మానవ సంబంధాలు
- Ch. Pratap
- 2 hours ago
- 5 min read
#manavaSambandhalu, #మానవ సంబంధాలు, #ChPratap, #TeluguInspirationalStories, #ప్రేరణాదాయకకథలు
manava Sambandhalu - New Telugu Story Written By Ch. Pratap
Published in manatelugukathalu.com on 05/03/2026
మానవ సంబంధాలు - తెలుగు కథ
రచన: Ch. ప్రతాప్
నగరపు వేగవంతమైన జీవనశైలిలో రాఘవ్ ఒక ప్రముఖ సంస్థలో ఉన్నత ఉద్యోగం చేస్తున్నాడు. ప్రతిరోజూ ఉదయం ఏడు గంటలకే అతను ఇంటి నుండి బయలుదేరాల్సి వచ్చేది. అతని నివాసం నుండి కార్యాలయానికి వెళ్లడానికి చాలా దూరం ప్రయాణించాల్సి రావడం వల్ల, సమయానికి చేరుకోవాలనే ఆత్రుతలో అతను ఎప్పుడూ విపరీతమైన ఒత్తిడికి లోనయ్యేవాడు. రాఘవ్ వ్యక్తిత్వం పూర్తిగా ధనం మరియు కెరీర్ చుట్టూనే తిరిగేది. అతని దృష్టిలో మనుషుల విలువ వారి బ్యాంక్ బ్యాలెన్స్ మరియు సామాజిక హోదా మీద ఆధారపడి ఉండేది. తనకంటే తక్కువ స్థాయిలో ఉన్న బంధువులను అతను చులకనగా చూసేవాడు. ఎవరైనా చుట్టాలు పలకరిస్తే, వారు ఏదో సహాయం కోసమే వచ్చారని భావించి వారిని అగౌరవపరిచేవాడు.
ఆ సుదీర్ఘ ప్రయాణంలో ట్రాఫిక్ ఇబ్బందులు మధ్య రాఘవ్ ఆలోచనలన్నీ కేవలం తన జీతం పెంపు మీద మాత్రమే ఉండేవి.ఒకరోజు ఉదయం రాఘవ్ ఆఫీసు పనుల్లో మునిగిపోయి ఉండగా, అతని బాల్యమిత్రుడు శివ నుండి ఫోన్ వచ్చింది. శివ తన చెల్లెలి పైచదువుల కోసం సహాయం కోరగా, రాఘవ్ అత్యంత అహంకారంతో అతనిని దూషించాడు. "నా స్థాయి ఏమిటి? నీ స్థాయి ఏమిటి? నా విలువైన సమయాన్ని ఇలాంటి అల్పమైన విషయాల కోసం వృథా చేయకు. నగరంలో నాకున్న పరిచయాలు నా ఎదుగుదల కోసం తప్ప, నీలాంటి వారి చదువుల కోసం కాదు" అని కఠినంగా చెప్పి అతని నంబర్ను ఏమాత్రం సంకోచించకుండా బ్లాక్ చేసేశాడు.
కొన్ని రోజుల తర్వాత మేనమామ ఫోన్ చేసి తల్లికి ఆరోగ్యం చాలా విషమంగా ఉందని, ఆమె నిన్ను చూడాలని ఆరాటపడుతోందని చెప్పినా, రాఘవ్ మనసు కరగలేదు. కేవలం ఆఫీసులో రాబోయే ప్రమోషన్ మరియు విదేశీ పర్యటన అవకాశం కోసం రాఘవ్ కన్నతల్లిని చూడటానికి ఊరికి వెళ్లడానికి నిరాకరించాడు. "ప్రస్తుతం నా కెరీర్ కీలక దశలో ఉంది, ఇలాంటి సమయంలో సెలవు పెట్టడం మూర్ఖత్వం. వైద్యానికి ఎంత డబ్బు కావాలన్నా పంపిస్తాను, ప్రస్తుతానికి మీరే ఏదో ఒకటి చేసి మేనేజ్ చేయండి" అని బాధ్యతారాహిత్యంగా బదులిచ్చి, కన్నప్రేమ కంటే తన వృత్తిపరమైన ఆశయాలే మిన్న అని నిరూపించుకున్నాడు.
