బామ్మ వారసులు - 20: రెక్కల గాయం - మనసుల సాయం
- Munipalle Vasundhara Rani
- May 23
- 3 min read
Updated: May 26
Telugu kids story, humanity story Telugu, animal compassion Telugu, moral story Telugu
Bamma Varasulu - 20 - Rekkala Gayam - Manasula Sayam - Telugu Emotional Story | Vasundhara Rani Munipalle
బామ్మ వారసులు - 20: రెక్కల గాయం - మనసుల సాయం - తెలుగు భావోద్వేగ కథ | వసుంధర రాణి మునిపల్లె
Published in manatelugukathalu.com on 23/05/2026
ఒక చిన్న పిచుక పిల్ల…మూడు చిన్న మనసులు…ఒక బామ్మ చెప్పిన గొప్ప జీవన పాఠం…
“రెక్కల గాయం - మనసుల సాయం” కథ, మూగజీవాల పట్ల ప్రేమ, కరుణ, మరియు మానవత్వం ఎంత గొప్పవో ఎంతో హృదయానికి హత్తుకునేలా తెలియజేస్తుంది.
పక్షి గాయం తగ్గింది…కానీ పిల్లల హృదయాల్లో మానవత్వం శాశ్వతంగా పెరిగింది.
ఆదివారం ఉదయం పూట పెరడంతా ఎండ వెలుగులతో, పక్షుల కిలకిలరావాలతో ఎంతో ప్రశాంతంగా ఉంది. పిల్లలు ముగ్గురూ జామచెట్టు నీడన చేరి తాము దాచుకున్న పాత గోలీలతో ఆడుకుంటున్నారు. ఆట మధ్యలో ఉన్నట్టుండి జామచెట్టు పైనుంచి ఒక వింతైన, దీనమైన శబ్దం వినిపించింది. ఏదో పడిపోయినట్లు ఆకుల కదలిక రావడంతో ముగ్గురూ ఆట ఆపేసి చెట్టు వైపు పరుగు తీశారు. అక్కడ దట్టమైన గడ్డి మధ్యలో ఒక చిన్న పిచుక పిల్ల లేవలేక, ఎగరలేక తల్లడిల్లుతోంది. పైనున్న జామచెట్టు కొమ్మ మీద దాని తల్లి పక్షి కంగారుగా అరుస్తూ అటు ఇటు తిరుగుతోంది, కానీ కింద పిల్లలు ఉండటంతో అది భయపడి దగ్గరకు రాలేకపోతోంది. ఆ బుజ్జి పక్షి కుడి రెక్కకు చిన్న గాయమై రక్తం చారిక కనిపిస్తోంది.
చింటూ ఆ పక్షి పిల్లను చూసి భయంతో ఒక అడుగు వెనక్కి వేసి, "అన్నయ్యా, దానికి దెబ్బ తగిలింది! మనం ముట్టుకుంటే అది ఇంకా ఏడుస్తుందేమో" అన్నాడు కంగారుగా. నీలిమ దాన్ని చూసి ఎంతో జాలిపడి, "అయ్యో, ఎంత చిన్న పిల్ల! నడవడానికి కూడా రావడం లేదు" అంటూ దాని దగ్గరకు వెళ్లబోయింది. కానీ అర్జున్ ఆమెను ఆపి, "ఆగు నీలిమ, మనం దాన్ని ఎలా పట్టుకోవాలో తెలియక ఇంకా గాయం చేయవచ్చు. పైగా పైన తల్లి పక్షి కూడా అరుస్తోంది కదా, వెంటనే వెళ్లి బామ్మను పిలుద్దాం" అంటూ గబగబా ఇంట్లోకి పరిగెత్తాడు.
పిల్లల కంగారు చూసి బామ్మ చేతిలోని పని పక్కన పెట్టి వెంటనే పెరట్లోకి వచ్చింది. గడ్డిలో పడి ఉన్న పక్షి పిల్లను, పైన కొమ్మలపై అల్లాడిపోతున్న తల్లి పక్షిని చూసి ఆమె మనసు కరిగింది. "కంగారు పడకండి పిల్లలూ, నేను చూస్తాను" అంటూ ఇంట్లోకి వెళ్లి ఒక చిన్న ఖాళీ అట్టపెట్టెను, కొద్దిగా దూదిని, కాటన్ గుడ్డను తీసుకువచ్చింది. బామ్మ ఎంతో లాలనగా, ఆ పక్షికి అస్సలు నొప్పి తెలియకుండా తన రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుని, అట్టపెట్టెలో పరిచిన మెత్తటి గుడ్డపై ఉంచింది. వంటగది నుంచి కొద్దిగా పసుపు తెచ్చి గాయమైన రెక్కపై రాసి, ఒక చిన్న డ్రాపర్తో నీటి చుక్కలను దాని నోటి దగ్గరకు చేర్చింది. దాహంతో ఉన్న ఆ పక్షి మెల్లగా రెండు చుక్కల నీటిని తాగింది.
ఆ రోజు నుంచి పిల్లల ముగ్గురి దినచర్య పూర్తిగా మారిపోయింది. ఆ పెట్టెను హాల్లో ఎవరికీ తగలని ఒక సురక్షితమైన మూలన పెట్టారు. బామ్మ పర్యవేక్షణలో అర్జున్ ప్రతిరోజూ ఉదయం దానికి నీళ్లు మార్చేవాడు, నీలిమ నూకలను ఎంతో సుతారంగా దానికి తినిపించడానికి ప్రయత్నించేది. చింటూ అయితే స్కూల్ నుంచి రాగానే సంచీ పక్కన పడేసి, ఆ పెట్టె పక్కన కూర్చుని దాంతో ముచ్చట్లు చెప్పేవాడు. "నువ్వు త్వరగా తగ్గిపోయి మీ అమ్మ దగ్గరకు ఎగిరిపోవాలి సరేనా!" అంటూ దాన్ని నిమురుతుండేవాడు. పిల్లల ఆత్మీయమైన సంరక్షణలో, బామ్మ సపర్యలలో వారం రోజులు గడిచేసరికి ఆ పక్షి పిల్ల గాయం పూర్తిగా తగ్గిపోయింది. అది పెట్టెలో అటు ఇటు తిరుగుతూ, రెక్కలు ఆడిస్తూ ఎగరడానికి ఉత్సాహం చూపించసాగింది.
ఆ తర్వాతి రోజు ఉదయం బామ్మ పిల్లలను పిలిచి, "పిల్లలూ, మన బుజ్జి పక్షికి ఇప్పుడు రెక్కలు బాగా వచ్చేశాయి. దానికి కావాల్సింది స్వేచ్ఛాయుతమైన ఆకాశం, తన తల్లి తోడు" అంటూ ఆ పెట్టెను పెరట్లోకి తీసుకెళ్లి తెరిచింది. పక్షి పిల్ల ఒక్కసారిగా పెట్టె అంచుపైకి వచ్చి నిలబడింది. సరిగ్గా అదే సమయంలో జామచెట్టు పైనుంచి దాని తల్లి పక్షి పిలుపు (కిలకిలరావం) వినిపించింది. ఆ శబ్దం వినగానే ఈ బుజ్జి పక్షి ఎంతో ఉత్సాహంగా తన రెక్కలు విప్పార్చి ఆకాశంలోకి, చెట్టుపై ఎదురుచూస్తున్న తన తల్లి వైపు ఎగిరిపోయింది. ఆ రెండు పక్షులూ ఒకదానినొకటి చేరుకుని సంతోషంతో ఎగరడం చూసి పిల్లల మనసులు ఆనందంతో నిండిపోయాయి.
అయినా సరే, చింటూ కళ్లలో ఒక చిన్న తడి మెరిసింది. "బామ్మా, అది వెళ్లిపోయింది, బామ్మా. నాకు కొంచెం బాధగా ఉంది" అంటూ బామ్మ చేతిని పట్టుకున్నాడు. బామ్మ చింటూను దగ్గరకు తీసుకుని, అర్జున్, నీలిమల తలలు నిమురుతూ "పిల్లలూ, బాధపడకండి. పక్షికి ఉండాల్సింది ఆకాశంలో కానీ మన పెట్టెలో కాదు. దాని నిజమైన సంతోషం తన తల్లి చెంతే ఉంటుంది. మనుషులమైన మనకు బాధ వస్తే ఏడ్చి చెప్తాం, నోరారా అడిగి సాయం పొందుతాం. కానీ ఈ మూగజీవులకి ఆ భాష లేదురా. వాటి కళ్లలోని భయాన్ని, గుండెలోని బాధను చూసి కరిగే మనసు ఏ మనిషికి ఉంటుందో, వాడే అందరికంటే గొప్పవాడు. ఈరోజు ఆ తల్లి పక్షి, పిల్ల పక్షి కలిసి ఎంత సంతోషంగా ఎగిరిపోయాయో చూశారుగా.. ఆ ఆనందంలో మనకు దక్కిన తృప్తే మనం చేసిన సాయానికి ప్రతిఫలం. మూగజీవుల పట్ల కరుణ చూపించడం అనేది మనం నేర్చుకోవాల్సిన అతి పెద్ద మానవత్వం" అని ఎంతో వివరంగా చెప్పింది.
ఎగిరిపోతున్న పక్షుల వైపు చూస్తూ.. బామ్మ మాటల్లోని మానవత్వాన్ని తమ గుండెల్లో నింపుకుని, ఇకపై ఏ ప్రాణి కష్టంలో ఉన్నా తమ వంతు సాయం అందిస్తామని ఆ ముగ్గురు వారసులు తమ మనసులోనే ఒట్టేసుకున్నారు.
***
సమాప్తం.
బామ్మ వారసులు - గత ఎపిసోడ్స్ కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
వసుంధర రాణి మునిపల్లె గారి కొన్ని ఇతర రచనల కోసం ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.
వసుంధర రాణి మునిపల్లె గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం: వసుంధర రాణి మునిపల్లె
నాకు ఈ సదవకాశం ఇచ్చినందుకు ధన్యవాదములు.
నేనొక హౌస్ వైఫ్ ని నాకు కథలు రాయడం ఒక హాబీ.
ఇంతకుముందు జాగృతి లాంటి పత్రికలలో కథలు ప్రచురితమయ్యాయి. ఇంకా కొన్ని కథలు పరిశీలనలో ఉన్నాయి.
Comments