top of page
Original.png

రెండో టేక్

9 minutes ago
3 min read

రెండో టేక్ తెలుగు కథలో మరణానికి చేరువై తిరిగొచ్చిన నటుడు ఆది వర్మ, ఆసుపత్రిలో భార్య సరోజ, నీలి సొరంగం చివర కనిపించే తెల్లని వెలుగు.

Rendo Take - Telugu Emotional story | Venkat Manthripragada

రెండో టేక్ - తెలుగు భావోద్వేగ కథ | వెంకట్ మంత్రిప్రగడ

Published in manatelugukathalu.com on 02/10/2026


రెండో టేక్ వెంకట్ మంత్రిప్రగడ రచించిన భావోద్వేగభరితమైన తెలుగు తాత్విక కథ. మరణాన్ని దగ్గరగా చూసి తిరిగి వచ్చిన నటుడు ఆది వర్మ తన జీవితాన్ని, భయాలను, బంధాలను కొత్త కోణంలో ఎలా అర్థం చేసుకున్నాడో ఈ కథ వివరిస్తుంది.జీవితంలో ఎదురయ్యే భయాలను అధిగమించి, మనకు లభించిన ప్రతి క్షణాన్ని విలువైనదిగా మార్చుకోవాలనే సందేశాన్ని అందిస్తుంది.ప్రేమ, ఆశ, ఆత్మపరిశీలన, జీవిత పరమార్థం గురించి ఆలోచింపజేసే ఈ తెలుగు కథ పాఠకుల మనసును హత్తుకుంటుంది.


నేను ఒకసారి చనిపోయాను.


ఇది వింతగా అనిపించొచ్చు. కానీ అది నా జీవితంలో జరిగిన అత్యంత ప్రశాంతమైన అనుభవం.


మరణం గురించి మనం ఊహించేది చీకటి. నాకు మాత్రం అది ఒక నిశ్చల సరస్సులా అనిపించింది. అలలు లేవు, గర్జన లేదు.


కేవలం ఆగిపోయినట్టున్న ఒక లోతు! ఆ ఆగిపోయిన క్షణంలో—మొదటిసారి నేను నన్నే చూశాను.


నా పేరు ఆది వర్మ.


నేను ఒక నటుడిని. తెరపై ఎన్నో పాత్రలు పోషించాను. కానీ నిజంగా జీవించడం ఏమిటో అర్థం చేసుకోవడానికి నాకు మరణం దగ్గరికి వెళ్లాల్సి వచ్చింది.


విజయవాడ దగ్గర ఒక చిన్న పట్టణంలో షూటింగ్ జరుగుతోంది. జ్వరం మొదలైంది. మొదట అది చిన్న విషయంలా అనిపించింది.


"రెండు రోజుల్లో సెట్ అయిపోతుంది," అని నవ్వుతూ చెప్పాను. శరీరం మాత్రం లోపల ఇంకో కథ చెబుతోంది.


కొన్ని రోజుల్లోనే ఆ జ్వరం అగ్నిలా మండింది. మాటలు మధ్యలో ఆగిపోయాయి. ఒక సీన్ మధ్యలో నేలపై పడిపోయాను. "కట్… ఆది!" ఎవరో పిలిచారు. అది నా మొదటి జీవితానికి వచ్చిన కట్!


నన్ను ఒక పాత ప్రభుత్వ ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లారు. గోడలు మసకబారిపోయాయి, వాసన గట్టిగా ఉంది. డాక్టర్ మెల్లగా సరోజతో అన్నాడు, "పరిస్థితి సీరియస్."


నాకు వినిపించింది. అదే విచిత్రం! శరీరం స్పందించకపోయినా… నేను వినగలుగుతున్నాను.

కోమా చీకటి కాదు; అది మధ్యలో ఆగిపోయిన వెలుగు.


ఆరు వారాలు నేను అక్కడే ఉన్నాను—శరీరం మీద కాదు… దాని అంచున. సరోజ నా చెవిలోకి వాలి మెల్లగా అంది, "ఆది… నువ్వు వినగలవని నాకు తెలుసు… రావాలి." ఆ మాట లోపలకి వచ్చింది. చేతులు కదలలేదు, కానీ ఏదో కదిలింది.


ఆ గదిలో ప్రతి శబ్దం స్పష్టంగా వినిపించేది. డాక్టర్ అడుగులు, నర్సు నిట్టూర్పు, బంధువుల ప్రార్థనలు… మాటలకన్నా వాటి మధ్య ఉన్న శూన్యం ఎక్కువగా వినిపించేది.


ఒక రోజు, ఒక చిన్న పిల్లవాడు లోపలికి వచ్చాడు. నన్ను చూసి అడిగాడు—"అంకుల్ నిద్రపోతున్నారా… లేక నటిస్తున్నారా?" నాకంతలో నవ్వొచ్చింది.


బహుశా రెండూ!

అప్పుడే ఒక క్షణం వచ్చింది. గుండె ఆగిపోయింది. భయం అనిపించలేదు, ఒక తేలికపాటు మాత్రమే! నేను నా శరీరం పక్కన నిలబడ్డాను—ఒక నటుడు, ఒక పాత్ర, ఒక ఖాళీ శరీరం!

తర్వాత నేను జారిపోతూ వెళ్లాను.


ఒక నీలి సొరంగం, దాని చివరలో తెల్లని వెలుగు. ఆ వెలుగు దగ్గరకు వెళ్లమని పిలిచింది. అది ఒత్తిడి చేయలేదు, కేవలం ఉంది.


