అశ... ఆశ
Asa Asa - Telugu Emotional Story | T. V. L. Gayathri
అశ... ఆశ - తెలుగు భావోద్వేగ కథ | T. V. L. గాయత్రి
Published In manatelugukathalu.com On 10/10/2026
మనిషి జీవితంలో ఆశ సహజం. కానీ ఆ ఆశ అత్యాశగా మారినప్పుడు సంపాదించిన ఆస్తితో పాటు కుటుంబ ప్రశాంతత కూడా కోల్పోయే ప్రమాదం ఉంది. స్నేహితుడి మాటలు నమ్మి పెట్టుబడులు పెట్టిన మహేష్ ఎదుర్కొన్న ఆర్థిక మోసాలు, కుటుంబ కష్టాలను రచయిత్రి టి. వి. యెల్. గాయత్రి ‘అశ... ఆశ’ కథలో హృద్యంగా చిత్రించారు. డబ్బు విషయంలో ఆచితూచి నిర్ణయాలు తీసుకోవాల్సిన అవసరాన్ని గుర్తుచేసే సామాజిక కథ ఇది.
ఆ రోజు ఆఫీసులో కూర్చుని పని చేసుకుంటున్నాడు మహేష్. అతడి స్నేహితుడు కౌండిన్య వచ్చాడు.
“మహేష్! మన సిటీ చివర సాఫ్ట్‌వేర్ కంపెనీలు కొత్త వెంచర్లు పెడుతున్నాయి. గ్లోబల్ కంపెనీలు వస్తాయి. ఇప్పుడు కొని పెట్టుకుంటే ఐదేళ్లలో మంచి లాభం వస్తుంది. నేను కొంటున్నా! నువ్వు కూడా ఆలోచించు!” అన్నాడు.
“లేదురా! ఇంటి లోను ఉంది. అది తీరాక ఆలోచిస్తాను. పైగా పిల్లలు చదువుల్లో ఉన్నారు. నా వల్ల కాదు!” అన్నాడు.
“ఐదేళ్లు కళ్లు మూసుకుంటే అదే పెరుగుతుంది. అప్పుడు అమ్ముకుంటే సరిపోతుంది.”
ఏమీ మాట్లాడలేదు మహేష్.
ఇంటికి వచ్చాడు. భార్య విరజతో విషయం చెప్పాడు.
“నెత్తి మీద ఇంటి అప్పు ఉంది. పిల్లల్ని సెటిల్ చేయాలి. ఇప్పుడు ఇంకో దానికి అప్పు చేయడం తెలివితక్కువ అవుతుంది.”
“రేప్పొద్దున్న పిల్లలకు పనికి వస్తుంది. కాస్త పొదుపుగా ఉందాం!” అన్నాడు.
“నాకు భయంగా ఉంటుంది. అనుకోని ఖర్చులేవన్నా వస్తే డబ్బులు ఎక్కడి నుంచి వస్తాయి? ఇబ్బంది పడతామేమో!”
“నువ్వు కంగారు పడకు! నేను ఆలోచిస్తానులే!” అన్నాడు మహేష్.
రెండు రోజుల తర్వాత కౌండిన్య మళ్లీ మహేష్‌కు ఫోన్ చేశాడు.
“మహేష్! నువ్వు ఒకసారి నాతో వస్తావా? మనం చెప్పుకున్న స్థలాలు ఎక్కడున్నాయో చూపిస్తాను. చూసిన తర్వాత నీకే ఒక అవగాహన వస్తుంది.”
ఆ రోజు సాయంత్రం ఆఫీసు నుంచి బయలుదేరిన మహేష్, కౌండిన్య కారులో వెళ్లాడు. నగరానికి కొంచెం దూరం వెళ్లేసరికి చుట్టూ ఖాళీ స్థలాలు కనిపించాయి. అక్కడక్కడా కొత్తగా రోడ్లు వేస్తున్నారు. ఒకచోట కొన్ని అపార్ట్‌మెంట్ల నిర్మాణం కూడా జరుగుతోంది.
“చూడు! ఇప్పుడు ఇక్కడ ఏమీ లేనట్టుగా కనిపిస్తోంది. కానీ ఇంకో ఐదేళ్లలో ఈ ప్రాంతం మొత్తం మారిపోతుంది. సాఫ్ట్‌వేర్ కంపెనీలు వస్తాయి. ఉద్యోగాలు పెరుగుతాయి. ఇళ్లకు డిమాండ్ పెరుగుతుంది. అప్పుడు ఈ స్థలం ధర ఎక్కడికి వెళ్తుందో ఊహించుకో!” అన్నాడు కౌండిన్య.
మహేష్ కారు దిగి చుట్టూ చూశాడు. నిజంగానే ఆ ప్రాంతం అభివృద్ధి చెందుతున్నట్టుగా కనిపించింది.
“ఇప్పుడు ఎంత ఉంటుంది?” అని అడిగాడు.
“ఇప్పుడైతే తక్కువే. అందుకే ఇప్పుడే కొనాలి. రేపు ధర పెరిగాక కొంటే మనలాంటి వాళ్లకు అందదు.”
మహేష్ కొంతసేపు మౌనంగా నిలబడ్డాడు.
తన ఇంటి లోను గుర్తొచ్చింది. పిల్లల చదువు గుర్తొచ్చింది. చేతిలో ఉన్న పొదుపు కూడా గుర్తొచ్చింది.
“ఇప్పుడు కొనడం కాస్త కష్టమే మరి!” అన్నాడు.
“కష్టం కాదు మహేష్! తెలివైన నిర్ణయం అవుతుంది. మనం ఎప్పుడూ జీతం మీదే ఆధారపడితే ఎంత సంపాదించినా అంతే. ఒక ఆస్తి ఉంటే అది మన కోసం కూడా సంపాదించి పెడుతుంది” అన్నాడు కౌండిన్య.
ఆ మాట మహేష్ మనసులో ఆశ రేపింది.
తిరుగు ప్రయాణంలో కూడా ఇద్దరూ ఆ స్థలాల గురించే మాట్లాడుకుంటూ వచ్చారు.
ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత మహేష్ ఆ విషయం విరజకు చెప్పాడు.
విరజ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
మహేష్‌కు మాత్రం ఆ స్థలం ఎలాగైనా కొనాలనే ఆలోచన మొదలైంది. రాత్రంతా ఆలోచించాడు. “ఇప్పుడు కొంటే ఐదేళ్లలో మంచి లాభం వస్తుంది. పిల్లల భవిష్యత్తుకు ఉపయోగపడుతుంది” అనే మాటలు అతడి మనసులో తిరుగుతూనే ఉన్నాయి.
చివరకు ధైర్యం చేసి స్థలాన్ని కొనాలని అనుకున్నాడు.
తల్లిదండ్రులు కొంతమూరులో ఉండేవారు. వాళ్లకు మూడు ఎకరాల పొలం ఉంది. తండ్రికి ఫోన్ చేసి విషయం చెప్పాడు మహేష్.
“అన్నీ ఆలోచించే చేస్తున్నావా? ఇంటి లోను తీరాక కొంటే బాగుంటుందేమో!” అన్నాడు రామారావు.
“అన్నీ ఆలోచించాను నాన్నా! మీరు కంగారు పడకండి!” సర్దిచెప్పాడు మహేష్.
స్థలం కొనడం పూర్తయింది.
ఇంటి లోను, స్థలం కోసం చేసిన అప్పు కారణంగా ఇంటి ఖర్చులను మరింత జాగ్రత్తగా చూసుకోవాల్సి వచ్చింది. పొదుపు కూడా తగ్గిపోయింది.
ఆరు నెలలు గడిచాయి.
ఒకరోజు ఉదయం మహేష్‌కు తండ్రి రామారావు ఫోన్ చేశాడు.
“మహేష్! మీ అమ్మకు కొన్ని రోజులుగా కడుపునొప్పి తగ్గడం లేదు. మందులు వాడినా ప్రయోజనం కనిపించడం లేదు. ఈరోజు డాక్టర్ దగ్గరకు తీసుకెళ్తున్నాను.”
మహేష్ కంగారుపడ్డాడు.
“వారం కిందటే అమ్మతో మాట్లాడాను కదా! అప్పుడు ఏమీ చెప్పలేదే!”