తరవాత ఒకరోజు రాఘవ్ యొక్క సహోద్యోగి అనిల్ రాఘవ్ ఇంటికి వచ్చాడు. మాటల సందర్భంలో రాఘవ్ తన బంధువులు, ఇంటి పనివాళ్లు, తన చిన్ననాటి స్నేహితులు తన డబ్బు, తన సహాయం కోసం ఎంతగా తనను వేధిస్తున్నారో వివరంగా చెప్పుకొచ్చాడు. "అనిల్, వీళ్లంతా నన్ను ఒక ఏటీఎం యంత్రంలా చూస్తున్నారు. నా కష్టార్జితాన్ని పంచుకోవడానికి అందరూ సిద్ధమే కానీ, నేను పడే ఒత్తిడి ఎవరికీ పట్టదు. నా అంతస్థుకు తగ్గట్టుగా ఉండని వారితో నేను ఎలా కలవగలను? అందుకే అందరినీ దూరం పెట్టాను" అని తన అహంకారాన్ని ప్రదర్శించాడు.
అంతా విన్న అనిల్ రాఘవతో మనిషికి సంస్కారం, మానవత్వం ఎంత ముఖ్యమో చెప్పాలనుకున్నాడు. అనిల్ గంభీరంగా ఇలా అన్నాడు, "రాఘవ్, నువ్వు ఎక్కే ఈ విజయాల నిచ్చెన నీ బంధాలను బలిపీఠం మీద పెట్టి కట్టినది కాకూడదు. నువ్వు సంపాదిస్తున్న ఈ ధనం, అనుభవిస్తున్న ఈ హోదా కేవలం నీ భౌతిక అవసరాలను తీర్చగలవు కానీ, నీ మనసులోని ఒంటరితనాన్ని దూరం చేయలేవు. నీకంటే తక్కువ స్థాయిలో ఉన్న బంధువులను, ఆపదలో ఉన్న మిత్రులను నువ్వు చిన్నచూపు చూస్తున్నావు అంటే, అది నీ ఎదుగుదల కాదు నీ పతనం. గుర్తుంచుకో, కాలం ఎప్పుడూ ఒకేలా ఉండదు; రేపు నీకు ఏదైనా కష్టం వస్తే నీ పక్కన నిలబడేది నీ బ్యాంకు ఖాతాలోని డబ్బు కాదు, నువ్వు సంపాదించుకున్న మనుషులు మరియు నీపై వారు చూపే ప్రేమ మాత్రమే.
తల్లిని మించిన దైవం, మిత్రుడిని మించిన ఆస్తి ఈ లోకంలో మరొకటి లేదు. నువ్వు ఒక యంత్రంలా మారి నీలోని మానవత్వాన్ని చంపుకుంటున్నావు. నీ పదవికి ఉన్న గౌరవం నువ్వు ఆ కుర్చీలో ఉన్నంత వరకే, కానీ నీ వ్యక్తిత్వానికి ఇచ్చే గౌరవం నువ్వు చనిపోయిన తర్వాత కూడా నిలిచి ఉంటుంది. కళ్ళు తెరిచి నీ చుట్టూ ఉన్న ఆత్మీయుల విలువను తెలుసుకో, లేదంటే చివరికి నువ్వు గెలిచాక ఆ విజయాన్ని పంచుకోవడానికి నీ పక్కన ఒక్కరు కూడా ఉండరు."
అనిల్ వెళ్ళిన కాసేపటికే రాఘవ్ ఇంట్లో పని చేసే పనిమనిషి లక్ష్మి ఏడుస్తూ అతని దగ్గరకు వచ్చింది. వారం రోజుల క్రితమే లక్ష్మి తన కూతురు తీవ్ర అనారోగ్యంతో ఆసుపత్రిలో ఉందని, మెరుగైన చికిత్స కోసం కొంత డబ్బు అప్పుగా కావాలని రాఘవ్ను వేడుకుంది. అప్పుడు రాఘవ్ ఆమెను అసహ్యించుకుంటూ "నీకు అంత విలాసవంతమైన వైద్యం అవసరమా? నా దగ్గర డబ్బులేమీ లేవు, వెళ్లి నీ పని చూసుకో" అని ఆమెను బయటకు గెంటేశాడు.
ఇప్పుడు లక్ష్మి కళ్ళముందు నిలబడి "అయ్యా, నా కూతురు ఇక లేదు. ఆరోజు మీరు కొంచెం డబ్బు ఇచ్చి ఉంటే పెద్ద ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లి నా బిడ్డను బతికించుకునేదాన్ని. సరైన చికిత్స అందక నా బిడ్డ ప్రాణం పోయింది" అని గుండెలు పగిలేలా విలపించింది.
ఆ మాట వినగానే రాఘవ్కు ఒక్కసారిగా భూమి కంపించినట్లు అనిపించింది. తన అహంకారం, డబ్బు పట్ల ఉన్న వ్యామోహం ఒక పసి ప్రాణాన్ని బలి తీసుకున్నాయని అతను గ్రహించాడు. తను సంపాదించే లక్షల జీతం, ఆ హోదా ఆ తల్లికి తన బిడ్డను తిరిగి ఇవ్వలేవని తెలుసుకున్నప్పుడు అతని కళ్లు తెరుచుకున్నాయి. తను ఇంతకాలం మనిషిలా కాకుండా ఒక యంత్రంలా, కనికరం లేని రాతి విగ్రహంలా బతికానని రాఘవ్ కుమిలిపోయాడు. తన అహంకారం వల్ల మిత్రుడిని, తల్లిని మరియు ఒక నిరుపేద ప్రాణాన్ని దూరం చేసుకున్నందుకు అతను తీవ్ర పశ్చాత్తాపానికి లోనయ్యాడు.
వెంటనే రాఘవ్ ఆఫీసు నుండి సెలవు తీసుకుని గ్రామానికి పయనమయ్యాడు. ఆసుపత్రికి వెళ్ళగానే తల్లి తనను చూసి కన్నీళ్లు పెట్టుకోవడం చూసి రాఘవ్ పాదాల మీద పడి క్షమాపణలు కోరాడు. మిత్రుడు శివకు ఫోన్ చేసి, గతంలో తాను ప్రవర్తించిన తీరుకు సిగ్గుపడుతున్నానని చెబుతూ బ్రతిమిలాడాడు. లక్ష్మి కుటుంబానికి అండగా నిలబడి, ఇకపై ఏ కష్టం వచ్చినా తనే చూసుకుంటానని మాట ఇచ్చాడు. తనకంటే తక్కువ స్థాయిలో ఉన్న బంధువులందరినీ పిలిచి ఆప్యాయంగా మాట్లాడాడు. ప్రపంచంలో ఎన్ని కోట్లు సంపాదించినా, ఆత్మీయుల ప్రేమకు మరియు ఒకరి ప్రాణాన్ని ఆదుకునే మానవత్వానికి ఏదీ సాటి రాదని అతను నిశ్చయించుకున్నాడు.
అప్పటి నుండి రాఘవ్ తన జీవనశైలిని పూర్తిగా మార్చుకున్నాడు. మనిషి ఎంత ఎత్తుకు ఎదిగినా మూలాలను మర్చిపోకూడదని, ఆపదలో ఉన్నవారికి సహాయం చేయడమే నిజమైన సంపద అని అతను తెలుసుకున్నాడు. ఒక ఆదివారం తన ఊరికి వెళ్తూ ఫేస్ బుక్ లో ఈ కింది విధంగా తన మనసులోని భావాలను పంచుకున్నాడు.
"మనం గడియారంతో పోటీ పడుతూ జీవితంలో అత్యంత విలువైన క్షణాలను కోల్పోతున్నాం. నేను కూడా ఉదయం ఏడు గంటలకే ఆఫీసుకు పరుగెత్తుతూ, నా కెరీర్ మరియు ధనం కోసం నా వాళ్లను, మానవత్వాన్ని మర్చిపోయాను. నా అహంకారం ఒక బిడ్డ ప్రాణాన్ని బలి తీసుకుంది. డబ్బుతో మనం సౌకర్యాలను కొనగలం కానీ ప్రేమానురాగాలను, పోయిన ప్రాణాలను తిరిగి తీసుకురాలేం. మనల్ని ప్రేమించే మనుషుల కోసం మనం కేటాయించే ఐదు నిమిషాల సమయం వారికి కొండంత ధైర్యాన్ని ఇస్తుంది. హోదాను చూసి గౌరవించడం కాదు, మనిషిని చూసి ప్రేమించడం నేర్చుకోవాలి. మన బిజీ జీవితంలో మానవ సంబంధాలను కాపాడుకోవడం కంటే పెద్ద బాధ్యత మరొకటి లేదు. సంబంధాలు బాగుంటేనే జీవితం అందంగా ఉంటుంది. నిజమైన విజయం అంటే కేవలం పదవిని పొందడం కాదు, ఒకరి కన్నీళ్లు తుడిచి వారి మనసుల్లో చోటు సంపాదించడం."
సమాప్తం
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
ఉగాది 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
కొసమెరుపు కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments