సుదూర తీరాలు - పార్ట్ 3
Sudhira Teeralu - Part 3 - Telugu Moral Story | Routhu Srinivasa rao
సుదూర తీరాలు - పార్ట్ 3 - తెలుగు ప్రేమ కథ | రౌతు శ్రీనివాసరావు
Publishes in manatelugukathalu.com on 26/10/2026
సుదూర తీరాలు పార్ట్ 3లో సుభాష్, శైలజల కాలం చెరపని విరహ ప్రేమ, కుటుంబ బాధ్యతలు, చేరని ఉత్తరం కారణంగా పెరిగిన దూరాన్ని హృద్యంగా తెలుసుకోండి. రౌతు శ్రీనివాసరావు రచించిన ఈ తెలుగు ప్రేమకథలో ఎన్నో ఏళ్ల తర్వాత ఒక అనూహ్యమైన పరిణామం చోటుచేసుకుంటుంది.
కానీ…
వాళ్ల హృదయాల్లో మొదలైన ఆ చిన్న ప్రయాణాన్ని మాత్రం కాలం దీవించలేకపోయింది. ఎందుకంటే—కొన్ని ప్రేమలు కలిసి జీవించడానికి పుట్టవు. కొన్ని ప్రేమలు మనిషి జీవితాన్ని మార్చడానికి పుడతాయి. కొన్ని చూపులు మాటలుగా మారవు. కొన్ని జ్ఞాపకాలు కాలంతో మసకబారవు.
ఆ కాలపు పల్లెలు వేరు. మనుషుల జీవితాలు వేరు. పల్లె అంటే పచ్చని పొలాలు, మట్టిబాటలు, చెరువులు, పంటకాలంలో రైతుల సందడి మాత్రమే కాదు. ఆ పచ్చదనం వెనుక ఆకలి ఉండేది. ఆ మట్టిబాటల వెనుక పేదరికం ఉండేది. ఆ అమాయకపు నవ్వుల వెనుక ఎన్నో ఆశలు, మరెన్నో అసంపూర్తి కలలు దాగి ఉండేవి.
చదువుకున్నవారు తక్కువే కావచ్చు. కానీ జీవితాన్ని చదివినవారు మాత్రం చాలామందే ఉండేవారు. అయితే ఆ కాలపు సమాజానికి కొన్ని గట్టి గీతలుండేవి. కులం, కుటుంబ గౌరవం, ఆర్థిక స్థితిగతులు, ఆచారాలు—ఇవన్నీ మనుషుల జీవితాలను ప్రభావితం చేసేవి. ముఖ్యంగా తమ కులంలోనే సంబంధం చేసుకోవడం కుటుంబాలకు సౌకర్యంగా ఉంటుందని భావించేవారు. ఆచారాలు తెలిసినవారితో బంధుత్వం కలిస్తే కుటుంబాల మధ్య సర్దుబాట్లు సులభమవుతాయని అనుకునేవారు.
ప్రేమలు లేకపోలేదు. అనురాగాలు తక్కువేమీ కాదు. ఒకరి కోసం మరొకరు ఎదురుచూసే హృదయాలు కూడా ఉండేవి. కానీ ఆ ప్రేమలకు కుటుంబాల గడప దాటే స్వేచ్ఛ మాత్రం చాలా అరుదుగా దొరికేది. కొన్ని ప్రేమలు పెద్దల అంగీకారంతో పెళ్లిపీటలెక్కేవి. మరికొన్ని ప్రేమలు మాత్రం ఎవరికీ తెలియకుండా మనసుల్లోనే మొలకెత్తి, మనసుల్లోనే వాడిపోయేవి.