“నీకు చెప్పొద్దని అమ్మ చెప్పింది. నువ్వు అప్పులు చేసి స్థలం కొన్నావని తెలుసు కదా! నీకు ఇబ్బంది కలగకూడదని అనుకుంది.”
ఆ మాట విన్న మహేష్‌కు బాధేసింది.
“నాన్నా! వెంటనే మంచి డాక్టర్‌కు చూపించండి. అవసరమైతే నేను వస్తాను.”
“ముందు పరీక్షలు చేయిద్దాం. తర్వాత చూద్దాం.”
మరుసటి రోజు మహేష్, విరజ ఇద్దరూ కొంతమూరుకు వెళ్లారు. పార్వతి మాత్రం తనకేమీ పెద్ద సమస్య లేదన్నట్టుగా నవ్వుతూ కనిపించింది.
“నాకేం కాలేదు నాన్నా! చిన్న కడుపునొప్పే. నువ్వు ఎందుకు ఇంత కంగారు పడుతున్నావు?” అంది పార్వతి.
మహేష్ తల్లి పక్కన కూర్చుని ఆమె చేతిని పట్టుకున్నాడు.
“అమ్మా! కడుపులో నొప్పి ఉన్నప్పుడు మాకు ముందే చెప్పాలి కదా!”
“మీకు ఇంటి బాధ్యతలు ఉన్నాయి కదరా! పిల్లలు చదువుల్లో ఉన్నారు. మిమ్మల్ని అనవసరంగా ఇబ్బంది పెట్టడం ఎందుకని” అంది పార్వతి.
కళ్లనీళ్లు తిరిగాయి విరజకు. అత్తగారి చేతిని పట్టుకుంది.
“అత్తయ్యా! ఆరోగ్యం విషయంలో డబ్బు గురించి ఆలోచించకండి. ముందు పరీక్షలు చేయించుకుందాం.”
పరీక్షలన్నీ చేయించిన తర్వాత డాక్టర్ రిపోర్టులు పరిశీలించి, మళ్లీ మరికొన్ని పరీక్షలు చేయాలని చెప్పారు.
ఆ మాటలతో మహేష్‌కు భయం మొదలైంది.
“ఏమైనా పెద్ద సమస్యా డాక్టర్?” అని అడిగాడు.
“రిపోర్టులు పూర్తిగా వచ్చిన తర్వాతే చెప్పగలం. ఒకసారి స్కాన్ చేయించండి” అన్నాడు డాక్టర్.
మహేష్ గుండెల్లో గుబులు మొదలైంది.
ఇప్పటికే ఇంటి లోను, స్థలం కోసం చేసిన అప్పు ఉన్నాయి. సేవింగ్స్‌లో ఉన్న డబ్బు ఎక్కువ భాగం ఖర్చు అయినా తల్లి ఆరోగ్యం ముందు ఆ ఆలోచనలేవీ గుర్తుకు రాలేదు.
“ఎంత ఖర్చయినా సరే అమ్మను బాగు చేయాలి” అని నిర్ణయించుకున్నాడు.
పరీక్షల తర్వాత కడుపులో ట్యూమర్ ఉందని తేలింది. డాక్టర్లు ఆపరేషన్ చేయాలని చెప్పారు.
ఆ ఆపరేషన్‌కు ఇన్సూరెన్స్ వర్తించదని తెలిసింది. సొంత డబ్బులు పెట్టుకోవాల్సి వచ్చింది. మహేష్, రామారావు కలిసి ఆపరేషన్ ఖర్చులు భరించారు.
ఆపరేషన్ విజయవంతంగా పూర్తయింది. నెలరోజుల తర్వాత పార్వతి, రామారావు కొంతమూరుకు తిరిగి వెళ్లారు.
పార్వతి ఆపరేషన్ తర్వాత మహేష్ కుటుంబ ఆర్థిక పరిస్థితి మరింత కష్టంగా మారింది. ఇంటి లోను, స్థలం కోసం చేసిన అప్పు, తల్లి వైద్య ఖర్చులు అన్నీ కలిపి భారంగా మారాయి.
ఒకరోజు నెల మొదట్లోనే మహేష్ జీతం ఖాతాలోకి వచ్చింది. కొద్దిసేపటికే రెండు లోన్ల కిస్తీలకు సంబంధించిన డబ్బులు ఖాతా నుంచి ఆటోమాటిక్‌గా కట్ అయ్యాయి.
‘ఇక ఈ నెల ఎలా గడపాలి?’ అని తనలో తాను అనుకున్నాడు.
ఆ సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చిన మహేష్‌కు విరజ టీ తెచ్చి ఇచ్చింది.
“ఏమైంది? ఎందుకలా ఉన్నారు?” అని అడిగింది.
“ఏమీ లేదు” అన్నాడు మహేష్.
“నాతో చెప్పకుండా ఏమీ దాచకండి. ఇంటి పరిస్థితి నాకు కూడా తెలుసు కదా!”
మహేష్ మౌనంగా ఉన్నాడు.
పరిస్థితి అర్థమయింది విరజకు. కాసేపటి తర్వాత గొంతు విప్పింది.
“నేను కూడా ఉద్యోగం చూసుకుంటాను.”
“నువ్వా? పిల్లల్ని, ఇంటిని చూసుకోవడం కష్టమవుతుంది.”
“ఇప్పుడు పరిస్థితి మారింది. పిల్లల కోసం కొంతకాలం నేను కూడా సంపాదిస్తే బాగుంటుంది. అయినా ఇంట్లో కూర్చుని చేసేదేముంది?”
“వద్దులే విరజా! ఎలాగోలా నేను చూసుకుంటాను.”
“మీరు ఒక్కరే ఎంతని చూసుకుంటారు? ఇంటి బాధ్యత మన ఇద్దరిదీ. మనిద్దరం కలిసి ఈ పరిస్థితి నుంచి బయటపడదాం.”
మహేష్ ఆమె వైపు చూశాడు. ఏమీ మాట్లాడలేకపోయాడు.
మరుసటి రోజు నుంచే విరజ ఉద్యోగం కోసం ప్రయత్నాలు మొదలుపెట్టింది. తనకు తెలిసినవాళ్లను అడిగింది. పత్రికల్లో ఉద్యోగ ప్రకటనలు చూసి కొన్ని చోట్లకు దరఖాస్తులు పంపింది.
రెండు నెలల ప్రయత్నం తర్వాత ఒక మెడికల్ ఫార్మసీలో అకౌంటెంట్ ఉద్యోగం దొరికింది.
జీతం పెద్దగా లేకపోయినా, ఇంటి ఖర్చులకు కొంత ఊరట కలిగించేంతగా ఉంది.
పిల్లలు కూడా పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్నారు. ఇంతకుముందులాగా ఇది కావాలి, అది కావాలి అని అడగడం లేదు. బుద్ధిగా చదువుకుంటున్నారు.
కానీ మహేష్‌కు చాలా బాధగా ఉంది.
తన వల్లే భార్య ఉద్యోగానికి వెళ్లాల్సి వస్తోందని కుమిలిపోతున్నాడు.
“ఇంకొంచెం జాగ్రత్తగా ఉండి ఉంటే ఈ పరిస్థితి వచ్చేది కాదు” అని అనుకున్నాడు.
కానీ ఆ బాధ ఎక్కువకాలం నిలవలేదు. భవిష్యత్తులో డబ్బు కొరత ఉండకూడదనే ఆలోచన అతడి మనసులో మళ్లీ మొదలైంది.
విరజ ఉద్యోగంలో చేరి కొంతకాలం గడిచింది. ఇంటి పరిస్థితి మెల్లగా కుదుటపడుతున్నట్టే కనిపించింది. అయినా మహేష్ మనసులో మాత్రం ఆర్థిక భారం తగ్గలేదు.
ఒకరోజు మధ్యాహ్నం ఆఫీసులో పని చేసుకుంటుండగా కౌండిన్య అతడి దగ్గరకు వచ్చాడు.
“మహేష్! ఒక మంచి అవకాశం వచ్చింది. మా బంధువు ఒక ప్రాజెక్టు మొదలుపెట్టాడు. మనం డబ్బు పెడితే మంచి వడ్డీ ఇస్తాడు” అన్నాడు.
మహేష్ వెంటనే తలెత్తి చూశాడు.
“ఏ ప్రాజెక్టు?”