ఆ క్షణంలో నాకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది—"ఇక్కడికి వస్తే… ఇక నటించాల్సిన అవసరం ఉండదు కదా!" నేను నవ్వుకున్నాను.


కానీ… ఇంకో స్వరం వినిపించింది... "ఆది… ఇంకా నీ సీన్ పూర్తికాలేదు." ఆ స్వరం ఎక్కడి నుంచో వచ్చింది. నాకు మాత్రం అది తెలిసినట్టే అనిపించింది.


నేను ఆగిపోయాను. ఆ వెలుగు ప్రశాంతంగా ఉంది, ఇక్కడికి వస్తే ఏమీ బాధ ఉండదు. కానీ… నేను తిరిగి చూశాను. అసంపూర్ణంగా మిగిలిపోయిన జీవితం, సరోజ, అసంపూర్ణ సంభాషణలు, పూర్తికాని పాత్రలు!


"అవును" అన్నాను.


వెలుగు దూరమైంది, సొరంగం కరిగిపోయింది, నేను తిరిగి వచ్చాను.


కన్నులు తెరిచినప్పుడు సరోజ నా చేతిని పట్టుకుని ఏడుస్తోంది. డాక్టర్ "మిరాకిల్" అన్నాడు. నేను మాత్రం ఏమీ అనలేదు.


తర్వాతి రోజులు సులభం కాదు. నిద్ర భయం, నీళ్లు భయం, నిశ్శబ్దం కూడా భయం!

ఒక రోజు సరోజ నవ్వుతూ అంది—"మరణం చూసిన వాడికి ఇంకా ఏమి భయం?" ఆ మాటలో వ్యంగ్యం లేదు, అది అద్దం.


అప్పుడే నేను ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాను... ఏది భయపెడుతుందో—దాని దగ్గరకు వెళ్తాను!

గోదావరి దగ్గర షూటింగ్ ఒప్పుకున్నాను. మొదటి రోజు నీళ్లు చూస్తూ నిలబడ్డాను.


అవి నిశ్శబ్దంగా ఉన్నాయి, కానీ నాకు ఒక ప్రశ్న అడుగుతున్నట్టనిపించింది—"ఎంతకాలం పారిపోతావు?"


నేను నీళ్లలోకి అడుగు పెట్టాను… మెల్లగా.


కొన్ని రోజుల్లో భయం తగ్గింది. ఆ తర్వాత ఒక రోజు నీళ్ల మధ్యలో నిలబడి నేను అర్థం చేసుకున్నాను—నన్ను ముంచేది నీళ్లు కాదు, నేనే!

ఆ తర్వాత జీవితం మెల్లగా మారింది.


బాహ్య దృష్టితో కాదు, లోపల!


ప్రతి క్షణం కొంచెం స్పష్టంగా కనిపించింది. గాలి తాకడం, మాటల మధ్య ఉన్న మౌనం, మనుషుల చూపుల్లో దాగి ఉన్న అలసట...


సంవత్సరాలు గడిచాయి. ప్రపంచం నన్ను గుర్తుపట్టింది. నాకు మాత్రం ఒకే గుర్తింపు—నేను ఒకసారి వెళ్లి… తిరిగి రావాలని నిర్ణయించుకున్న మనిషిని!


ఇప్పటికీ కొన్ని రాత్రుల్లో ఆ సొరంగం గుర్తుకొస్తుంది, ఆ వెలుగు కూడా.


నేను మెల్లగా నవ్వుకుంటాను… "కొంచెం ఆగు," అని, "ఇంకా నా సీన్ పూర్తికాలేదు."


నేను ఒకసారి చనిపోయాను, తిరిగి వచ్చాను. మిగతా అన్నీ—ఆ ఒక నిర్ణయానికి వచ్చిన ప్రతిధ్వనులు!


~ సమాప్తం ~  


     *****     


📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!

మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.

✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి

👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y

వెంకట్ మంత్రిప్రగడ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు 




మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.


మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.

లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.


 మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).



మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.



గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.


రచయిత పరిచయం: వెంకట్ మంత్రిప్రగడ


వెంకట్ మంత్రిప్రగడ

పుట్టి పెరిగింది విశాఖపట్నంలో, స్థిరపడింది హైదరాబాద్ లో, చాలా కాలంగా బెంగళూరు లో ఉంటున్నాను...సాహిత్యాభిలాష చదవడం వరకే పరిమితమైంది...లాక్ డౌన్ సందర్భంగా కొంచం రాయడం కూడా ప్రారభించేసిన ఔత్సాహిక రచయితను...తెలుగు సాహిత్య ప్రపంచంలో గురజాడ, కుటుంబరావు, రావి శాస్త్రి, ముళ్ళపూడి, జ్యేష్ఠ, భరాగో, గొల్లపూడి, జలంధర, కేశవరెడ్డి గార్లు అభిమాన రచయితలు, శ్రీ శ్రీ గారు, సిరివెన్నెల వారూ అభిమాన కవులు...

ఇతర భాషా సాహిత్యాలలో మున్షీ ప్రేమ్ చంద్, మాక్సిం గోర్కీ, దోస్తోయ్వస్కీ, మొరావియా, ఆల్బర్ట్ కామూ, పౌలో కొయిలో, కన్నడం లో భైరప్ప లు కూడా చాలా ఇష్టమైన రచయితలు...

ఆధునిక రచయితల్లో యువల్ నోవా హరారీ, రాజా ఇవటూరి, సత్యం మందపాటి, అనిల్ అనంతస్వామి అభిమాన రచయితలు ...

Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page