అనుమానం
- Ch. Pratap
- 1 hour ago
- 6 min read
అనుమానం, అనుమానం తెలుగు కథ, తెలుగు క్రైమ్ కథ, సస్పెన్స్ కథ, ఫోరెన్సిక్ దర్యాప్తు, పోలీసు విచారణ కథ, గృహహింస కథ, దాంపత్య అనుమానం, సి.హెచ్. ప్రతాప్, Mana Telugu Kathalu
Anumanam - Telugu Crime Story | Ch. Pratap
అనుమానం - తెలుగు క్రైం కథ | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 11/07/2026
అనుమానం ఒక భావోద్వేగం మాత్రమే. కానీ అది అదుపు తప్పితే జీవితాలను నాశనం చేసే ప్రమాదకరమైన ఆయుధంగా మారుతుంది. గృహహింస, అనుమానం, దాంపత్య సంఘర్షణ, పోలీసు దర్యాప్తు, ఫోరెన్సిక్ ఆధారాలు, కోర్టు తీర్పు వంటి అంశాలతో ఉత్కంఠభరితంగా సాగిన "అనుమానం" కథ చివర్లో ప్రతి పాఠకుడినీ లోతుగా ఆలోచింపజేస్తుంది.
"డాక్టర్... దయచేసి ఒక్కసారి చూడండి... అకస్మాత్తుగా కుప్పకూలిపోయాడు... కాపాడండి!"
రాత్రి ఒంటి గంట దాటింది. బయట కురుస్తున్న వర్షం ఆసుపత్రి అద్దాలపై చినుకుల ముద్రలు వేస్తుంటే, శ్రీధర్ మల్టీ స్పెషాలిటీ ఆసుపత్రి అత్యవసర విభాగం ఒక్కసారిగా పరుగుల శబ్దాలతో మార్మోగింది. ఇద్దరు యువకులు స్పృహలేని వ్యక్తిని స్ట్రెచర్పై తీసుకొచ్చారు. వారి వెనక తెల్లటి చీరలో ఉన్న ఓ యువతి కన్నీటితో విలవిల్లాడుతూ లోపలికి వచ్చింది. వైద్యుడు డాక్టర్ అనిరుద్ధ్ ఎలాంటి ఆతురత ప్రదర్శించకుండా పల్స్ పరీక్షించాడు. కనురెప్పలను పైకెత్తి కంటిగుడ్ల స్పందన చూశాడు. ఛాతీపై స్టెతస్కోప్ ఉంచి మరోసారి నిశ్శబ్దంగా వినిపించే శ్వాస కోసం వేచి చూశాడు. తర్వాత మెల్లగా చేతులు వెనక్కి తీసుకున్నాడు.
"క్షమించండి... కనీసం నలభై నిమిషాల ముందే మరణించారు."
ఆ మాట విన్న వెంటనే యువతి నేలపై కూర్చుని గుండెలు బాదుకుంటూ ఏడవడం ప్రారంభించింది.
"నేను వంటగదిలో ఉన్నాను డాక్టర్... వచ్చేసరికి నేలపై పడిపోయాడు... ఏదో విషం తాగి ఉంటాడు..."
వైద్యుడు సమాధానం చెప్పలేదు. అతని చూపు మాత్రం మృతదేహంపైనే నిలిచిపోయింది. విషప్రయోగం జరిగితే కనిపించే నురుగు లేదు. వాంతుల ఆనవాళ్లు లేవు. కానీ మెడ ఎడమవైపు చర్మం కింద స్వల్ప రక్తస్రావం, చెవి వెనుక పలుచని గీత, కళ్లలోని సూక్ష్మ రక్త బిందువులు అతని అనుభవాన్ని అప్రమత్తం చేశాయి.
"ఇది మెడికో-లీగల్ కేసు. వెంటనే పోలీసులకు సమాచారం ఇవ్వండి."
తెల్లవారుజామున సర్కిల్ ఇన్స్పెక్టర్ అభినవ్ ఆసుపత్రికి చేరుకున్నాడు. మృతుడు నిఖిల్, వయసు ముప్పై రెండు. స్థానికంగా మాడ్యులర్ ఫర్నిచర్ తయారీ పనులు చేసే నైపుణ్యమున్న కార్మికుడు. అతని భార్య వైష్ణవి సమీపంలోని ఒక ఆర్కిటెక్చరల్ డిజైన్ కార్యాలయంలో ఖాతాల విభాగంలో పనిచేస్తోంది. ఏడేళ్ల వివాహ జీవితం. పిల్లలు లేరు. ఆసుపత్రిలో ఆమె ఏడుపు సహజంగానే కనిపించినా, అభినవ్కు ఏడుపు కన్నా మధ్యమధ్యలో కనిపిస్తున్న నిశ్శబ్దమే ఎక్కువగా అనుమానం కలిగించింది. కొన్ని ప్రశ్నలకు ఆమె వెంటనే సమాధానం చెప్పింది. మరికొన్నింటికి అసాధారణంగా ఎక్కువసేపు ఆలోచించింది. నిజం చెప్పే మనిషి జ్ఞాపకాన్ని వెతుకుతాడు. అబద్ధం చెప్పే మనిషి మాటలను వెతుకుతాడు. ఆ తేడా అభినవ్కు బాగా తెలుసు.
నిఖిల్ ఇంటికి చేరుకున్న తర్వాత అనుమానాలు మరింత పెరిగాయి. ఇంటి ప్రధాన తలుపు లోపల నుంచే గడియ పెట్టి ఉంది. బలవంతంగా ఎవరూ ప్రవేశించిన ఆనవాళ్లు లేవు. వంటగదిలో రెండు టీ కప్పులు ఉన్నాయి. ఒకటి పూర్తిగా ఖాళీ. మరొకటి సగం మాత్రమే తాగబడింది. భోజనం చేసిన ప్లేట్లు అలాగే ఉన్నాయి. పడకగదిలో మంచం పక్కన విరిగిపోయిన మొబైల్ ఫోన్ కనిపించింది. గోడపై వేలాడుతున్న పెళ్లి ఫొటో నేలపై పడిపోయి గాజు పగిలింది. అయితే గాజు ముక్కలు ఒకే దిశలో ఉండగా ఫ్రేమ్పై వేలిముద్రలు పూర్తిగా తుడిచివేయబడ్డాయి. అక్కడ ఏదో దాచిపెట్టాలనే ప్రయత్నం జరిగినట్లు అనిపించింది.
"నిన్న రాత్రి గొడవ జరిగిందా?"
అభినవ్ ప్రశ్నించాడు.
"లేదు... ఆయనకు తలనొప్పిగా ఉంది. నేను పాలు వేడి చేస్తుండగా కిందపడిపోయారు."
వైష్ణవి సమాధానం చెప్పింది.
ఆమె ఒక్కసారి కూడా భర్తను చూసి మాట్లాడలేదు.
అదే సమయంలో పొరుగింటి వృద్ధురాలు చెప్పిన మాట దర్యాప్తు దిశను మార్చేసింది.
"సార్... రాత్రి పదకొండు గంటల వరకు గొడవ శబ్దాలు వినిపించాయి. తర్వాత ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం అయిపోయింది."
ఆ నిశ్శబ్దమే అభినవ్కు మొదటి సాక్షి.
పోస్ట్మార్టం నివేదిక వచ్చేలోపే అతను మృతుడి మొబైల్, భార్య ఫోన్, ఇంట్లోని సీసీటీవీ హార్డ్డిస్క్, దుప్పట్లు, దిండ్లు, దుస్తులు, గోళ్ల కత్తిరింపులు, మంచం వస్త్రాలు అన్నింటినీ ఫోరెన్సిక్ పరీక్షలకు పంపించాడు. ప్రతి ఆధారం వేరువేరుగా చూస్తే సాధారణంగానే కనిపిస్తోంది. కానీ వాటిని కలిపితే ఏదో దాచిన కథ బయటపడబోతోందని అతని అనుభవం చెబుతోంది.
మరుసటి రోజు పోస్ట్మార్టం నివేదిక వచ్చింది. అభినవ్ ఫైల్ తెరిచాడు. మొదటి పేజీ చదివిన వెంటనే అతని చూపు ఒక్కచోట ఆగిపోయింది. కడుపులో విషం లేదు. రక్తంలో మత్తు మందులు లేవు.
కానీ మెడ కండరాల లోపల రక్తస్రావం ఉంది. నాలుక అడుగు భాగంలో ఒత్తిడి గాయాలు ఉన్నాయి. హయాయిడ్ ఎముకలో సూక్ష్మ పగుళ్లు కనిపించాయి.
