జీవన బంధం
- Ch. Pratap
- 1 day ago
- 5 min read
#JeevanaBandham, #జీవనబంధం, #ChPratap, #TeluguInspirationalStories, #ప్రేరణాదాయకకథలు
Jeevana Bandham - New Telugu Story Written By Ch. Pratap
Published in manatelugukathalu.com on 08/03/2026
జీవన బంధం - తెలుగు కథ
రచన: Ch. ప్రతాప్
హైదరాబాద్ మహానగరంలోని హైటెక్ సిటీ ప్రాంతం అది. ఆకాశహర్మ్యాల మధ్య ఉరుకుల పరుగుల జీవితంలో కార్తీక్, స్నేహ ఒక ఆదర్శ దంపతులు. కార్తీక్ ఒక ప్రముఖ సాఫ్ట్వేర్ సంస్థలో ప్రాజెక్ట్ మేనేజర్ కాగా, స్నేహ అంతర్గత అలంకరణ నిపుణురాలు. వారిద్దరిదీ పెద్దలను ఒప్పించి చేసుకున్న ప్రేమ వివాహం. కార్తీక్ గోదావరి జిల్లాల నుండి వచ్చిన శాంత స్వభావుడైతే, స్నేహ తెలంగాణ మట్టిలో పుట్టిన ధైర్యవంతురాలు. వారి సంభాషణల్లో గోదావరి మర్యాద, తెలంగాణ ఆత్మీయత కలిసినప్పుడు ఒక అందమైన కొత్త భాష పుట్టుకొస్తుంది. పండుగలకు కార్తీక్ ఇంట్లో ఆవకాయ, స్నేహ ఇంట్లో సకినాలు ఇలా రెండు సంస్కృతుల సమ్మేళనంగా వారి కాపురం అన్యోన్యంగా సాగుతోంది.
అది వారి మూడవ పెళ్లి రోజు. ఆ ఉదయం కార్తీక్ ఆఫీసుకి వెళ్తూ స్నేహకు ప్రేమగా వీడ్కోలు పలికాడు. కార్యాలయ పని ఒత్తిడిలో మునిగిపోయినా, సాయంత్రం వేళ తన ప్రియమైన భార్యకు ఒక మధురమైన కానుక ఇవ్వాలని, ఆమెను చీకటిలో భోజనం చేసే వినూత్న భోజనశాలకు తీసుకెళ్లాలని ఎంతో ఉత్సాహంతో పథకం వేశాడు. ఇందుకోసం ముందస్తుగా అన్ని ఏర్పాట్లు పూర్తి చేశాడు. కానీ విధి క్రూరంగా తలచింది. కార్యాలయం నుండి బయలుదేరి ఇంటికి వస్తున్న కొద్దిసేపటికే, వెలుపలి చుట్టుదారి రహదారిపై వేగంగా వచ్చిన ఒక లారీ అతని వాహనాన్ని బలంగా ఢీకొంది. ఆ ఘోర ప్రమాదంలో కార్తీక్ వాహనం నుజ్జునుజ్జయింది. స్టీరింగ్ బలంగా తగలడంతో కార్తీక్ తలకు తీవ్రమైన గాయమై రక్తపు మడుగులో స్పృహ కోల్పోయాడు. అంబులెన్స్ సైరన్ మోతలతో ఆ ప్రాంతమంతా భీతావహంగా మారింది. పోలీసులు అందించిన సమాచారం అందగానే స్నేహ ఒక్కసారిగా షాక్కు గురైంది. చేతిలోని పూలగుత్తి కిందపడిపోగా, కన్నీటి పర్యంతమవుతూ హతాశురాలై వైద్యశాలకు పరుగున వెళ్లింది.
వైద్యశాల అత్యవసర విభాగంలో కృత్రిమ శ్వాస యంత్రంపై నిశ్చలంగా ఉన్నాడు కార్తీక్. యంత్రాల శబ్దమే తప్ప మరేమీ వినిపించని భయానక నిశ్శబ్దం అక్కడ ఆవహించి ఉంది. తెల్లని దుస్తులు ధరించిన వైద్యులు అతడి నాడిని నిశితంగా పరిశీలిస్తూ గంభీరంగా ఉన్నారు. మెదడు పనితీరు ఆగిపోయే అవకాశాలు ఉన్నాయని, 48 గంటల్లో స్పందించకపోతే తాము ఏమీ చేయలేమని వైద్యులు స్పష్టం చేశారు. ఈ మాటలు విన్న కుటుంబ సభ్యుల గుండెలు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పని అయ్యింది. కార్తీక్ వృద్ధ తల్లిదండ్రులు తమ ఒక్కగానొక్క కొడుకు పరిస్థితి చూసి కన్నీరు మున్నీరుగా విలపిస్తుంటే, స్నేహ వారికి పెద్ద దిక్కులా నిలిచింది.