“చిన్న వ్యాపారాల కోసం పెట్టుబడి పెట్టి, వాటి ద్వారా వచ్చే లాభాల్లో కొంత పెట్టుబడిదారులకు ఇస్తారు. నేను కూడా పెట్టుబడి పెట్టాలని అనుకుంటున్నాను.”
“నమ్మదగినదేనా?”
“అతడిని నేను చిన్నప్పటి నుంచి చూస్తున్నాను. పైగా అతడికి చాలా ఆస్తులు ఉన్నాయి. అతనికి డబ్బు కొరతే లేదు. మన డబ్బు ఎందుకు మోసం చేస్తాడు?”
మహేష్ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
“నువ్వు కూడా రెండు లక్షలు పెడితే కొన్ని నెలల్లోనే మంచి మొత్తం వస్తుంది. అప్పుడు నీ లోన్ల మీద కొంత భారం తగ్గించుకోవచ్చు. పిల్లల ఫీజులకు కూడా ఉపయోగపడుతుంది” అన్నాడు కౌండిన్య.
పిల్లల ఫీజుల మాట వినగానే మహేష్ మనసులో ఆశ కలిగింది.
“అంత వడ్డీ ఎలా ఇస్తారు?” అని అడిగాడు.
“అది వాళ్ల వ్యాపారం. వాళ్లకు వచ్చే లాభాల్లోంచి ఇస్తారట.”
మహేష్ కొద్దిసేపు ఆలోచించాడు.
“నాకు ధైర్యం చాలడం లేదురా!” అన్నాడు భయంగా.
“నేను ఉన్నాను కదరా! డోంట్ వర్రీ!” అంటూ అతడి భుజం తట్టాడు కౌండిన్య.
మహేష్ మాత్రం చాలాసేపు అదే ఆలోచనలో ఉండిపోయాడు.
‘రెండు లక్షలు పెడితే కొంతకాలంలో మంచి డబ్బు వస్తుంది. ఆ డబ్బుతో పిల్లల ఫీజులు కట్టొచ్చు. ఇంటి లోను కూడా కొంత తీర్చొచ్చు.’
అతడి మనసులో ఒక చిన్న ఆశ క్రమంగా పెద్ద కోరికగా మారసాగింది.
కౌండిన్య చెప్పిన మాటలు మహేష్ మనసులో తిరుగుతూనే ఉన్నాయి. రెండు రోజుల తర్వాత మళ్లీ కౌండిన్య ఫోన్ చేశాడు.
“మహేష్! ఒకసారి మా బంధువు ఆఫీసుకు వస్తావా? ప్రాజెక్టు ఎలా జరుగుతుందో స్వయంగా చూస్తే నీకే అర్థమవుతుంది.”
మహేష్‌కు కూడా చూడాలనిపించింది. ఆ రోజు సాయంత్రం కౌండిన్యతో కలిసి అతడి బంధువు ఆఫీసుకు వెళ్లాడు.
ఆఫీసు చాలా హంగామాగా ఉంది. బయట పెద్ద బోర్డు. లోపల చాలామంది కంప్యూటర్ల ముందు కూర్చుని పని చేస్తున్నారు. గోడలకు కొన్ని పెద్ద ప్రాజెక్టుల ఫొటోలు, భవనాల నమూనాలు పెట్టి ఉన్నాయి. ఒక మూలన ఇద్దరు వ్యక్తులు ఖరీదైన కార్ల గురించి మాట్లాడుకుంటున్నారు.
“చూశావా! మనిషి ఎంత పెద్ద స్థాయిలో ఉన్నాడో?” అన్నాడు కౌండిన్య.
అంతలో ఆ బంధువు అక్కడికి వచ్చాడు. ఆయన పేరు జనార్దన్. ఆయనకు యాభై ఏళ్లుంటాయి.
“రండి మహేష్‌గారు! కౌండిన్య మీ గురించి చెప్పాడు. మీరు కూడా పెట్టుబడి పెడితే చాలా మంచిది. ఇప్పుడు పెట్టిన డబ్బు త్వరలోనే రెట్టింపు అవుతుంది.”
“మీ ప్రాజెక్టు అసలు ఏంటి?” అని మహేష్ అడిగాడు.
