మలిసంధ్యలో మాలతి జ్ఞాపకం
- Munipalle Vasundhara Rani
- 1 day ago
- 3 min read
Malisandhyalo Malathi Gnapakam - Telugu Emotional Story | Vasundhara Rani Munipalle
మలిసంధ్యలో మాలతి జ్ఞాపకం - తెలుగు భావోద్వేగ కథ | వసుంధర రాణి మునిపల్లె
Published in manatelugukathalu.com on 19/08/2026
పాత ప్రేమలేఖల్లో దాగిన అసంపూర్ణ ప్రేమకథకు కాలం ఎప్పటికీ ముగింపు రాయలేదనే భావోద్వేగాన్ని “మలిసంధ్యలో మాలతి జ్ఞాపకం” కథ మనసును హత్తుకునేలా ఆవిష్కరిస్తుంది. అనన్యకు ఒక పాత సెకండ్హ్యాండ్ పుస్తకంలో దొరికిన నలభై ఏళ్ల నాటి లేఖలు, మాలతి–ఆనంద్ల ప్రేమ, త్యాగం, అపార్థం, జీవితాంతం మిగిలిన జ్ఞాపకాల వెనుక ఉన్న నిజాన్ని వెలుగులోకి తెస్తాయి. ప్రేమించిన వ్యక్తి సుఖం కోసం తన ప్రేమనే త్యాగం చేసిన ఆనంద్ జీవితంలోని విషాదం ఈ కథకు హృదయాన్ని తాకే భావోద్వేగాన్ని అందిస్తుంది.
పుస్తకాలంటే ప్రాణమిస్తుంది అనన్య. సిటీలోని ఒక రద్దీ వీధి మూలన ఆమె నడిపే ఆ చిన్న సెకండ్-హ్యాండ్ బుక్ స్టోర్లోకి రకరకాల పాత పుస్తకాలు, నవలలు వస్తుంటాయి.
ఒకరోజు ఒక వ్యక్తి కొన్ని పాత పుస్తకాల కట్టను విక్రయించడానికి తీసుకువచ్చి షాప్లో పెట్టాడు. అనన్య ఆ పుస్తకాలను సర్దుతుండగా, వాటి మధ్యలో ఒక మందపాటి, రంగులు మారిన పాత నవల ఆమె కంటపడింది.
ఆ పుస్తకం పేజీలను ఒక్కొక్కటిగా తిరగేస్తుంటే, దాని మధ్యలో ఎవరో ఎంతో భద్రంగా దాచిన కొన్ని పాత ప్రేమలేఖలు, చిరునామా లేని పోస్ట్ కార్డులు, వాటితో పాటు ఒక ఎండిన గులాబీ పువ్వు పుస్తకపు మడతలో నుంచి కిందపడింది.
ఆ లేఖల్లోని అక్షరాలు, వాటిలో నిండిన స్వచ్ఛమైన భావోద్వేగాలు అనన్యను విపరీతంగా ఆకట్టుకున్నాయి. సుమారు నలభై ఏళ్ల క్రితం రాసిన ఆ లేఖలు ఒక అసంపూర్ణ ప్రేమకథను మూగగా వివరిస్తున్నాయి. "ప్రియమైన మాలతికి..." అంటూ సాగే ఆ అక్షరాలు చదువుతుంటే అనన్య కళ్ల ముందు ఆ కాలపు ప్రేమ ప్రయాణం కదలాడుతుంది.
"ఆ జంట ఏమైంది? ఎందుకు విడిపోయారు? ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత ఈ పుస్తకం ఈ షాప్లోకి ఎలా వచ్చింది?" అనే తీవ్రమైన కుతూహలంతో అనన్య ఆ లేఖల్లో ఉన్న చిన్న చిన్న ఆధారాలను (ఒక పాత ఊరి పేరు, అడ్రస్ లేని కవర్ మీద ఉన్న మసకబారిన ఫోటో స్టూడియో స్టాంప్) పట్టుకుని తన అన్వేషణను ప్రారంభించాలని నిర్ణయించుకుంది.
మరుసటి రోజు ఆ ఆధారాలను వెతుకుంటూ సిటీకి దూరంగా ఉన్న ఒక ప్రశాంతమైన పాత కాలనీకి వెళ్ళింది అనన్య. అక్కడ ఒక చిన్న ఇంటి ముందు నిలబడి ఆ పాత అడ్రస్ను ఆరా తీసింది. అక్కడ ఆమెకు ఒంటరిగా ఉంటున్న ఆనంద్ అనే వృద్ధుడు పరిచయం అయ్యాడు. వయసురీత్యా ఆయన ఆరోగ్యం క్షీణించి ఉంది, కళ్లలో ఎప్పుడూ ఒక తెలియని విషాదం కనిపిస్తోంది.
అనన్య భయంగానే దగ్గరికి వెళ్లి, తాను తెచ్చిన ఆ పాత లేఖల కట్టను ఆయన చేతిలో పెట్టింది. ఆ లేఖలను చూడగానే ఆనంద్ చేతులు వణికాయి, కళ్లలో నీళ్లు గిర్రున తిరిగాయి. అవే తన చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలని, తాను ఎంతో ప్రేమించిన మాలతి రాసిన లేఖలని గద్గద స్వరంతో చెప్పాడు.
అప్పుడు ఆనంద్ తన గతాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ "నలభై ఏళ్ల క్రితం మేము ఒకే ఊర్లో ఉండేవాళ్ళం. మా ఇద్దరి మనసులు కలిశాయి, జీవితాంతం కలిసి బతకాలని అనుకున్నాం. మా పెళ్లికి పెద్దలు కూడా ఒప్పుకున్నారు. కానీ సరిగ్గా పెళ్లికి రెండు రోజుల ముందు, మాలతి వాళ్ళ నాన్న తీవ్రమైన గుండెపోటుతో ఆస్పత్రి పాలయ్యారు. అత్యవసరంగా ఆపరేషన్ చేయాలి, కానీ ఆ సమయంలో అంత పెద్ద మొత్తంలో డబ్బు నా దగ్గర లేదు.
అది చూసి ఊర్లోని ఒక ధనవంతుడు నా దగ్గరికి వచ్చి ఒక దుర్మార్గమైన షరతు పెట్టాడు. 'నీ దగ్గర ఉన్న ఎకరం పొలం నా పేరు మీద రాసిస్తే, మాలతి తండ్రి ఆపరేషన్కు డబ్బులు ఇస్తాను' అన్నాడు.
ఆ పొలమే మా కుటుంబానికి ఉన్న ఏకైక ఆధారం. ఒకవేళ ఆ పొలం ఇచ్చేస్తే మా కుటుంబం రోడ్డున పడుతుంది, ఇవ్వకపోతే... మాలతి తండ్రి ప్రాణాలు దక్కవు.
కానీ, ఉన్న ఒక్క ఆధారమైన ఆ పొలాన్ని ఆ ధనవంతుడికి రాసిచ్చేసి, మాలతిని పెళ్లి చేసుకుంటే ఆమెను ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో నెట్టేస్తాననే భయం నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసింది.
చివరకు, నాకే వేరే సంబంధం కుదిరిందని ఆమెతో అబద్ధం చెప్పి, ఆమె మనసును ముక్కలు చేశాను. ఆమె ప్రేమ స్థానంలో నాపై అసహ్యం కలిగేలా కఠినంగా మాట్లాడి, ఆమె జీవితం నుంచి శాశ్వతంగా తప్పుకున్నాను.
ఎక్కడ ఉన్నా... తన తండ్రిని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటూ, తన స్థాయికి తగిన వ్యక్తిని పెళ్లి చేసుకుని ఆమె సుఖంగా బతుకుతుందన్న ఒక్క ఆశతో నా ప్రేమను నా చేతులతోనే చంపుకున్నాను..." అంటూ ఆనంద్ గుండెలు పగిలేలా వెక్కివెక్కి ఏడ్చాడు.
"ఒక మోసగాడిగా నమ్మి, నన్ను విపరీతంగా అసహ్యించుకుంటూ మాలతి నన్ను వదిలేసి వెళ్లిపోయింది.
ఆ తర్వాత నా దగ్గర ఉన్న ఆ పొలాన్ని రహస్యంగా ఆ ధనవంతుడికి రాసిచ్చి, ఆ డబ్బుతో మాలతి తండ్రి ఆపరేషన్ చేయించాను. ఈ విషయం మాలతికి తెలియకుండా జాగ్రత్త పడ్డాను.
ఇన్ని సంవత్సరాలు గడిచినా, మాలతి కళ్లలో నేను ఒక చెడ్డవాడిగా మిగిలిపోయాననే బాధ నా గుండెను ప్రతిరోజూ కోస్తూనే ఉంది. ఆమె నన్ను క్షమించకపోయినా పర్వాలేదు, తను సుఖంగా ఉంటే చాలు అనుకుంటూ ఈ ఒంటరి జీవితాన్ని ఈడుస్తున్నాను..." అన్నాడు ఆనంద్ గద్గద స్వరంతో.
అనన్య తాను సేకరించిన ఆ పాత లేఖలను, అప్పట్లో ఆయన మాలతికి రాసి పంపాలనుకుని పంపలేకపోయిన చివరి ఉత్తరాన్ని, అలాగే ఆ నవలలో భద్రంగా దాచిన ఆ ఎండిన గులాబీని ఆనంద్ చేతిలో జాగ్రత్తగా పెట్టింది.
కాలం గడిచిపోయినా, తన ప్రియురాలి జ్ఞాపకాలు తిరిగి తన చేతికి అందడంతో ఆనంద్ గుండె బరువెక్కి కన్నీరు కార్చాడు. ఆ స్పర్శలో, ఆ జ్ఞాపకాల్లో ఆయన తన గతాన్ని మళ్ళీ పూర్తిగా అనుభూతి చెందాడు.
అనన్య ఆ అసంపూర్ణ ప్రేమ కథకు మనసులో ఒక నిశ్శబ్దాన్ని నింపుకుని అక్కడి నుండి బరువెక్కిన మనసుతో వెనుతిరిగింది.
***
వసుంధర రాణి మునిపల్లె గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
వసుంధర రాణి మునిపల్లె గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం: వసుంధర రాణి మునిపల్లె
నాకు ఈ సదవకాశం ఇచ్చినందుకు ధన్యవాదములు.
నేనొక హౌస్ వైఫ్ ని నాకు కథలు రాయడం ఒక హాబీ.
ఇంతకుముందు జాగృతి లాంటి పత్రికలలో కథలు ప్రచురితమయ్యాయి. ఇంకా కొన్ని కథలు పరిశీలనలో ఉన్నాయి.
Comments