సుభాష్ జీవితం కూడా అలాంటి కాలపు పరిస్థితుల మధ్యే నడిచింది. త్యాగం దిశగా అడుగులు పడితే ప్రయాణమే మారిపోతుంది. సుభాష్ తండ్రికి తన కొడుకు మీద ఎన్నో ఆశలుండేవి. తన జీవితంలో తాను చూడలేకపోయిన అభివృద్ధిని కొడుకు చూడాలని ఆయన కోరుకునేవాడు. తన కొడుకు చదువుకోవాలి. మంచి ఉద్యోగం సంపాదించాలి. కుటుంబాన్ని ఆర్థిక ఇబ్బందుల నుంచి బయటపడేయాలి. సమాజంలో గౌరవంగా తలెత్తుకుని బతకాలి. అది కేవలం ఒక తండ్రి ఆశ మాత్రమే కాదు. తన కుటుంబం ఎన్నో ఏళ్లుగా మోస్తున్న భారాన్ని దించేయాలనే ఒక తరం ఆకాంక్ష. ఆ ఆశయాన్ని సుభాష్ కూడా అర్థం చేసుకున్నాడు.
చదువే తన కుటుంబానికి వెలుగునిచ్చే మార్గమని నమ్మాడు. కష్టపడి చదివాడు. తనకున్న తెలివితేటలతో, పట్టుదలతో ముందుకు సాగాడు. తండ్రి కళ్లలో కనిపించే ఆశను నిజం చేయాలనే సంకల్పంతో ఉన్నతమైన లక్ష్యాల వైపు అడుగులు వేశాడు.
కానీ జీవితంలో కొన్ని భావాలు, బంధాలు మనం అనుకున్నప్పుడు రావు. కొన్ని బంధాలు మనం సిద్ధంగా ఉన్నప్పుడు ఏర్పడవు.
అలాగే సుభాష్ జీవితంలోకి శైలజ వచ్చింది. తండ్రి ఆశయాలు ఒకవైపు, భవిష్యత్తు బాధ్యతలు మరోవైపు ఉన్న సమయంలో, అతని లేత మనసులో ప్రేమ నిశ్శబ్దంగా చోటు చేసుకుంది.
ఆ ప్రేమ అతన్ని చదువుకు దూరం చేయలేదు. జీవిత లక్ష్యాలను మరచిపోయేలా చేయలేదు. కానీ అతని మనసులో ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని తెరిచింది. ఆ ప్రపంచంలో శైలజ జ్ఞాపకాలు, ఆమె చూపులు, ఆమెతో గడిపిన క్షణాలు నిశ్శబ్దంగా చోటు చేసుకున్నాయి.
బయటకు చూస్తే అతను తన లక్ష్యం కోసం పరుగెత్తుతున్న యువకుడు. లోపల మాత్రం ఎవరో ఒకరి జ్ఞాపకంతో నిశ్శబ్దంగా ప్రయాణిస్తున్న ప్రేమికుడు.
అతని జీవితం రెండు దారుల్లో సాగుతోంది. ఒక దారి కుటుంబాన్ని ఉన్నత స్థితికి తీసుకెళ్లే బాధ్యతలది. మరో దారి శైలజను చేరుకోవాలని తపించే హృదయానిది. ఆ రెండింటిలో ఏది తనను ఎక్కడికి తీసుకెళ్తుందో అతనికే తెలియదు.
బాధ్యతల ముందు వెనక్కి తగ్గిన ప్రేమ
కాలం ఎవరి కోసం ఆగదు.
సుభాష్ తన చదువును పూర్తి చేసి ఉద్యోగ జీవితంలోకి అడుగుపెట్టాడు. కుటుంబానికి అండగా నిలబడాలనే అతని తపన మరింత పెరిగింది. చెల్లెలి భవిష్యత్తు, ఇంటి ఆర్థిక పరిస్థితులు, తండ్రి ఆశలు—ఇవన్నీ అతని జీవితంలో ప్రధానమయ్యాయి.
చెల్లెలికి మంచి సంబంధం కుదిరింది. తండ్రి తన శక్తిమేరకు వివాహాన్ని చక్కగా జరిపించాడు. కొడుకు మీద ఉన్న నమ్మకంతో, రేపటి రోజున సుభాష్ ఉన్నత స్థాయికి ఎదిగి కుటుంబానికి అండగా నిలుస్తాడనే ధైర్యంతో ఆయన ముందుకు సాగాడు. ఆ పెళ్లి తండ్రికి ఒక బాధ్యత పూర్తయిన ఆనందాన్ని ఇచ్చింది. తన కొడుకు భవిష్యత్తు మీద మాత్రం ఆయన ఆశలు అలాగే నిలిచిపోయాయి.
కానీ సుభాష్ మనసులో మరో కథ నడుస్తోంది. ఉద్యోగరీత్యా తన ఊరికి దూరంగా ఉండాల్సి రావడం వల్ల శైలజతో తన అనుబంధాన్ని ముందుకు తీసుకెళ్లలేకపోయాడు. చెప్పాలనుకున్న మాటలు మనసులోనే ఆగిపోయాయి. కలవాలనుకున్న సందర్భాలు వాయిదా పడుతూనే వచ్చాయి. కొన్నిసార్లు దూరం మనుషుల్ని వేరు చేయదు. వారి మధ్య ఉన్న అనుబంధాన్ని పరీక్షిస్తుంది.
కానీ ఆ పరీక్షలో గెలవడానికి ప్రేమ ఒక్కటే సరిపోదు. సమయం, పరిస్థితులు, కుటుంబాల అంగీకారం కూడా అవసరమవుతాయి.
సుభాష్‌కు ఆ విషయం క్రమంగా అర్థమవుతోంది. తన ప్రేమను గట్టిగా ప్రకటించి కుటుంబాన్ని ఎదిరించాలనే ధైర్యం అతనికి లేదా? లేక తనవల్ల శైలజ జీవితానికి ఎలాంటి ఇబ్బంది కలగకూడదనే భయమా?
బహుశా రెండూ.
అతని మనసులో ప్రేమ ఎంత గాఢంగా ఉందో, బాధ్యతల పట్ల అతని నిబద్ధత కూడా అంతే గాఢంగా ఉంది. తాను ప్రేమించిన అమ్మాయి కోసం తన కుటుంబాన్ని బాధపెట్టాలనుకోలేదు. తన కుటుంబం కోసం ప్రేమించిన అమ్మాయిని మరిచిపోవాలనీ మనసు ఒప్పుకోలేదు. అలా అతను ఎవరికీ కనిపించని ఒక అంతరంగ పోరాటంలో చిక్కుకుపోయాడు.
కాలం చేసిన గాయాలు
ఇంతలో జీవితం మరో మలుపు తిరిగింది. సుభాష్ తండ్రి కాలం చేశారు.
ఆ ఒక్క సంఘటన అతని జీవితంలో ఒక పెద్ద శూన్యాన్ని మిగిల్చింది. తన ఎదుగుదలను చూడాలని ఆశించిన తండ్రి ఇక లేరు. తన విజయాన్ని చూసి గర్వపడాల్సిన కళ్లే శాశ్వతంగా మూసుకుపోయాయి. తండ్రి ఆశయాలను నెరవేర్చాలనే బాధ్యత ఇప్పుడు మరింత భారంగా మారింది.
తల్లిని చూసుకోవాలి. చెల్లెలి కుటుంబానికి అవసరమైనప్పుడు అండగా నిలవాలి. తన ఉద్యోగంలో ఎదగాలి. కుటుంబం ఆర్థికంగా స్థిరపడేలా చూడాలి. అతని భుజాలపై బాధ్యతలు పెరిగాయి. కానీ తన మనసులోని బాధను పంచుకునే సమయం తగ్గిపోయింది.
మహానగరంలో ఉద్యోగం చేస్తూ, పని ఒత్తిడిలో రోజులు గడుపుతూ, రాత్రివేళ ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు మాత్రం శైలజ జ్ఞాపకాలు అతన్ని పలకరించేవి. కొన్ని జ్ఞాపకాలు మనం పిలిస్తే రావు. మరిచిపోదామని ప్రయత్నించినప్పుడే మరింత స్పష్టంగా ఎదురొస్తాయి. శైలజ కూడా అలాంటి జ్ఞాపకమే.
ఆమెకు చెప్పాలనుకున్న మాటలు ఎన్నో. ఆమెతో పంచుకోవాలనుకున్న కలలు ఎన్నో. కానీ ఆ మాటలకు దారి చూపే పరిస్థితులు మాత్రం అతని జీవితంలో ఏర్పడలేదు. ఆమెకు తన మనసు తెలియజేయాలని అనుకున్న ప్రతిసారీ ఏదో ఒక బాధ్యత అతని అడుగుల్ని ఆపేది. కొన్ని కోరికలు బయటకు రావడానికి కూడా పరిస్థితులు అనుమతించవు.
ఒక ఉత్తరం… ఒక ఆశ… ఒక అపార్థం
శైలజకు తన మనసులోని విషయాలు చేరవేయడానికి సుభాష్ రమ్యను మధ్యవర్తిగా ఆశ్రయించాడు. తాను నేరుగా చెప్పలేని మాటలను రమ్య ద్వారా శైలజకు తెలియజేయాలనుకున్నాడు. పరిస్థితులు అనుకూలిస్తే, తన తల్లిదండ్రులను ఒప్పించి, కుటుంబాల మధ్య ఉన్న అడ్డంకులను తొలగించి, తమ ప్రేమకు ఒక మార్గం వెతకాలని అతను భావించాడు.
రమ్యకు వివరంగా ఒక ఉత్తరం రాశాడు. అందులో తన మనసులోని భావాలన్నింటినీ అక్షరాలుగా మార్చాడు. శైలజ పట్ల తనకున్న ప్రేమను, ఆమెను పెళ్లి చేసుకోవాలనే తన కోరికను, భవిష్యత్తు మీద తనకున్న ఆశలను ఆ ఉత్తరంలో పొందుపరిచాడు. కానీ ఆ ఉత్తరం రమ్యకు చేరలేదు.
శైలజ తొందరపడి మరో నిర్ణయం తీసుకోకుండా, తన ప్రయత్నానికి కొంత సమయం ఇస్తుందని ఆశించాడు.
కానీ జీవితం మనం ఊహించిన విధంగా నడుస్తుందని ఎవరు చెప్పగలరు? కాలం గడిచింది. దూరాలు పెరిగాయి. మధ్యలో మాటలు చేరలేదు. పరిస్థితులు మారిపోయి ఉండవచ్చని అనుకున్నాడు. సమాధానం రాకపోవడంతో శైలజ తనను మరిచిపోయి పెళ్లి చేసుకుందేమోననే ఆలోచన సుభాష్ మనసును కలచివేసింది.
ఆమె పెళ్లి చేసుకుందని అతను నమ్మిన క్షణం, తనలో ఇన్నాళ్లూ జీవించిన చిన్న ఆశ కూడా మసకబారిపోయింది.
ఆమె సంతోషంగా ఉంటే చాలని తనకు తాను చెప్పుకున్నాడు. తనకు దక్కని ప్రేమను నిందించలేదు. శైలజను తప్పుపట్టలేదు. కాలాన్ని కూడా ప్రశ్నించలేకపోయాడు.
ఎందుకంటే ప్రేమించిన మనిషి మనకు దక్కకపోయినా, ఆమె పట్ల మనసులో మిగిలే గౌరవం తగ్గిపోవాల్సిన అవసరం లేదని అతని హృదయం నమ్మింది.
ఆ బాధ నుంచి బయటపడటానికి అతను ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాడు. అమెరికా వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
అమెరికాలో ఉద్యోగావకాశం అతనికి కొత్త జీవితానికి తలుపులు తెరిచింది.
కుటుంబానికి ఆర్థికంగా అండగా నిలవాలనే అవసరం ఒకవైపు, గత జ్ఞాపకాల నుంచి దూరం కావాలనే ఆరాటం మరోవైపు—ఈ రెండూ అతని నిర్ణయానికి బలమిచ్చాయి. విదేశాలకు వెళ్లడం అతనికి కేవలం ఉద్యోగ మార్పు కాదు. తన మనసును వెంటాడుతున్న బాధ నుంచి కొంత దూరం వెళ్లే ప్రయత్నం కూడా.
అక్కడ అడుగుపెట్టిన తర్వాత అతని జీవితం పూర్తిగా పనిమయమైంది.
కష్టపడ్డాడు. కొత్త పరిస్థితులకు అలవాటుపడ్డాడు. తన ప్రతిభతో గుర్తింపు తెచ్చుకున్నాడు. పదోన్నతులు పొందాడు. తన తండ్రి కలలుగన్న అభివృద్ధి శిఖరాలను ఒక్కొక్కటిగా అధిరోహించాడు. ఆర్థిక ఇబ్బందులు అతని జీవితంలో క్రమంగా తగ్గిపోయాయి. తన కుటుంబం కోసం చేయాల్సిన పనులను చేశాడు. తన తండ్రి తనను చూసి గర్వపడాలని కోరుకున్న స్థాయికి చేరుకున్నాడు.
కానీ విజయం అనేది జీవితంలో ఉన్న ప్రతి ఖాళీని నింపగలదా?
పెద్ద హోదా వచ్చింది. మంచి పేరు వచ్చింది. ఆర్థిక స్థిరత్వం వచ్చింది. కానీ కొన్ని రాత్రులు మాత్రం అతని మనసు మళ్లీ పాత రోజుల్లోకి వెళ్లేది. ఆ జ్ఞాపకాల ముందు ప్రపంచంలోని విజయాలన్నీ కొద్దిసేపు నిశ్శబ్దంగా నిలబడిపోయేవి.
సుభాష్ తన జీవితాన్ని నిర్మించుకున్నాడు. కానీ తన హృదయంలోని ఒక భాగాన్ని మాత్రం గతంలోనే వదిలేసి వచ్చాడు.
కాలం మరికొన్ని సంవత్సరాలు గడిచింది.
తన తండ్రి ఆశయాన్ని నెరవేర్చాడు. తన కుటుంబానికి చేయాల్సిన బాధ్యతలను నిర్వర్తించాడు. జీవితంలో సాధించాల్సిన ఎన్నో లక్ష్యాలను సాధించాడు. ఇక తన సొంత ఊరికి తిరిగి వెళ్లాలని అనుకున్నాడు.
అది కేవలం స్వగ్రామానికి తిరిగివెళ్లాలనే కోరిక కాదు. తన బాల్యాన్ని, తన మూలాలను, తనకు తెలిసిన మనుషుల్ని మరోసారి చూసుకోవాలనే తపన.
ఆ ఊరికి చేరుకున్నప్పుడు, గతంలో తాను చూసిన ఎన్నో దృశ్యాలు మారిపోయాయి. కొన్ని ముఖాలు కనిపించలేదు. కొన్ని ఇళ్లు పాత రూపాన్ని కోల్పోయాయి. కాలం తనదైన ముద్రను ప్రతి చోటా వేసింది. అయినా ఆ నేలలో ఏదో పరిచయమైన అనుభూతి ఉంది.
అక్కడే తన జీవితంలో అత్యంత మధురమైన జ్ఞాపకం మొదలైంది. అక్కడే తన మనసు మొదటిసారి ప్రేమను తెలుసుకుంది.
ఆ జ్ఞాపకాలతో ముడిపడిన ఆ ఊరిలోనే అతను ఒక చక్కని ఇల్లు నిర్మించుకున్నాడు. ఆ ఇంటి గోడలకు అతని విజయాల కథ తెలుసు. కానీ అతని మనసులో దాగిన ప్రేమకథ మాత్రం ఎవరికీ తెలియదు.
జ్ఞాపకాలతో సహజీవనం. ఉన్నదల్లా ఒక మౌనమైన అనురాగం. కాలం చెరిపేయలేని ఒక అనుభూతి.
మరో జీవితానికి వెలుగునిస్తూ…
ఒకప్పుడు తన జీవితాన్ని మార్చుకోవడానికి చదువే మార్గమని నమ్మిన సుభాష్, ఇప్పుడు తన ఊరిలోని పిల్లలకు అదే విషయాన్ని చెబుతున్నాడు. చదువుకోవాలని ఆశ ఉన్నా సరైన మార్గదర్శకత్వం లేని పిల్లలకు సలహాలు ఇస్తున్నాడు. ఉన్నత చదువుల గురించి, ఉద్యోగావకాశాల గురించి, పోటీ పరీక్షల గురించి తనకు తెలిసిన విషయాలను పంచుకుంటున్నాడు.
అతని జీవితంలో ప్రేమకు ముగింపు వచ్చిందని ప్రపంచం అనుకోవచ్చు. కానీ అతని హృదయంలో మాత్రం ఆ ప్రేమ ఎప్పటికీ ముగియలేదు. శైలజను చేరుకోలేకపోయినా, ఆమె జ్ఞాపకం నుంచి పారిపోలేకపోయాడు.
చాలా సంవత్సరాల తర్వాత సుభాష్ తన సొంతూరిలో స్థిరపడిన కొద్దిరోజులకే గ్రామదేవత పండుగ వచ్చింది.
ఆ ఊరికి గ్రామదేవత ఉత్సవాలంటే ఒక ప్రత్యేకమైన వైభవం. మంగళవారం, బుధవారం రెండు రోజులూ ఊరంతా పండుగ సందడి. వీధులన్నీ అలంకరణలతో కళకళలాడుతున్నాయి. అమ్మవారి గుడి దగ్గర మంగళవాయిద్యాలు మార్మోగుతున్నాయి. చుట్టుపక్కల గ్రామాల నుంచి కూడా జనం పెద్ద సంఖ్యలో తరలివస్తున్నారు.
ఒకప్పుడు ఈ పండుగ అంటే సుభాష్‌కు ఎంతో ఇష్టం. స్నేహితులతో కలిసి తిరగడం, తెలిసినవారందరినీ పలకరించడం, అమ్మవారి దర్శనం చేసుకోవడం—అన్నీ అతని జీవితంలో మధురమైన జ్ఞాపకాలు.
కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితి వేరు.
వయసు మీదపడింది. శరీరంలో మునుపటి చురుకుదనం లేదు. జుబ్బా వేసుకుని, కళ్లద్దాలు పెట్టుకుని, నెమ్మదిగా అడుగులు వేస్తూ ఇంటి నుంచి బయలుదేరాడు. ఒక్కో అడుగు వేస్తున్నప్పుడు ఊరి పాత జ్ఞాపకాలు అతని మనసులో మెదులుతున్నాయి.
ఎదురుగా కనిపించిన చాలామంది ముఖాలు అతనికి కొత్తవే. ఒకప్పుడు తనతో కలిసి తిరిగిన స్నేహితుల్లో చాలామంది కాలగర్భంలో కలిసిపోయారు. మరికొందరు ఎక్కడెక్కడో స్థిరపడిపోయారు. కొందరి పేర్లు గుర్తున్నా, ముఖాలు గుర్తుకు రావడం లేదు. ఒకరిద్దరు పాత పరిచయస్తులు కనిపిస్తే మాత్రం ఆగి ఆప్యాయంగా మాట్లాడాడు.
“ఎలా ఉన్నావయ్యా? ఎప్పుడొచ్చావు ఊరికి?”
“ఇక్కడే ఉంటున్నానయ్యా... మీరెప్పుడొచ్చారు?”
అలాంటి చిన్న పలకరింపుల్లోనూ అతనికి ఎంతో ఆనందం కలిగింది. అదే సమయంలో, ఒకప్పుడు తన చుట్టూ ఉన్న స్నేహాల ప్రపంచం ఇప్పుడు ఎంత దూరమైపోయిందో అనిపించింది.
ఊరు మారింది. మనుషులు మారారు. వయసు మారింది. కానీ మనసులోని కొన్ని జ్ఞాపకాలు మాత్రం మారలేదు.
మంగళవారం అమ్మవారి దర్శనం చేసుకుని తిరిగి వచ్చాడు. బుధవారం ఉదయం కూడా మరోసారి అమ్మవారిని దర్శించుకోవాలని బయలుదేరాడు. గుడికి వెళ్లే దారిలో భక్తుల రద్దీ ఎక్కువగా ఉంది. అందరూ అమ్మవారిని దర్శించుకోవాలనే ఆత్రుతతో ముందుకు సాగుతున్నారు.
అంతలోనే...
ఎదురుగా కొద్దిదూరంలో ఒక పరిచయమైన ముఖం కనిపించింది.
సుభాష్ అడుగులు ఒక్కసారిగా నెమ్మదించాయి. ఆ ముఖం అతనికి ఎక్కడో చూసినట్టుగా కాదు... తన జీవితంలో ఒకప్పుడు ఎంతో ముఖ్యమైన వ్యక్తిని గుర్తుచేసినట్టుగా అనిపించింది.
అది రమ్య!
ఏళ్ల తరబడి మనసులో మోస్తున్న జ్ఞాపకం ఒక్కసారిగా కళ్లముందు నిలిచింది. కాలం ఆమె ముఖంలోనూ కొన్ని మార్పులు తీసుకొచ్చింది. అయినా ఆ కళ్లలోని పరిచయం, ఆ ముఖంలోని ఆప్యాయతను సుభాష్ గుర్తుపట్టగలిగాడు.
“రమ్యా...” అని పిలవాలని ప్రయత్నించాడు. కానీ ఆ మాట గొంతులోనే ఆగిపోయింది.
ఆమె కూడా అతన్ని చూసింది. ఒక క్షణం ఆశ్చర్యంగా నిలబడింది. ఆ తర్వాత ఆమె కళ్లలో ఎన్నో భావాలు మెదిలాయి. పాత జ్ఞాపకాలా? ఆశ్చర్యమా? బాధా? లేక ఇన్నేళ్ల తర్వాత ఎదురైన మనిషిని ఎలా పలకరించాలో తెలియని సంకోచమా?
సుభాష్ ఆమె దగ్గరకు వెళ్లాలని అడుగు ముందుకు వేశాడు.
“రమ్యా... ఎలా ఉన్నావు?” అని అడగడానికి సిద్ధమయ్యేలోపే, ఆమెతో వచ్చినవారు ముందుకు కదిలారు. జనసందోహం మధ్య రమ్య కూడా వారితో కలిసి వెళ్లిపోయింది.
సుభాష్ అక్కడే నిలబడిపోయాడు.
ఇన్నేళ్ల తర్వాత కనిపించిన మనిషి... రెండు మాటలు కూడా మాట్లాడుకోలేక దూరమైపోయింది.
అతను కొంతసేపు ఆమె వెళ్లిన వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
“ఇంత దగ్గరగా కనిపించినా... మాట్లాడుకోలేకపోయాను!”
అతని మనసులో ఒక చిన్న బాధ.
అయితే ఆ బాధ వెనుక మరో ప్రశ్న కూడా మొదలైంది.
రమ్య ఇంకా ఈ ఊరిలోనే ఉంటోందా?
అయితే శైలజ కూడా ఎక్కడైనా ఇక్కడే ఉందా?
ఆ రోజు అమ్మవారి దర్శనం చేసుకున్నా, అతని మనసు మాత్రం గుడి దగ్గరే ఆగిపోయింది. అతను వెతుకుతున్నది దేవాలయంలో కనిపించే దైవదర్శనం మాత్రమే కాదు. తన జీవితంలో ఎప్పుడో దూరమైన మనుషుల దర్శనం కూడా.
కానీ శైలజ మాత్రం ఆ పండుగకు రాలేదు.
ఆమెకు అలాంటి సందడులంటే పెద్దగా ఆసక్తి లేదు. జీవితంలో ఎదురైన అనుభవాలు ఆమెను మౌనంగా మార్చేశాయి. అన్నయ్యకు భారంగా ఉండకూడదనే ఉద్దేశంతో చిన్న కుట్టుమిషన్ల కేంద్రాన్ని నడుపుకుంటూ, తన కాళ్లపై తాను నిలబడుతూ గౌరవప్రదమైన జీవితాన్ని గడుపుతోంది.
పెళ్లి చేసుకోలేదు.
తన జీవితంలో తాను ఎన్నుకున్న ఆ నిశ్శబ్దాన్ని అంగీకరించి, ఇతరులకు చేతనైనంత సహాయం చేస్తూ కాలం గడుపుతోంది.
ఆమె నడిపే కుట్టుమిషన్ల కేంద్రం ద్వారా కొందరు మహిళలకు ఉపాధి లభిస్తోంది. తనకు తెలిసిన పనిని మరికొందరికి నేర్పిస్తూ, వాళ్లు తమ కాళ్లపై తాము నిలబడేలా తోడ్పడుతోంది.
బయటివారికి ఆమె జీవితం ప్రశాంతంగా కనిపించవచ్చు. కానీ ఆమె మనసులోని లోతుల్లో ఒక పేరు మాత్రం ఎప్పుడూ చెరిగిపోలేదు.
సుభాష్!
అతను ఎక్కడున్నాడో, ఎలా ఉన్నాడో, పెళ్లి చేసుకున్నాడో లేదో కూడా ఆమెకు తెలియదు. అయినా అతని జ్ఞాపకం మాత్రం ఆమె జీవితంలో ఒక మౌన సహచరిలా మిగిలిపోయింది.
గ్రామదేవత పండుగలో సుభాష్‌ను చూసిన రమ్య మనసులో కూడా ఎన్నో ప్రశ్నలు మొదలయ్యాయి. ఇన్నేళ్ల తర్వాత అతన్ని అలా చూడటం ఆమెకు అనుకోని అనుభవం.
ఆమెకు పాత రోజులు గుర్తొచ్చాయి.
సుభాష్ ఎందుకు వెళ్లిపోయాడు?
ఇప్పుడు తనను కలవడానికి ఎందుకు ప్రయత్నిస్తున్నాడు?
అతని కళ్లలో ఆ బాధ ఎందుకు అంత స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది?
ఆమె మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు కదలాడాయి. వాటికి సమాధానాలు తెలుసుకోవాలనే ఆరాటం పెరిగింది. కానీ ఆ సమాధానాల వెనుక ఎన్నో ఏళ్లుగా దాగి ఉన్న ఒక ప్రేమకథ ఉందని, ఒక ఉత్తరం అందకపోవడం వల్ల రెండు హృదయాలు జీవితాంతం ఎదురుచూపుల్లోనే మిగిలిపోయాయని ఆమెకు అప్పటికి తెలియదు.
తరవాయి కథ కోసం... ప్రేమగా వేచి ఉండండి.
***************************************
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
రౌతు శ్రీనివాసరావు గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: రౌతు శ్రీనివాసరావు
నా పేరు రౌతు శ్రీనివాసరావు. నేను భారతీయ రైల్వేలో ఆఫీస్ సూపరింటెండెంట్‌గా విధులు నిర్వహిస్తున్నాను. కవితలు, కథలు చదవడం, రచించడం నా అభిరుచులు. సాహిత్యాన్ని ఆస్వాదిస్తూ, నా మనోభావాలను చిన్న చిన్న కథానికలుగా, కవితలుగా మలచే ప్రయత్నం చేస్తున్నాను. నా రచనలను చదివి మీ విలువైన అభిప్రాయాలు, ప్రోత్సాహం అందించాలని మనస్ఫూర్తిగా కోరుకుంటున్నాను. 🙏
Comments