“రియల్ ఎస్టేట్, కన్స్ట్రక్షన్, ఫైనాన్స్... చాలా వ్యాపారాలు ఉన్నాయి. ఒక్కదానిపైనే ఆధారపడము. అందుకే మా కంపెనీకి ఇంత బలం” అన్నాడు జనార్దన్.
మహేష్‌కు పూర్తిగా అర్థం కాలేదు.
“మా డబ్బును ఏ వ్యాపారంలో పెడతారు?”
జనార్దన్ నవ్వుతూ, “ఇదిగో ఈ కంపెనీల్లో పెడతాము! మీ డబ్బు సేఫ్‌గా ఉంటుంది. ఒప్పంద పత్రాలు అన్నీ ఇస్తాం” అన్నాడు.
మహేష్ అతడు ఇచ్చిన పేపర్లు చూశాడు. పెద్ద పెద్ద కంపెనీల పేర్లు ఉన్నాయి. అన్నీ సక్రమంగానే ఉన్నట్టుగా కనిపించాయి.
“మీకు ఏమన్నా సందేహాలు ఉంటే అడగండి! మీకు ఏ క్షణాన డబ్బు కావాలన్నా మా కంపెనీ ఇస్తుంది. ఒక ఫోన్ కాల్ దూరంలో ఉంటాను!” అన్నాడు జనార్దన్.
ఆయన అలా చెబుతుంటే మహేష్‌కు నమ్మకం కలిగింది.
మరుసటి నెల కౌండిన్య తన ఖాతాలోకి వచ్చిన వడ్డీ డబ్బులు చూపించాడు.
“చూశావా? మాట తప్పడం లేదు. ఇదే మన అదృష్టం.”
మహేష్ కళ్లలో ఆశ రెపరెపలాడింది.
ఇంటికి వచ్చాక ఆలోచన అంతా డబ్బు చుట్టూనే తిరిగింది. పిల్లల భవిష్యత్తు, ఇంటి లోను, తల్లిదండ్రుల అవసరాలు అన్నీ గుర్తొచ్చినా, “ఇంకొంచెం డబ్బు వస్తే ఇవన్నీ త్వరగా తీర్చేయవచ్చు” అనే ఆలోచన వాటన్నింటినీ మించిపోయింది.
విరజ మాత్రం అతడిలో మార్పును గమనించింది.
“ఈ మధ్య మీరు ఎక్కువగా ఆలోచిస్తున్నారు. ఏదైనా సమస్య ఉందా?” అని అడిగింది.
“ఏం లేదు. మన భవిష్యత్తు బాగుండాలని ఆలోచిస్తున్నాను. అంతే!” అన్నాడు మహేష్.
ఆ మాటతో విరజ ఊరుకుంది.
కానీ మహేష్ మనసులో మాత్రం అప్పటికే మరో ఆలోచన మొదలైంది.
“రెండు లక్షలు పెడితే నెలకు ఇంత వస్తుంది. ఇంకా ఎక్కువ పెడితే ఇంకా ఎక్కువ వస్తుంది. కొంతకాలం తర్వాత ఇంటి లోను కూడా త్వరగా తీర్చేయొచ్చు...”
ఆ ఆలోచన అతడిని మెల్లగా అత్యాశ వైపు నడిపించింది.
ఈసారి విరజతో కానీ తండ్రితో కానీ చెప్పలేదు. పిల్లల ఫీజుల కోసం దాచిన డబ్బును తీసి కౌండిన్య బంధువుకు ఇచ్చి వచ్చాడు.
నాలుగు నెలలు బాగానే వడ్డీ వచ్చింది.
ఆ డబ్బు వస్తుండటంతో మహేష్‌లో నమ్మకం మరింత పెరిగింది. “ఇంకొంచెం పెట్టుబడి పెడితే పరిస్థితి పూర్తిగా మారిపోతుంది” అనే ఆలోచన కూడా అతడి మనసులోకి వచ్చింది. అయితే అప్పటికే పెట్టిన డబ్బుతోనే సరిపెట్టుకున్నాడు.
ఒకరోజు పొద్దున్నే పేపర్ చూస్తూ మహేష్ గట్టిగా అరిచాడు.
వంటింట్లో నుంచి విరజ పరిగెత్తుకొని వచ్చింది. అప్పటికే కంగారుగా చొక్కా తొడుక్కొని బయటకు బయలుదేరుతున్నాడు మహేష్.
“ఏమైంది? ఎక్కడికి?” అని అడిగినా పట్టించుకోకుండా బయటికి పరిగెత్తాడు. అయోమయంగా చూస్తోంది విరజ.
కంపెనీకి చేరుకున్నాడు.
అక్కడ చాలా మంది జనం గుమిగూడి ఉన్నారు. కంపెనీ సిబ్బంది ఏమీ చెప్పడం లేదు. కోపంతో జనం ఆఫీసు ఫర్నిచర్ ధ్వంసం చేస్తున్నారు. పోలీసులు వచ్చారు. అంతటా గందరగోళంగా ఉంది.
మహేష్ కౌండిన్యకు ఫోన్ చేసి జరిగిన విషయం చెప్పాడు.
“నువ్వు చెప్పావని నమ్మి డబ్బులు పెట్టాను. ఇప్పుడు ఏమైందో నీకైనా తెలుసా?” అని కోపంగా అడిగాడు.
“నాకూ ఇప్పుడే తెలిసింది మహేష్! మనం కూడా మోసపోయినట్టే!” అన్నాడు కౌండిన్య.
ఆ మాటతో మహేష్‌కు నోట మాట రాలేదు.
ఆ మధ్యాహ్నానికి ఇంటికి వచ్చాడు మహేష్.
“నాకు చెప్పకుండా ఎందుకు పెట్టారు? పిల్లల ఫీజులు ఎలా కట్టాలి? ఎవరిని అడుగుదాం? నాలుగు నెలల్లో పిల్లలకు ఫీజులు కట్టాలి” అంది విరజ కోపంగా.
మాట్లాడలేదు మహేష్.
మామగారికి ఫోన్ చేసి విషయాన్ని చెప్పింది ఆమె.
“కొత్తగా కొన్న స్థలం గురించి కూడా కనుక్కోమను! ఎవడో ఫ్రెండ్ చెప్పాడని పెట్టుబడి పెట్టాడు కదా! అది కూడా మోసమేనోనని నా అనుమానం!” అన్నాడు రామారావు.
కనుక్కున్నాడు మహేష్.
తండ్రి అనుమానం నిజమైంది.
ఊరి చివర స్థలాల ధర పెద్దగా పెరగలేదు. అక్కడ అసలు ఏ గ్లోబల్ కంపెనీలు కొత్త వెంచర్లు ప్రారంభించలేదు.
అక్కడ రియల్ ఎస్టేట్ దందా జరుగుతోంది. మోసగాళ్లు కొందరు ప్రజలను మోసం చేసి స్థలాలను అమ్ముతున్నారు. పైగా అవి ప్రభుత్వ భూములని తెలిసింది.
ప్రభుత్వం అక్కడ బోర్డు కూడా పెట్టింది.
మహేష్‌కు కళ్లు తిరిగినట్టయ్యింది.
మొదట కౌండిన్య మాటలు నమ్మి కొన్న స్థలం... ఇప్పుడు తన కళ్లముందే మరో మోసంగా నిలిచింది. ఆ తర్వాత అదే నమ్మకంతో పెట్టుబడి పెట్టిన డబ్బు కూడా పోయింది.
తాను చేసిన రెండు నిర్ణయాలు ఒకదానికొకటి ముడిపడి తన కుటుంబాన్ని ఇంతటి ఇబ్బందుల్లోకి నెట్టాయని గుర్తొచ్చి మహేష్ తల పట్టుకున్నాడు.
రెండు రోజుల పాటు విరజ ఏడ్చింది.
కొంతమూరు నుంచి రామారావు పరిగెత్తుకొని వచ్చాడు. కొడుకుకు, కోడలికి ధైర్యం చెప్పాడు.
“ఎక్కడైనా డబ్బులు పెట్టుబడి పెట్టే ముందు అన్నీ కనుక్కోవాలి. సరే! జరిగిందేదో జరిగింది. అంతగా కావాలంటే ఒక ఎకరా పొలం అమ్ముతాను!” అన్నాడు ఆయన.
“వద్దులెండి మామగారూ! అది వెనకాల ఉంటే ధైర్యం! నా జీతం కూడా వస్తుంది కదా! పైగా బంగారం కొంచెం ఉంది. ఎలాగోలా నెట్టుకొస్తాము!” అంది విరజ.
భారంగా ఊరికి వెళ్లాడు రామారావు.
పిల్లల ఫీజు కోసం విరజ గాజులను అమ్మింది.
అత్యాశకు పోయి తాను చేసిన తెలివితక్కువ పనులకు మూల్యం భారీగానే చెల్లించుకోవలసి వచ్చిందని మహేష్ బాధపడ్డాడు. మొదట చిన్న లాభం కోసం చేసిన నిర్ణయం, తర్వాత మరింత డబ్బు సంపాదించాలనే కోరికగా మారి తన కుటుంబాన్ని ఎంతటి ఇబ్బందుల్లోకి నెట్టిందో అతడికి అర్థమైంది.
ఇక ఎప్పుడూ కౌండిన్య లాంటి వాళ్ల మాటలను గుడ్డిగా నమ్మకూడదని, పెట్టుబడి పెట్టే ముందు పూర్తిగా వివరాలు తెలుసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
ఆ రోజు నుంచి డబ్బు విషయంలో ఒకటికి పది సార్లు ఆలోచించడం మహేష్ అలవాటు చేసుకున్నాడు.
అత్యాశతో సంపాదించాలనుకున్న డబ్బు, చివరకు ఉన్నదాన్నే పోగొట్టింది.
అది మహేష్ జీవితంలో ఎప్పటికీ మరచిపోలేని పాఠంగా మిగిలిపోయింది.
(సమాప్తం)
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
T. V. L. గాయత్రి గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
T. V. L. గాయత్రి గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం:
Profile Link:
నా పేరు తోకచిచ్చు విజయలక్ష్మీ గాయత్రి.(టి. వి. యెల్. గాయత్రి ). మా నాన్నగారు కీ. శే. పవని శ్రీధరరావు గారు. ప్రకాశంజిల్లా మొగలిచర్ల గ్రామంలోని శ్రీదత్తాత్రేయమందిరమునకు ధర్మకర్తగా బాధ్యతలు నిర్వహించేవారు. అమ్మగారు కీ. శే శ్రీమతి పవని నిర్మల ప్రభావతి గారు ప్రముఖ నవలా రచయిత్రిగా తెలుగు ప్రజలకు చిరపరిచితులు.
నా రచనావ్యాసంగం 2019 సంవత్సరంలో 'ఛందశాస్త్ర రత్నాకర' బిరుదాంకితులయిన శ్రీ తోపెల్ల బాలసుబ్రహ్మణ్యశర్మగారి దగ్గర పద్యవిద్య నేర్చుకోవటంతో ప్రారంభంమయింది. శతకవిజయము(ఐదు శతకముల సమాహారం ), కవన త్రివేణీ సంగమం (మూడు కావ్యముల సమాహారం ) ప్రచురితములు. ఇప్పటి దాకా 25 సంకలనాల్లో పద్యాలు, కవితలు ప్రచురితములు. వివిధ పత్రికల్లో 200 దాకా పద్యాలు, కవితలు ప్రచురితములు. నేను వ్రాసిన సామాజిక ఖండికలకు 2023 తానా కావ్యపోటీల్లో తొమ్మిదవ స్థానం వచ్చింది. ఇప్పటివరకు 50 కథలు వ్రాసాను. అందులో 25 కథలకు వివిధపోటీల్లో బహుమతులు వచ్చాయి. నేను వ్రాసిన వ్యాసాలు 20, రూపకాలు 25 కూడా వివిధ పత్రికల్లో ప్రచురితములు. 2022లో స్టోరీ మిర్రర్ వారు 'ది ఆథర్ ఆఫ్ ది ఇయర్ ' అవార్డు ఇచ్చారు. 2024లో సాయివనంలో సాహిత్యం వారిచే 'కవనరత్న 'బిరుదును అందుకొన్నాను.నేను వ్రాసిన నవల 'క్రొత్తనీరు' అచ్చంగా తెలుగు అనే అంతర్జాల పత్రికలో ధారావాహికంగా ప్రచురితమవుతూ ఉంది.
Kacha Devayani, Telugu mythological story, T. V. L. Gayathri, T. V. L. గాయత్రి |
Comments