నివేదిక చివరి పంక్తి ఒక్కటే చెప్పింది—
"మరణానికి కారణం: లిగేచర్ కంప్రెషన్ వల్ల సంభవించిన శ్వాస ఆడకపోవడం."
విషప్రయోగం కాదు. అది సహజ మరణం కాదు. ఆత్మహత్య కూడా కాదు. అది హత్య.
కానీ హంతకుడు ఎవరు?
అభినవ్ ముందున్న కేసు ఇప్పుడు అసలు రూపం దాల్చడం ప్రారంభించింది.
పోస్ట్మార్టం నివేదికతో కేసు స్వరూపం పూర్తిగా మారిపోయింది. ఇప్పుడు అభినవ్ ఎదుట ఉన్న ప్రశ్న ఒక్కటే - హత్య జరిగిన విధానం కాదు, దానిని సహజ మరణంలా కనిపించేలా ఎవరు, ఎందుకు చిత్రీకరించారు? ఇంటి ప్రతి మూలను మరోసారి శాస్త్రీయంగా పరిశీలించమని ఫోరెన్సిక్ బృందాన్ని ఆదేశించాడు. పడకగదిలో మంచం కింద దొరికిన చిన్న నీలిరంగు నారతంతువు మొదట ఎవరినీ ఆకర్షించలేదు. కానీ అదే తంతువు కిటికీ తెరకు చిక్కుకున్న దుపట్టా అంచుపై కూడా కనిపించింది. మృతుడి గోళ్ల కింద సేకరించిన సూక్ష్మ కణాలతో పోల్చి చూసినప్పుడు అవి ఒకే వస్త్రానికి చెందినవని ప్రయోగశాల నిర్ధారించింది. హత్యాయుధం కత్తి కాదు, తాడు కాదు, ఇంట్లో ప్రతిరోజూ వాడే ఒక సాధారణ దుపట్టా అని ఇప్పుడు స్పష్టమైంది.
అయితే ఆధారాలు ఇంకా పూర్తి కాలేదు. నిఖిల్ మొబైల్ ఫోన్ డిజిటల్ విశ్లేషణలో మరింత కలవరపరిచే నిజాలు బయటపడ్డాయి. గత ఆరు నెలల్లో అతను భార్య మొబైల్ స్థానాన్ని రోజుకు ఎన్నోసార్లు పరిశీలించాడు. ఆమె కాల్ వివరాలను రహస్యంగా సేకరించే యాప్ను ఇన్స్టాల్ చేశాడు. సామాజిక మాధ్యమాల్లో ఆమె మాట్లాడిన ప్రతి వ్యక్తి గురించి ప్రశ్నించేవాడు. కార్యాలయం నుంచి పది నిమిషాలు ఆలస్యమైనా అనుమానం. పాఠశాల స్నేహితురాలి ఫోన్ వచ్చినా అనుమానం. ఒకసారి కార్యాలయ వార్షిక సమావేశంలో తీసిన సమూహ చిత్రాన్ని చూసి, అందులో నిలబడ్డ సహోద్యోగిపై కూడా ఆమెను తీవ్రంగా అవమానించినట్లు సందేశాలు వెల్లడించాయి. అయితే ఈ అనుమానాలన్నింటికీ మద్దతిచ్చే ఒక్క ఆధారం కూడా అతని ఫోన్లో లేదు. అనుమానం నిజం కోసం కాదు; తనలో పెరిగిన అస్థిరతకు ఆహారం కోసం వెతుకుతోందని అభినవ్ గ్రహించాడు.
పొరుగువారు, బంధువులు, కార్యాలయ సహోద్యోగులను విచారించగా వైష్ణవి జీవితంలోని మరో వైపు బయటపడింది. మొదట ప్రేమతో మొదలైన దాంపత్యం, పిల్లలు కలగకపోవడంతో మెల్లగా మారిపోయింది. వైద్య పరీక్షలు ఇద్దరికీ సాధారణంగానే ఉన్నప్పటికీ, వైఫల్యానికి కారణం భార్యేనని నిఖిల్ గట్టిగా నమ్మడం ప్రారంభించాడు. ఆ తర్వాత ఆమె ఉద్యోగమే అతనికి శత్రువుగా కనిపించింది. జీతం తెచ్చిపెడుతున్న అదే ఉద్యోగాన్ని మానేయమని ఒత్తిడి చేశాడు. తిరస్కరించిన ప్రతిసారీ అవమానాలు, అనుమానాలు, అప్పుడప్పుడూ దాడులు. పెద్దలు పలుమార్లు రాజీ చేసినా, ఇంటి తలుపులు మూసుకున్నాక ఆ రాజీ మాటలు కూడా మూగబోయేవి.
అభినవ్ వైష్ణవిని మరోసారి విచారణకు పిలిచాడు. ఈసారి ప్రశ్నలు అడగలేదు. ఒక్కొక్క ఆధారాన్ని ఆమె ముందుంచాడు. మొబైల్ విశ్లేషణ నివేదిక. దుపట్టాపై లభించిన జీవసంబంధిత ఆనవాళ్లు. గోళ్ల కింద దొరికిన నారతంతువులు. పొరుగువారి వాంగ్మూలాలు. చివరగా పోస్ట్మార్టం నివేదిక.
"ఇంకా ఏమైనా చెప్పాలనుకుంటున్నారా?"
అని ప్రశాంతంగా అడిగాడు.
వైష్ణవి కొద్దిసేపు మౌనంగా కూర్చుంది. కిటికీ బయట జల్లులు పడుతున్నాయి. ఆమె కళ్లలో కన్నీళ్లు మెదిలినా, ఆ కన్నీళ్ల వెనుక ఎన్నో సంవత్సరాల అలసట కనిపించింది.
"ఆ రాత్రి కూడా అదే జరిగింది," అంది ఆమె నెమ్మదిగా.
"ఎవరో ఫోన్ చేశారని గొడవ ప్రారంభించాడు. నా ఫోన్ నేలకేసి కొట్టాడు. నేను మాట్లాడలేదని చెప్పినా వినలేదు. నన్ను తోసేశాడు. అవమానించాడు. చచ్చిపోమన్నాడు."
ఆమె గొంతు వణికింది.
"నేను గదిలో నుంచి బయటికి వెళ్లాలని చూశాను. వెనక నుంచి నా చేయి పట్టుకున్నాడు. మంచంపై పడిపోయాం. దగ్గర్లో ఉన్న దుపట్టా చేతికి చిక్కింది. అతను వదలాలని... నన్ను విడిచిపెట్టాలని... కోపంతో బిగించి లాగాను. కొన్ని క్షణాల తర్వాత కదలడం ఆగిపోయింది. నేను భయపడ్డాను. విషం తాగాడని అందరినీ నమ్మిస్తే తప్పించుకుంటాననుకున్నాను."
ఆమె తల వంచుకుంది. గదిలో మళ్లీ నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. నేరాన్ని ఒప్పుకోవడం కేసును ముగించింది. కానీ కథను కాదు.
న్యాయస్థానంలో విచారణ నెలల తరబడి సాగింది. రక్షణ తరఫు న్యాయవాది దీర్ఘకాలిక గృహహింస, మానసిక వేధింపులు, ఆకస్మిక ఆవేశాన్ని ప్రస్తావించాడు. అభియోగం తరఫు మాత్రం హత్య అనంతరం ఆధారాలను మార్చేందుకు చేసిన ప్రయత్నాన్ని, ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లే ముందు సన్నివేశాన్ని మార్చిన విషయాన్ని రుజువు చేసింది. రెండు వాదనలను పరిశీలించిన న్యాయస్థానం వైష్ణవిని దోషిగా నిర్ధారించింది. శిక్ష విధిస్తూ ఒక వ్యాఖ్య చేసింది.
"అనుమానం నేరానికి కారణం కావచ్చు. కానీ నేరానికి న్యాయం కాదు."
తీర్పు వెలువడిన తర్వాత కోర్టు మెట్లపై నిలబడి అభినవ్ మృతుడి తండ్రిని చూశాడు. ఒకవైపు కొడుకును కోల్పోయిన వృద్ధుడు. మరోవైపు పోలీసు వాహనంలో మహిళా ఖైదీగా బయలుదేరుతున్న వైష్ణవి. గెలిచింది చట్టం. ఓడిపోయింది రెండు కుటుంబాల జీవితం.
తన కేసు డైరీ చివరి పేజీలో అభినవ్ ఒక్క వాక్యం మాత్రమే రాశాడు—
"ప్రతి హత్య వెనుక కోపం ఉండకపోవచ్చు. కానీ ప్రతి అనుమానం, అదుపు చేయకపోతే, ఒకరోజు హత్యకు దారి తీసే నిశ్శబ్ద ఆయుధంగా మారుతుంది."
సమాప్తం
***
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments