శిలల మధ్య గానం
Silala Madhya Gaanam - Telugu Inspirational story | Venkat Manthripragada
శిలల మధ్య గానం - తెలుగు ప్రేరణాత్మక కథ | వెంకట్ మంత్రిప్రగడ
Published in manatelugukathalu.com on 07/11/2026
‘శిలల మధ్య గానం’ కష్టాలు, అపజయాలు మన జీవితాన్ని ఆపడానికి కాకుండా మనల్ని మరింత బలంగా తీర్చిదిద్దడానికి వస్తాయని చెప్పే ప్రేరణాత్మక తెలుగు కథ. ఆదిత్య ప్రయాణం ద్వారా ప్రతి అడ్డంకిలోనూ ఒక కొత్త అవకాశాన్ని చూడాలనే జీవన సత్యాన్ని ఈ కథ తెలియజేస్తుంది.
ఆ రాత్రి ఆదిత్యకు నిద్ర రాలేదు.
ఇంట్లో అందరూ ప్రశాంతంగా నిద్రపోతున్నారు. కానీ అతని మనసు మాత్రం గోడలకు తలకొట్టుకుంటున్న పక్షిలా అల్లాడుతోంది.
మూడు సంవత్సరాలుగా ఒకే కల వెంట పరిగెడుతున్నాడు.
పెద్ద ఉద్యోగం, తండ్రి అప్పుల విముక్తి, తల్లి కళ్లలో గర్వం—అదే అతని ప్రపంచం.
మొదటి పరీక్షలో విఫలమయ్యాడు.
రెండో ఇంటర్వ్యూలో తిరస్కరించబడ్డాడు.
మూడోసారి ఉద్యోగం వచ్చినా కంపెనీ మూతపడింది.
అదృష్టం తనను ఎక్కడో మర్చిపోయిందేమో అనిపించేది.
మొదట గ్రామస్తులు ఓదార్చారు.
తర్వాత సలహాలు ఇచ్చారు.
చివరకు నవ్వడం ప్రారంభించారు.
ఆ నవ్వుల కంటే అతనిని ఎక్కువగా గాయపరిచింది తనపై తనకే కలిగిన అనుమానం.
ఉదయం వెలుగు పూర్తిగా విరియకముందే ఇంటి నుంచి బయలుదేరాడు.
ఎక్కడికో వెళ్లాలని కాదు.
ఎక్కడా ఉండలేక.
అడవి వైపు అతని కాళ్లు స్వయంగా నడిచాయి.
అడవిలో ఒక వింత ప్రశాంతత ఉంది.
మంచుబిందువులు ఆకులపై వేలాడుతున్నాయి.
పక్షులు ఇంకా తమ ఉదయ గీతాన్ని ప్రారంభించలేదు.
అప్పుడు అతనికి దూరంగా ఒక వాగు శబ్దం వినిపించింది.
ఆ శబ్దం వైపు నడిచి వాగు ఒడ్డున కూర్చున్నాడు.
పర్వతపు ఒడిలోంచి పుట్టిన ఆ నీరు రాళ్ల మధ్య దారి వెతుక్కుంటూ పరుగెడుతోంది.
ఎక్కడా సూటిగా వెళ్లడం లేదు.
అయినా ఆగడం లేదు.
“ఇది కూడా నాలాగే అలసిపోయి ఉండాలి.”
అతను అనుకుంటుండగా వెనుకనుంచి ఒక స్వరం వినిపించింది.
“అలసిపోయింది కాదు... పాడుతోంది.”
ఆదిత్య వెనక్కి తిరిగాడు.
తెల్లని గడ్డం, ప్రశాంతమైన కళ్ళు, చిరునవ్వుతో ఒక వృద్ధుడు నిలబడి ఉన్నాడు.
ఆయన ముఖంలో ఏదో విచిత్రమైన ప్రశాంతత ఉంది.
అది చూసినవారికి తెలియకుండానే ధైర్యం కలిగించే ప్రశాంతత.
“నాకు నీటి శబ్దమే వినిపిస్తోంది,” అన్నాడు ఆదిత్య.
“మళ్లీ విను,” అన్నాడు వృద్ధుడు.
ఆదిత్య శ్రద్ధగా విన్నాడు.
అప్పుడు అతనికి ఒక విషయం అర్థమైంది.
ఆ సంగీతం నీటి వల్ల కాదు,
నీరు రాళ్లను తాకినప్పుడు పుడుతున్న స్వరాల వల్ల.
వృద్ధుడు చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“వాగు పుట్టినప్పుడు దానికి సంగీతం ఉండదు.
రాళ్లు ఎదురైన తర్వాతే అది పాట పాడుతుంది.
అడ్డంకులు లేకపోతే అది కేవలం నీరే,
సంగీతం కాదు.”
ఆ మాటలు ఆదిత్య గుండెలో ఎక్కడో తాకాయి.
ఇద్దరూ కలిసి కొండ దారి వైపు నడిచారు.
కొంత ఎత్తుకు చేరుకున్నాక పర్వతపు ముఖంపై ఎన్నో గీతలు కనిపించాయి.
కాలం గీసిన చిత్రాల్లా అవి కనిపిస్తున్నాయి.
ఆదిత్య ఆశ్చర్యంగా వాటిని చూశాడు.
“ఇవి ఎవరు చెక్కారు?” అని అడిగాడు.
“గాలి,” అన్నాడు వృద్ధుడు.
“ఇంత పెద్ద పర్వతాన్ని?”
“ఒక రోజులో కాదు...
వేల రోజుల ఓర్పుతో,
నెమ్మదిగా,
నిరంతరంగా.”
ఆదిత్య తన జీవితాన్ని గుర్తు చేసుకున్నాడు.
తన అపజయాలు, అవమానాలు, నిరాశలు గుర్తొచ్చాయి.
ఇప్పటివరకు వాటిని గాయాలుగా మాత్రమే చూశాడు.
మొదటిసారి అవి తనను మలిచిన గీతలుగా కనిపించాయి.
కొంత దూరం వెళ్లాక ఒక బంగారు పనివాడిని చూశారు.
అతను అగ్గిలో బంగారాన్ని కరిగిస్తున్నాడు.
మళ్లీ మళ్లీ సుత్తితో కొడుతున్నాడు.
ఆ లోహం మెల్లగా రూపం మారుతోంది.
“ఇది చూస్తే బాధగా ఉంది,” అన్నాడు ఆదిత్య.
వృద్ధుడు నవ్వాడు.
“బంగారానికి కూడా అలాగే అనిపించి ఉండొచ్చు.
కానీ భూమిలో దాగి ఉన్నప్పుడు దాన్ని ఎవరూ గమనించరు.
అగ్గిలో కాలిన తర్వాతే అది ఆభరణం అవుతుంది.
పరివర్తనకు కొంత వేడి తప్పదు.”
ఆ మాటలు విన్నాక ఆదిత్య మౌనంగా నిలబడ్డాడు.
తాను ద్వేషించిన ప్రతి కష్టం గుర్తొచ్చింది.
బహుశా అవి తనను శిక్షించడానికి రాలేదేమో...
తనను మలచడానికి వచ్చి ఉండొచ్చు.
ముందుకు వెళ్తుండగా ఒక యువ ధనుర్ధారి కనిపించాడు.
అతను విల్లు బిగించి బాణం వదిలాడు.
బాణం గాలిని చీల్చుకుంటూ దూరంగా వెళ్లిపోయింది.
ఆదిత్య ఆశ్చర్యంతో చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
“ఎంత శక్తి!” అన్నాడు.
వృద్ధుడు చిరునవ్వుతో అడిగాడు:
“ఆ బాణం ఎందుకు అంత దూరం వెళ్లింది?”
“విల్లు బలంగా ఉంది కాబట్టి.”
“కాదు,
దాన్ని ముందుగా వెనక్కి లాగారు కాబట్టి.
వెనుకకు లాగబడకపోతే అది ముందుకు వెళ్లేది కాదు.”
ఆ మాటలు వినగానే ఆదిత్య కళ్లలో నీళ్లు మెరిశాయి.
జీవితం తనను వెనక్కి లాగుతోందని ఇన్నాళ్లు అనుకున్నాడు.
మొదటిసారి అది తనను దూరంగా పంపడానికి సిద్ధం చేస్తోందేమో అనిపించింది.
అతని గుండెలో ఏదో భారం మెల్లగా కరిగిపోవడం ప్రారంభించింది.
అడవిలోని గాలి కూడా ఇప్పుడు వేరేలా అనిపించింది.
సూర్యుడు పడమటి కొండల వెనుకకు జారిపోయాడు.
ఆకాశం నారింజ రంగులో మెరిసింది.
వారు తిరిగి వాగు దగ్గరకు చేరుకున్నారు.
ఉదయం చూసిన అదే వాగు.
అదే నీరు.
అదే రాళ్లు.
అదే శబ్దం.
కానీ ఆదిత్య మాత్రం మారిపోయాడు.
“ఉదయం నువ్వు ఏమి చూశావు?” అని వృద్ధుడు అడిగాడు.
“అడ్డంకులు.”
“ఇప్పుడు?”
ఆదిత్య చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“సంగీతం.”
వృద్ధుడు సంతృప్తిగా తల ఊపాడు.
“జీవితంలో సమస్యలు తగ్గినప్పుడు మనం సంతోషంగా ఉండం,
వాటి అర్థం తెలిసినప్పుడు సంతోషంగా ఉంటాం.
అర్థం దొరికిన బాధ, బాధగా అనిపించదు...
అది పాఠంగా మారుతుంది.”
రాత్రి మెల్లగా దిగివచ్చింది.
ఆకాశంలో నక్షత్రాలు వెలిగాయి.
వాగు తన గీతాన్ని ఆపలేదు.
ప్రకృతి తన సంగీతాన్ని కొనసాగించింది.
కొద్దిసేపు మౌనంగా కూర్చున్న ఆదిత్య ఒక్కసారిగా పక్కకు చూశాడు.
వృద్ధుడు కనిపించలేదు.
ఎప్పుడు వెళ్లిపోయాడో తెలియదు,
ఎటు వెళ్లాడో తెలియదు.
కానీ ఆయన మాటలు మాత్రం ఇంకా గాలిలో తేలుతున్నాయి.
అవి ఇప్పుడు అతని హృదయములో స్థిరపడ్డాయి.
ఆదిత్య మెల్లగా లేచాడు.
ఇంటికి వెళ్లే దారిలో రెండు మార్గాలు ఉన్నాయి.
ఒకటి సులభమైనది,
మరొకటి రాళ్లతో నిండినది.
ఉదయం అయితే అతను మొదటి దారినే ఎంచుకునేవాడు.
కానీ ఇప్పుడు కాదు.
అతను రెండో దారిలో అడుగు పెట్టాడు.
రాళ్లు ఉన్నాయి.
చీకటి ఉంది.
అలసట ఉంది.
కానీ భయం లేదు.
ఎందుకంటే అతనికి ఇప్పుడు తెలుసు—
వాగు సంగీతం రాళ్ల వల్ల పుడుతుంది.
పర్వత సౌందర్యం గాలితో చెక్కబడుతుంది.
బంగారం అగ్గిలో ప్రకాశిస్తుంది.
బాణం వెనక్కి లాగినప్పుడే ముందుకు దూసుకుపోతుంది.
మనిషి కూడా అంతే.
జీవితం మనల్ని విరగగొట్టడానికి కష్టాలను పంపుదు.
మనలో దాగి ఉన్న స్వరాన్ని వెలికి తీయడానికి పంపుతుంది.
ఆ రాత్రి అడవిలో ఒక వాగు పాడుతూనే ఉంది.
కానీ ఆ పాటలో ఇప్పుడు ఇంకో స్వరం కలిసింది.
తన ఓటములతో యుద్ధం చేయడం మానేసి,
వాటితో కలిసి నడవడం నేర్చుకున్న ఒక యువకుడి స్వరం.
శిలల మధ్య పుట్టిన గానం...
మనిషి హృదయములో శాశ్వతంగా కొనసాగిన గానం.
*****
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
వెంకట్ మంత్రిప్రగడ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: వెంకట్ మంత్రిప్రగడ
పుట్టి పెరిగింది విశాఖపట్నంలో, స్థిరపడింది హైదరాబాద్ లో, చాలా కాలంగా బెంగళూరు లో ఉంటున్నాను...సాహిత్యాభిలాష చదవడం వరకే పరిమితమైంది...లాక్ డౌన్ సందర్భంగా కొంచం రాయడం కూడా ప్రారభించేసిన ఔత్సాహిక రచయితను...తెలుగు సాహిత్య ప్రపంచంలో గురజాడ, కుటుంబరావు, రావి శాస్త్రి, ముళ్ళపూడి, జ్యేష్ఠ, భరాగో, గొల్లపూడి, జలంధర, కేశవరెడ్డి గార్లు అభిమాన రచయితలు, శ్రీ శ్రీ గారు, సిరివెన్నెల వారూ అభిమాన కవులు...
ఇతర భాషా సాహిత్యాలలో మున్షీ ప్రేమ్ చంద్, మాక్సిం గోర్కీ, దోస్తోయ్వస్కీ, మొరావియా, ఆల్బర్ట్ కామూ, పౌలో కొయిలో, కన్నడం లో భైరప్ప లు కూడా చాలా ఇష్టమైన రచయితలు...
ఆధునిక రచయితల్లో యువల్ నోవా హరారీ, రాజా ఇవటూరి, సత్యం మందపాటి, అనిల్ అనంతస్వామి అభిమాన రచయితలు ...
Comments