వారిని ఓదారుస్తూనే వైద్యులతో ఎప్పటికప్పుడు మాట్లాడుతూ తదుపరి చికిత్సల గురించి వాకబు చేసేది. లోపల గుండె పగిలిపోతున్నా బయటకు మాత్రం చెక్కుచెదరని ధైర్యాన్ని ప్రదర్శించింది. ఆ ఐసీయూ గది వెలుపల ఉన్న ప్రతి నిమిషం ఒక యుగంలా గడుస్తోంది. మృత్యువుతో పోరాడుతున్న తన భర్తను ఎలాగైనా దక్కించుకోవాలని ఆమె మనసు పరితపించింది. వైద్య విజ్ఞానం ఆగిపోయిన చోట తన ప్రేమ ప్రయాణం మొదలవుతుందని ఆమె బలంగా నమ్మింది. ఆమె ఇంటికి వెళ్లలేదు, కనీసం నిద్రపోలేదు. ఆసుపత్రి ప్రాంగణమే తన లోకంగా మార్చుకుని, వైద్యుల అనుమతితో రోజుకు కొన్ని గంటలు కార్తీక్ పక్కన గడిపేది. అతని చెయ్యి పట్టుకుని తన మనసులోని వేదనను మౌనంగా పంచుకుంటూ, ఆ కటిక చీకటిలో ఆశ అనే చిరుదీపం వెలిగించింది.
కార్తీక్ స్పృహలో లేకపోయినా స్నేహ అతనితో మాట్లాడుతూనే ఉండేది. వారి పరిచయం మొదలైన రోజులు, గోదావరి గట్టున కలిసి నడిచిన క్షణాలు, వానలో తడిసిన జ్ఞాపకాలు అన్నీ అతనికి కథలుగా చెప్పేది. అతనికి ఇష్టమైన ఇళయరాజా పాటలను, ముఖ్యంగా సిరివెన్నెల సాహిత్యాన్ని తన చరవాణిలో వినిపించేది. కేవలం మాటలే కాదు, స్పర్శ కూడా వైద్యమేనని స్నేహ నమ్మింది. అతని నుదుటిపై విభూతి రాస్తూ, "కార్తీక్, మనం వచ్చే ఏడాది ఇల్లు కట్టుకోవాలి కదా! నువ్వు లేవకపోతే ఆ నమూనా ఎవరు ఎంపిక చేస్తారు? మన యాదాద్రి నరసింహ స్వామి మొక్కు ఇంకా తీర్చుకోలేదు, త్వరగా లే" అని దైవభక్తిని, ప్రేమను రంగరించి పిలిచేది. విజ్ఞాన శాస్త్రం ప్రకారం అతను వినలేడు కానీ ప్రేమ అనే తరంగానికి తీగలు, పరికరాలు అవసరం లేదని స్నేహ నమ్మకం.
ఒక వారం గడిచింది. వైద్యులు ఆశలు వదులుకున్నారు. శ్వాస యంత్రం తొలగించే సమయం ఆసన్నమైందని చెప్పారు. స్నేహ కన్నీళ్లతో కార్తీక్ గుండెపై తలవాల్చింది. "నువ్వు నన్ను వదిలి వెళ్ళవు కార్తీక్. మన ప్రేమ అబద్ధం కాదని నిరూపించు. నువ్వు లేని జీవితం నాకు వద్దు. లే ప్లీజ్ లే" అని ఆర్తిగా వేడుకుంది. ఆమె కన్నీటి చుక్కలు కార్తీక్ చేతిపై పడ్డాయి. ఆ ఉష్ణమో లేక ఆమె గొంతులోని ఆవేదనో తెలియదు కానీ అద్భుతం జరిగింది. యంత్రంలో గుండె వేగం పెరిగింది. కార్తీక్ చిటికెన వేలు చిన్నగా కదిలి స్నేహ చేతిని తాకింది.
వైద్యులు పరుగున వచ్చారు. ఆ యంత్రాల్లో కనిపిస్తున్న మార్పులను చూసి అదొక వైద్య అద్భుతం అని వారు ఆశ్చర్యపోయారు. ఇన్నాళ్లుగా స్పందన లేని ప్రాణంలో కదలిక రావడం అందరినీ విస్మయానికి గురిచేసింది. కొన్ని రోజుల చికిత్స తర్వాత కార్తీక్ నెమ్మదిగా కళ్లు తెరిచాడు. ఆ మసక వెలుతురులో అతను మొదట చూసింది తన కోసం నిరంతరం తపించిన స్నేహనే. మాట్లాడలేని స్థితిలో ఉన్నా అతని కళ్లు "నేను వచ్చేశాను" అని మూగగా చెప్పాయి.
కేవలం మందులు అతన్ని బతికించలేదు, స్నేహ సంకల్పం, ఆమె అచంచలమైన ప్రేమ అతని ప్రాణాలను మృత్యువు అంచుల నుండి వెనక్కి తీసుకొచ్చాయి. ఈ ఊహించని సంఘటన వారి జీవిత దృక్పథాన్ని పూర్తిగా మార్చేసింది. వృత్తి, డబ్బు, హోదా కంటే మనిషి ప్రాణం, తోడు ఎంత ముఖ్యమో కార్తీక్ లోతుగా గ్రహించాడు. కేవలం సుఖాల్లో పాలుపంచుకోవడమే కాదు, కఠిన సవాళ్లు ఎదురైనప్పుడు ఒకరికొకరు వెన్నుముకలా నిలబడటమే దాంపత్య విజయమని వారికి అర్థమైంది.
ఆధునిక ప్రపంచంలో ప్రేమ అంటే కేవలం సందేశాలు, విందులు కాదని, కష్టకాలంలో నీడలా నిలబడటమే నిజమైన ప్రేమ అని స్నేహ నిరూపించింది. మృత్యువును కూడా జయించగలిగే శక్తి ఒక్క స్వచ్ఛమైన ప్రేమకు మాత్రమే ఉందని వారి కథ లోకానికి చాటిచెప్పింది. తన భర్తను మళ్ళీ మామూలు మనిషిగా చూసుకున్న ఆ క్షణం స్నేహ కళ్లలో మెరిసిన ఆనందం వెలకట్టలేనిది. నిజమే, ప్రేమంటే రెండు శరీరాల కలయిక కాదు, రెండు మనసుల విడదీయరాని బంధం. అదే ఈ సృష్టిలో అత్యంత గొప్పదైన నిజమైన శక్తి.
ఆసుపత్రి నుండి డిశ్చార్జ్ అయిన తర్వాత కార్తీక్ కోలుకోవడానికి స్నేహ మరింత శ్రద్ధ తీసుకుంది. కేవలం శారీరక ఆరోగ్యమే కాకుండా, అతని మానసిక ఉల్లాసం కోసం వారు ప్రకృతి ఒడిలో సమయం గడిపేవారు. ప్రతి సాయంత్రం తమ ఇంటి బాల్కనీలో కూర్చుని భవిష్యత్తు గురించి ఎన్నో కలలు కనేవారు. ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకోవడంలోనే నిజమైన ఆనందం ఉందని వారు గ్రహించారు. ఆ ప్రమాదం వారి బంధాన్ని మరింత దృఢంగా మార్చింది. స్నేహ నిరంతర కృషి, అంకితభావం చూసి అందరూ ఆమెను అభినందించేవారు. కష్టాల్లో తోడుండే హృదయమే ఈ ప్రపంచంలో అత్యంత విలువైనదని వారి జీవనశైలి నిరూపించింది. ఈ మార్పు వారిని సమాజంలో ఒక ఉత్తమ దంపతులుగా నిలబెట్టింది.
"స్నేహ, నీ ప్రేమే నన్ను మళ్ళీ ఈ లోకానికి తీసుకువచ్చింది. నీ కన్నీటి చుక్క నా ప్రాణాన్ని నిలబెట్టింది. ఇకపై మన జీవితం కేవలం మన కోసం మాత్రమే కాదు, ఇలాంటి ప్రేమని నలుగురికీ పంచడం కోసం."
సమాప్తం
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments