ద్రోణుడి ఆగమనం
- Ch. Pratap
- 7 minutes ago
- 3 min read
Dronudi Agamanam - Telugu Mythological Story | Ch. Pratap
ద్రోణుడి ఆగమనం - తెలుగు ఇతిహాస కథ | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 23/05/2026
“ఒక గురువు వచ్చాడు... కానీ ఆయన రాకతో సామ్రాజ్యాల భవిష్యత్తే మారిపోయింది!”
సిహెచ్. ప్రతాప్ గారి ద్రోణుడి ఆగమనం కథను చూడండి.
హస్తినాపురం ఉదయం సూర్యకిరణాలతో మెరిసిపోతున్న వేళ, రాజభవనం సమీపంలోని వీధుల్లో కౌరవ పాండవ రాజకుమారులు ఉల్లాసంగా ఆటలాడుతున్నారు. బాల్యంలోని ఆ నిర్మలమైన ఆనందం వారి ముఖాల్లో వెలిగిపోతోంది. కానీ ఆ ఆటలో ఒక చిన్న సంఘటన వారి జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చబోతోందని ఎవరికీ తెలియదు.
ఒక వేళలో బంతి అనుకోకుండా పక్కనే ఉన్న పాడుబడిన బావిలో పడిపోయింది. రాజకుమారులు ఒక్కొక్కరూ తమ శక్తి మేరకు ప్రయత్నించారు. కఠినమైన యుద్ధంలో గెలవగల వీరులైనా, ఆ చిన్న బంతిని బయటకు తీయలేకపోయారు. వారి ముఖాల్లో నిరాశ, అసహాయత ప్రతిబింబించాయి.
అప్పుడే అక్కడికి ఒక బ్రాహ్మణుడు నడుచుకుంటూ వచ్చాడు. అతని దేహం సాధారణంగానే కనిపించినా, కళ్లలో ఉన్న తేజస్సు అతడిని ప్రత్యేకంగా నిలబెట్టింది. అతడే ద్రోణాచార్యుడు. రాజకుమారుల స్థితిని గమనించి చిరునవ్వు చిందించాడు. “వీరులారా! మీ బలం కేవలం కత్తుల్లోనే కాదు, జ్ఞానంలో కూడా ఉండాలి” అని సున్నితంగా పలికాడు.
అతను కొన్ని గడ్డి పరకలను తీసుకుని, అద్భుతమైన నైపుణ్యంతో వాటిని బావిలోకి వదిలాడు. ఒకటి బంతికి తగిలింది, దాని వెనుక మరొకటి... అలా ఒక గొలుసులా మారి, బంతి పైకి చేరింది. ఆ దృశ్యం చూసిన రాజకుమారుల కళ్లలో ఆశ్చర్యం మెరిసింది. అది కేవలం విద్య కాదు, ఒక మాయాజాలంలా అనిపించింది.
ధర్మరాజు వినయంతో అడిగాడు, “ఆర్యా! మీరు ఎవరు?” ద్రోణుడు స్వల్పంగా నవ్వుతూ, “మీ తాతగారిని అడగండి, ఆయనే చెబుతారు” అన్నాడు.
ఈ వార్త భీష్ముడి చెవులకు చేరిన వెంటనే, ఆయన హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది. ద్రోణుడిని గౌరవంగా ఆహ్వానించాడు. ఆ సమయంలో ద్రోణుడి మనసులో గతపు గాయాలు మళ్లీ తలుచుకున్నాయి—స్నేహితుడి అవమానం, తన కుమారుడి ఆకలి, తన అస్తిత్వాన్ని నిరూపించుకోవాలనే తపన.
భీష్ముడి ముందర ద్రోణుడు నిలబడి, “నేను కేవలం జీవనోపాధి కోసం రాలేదు. నా విద్యకు గౌరవం రావాలి. ధర్మాన్ని రక్షించే శిష్యులను తీర్చిదిద్దాలి” అని చెప్పాడు. ఆ మాటల్లో బాధ ఉంది, కానీ దృఢసంకల్పం కూడా ఉంది.
భీష్ముడు భావోద్వేగంతో స్పందించి, “ఇప్పటి నుండి ఈ రాజకుమారులు మీ శిష్యులు మాత్రమే కాదు, మీ బిడ్డలు కూడా” అని ప్రకటించాడు. అలా కృపాచార్యుడి తరువాత ద్రోణాచార్యుడు గురువుగా నియమితుడయ్యాడు.
మొదటి రోజు శిష్యుల ముందర ద్రోణుడు నిలబడి, “విద్య అంటే ఆయుధం కాదు, అది బాధ్యత. ఏకాగ్రతతో నేర్చుకున్నవారే శ్రేష్ఠులు అవుతారు” అన్నాడు. ఆ మాటలు ప్రతి రాజకుమారుడి హృదయంలో నిలిచిపోయాయి. ముఖ్యంగా అర్జునుడి మనసులో ఆ మాటలు ఒక దీపంలా వెలిగాయి.
ద్రోణుడి రాకతో హస్తినలో విద్యకు కొత్త అర్థం వచ్చింది. ఆయుధాలు మాత్రమే కాదు, జీవితం నేర్పే గురువు లభించాడు.
ఈ కథ మనకు చెప్పేది ఎంతో లోతైన సత్యం. సంపద లేకపోయినా ప్రతిభ నిలుస్తుంది. నిజమైన గురువు ఒక శిష్యుడి జీవితాన్ని మారుస్తాడు. కష్టాలు మనల్ని ఆపడానికి కాదు, మన సామర్థ్యాన్ని బయటకు తీసేందుకు వస్తాయి. ఏకాగ్రత, పట్టుదల కలిగినవారికి విజయమే సహజ ఫలితం.
సమాప్తం
***
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.