ ఎవరో ఒకరి నుండి వచ్చే ఫోన్ కాల్, వారి ఇచ్చే ఉచిత సలహాలు కార్తీక్ గుండెను బాణాల్లా గుచ్చుకున్నాయి.
ఇంట్లో రమ్యతో మాట్లాడదామన్నా ఒకటే నిశ్శబ్దం. ఆమె ముఖం చాటేస్తూ, కనీసం కళ్లల్లోకి కూడా చూడటం మానేసింది. తన కన్నవారేమో ఫోన్ చేసి రోజుకో రకంగా తిడుతూ, తమ గౌరవాన్ని బజారున పడేయద్దని బ్రతిమాలుతున్నారు. ఒక మనిషికి తన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచమంతా శత్రువులా మారితే ఎలా ఉంటుందో కార్తీక్కు ఇప్పుడు అలానే ఉంది. తన ఐడియాలజీ, తన ప్యాషన్ కరెక్టేనా లేక అందరూ అంటున్నట్టు తనే ఒక మూర్ఖుడిగా మారాడా అనే అనుమానం అతనిలోనే మొదలైంది.
రోజురోజుకూ కార్తీక్ ఆత్మవిశ్వాసం అట్టడుగు స్థాయికి పడిపోసాగింది. ఎప్పుడూ ఉత్సాహంగా ఉండే అతని ముఖంలో ఇప్పుడు కేవలం శూన్యం మాత్రమే మిగిలింది. రాత్రుళ్లు నిద్ర రావడం లేదు. ఉదయాన్నే లేవగానే తనను ఉత్సాహపరిచే ఆ దోశల, వడల కమ్మని సువాసనలు కూడా ఇప్పుడు అతని మనసును చేరలేకపోతున్నాయి. చుట్టూ ఉన్న ఒత్తిడి, నిందలు, అవమానాలు అతన్ని నెమ్మదిగా తీవ్రమైన డిప్రెషన్ (కుంగుబాటు) అంచుల్లోకి నెట్టేశాయి. తన గదిలో ఒంటరిగా కూర్చుని, బైక్ తాళాలు చేతిలో పట్టుకుని, అసలు తన జీవితం ఇక్కడితో ముగిసిపోయిందా అని ఏడుస్తూ ఆలోచించడం మొదలుపెట్టాడు.
ఐదవ భాగం సమాప్తం...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
## ఎపిసోడ్ 6: కొత్త వెలుగు.. మూర్తి గారి హితబోధ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ఇంట్లో వాతావరణం, చుట్టుపక్కల వారి మాటలు భరించలేక కార్తీక్ విసిగిపోయాడు. గదిలోని నిశ్శబ్దం అతన్ని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేయడంతో టేబుల్ మీద ఉన్న బైక్ తాళాలు చేతిలోకి తీసుకున్నాడు. మనసును కాస్త ప్రశాంతంగా ఉంచుకోవడానికి, మళ్లీ తన పాత నేస్తమైన బైక్ ఎక్కి సిటీ రోడ్లపైకి బయలుదేరాడు. చల్లటి గాలి ముఖానికి తగులుతున్నా మనసులోని భారం మాత్రం తగ్గలేదు. అలా చాలా దూరం ప్రయాణించాక, ఒక కూడలిలో కొత్తగా తెరిచిన ఒక టిఫిన్ సెంటర్ దగ్గర బైక్ ఆపాడు. బోర్డు కొత్తగా ఉంది, చుట్టూ జనం కూడా బాగానే ఉన్నారు.
కార్తీక్ లోపలికి వెళ్లి ఒక ప్లేట్ సాంబార్ ఇడ్లీ ఆర్డర్ ఇచ్చాడు. వేడివేడి ఇడ్లీలపై ఘుమఘుమలాడే సాంబార్ పడుతుంటే, అతని మనసులోని పాత ప్యాషన్ ఒక్కసారిగా మేల్కొంది. ఆ సాంబార్ ఇడ్లీని నోట్లో పెట్టుకోగానే కలిగిన అద్భుతమైన రుచి, అతని అలసిన మనసుకు ఎనలేని ఉపశమనాన్ని ఇచ్చింది. అంత రుచికరమైన టిఫిన్ తిన్న తర్వాత, అక్కడ క్యాష్ కౌంటర్ దగ్గర ప్రశాంతమైన చిరునవ్వుతో కూర్చుని ఉన్న ఆ హోటల్ యజమానితో కార్తీక్ నెమ్మదిగా మాటలు కలిపాడు.
ఆ యజమాని పేరు మూర్తి. ఆయన ముఖంలోని ప్రశాంతత కార్తీక్లో నమ్మకాన్ని నింపింది. మాటల సందర్భంలో కార్తీక్ తనను తాను ఆపుకోలేకపోయాడు. గత నాలుగు రోజులుగా తన మనసులో నలుగుతున్న ఆవేదనను, ఐటీ ఉద్యోగం పోవడాన్ని, తాను టిఫిన్ సెంటర్ పెట్టాలనుకుంటే భార్య, తల్లిదండ్రులు, స్నేహితులు ఎలా వ్యతిరేకిస్తున్నారో, తను ఎలా డిప్రెషన్లోకి వెళ్తున్నాడో... అంతా మూర్తి గారితో పంచుకున్నాడు.
కార్తీక్ బాధనంతా ఓపిగ్గా విన్న మూర్తి గారు నవ్వి, అతని భుజం తట్టారు. "చూడు బాబూ, జీవితంలో మంచి నిర్ణయాలు తీసుకోవడం ఎప్పుడూ కష్టంగానే ఉంటుంది. కానీ, ఆ కష్టాన్ని తట్టుకుని నిలబడితే వచ్చే ఫలితం చాలా అద్భుతంగా ఉంటుంది. ప్రవహించే నీటికి తన గమ్యం ఎటో, ఎటు వైపు ప్రవహించాలో దానికి బాగా తెలుసు. ఒకవేళ ఆ నీరు ఎక్కడికక్కడే నిలిచిపోతే (Stagnant అయితే) అది కుళ్ళిపోయి దేనికీ పనికిరాకుండా పోతుంది. నీ మనసు కూడా సరిగ్గా అలాంటిదే" అని వివరించారు.
ఆయన మాటలు కార్తీక్ మనసును తాకాయి. మూర్తి గారు కొనసాగిస్తూ, "నీ మనసులో ఒక ప్యాషన్ ఉంది, నీకు ఏం చేయాలో ఒక స్పష్టత ఉంది. అలాంటప్పుడు సమాజం ఏమనుకుంటుందో అని ఆలోచిస్తూ నీ ఆలోచనలను ఒకే చోట నిలిపేసి కుంగిపోకు. ఎక్కువగా ఆలోచించడం మానేయ్. నీ ప్రవాహాన్ని సాగనివ్వు. మొదట్లో అడ్డంకులు వస్తాయి, కానీ నువ్వు నిజాయితీగా కష్టపడితే ఈరోజు నన్ను చూసి నువ్వు ఎలా స్పూర్తి పొందావో, రేపు నిన్ను చూసి నీ కుటుంబం, ఈ సమాజం అంతకంటే ఎక్కువ గర్వపడతారు" అంటూ కార్తీక్లో కొత్త ఉత్సాహాన్ని నింపారు.
మూర్తి గారి మాటలు విన్నాక కార్తీక్ మనసులోని చీకటి ఒక్కసారిగా తొలగిపోయింది. ఇన్నాళ్లూ తనను వేధిస్తున్న ప్రశ్నలకు ఒక స్పష్టమైన సమాధానం దొరికినట్లు అనిపించింది. ఆయనకు కృతజ్ఞతలు చెప్పి, పూర్తి నమ్మకంతో, ముఖంలో ఎన్నడూ లేని ఒక సంతోషంతో బైక్ స్టార్ట్ చేశాడు. ఈసారి అతని ప్రయాణానికి ఒక బలమైన గమ్యం ఉంది. ఎంతో హ్యాపీగా, ఆత్మవిశ్వాసంతో బైక్ నడుపుకుంటూ కార్తీక్ తన ఇంటి వైపు సాగిపోయాడు.
ఆరవ భాగం సమాప్తం...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
## ఎపిసోడ్ 7: తొలి అడుగు.. అన్వేషణ
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
మూర్తి గారి మాటలతో కొత్త ఉత్తేజం పొందిన కార్తీక్, ఇంటికి రాగానే ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా తన తదుపరి అడుగుల వైపు దృష్టి పెట్టాడు. అందరితో వాదించి సమయం వృధా చేసుకోవడం కంటే, చేతల్లో తన నమ్మకాన్ని నిరూపించుకోవాలని డిసైడ్ అయ్యాడు. వెంటనే తన ఐటీ ఉద్యోగానికి సంబంధించిన పాత శాలరీ స్లిప్స్, బ్యాంక్ స్టేట్మెంట్స్, ఐటీ రిటర్న్స్ ఫైల్స్ అన్నింటినీ దగ్గరకు చేర్చాడు. దాంతో పాటు తను చేయబోయే టిఫిన్ సెంటర్ బిజినెస్ ప్లాన్, బడ్జెట్ వివరాలను ఒక ఫైల్గా సిద్ధం చేసి, బిజినెస్ లోన్ కోసం ఆన్లైన్లో అప్లై చేశాడు.
కార్తీక్ ఐటీ ప్రొఫైల్, క్రెడిట్ స్కోరు బాగుండటంతో పాటు అతని బిజినెస్ ప్లాన్ ప్రాక్టికల్గా ఉండటంతో, బ్యాంక్ అధికారులు అతని లోన్ను చాలా త్వరగానే అప్రూవ్ చేశారు. చేతికి డబ్బు అందగానే కార్తీక్లో నమ్మకం రెట్టింపయింది. అయితే, ఇంట్లో మళ్లీ ఎలాంటి గొడవలు జరగకూడదని, ఈసారి ఎవరికీ ఏ విషయం చెప్పకుండా చాలా నిశ్శబ్దంగా తన ఏర్పాట్లు చేసుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. టిఫిన్ సెంటర్కు కావలసిన సామాగ్రి కొనుగోలు, లొకేషన్ అడ్వాన్స్ మాట్లాడటం లాంటి పనులన్నీ ఎవరికీ తెలియకుండా సైలెంట్గా పూర్తి చేశాడు.
అయితే, వ్యాపారం ప్రారంభించడానికి అన్నీ సిద్ధమవుతున్నా, కార్తీక్కు ఒక పెద్ద సమస్య ఎదురైంది. అదే ఒక మంచి వంట మాస్టర్ను (Cooking Master) వెతకడం. టిఫిన్ సెంటర్ విజయవంతం కావాలంటే రుచి చాలా ముఖ్యం. కార్తీక్ ఊహించిన రుచిని, ముఖ్యంగా ఆ దోశలు, వడల కమ్మని సువాసనను కస్టమర్లకు అందించగల సరైన మాస్టర్ దొరకడం చాలా కష్టంగా మారింది. ఎంతో మందిని కలిసి మాట్లాడినా, ఎవరి పనితనం అతనికి పూర్తిగా నచ్చలేదు. ఒక పక్క లొకేషన్ రెడీ అవుతున్నా, వ్యాపారానికి ప్రాణమైన వంట మాస్టర్ దొరకకపోవడంతో కార్తీక్ మళ్లీ ఒక కొత్త సవాలును ఎదుర్కోవాల్సి వచ్చింది.
ఏడవ భాగం సమాప్తం...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
## ఎపిసోడ్ 8: నిబంధన.. ఒక సరికొత్త మలుపు
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
సరైన వంట మాస్టర్ దొరకక ఇబ్బంది పడుతున్న కార్తీక్, ఈ సమస్యకు ఎలాగైనా ముగింపు పలకాలని ఒక ఆలోచన చేశాడు. ప్రముఖ దినపత్రికలో "మా నూతన టిఫిన్ సెంటర్కు అనుభవజ్ఞుడైన వంట మాస్టర్ కావలెను" అని ఒక చిన్న ప్రకటన (Paper Ad) ఇచ్చాడు.
ఆ పేపర్ యాడ్ చూసి మరుసటి రోజు ఉదయం నుంచే అతని ఫోన్కు వరుసగా కాల్స్ రావడం మొదలయ్యాయి. చాలా మంది ఫోన్ చేసి తమ అనుభవాన్ని చెప్తూ మాట్లాడారు, కొంతమందిని కార్తీక్ స్వయంగా కలిసి మాట్లాడాడు కూడా. కానీ, ఎవరి మాటల్లోనూ అతనికి కావలసిన ఆ నిబద్ధత గానీ, తను ఆశించిన ఆ రుచిపై అవగాహన గానీ కనిపించలేదు. వచ్చిన సమాధానాలతో కార్తీక్ అస్సలు సంతృప్తి చెందలేదు. మళ్లీ కథ మొదటికి వచ్చిందేమో అని అతను నిరాశ పడుతున్న సమయంలో, ఒక వింతైన ఫోన్ కాల్ వచ్చింది.
అవతలి వైపు నుండి ఒక వృద్ధుడి గొంతు వినిపించింది. ఆయన మాట్లాడిన విధానం, వంటల గురించి ఆయన చెప్పిన సూత్రాలు, రుచుల వెనుక ఉండే రహస్యాలను వివరించిన తీరు కార్తీక్ను ఎంతగానో ఆకట్టుకున్నాయి. ఆయన మాటల్లో ఎంతో అనుభవం, అంతకంటే మిన్నగా ఒక నమ్మకం ధ్వనించాయి. ఇన్నాళ్లూ తను వెతుకుతున్న అసలైన మాస్టర్ ఈయనేనని కార్తీక్ మనసుకు బలంగా అనిపించింది.
కానీ, అంతా బాగుంది అనుకునే లోపే ఆ వృద్ధుడు కార్తీక్ ముందు ఒక ఊహించని నిబంధన (Condition) పెట్టాడు. "బాబు, నా వంట నీకు వంద శాతం నచ్చుతుంది, అందులో తిరుగులేదు. కానీ, నాకు ప్రస్తుతం ఒక పెద్ద సమస్య ఉంది. నా కూతురి పెళ్లి నిశ్చయమైంది. ఆ పెళ్లి జరగాలంటే నాకు అర్జంట్గా 20 లక్షల రూపాయలు కావాలి. ఆ డబ్బు నువ్వు నాకు అడ్వాన్స్గా ఇస్తానంటేనే నేను నీ దగ్గర పనికి వస్తాను" అని చాలా సూటిగా చెప్పాడు.
ఆ మాట వినగానే కార్తీక్ ఒక్కసారిగా షాక్కు గురయ్యాడు. బ్యాంకు నుండి వచ్చిన లోన్ డబ్బులతో ఇప్పుడిప్పుడే ఏర్పాట్లు చేసుకుంటున్న తరుణంలో, కేవలం ఒక వంట మాస్టర్ కోసం ముందే 20 లక్షల రూపాయలు సర్దడం అంటే సామాన్యమైన విషయం కాదు. అసలు ముఖం కూడా చూడని ఒక వ్యక్తిని నమ్మి అంత పెద్ద మొత్తం ఇవ్వవచ్చా, లేక మళ్లీ వేరే మాస్టర్ కోసం వెతకాలా అనే సందిగ్ధంలో కార్తీక్ పడిపోయాడు.
ఎనిమిదవ భాగం సమాప్తం...
=======================
కార్తీక్ టిఫిన్ సెంటర్ – పార్ట్ 2 త్వరలో..
=======================
హరీష్ బాబు పొందుగుల గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
పరిచయం: హరీష్ బాబు పొందుగుల
ఆయన పుట్టింది పెరిగింది హైదరాబాదు. కంప్యూటర్స్ లో పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ చేసిన హరీష్ గారు వృత్తిరీత్యా సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్. అయితే ఆయన తన వృత్తే కాకుండా చిత్రలేఖనంలోనూ మరియు కథలు, నవలా సాహిత్యం మీద ఎంతో ఆసక్తి కనబరుస్తూ వచ్చారు. యండమూరి గారు, మరియు మాలతీ చందూర్ గారి రచనలని ఇష్టపడతారు. ఆ ఆసక్తితోనే రెండు కథల సంపుటాల్ని అమెజాన్లో "షార్ట్ స్టోరీస్ ఆన్ పాజిటివ్ థింకింగ్" మరియు "నువ్వు అనుకుంటే ఏదయినా సాధ్యమే" పేరిట పబ్లిష్ చేసి ఉన్నారు. కథారచనే కాకుండా మోటివేషనల్ స్పీకర్ గా కూడా ఈయన నెటిజన్లకి సుపరిచితులు. వ్రాసినవి కొన్ని కథలే అయినప్పటికీ కథా రచన మీద ఆసక్తితో ఇంకా మరెన్నో కథలు వ్రాసి మెప్పించాలని అభిలాష .