top of page
Original.png

మధుకైటభుల సంహారం

4 minutes ago
5 min read

శ్రీమహావిష్ణువు ఆదిపరాశక్తి అనుగ్రహంతో మధుకైటభులను సంహరిస్తున్న పౌరాణిక దృశ్యం

Madhukaitabula Samharam - Telugu Historical Story | Ch. Pratap

మధుకైటభుల సంహారం - తెలుగు పౌరాణిక కథ | Ch. ప్రతాప్   

Published in manatelugukathalu.com on 22/10/2026


మధుకైటభుల సంహారం హిందూ పురాణాల్లోని ప్రసిద్ధ గాథ. ఆదిపరాశక్తి అనుగ్రహంతో శ్రీమహావిష్ణువు అసురుల అహంకారాన్ని ఎలా అంతం చేశాడో తెలిపే ఈ కథ వినయం, వివేకం, దైవభక్తి ప్రాముఖ్యతను చాటిచెబుతుంది.


అనంతమైన ప్రళయజలాల మధ్య భయంకరమైన నిశ్శబ్దం నెలకొంది. భూమి, పర్వతాలు, నదులు, సమస్త జీవరాశులు మహాప్రళయంలో లీనమైపోయాయి. ఆ జలరాశిపై ఆదిశేషుని శయ్యగా చేసుకుని శ్రీమహావిష్ణువు యోగనిద్రలో ఉండగా, ఆయన నాభికమలంపై బ్రహ్మదేవుడు సృష్టికార్యాన్ని ప్రారంభించే సమయం కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు.


అటువంటి నిశ్చలమైన వాతావరణంలో ఇద్దరు మహాబలశాలి అసురులు ఆవిర్భవించడంతో విశ్వసృష్టికి ముందే ఒక మహాసంగ్రామానికి రంగం సిద్ధమైంది.


శ్రీమహావిష్ణువు చెవుల మలినం నుంచి జన్మించిన ఆ ఇద్దరే మధు, కైటభులు.


ప్రళయసముద్రంలో స్వేచ్ఛగా సంచరిస్తున్న వారికి తమ జన్మరహస్యం తెలియదు. ఒకరోజు కైటభుడు మధువును ఉద్దేశించి, "సోదరా! ఆధారం లేకుండా ఏదీ నిలబడదు.


మరి ఈ అనంతమైన జలరాశికి ఆధారమేమిటి? మనలను సృష్టించిన మహాశక్తి ఎవరు?" అని ప్రశ్నించాడు.


ఇద్దరూ ఆలోచనలో మునిగిపోయినప్పుడు ఆకాశం నుంచి ఒక దివ్యమైన వాగ్బీజ మంత్రధ్వని వినిపించింది. దానిని దైవసంకేతంగా భావించి వెయ్యేళ్లపాటు కఠోర తపస్సు చేశారు.


వారి ఏకాగ్రతకు ప్రసన్నమైన ఆదిపరాశక్తి అశరీరవాణిగా వరం కోరుకోమని అనుగ్రహించింది.

స్వేచ్ఛగా మరణాన్ని నిర్ణయించుకునే వరం లభిస్తే తమను ఎవరూ సంహరించలేరని భావించిన అసురులు అదే వరాన్ని కోరుకున్నారు.


స్వేచ్ఛయా మరణం దేవి వరం నౌ దేహి సువ్రతే ॥(దేవీ భాగవతం 1.6.37)


"జగన్మాతా! మా మరణం మా సంకల్పం ప్రకారమే సంభవించే వరాన్ని ప్రసాదించు," అని వారు ప్రార్థించారు.


అమ్మవారి అనుగ్రహంతో వరాన్ని పొందిన తరువాత వారిలో వినయం క్రమంగా అంతరించి, అహంకారం పెరిగిపోయింది.


అపారమైన శక్తి తమకు లభించిన వరప్రసాదమనే విషయాన్ని మరచిపోయి, తమకంటే గొప్పవారు ఈ విశ్వంలో ఎవరూ లేరని భావించారు.


ఒకరోజు నాభికమలంపై ఆసీనుడైన బ్రహ్మదేవుడిని చూసిన మధుకైటభులు గర్వంతో గర్జించారు, "బ్రహ్మా! మాతో యుద్ధం చేయి. మమ్మల్ని ఎదుర్కోలేకపోతే ఆ కమలాసనాన్ని విడిచిపెట్టు, బలహీనులకు అక్కడ స్థానం లేదు!"


వారి భీకరరూపాలను చూసిన బ్రహ్మదేవుడు ఆందోళన చెందాడు. యోగనిద్రలో ఉన్న శ్రీమహావిష్ణువును మేల్కొలిపేందుకు ప్రార్థించినా ఫలితం కనిపించలేదు.


అప్పుడు నారాయణుని యోగనిద్రకు ఆధారమైన జగన్మాతను స్మరించి, ఆమె అనుగ్రహం కోసం ప్రార్థించాడు.


బ్రహ్మదేవుని భక్తికి ప్రసన్నమైన యోగమాయ విష్ణుమూర్తిని విడిచి దివ్యరూపంలో ప్రత్యక్షమైంది. వెంటనే నారాయణుడు యోగనిద్ర నుంచి మేల్కొని, భయంతో తనను ఆశ్రయించిన బ్రహ్మదేవుడిని ఓదార్చాడు.


"బ్రహ్మా! భయపడవద్దు. నిన్ను రక్షించే బాధ్యత నాది, ఆ అసురుల అహంకారాన్ని అణచివేస్తాను," అని అభయమిచ్చాడు.


తిష్ఠాద్య నిర్భయో జాతస్తౌ హనిష్యామ్యహం కిల ।యుద్ధాయాజగ్మతుర్మూఢౌ మత్సమీపం గతాయుషౌ ॥(దేవీ భాగవతం 1.9.7)


"నీవు నిర్భయంగా ఉండు. యుద్ధానికి వచ్చిన ఆ ఇద్దరు అసురులను నేను సంహరిస్తాను," అని విష్ణుమూర్తి బ్రహ్మదేవునికి ధైర్యం చెప్పాడు.


అంతలో మధుకైటభులు అక్కడికి చేరుకున్నారు. నారాయణుని సవాలును స్వీకరించి భీకరమైన యుద్ధాన్ని ప్రారంభించారు. ప్రళయసముద్రం వారి పోరాటంతో అల్లకల్లోలమైంది. ఒకడు అలసినప్పుడు మరొకడు యుద్ధానికి దిగుతూ విష్ణుమూర్తికి విశ్రాంతి లేకుండా చేశారు.

అలా ఐదువేల సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి!


విష్ణుమూర్తి అలసిపోయినా మధుకైటభుల శక్తి ఏమాత్రం తగ్గలేదు. తమ విజయంపై నమ్మకంతో ఇద్దరూ మరింత గర్వించారు. అయితే అసురులను సంహరించలేకపోవడానికి కారణమేమిటని నారాయణుడు లోతుగా ఆలోచించాడు.


అప్పుడే ఆయనకు అసలు రహస్యం తెలిసింది... ఆదిపరాశక్తి ప్రసాదించిన స్వచ్ఛంద మరణ వరమే వారి అపారమైన శక్తికి కారణం! తమ మరణానికి వారే అంగీకరించనంతవరకు వారిని సంహరించడం సాధ్యం కాదు.


ఆ సత్యాన్ని గ్రహించిన శ్రీమహావిష్ణువు జగన్మాతను ప్రార్థించాడు.


నమో దేవి మహామాయే సృష్టిసంహారకారిణి ।అనాదినిధనే చణ్డి భుక్తిముక్తిప్రదే శివే ॥(దేవీ భాగవతం 1.9.40)


"సృష్టి, లయలకు ఆధారమైన మహామాయా! ఆద్యంతరహితురాలైన చండికా! భోగమోక్షాలను ప్రసాదించే మంగళస్వరూపిణీ! నీకు నమస్కారం," అని నారాయణుడు స్తుతించాడు.


ఆ ప్రార్థనకు జగన్మాత ప్రసన్నురాలైంది, "నారాయణా! తిరిగి యుద్ధం ప్రారంభించు. నా మాయాశక్తితో వారి వివేకాన్ని మరుగుపరుస్తాను. ఆ సమయంలో నీ కార్యాన్ని సాధించు," అని అనుగ్రహించింది.


అమ్మవారి కటాక్షంతో మధుకైటభులు మోహానికి లోనయ్యారు. వారి బుద్ధిని అహంకారం పూర్తిగా ఆవరించింది. అదే సమయంలో నారాయణుడు వారి పరాక్రమాన్ని ప్రశంసించి, ఏదైనా వరం కోరుకోమని చెప్పాడు.


ఆ మాటలకు ఇద్దరూ గర్వంతో నవ్వారు, "నారాయణా! మేము వరాలు కోరుకునే స్థితిలో లేము. నీకే వరం ఇచ్చేంత శక్తి మాకుంది, నీకు కావలసిన వరాన్ని కోరుకో!" అన్నారు.

అదే వారి జీవితంలో జరిగిన ఘోరమైన పొరపాటు!


భవేతామద్య మే తుష్టౌ మమ వధ్యావుభావపి ॥(దేవీ భాగవతం 1.9.72)


"మీరిద్దరూ నిజంగా నాపై ప్రసన్నులైతే నా చేతిలో సంహరించబడే వరాన్ని ప్రసాదించండి," అని విష్ణుమూర్తి కోరాడు.


ఆ మాట వినగానే అసురులు దిగ్భ్రాంతికి గురయ్యారు. తాము చేసిన పొరపాటును గ్రహించినప్పటికీ ఇచ్చిన మాటను వెనక్కి తీసుకోలేకపోయారు.


అయితే చివరి ప్రయత్నంగా ఒక షరతు విధించారు, "నారాయణా! నీటి చుక్క కూడా లేని విశాలమైన ప్రదేశంలో మాత్రమే మమ్మల్ని సంహరించాలి!"


సర్వత్రా ప్రళయజలాలే ఉన్నందున అలాంటి ప్రదేశం ఉండదని వారు భావించారు. కానీ విష్ణుమూర్తి చిరునవ్వుతో తన తొడలను విశాలంగా విస్తరించి, నీరు లేని ప్రదేశాన్ని చూపించాడు.


అసురులు తమ శరీరాలను విస్తరించినా, నారాయణుడు తన రూపాన్ని మరింత పెంచి వారిని తన తొడలపై ఉంచాడు. అనంతరం సుదర్శన చక్రంతో ఇద్దరినీ సంహరించాడు.


మధుకైటభుల అహంకారానికి అంతమైంది. జగన్మాత మాయాశక్తి అనుగ్రహంతో నారాయణుడు విజయం సాధించాడు. సృష్టికార్యానికి ఎదురైన మహావిఘ్నం తొలగిపోవడంతో బ్రహ్మదేవుడు పరమానందాన్ని పొందాడు.


విశ్లేషణ / సందేశం:


ఈ మహత్తర ఉపాఖ్యానం కేవలం ఇద్దరు అసురుల సంహారగాథ కాదు; శక్తికి వివేకం తోడుకాకపోతే అదే శక్తి వినాశనానికి దారితీస్తుందనే శాశ్వత సత్యాన్ని తెలియజేస్తుంది. మధుకైటభులు తపస్సుతో మహత్తరమైన వరాన్ని పొందినప్పటికీ దానిని లోకకల్యాణానికి ఉపయోగించలేదు. వారి పతనానికి బలహీనత కారణం కాదు, అపరిమితమైన అహంకారమే కారణం!


భగవద్గీత పదహారవ అధ్యాయంలో శ్రీకృష్ణుడు, "అహంకారం బలం దర్పం కామం క్రోధం చ సంశ్రితాః" (16.18) అంటూ అహంకారం, బలగర్వం, కామక్రోధాలు మనిషిని అధోగతికి నడిపిస్తాయని హెచ్చరించాడు.


మరోవైపు విష్ణుమూర్తి తన అపారమైన శక్తితోపాటు పరిస్థితిని అర్థం చేసుకునే వివేకాన్ని ప్రదర్శించాడు. సమస్య పరిష్కారానికి తన బలం మాత్రమే సరిపోదని గ్రహించి, జగన్మాతను ఆశ్రయించాడు. దైవానుగ్రహం, వివేకం, సమయస్ఫూర్తి సమన్వయంతో విజయాన్ని సాధించాడు.


మధుకైటభుల సంహారం ప్రతి మనిషి అంతరంగంలో జరిగే పోరాటానికి ప్రతీక. మనలోని అహంకారం మధువైతే, అవివేకం కైటభుడు. ఈ రెండింటినీ జయించడానికి కేవలం శక్తి సరిపోదు; జ్ఞానం, వినయం, భక్తి, దైవానుగ్రహం అవసరం!


వరబలంతో విర్రవీగిన అసురులు పతనమయ్యారు. పరాశక్తిని శరణువేడిన నారాయణుడు విజయం సాధించాడు. అహంకారం మనిషిని అంధుడిని చేస్తే, జగన్మాత అనుగ్రహం అతనిలో వివేకజ్యోతిని వెలిగిస్తుంది. ఆ వెలుగులో అజ్ఞానం అంతరించినప్పుడే నిజమైన ఆధ్యాత్మిక విజయం సిద్ధిస్తుంది!


- సి.హెచ్. ప్రతాప్


***


📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!

మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.

✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి

👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y


***

Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):










Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు

 ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం


మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.


లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.

 

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).


మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.


గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.


రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap

Ch. Pratap

నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్‌ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.

ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.

ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.

సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.

ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.

మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.

సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.


Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page