క్షణకాల తప్పిదం
- Ch. Pratap
- Apr 15
- 3 min read
Kshanakala Thappidam - Telugu Mythological Story | Ch. Pratap
క్షణకాల తప్పిదం - తెలుగు పౌరాణిక కథ | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 15/04/2026
ఒక్క క్షణం చేసిన తప్పు…👉 జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చగలదు
ఈ పౌరాణిక ఘట్టం మనకు బాధ్యత, ధైర్యం, త్యాగం విలువలను గుర్తు చేస్తుంది.
హస్తినాపుర సామ్రాజ్యాన్ని త్యజించి, శాపవశమున అడవులలో కాలం గడుపుతున్న పాండురాజు మనసు ఒక వసంత కాలపు వేళ చలించింది. చుట్టూ వికసించిన పూలు, మలయ మారుతపు గాలులు ఆయనలో దాగివున్న కామమును మేల్కొల్పాయి. కిందమ మహర్షి ఇచ్చిన శాపం గుర్తున్నా, విధి బలవత్తరమైనది. చెంతనే ఉన్న మాద్రి సౌందర్యానికి ముగ్ధుడై, ఆమెను ఆలింగనం చేసుకున్నాడు.
ఆ క్షణమే ప్రకృతి నిశ్శబ్దమైపోయింది. మహర్షి శాపం ఫలించి, పాండురాజు ప్రాణాలు గాలిలో కలిసిపోయాయి. మాద్రి చేతుల్లోనే తన భర్త నిర్జీవంగా పడి ఉండటం చూసి హాహాకారాలు చేసింది. "నాథా! ఎంతటి ఘోరం జరిగింది? నా మోహం మీ ప్రాణాలను బలి తీసుకుందా?" అంటూ ఆమె రోదన అడవిని ప్రతిధ్వనించింది.
శబ్దము విని పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చిన కుంతి, ప్రాణము లేని భర్తను చూసి కుప్పకూలిపోయింది. "ఆర్యపుత్రా! ఐదుగురు కుమారులను మాకు ప్రసాదించి, మమ్మల్ని ఒంటరిగా వదిలి వెళ్ళిపోతారా?" అని విలపించింది. అప్పుడు మాద్రి కన్నీళ్లతో కుంతితో ఇలా అన్నది:
"అక్కా! నా వల్లే ఈ అనర్థం జరిగింది. ఆయన చివరి క్షణాల్లో నా సామీప్యాన్ని కోరుకున్నారు. పరలోకంలో కూడా ఆయనకు తోడుగా ఉండే అర్హత నాకే ఉంది. నీవు ధైర్యంగా ఉండు. ఈ ఐదుగురు బిడ్డలు ఇప్పుడు నీ బాధ్యత. ధర్మరాజు, భీమ, అర్జునులతో పాటు నా బిడ్డలైన నకుల సహదేవులను కూడా నీవే కన్నతల్లిలా సాకాలి. వారిలో భేదం చూపవని నాకు తెలుసు."
కుంతి వారించినా వినకుండా, మాద్రి తన భర్త చితిపై సహగమనం చేసింది. భర్తతో పాటే ప్రాణాలు విడిచి పతివ్రతా ధర్మాన్ని చాటుకుంది. ఇప్పుడు కుంతి ముందు పెద్ద సవాలు నిలిచింది. భర్తను, సవతిని కోల్పోయిన దుఃఖం ఒకవైపు, ఐదుగురు పసిబిడ్డల భవిష్యత్తు మరోవైపు. ఆమె కన్నీళ్లను తుడుచుకుని మనసును రాయి చేసుకుంది. "నాయనా ధర్మరాజా! ఇక మనకు ఈ అడవి ఆశ్రయం కాదు. మీ తండ్రి పుట్టిన హస్తినాపురమే మన గమ్యం. పదండి," అని పలికింది.
ఋషుల సాయంతో కుంతి ఐదుగురు పాండవులను తీసుకుని హస్తినాపుర ద్వారాల వద్దకు చేరుకుంది. భీష్మ పితామహుడు, ధృతరాష్ట్రుడు, విదురుడు ఆశ్చర్యంతో వారిని ఆహ్వానించారు. కుంతి నిలకడగా ఇలా అన్నది: "మహారాజా! మీ సోదరుడు పాండురాజు ఇక లేరు. మాద్రి కూడా ఆయనతో పాటే వెళ్ళిపోయింది. ఈ ఐదుగురు పాండుపుత్రులు మీ ఆశ్రయం కోరి వచ్చారు. వీరికి తండ్రి లేని లోటు తెలియకుండా పెంచాల్సిన బాధ్యత మీది."
ఆ మాటల్లోని గంభీరత, గుండె నిబ్బరం చూసి హస్తిన మొత్తం మూగబోయింది. కుంతి తన స్వార్థాన్ని పక్కన పెట్టి, సవతి బిడ్డలను కూడా తన బిడ్డలుగా స్వీకరించి హస్తినలో అడుగుపెట్టింది. అప్పటి నుండే కురువంశంలో ఒక కొత్త అధ్యాయం మొదలైంది.
ఈ కథ నుండి మనం నేర్చుకోవలసిన ముఖ్య విషయం ఏమిటంటే, విధిని ఎవరూ తప్పించలేరు. కానీ కష్టకాలంలో కుంతి చూపిన ధైర్యం, బాధ్యత మరియు మాద్రి బిడ్డలను తన సొంత బిడ్డలుగా చూసుకున్న ఆమె ఉదాత్తమైన గుణం నేటి సమాజానికి ఆదర్శం. తల్లి ప్రేమ స్వార్థం లేనిదని, బాధ్యత ముందు వ్యక్తిగత దుఃఖం చిన్నదని ఈ ఘట్టం నిరూపిస్తుంది.
సమాప్తం
ఈ కథ మీ హృదయాన్ని తాకిందా? మీ భావాలను కామెంట్లో చెప్పండి 💬
***
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments