top of page
Original.png

మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 8

19 hours ago
7 min read

తరిగొండ వెంగమాంబ, వెంగమాంబ, మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ, తెలుగు సీరియల్స్, తెలుగు భక్తి కథలు, తిరుమల, శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి, తుంబురు తీర్థం, తెలుగు సాహిత్యం, సి.హెచ్. ప్రతాప్     

మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ పార్ట్ 8 — తిరుమల శ్రీవారికి ముత్యాల హారతి సమర్పిస్తున్న వెంగమాంబ భక్తి చిత్రం.

     

Mathrusri Tariginda Vengamamba - Part 8 - Telugu Devotional Serial | Ch. Pratap

మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 8 - తెలుగు భక్తిరస ధారావాహిక | Ch. ప్రతాప్

Published in manatelugukathalu.com on 15/11/2026


మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ జీవిత విశేషాలను తెలియజేసే ఏడవ భాగంలో ఆమె భక్తి, ఆత్మస్థైర్యం, జీవకారుణ్యం, సేవాభావం ప్రధానంగా కనిపిస్తాయి. తిరుమల కొండల్లో తపస్సు చేస్తున్న వెంగమాంబను గుహలో బంధించి నిప్పు పెట్టినట్లు చెప్పే భక్తి కథనం, వరాహస్వామి దర్శనానికి ఎదురైన వరద ప్రవాహం, తులసి తోటలో సహాయం చేసిన రహస్య బాలుడు, తిరుమలలో అన్నదాన సేవ ప్రారంభానికి సంబంధించిన విశేషాలను రచయిత శ్రీ సి.హెచ్. ప్రతాప్ గారు ఈ భాగంలో వివరించారు.


జరిగిన కథ కోసం ఇక్కడ  క్లిక్ చేయండి.

జరిగిన కథ: పదేళ్ల వయసులోనే పద్యరచనకు శ్రీకారం చుట్టిన సాహిత్య ప్రతిభ, యోగసాధనపై ఆసక్తి, గురువులను సైతం ఆశ్చర్యపరిచిన జ్ఞానం, నరసింహస్వామిపై అచంచలమైన భక్తి — ఇవన్నీ ఆమె భవిష్యత్తులో మహాయోగినిగా, కవయిత్రిగా ఎదగబోతున్నదనే సంకేతాలుగా కనిపిస్తాయి. ‘మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ’ పార్ట్ 3లో ఆమె ఆధ్యాత్మిక తత్త్వంతో పాటు తరిగొండ నరసింహస్వామి పుష్పయాగానికి సంబంధించిన ప్రసిద్ధ భక్తి కథనాన్ని తెలుసుకున్నాం. తరిగొండ ప్రజల కోసం నరసింహస్వామి సన్నిధిలో ఆమె చేసిన ప్రార్థన, అనంతరం కీర్తిని వదిలి తిరుమల కొండల వైపు సాగిన ప్రయాణం పార్ట్ 4లో ప్రధాన ఘట్టాలు. పార్ట్ 5లో తుంబురు  కోన  వద్ద  ఆమెకు  సుబ్రమణ్య  స్వామి  సాక్షాత్కారం లభిస్తుంది. ఆరవ భాగంలో సిద్ధవటం సమీపంలో దొంగల పరివర్తన, తిరుమల శ్రీవారికి ఆమె సమర్పించిన నైవేద్యం వెనుక రహస్యం, తుంబురు తీర్థంలోని గుహలో పది రోజుల తపస్సు వంటి సంఘటనలను రచయిత శ్రీ సి.హెచ్. ప్రతాప్ గారు ఆసక్తికరంగా వివరించారు. ఏడవ భాగంలో ఆమె భక్తి, ఆత్మస్థైర్యం, జీవకారుణ్యం, సేవాభావం ప్రధానంగా కనిపిస్తాయి.


ఇక మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 8 చదవండి.


మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ జీవితంలో తరిగొండ నరసింహస్వామి ఆలయంతో ముడిపడి ఉన్న ఒక విలక్షణమైన ఘట్టం ఆమె యోగశక్తిని, సామాజిక విప్లవాన్ని చాటిచెబుతుంది. చిన్నతనంలోనే వితంతువుగా మారిన వెంగమాంబ, ఆనాటి సామాజిక కట్టుబాట్లను ధిక్కరించి వైధవ్య చిహ్నాలను అంగీకరించలేదు. తలనీలాలు సమర్పించడానికి నిరాకరించి, పసుపు కుంకుమలతో యోగినిగా జీవించడం ప్రారంభించారు.


ఇది చూసిన స్థానిక పెద్దలు, పండితులు ఆమెను కుల బహిష్కరణ చేయాలని నిర్ణయించారు. ఆమెను దేవాలయ ప్రవేశం చేయకుండా అడ్డుకోవాలని కుట్ర పన్నారు. ఒకరోజు వెంగమాంబ తరిగొండ నరసింహస్వామి దర్శనం కోసం వెళ్ళగా, ఆలయ అర్చకులు తలుపులు మూసివేసి ఆమెను లోపలికి రానివ్వలేదు.


ఆలయ తలుపులు వాటంతట అవే తెరుచుకున్నప్పుడు గర్భాలయం నుండి దివ్యమైన పారిజాత పుష్పాల సుగంధం వెలువడి పరిసరాలన్నీ వ్యాపించింది. గజగజ వణికిపోతున్న అర్చకులు స్వామివారి కవచం నుండి ఒక సువర్ణ కాంతి వెంగమాంబ లలాటంపై తిలకంలా మెరవడం చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. ఆ సమయంలో ఆమె ముఖ వర్చస్సు కోటి సూర్యప్రభలతో వెలిగిపోతుండటం చూసి, ఆమెను సాక్షాత్తూ యోగమాయగా భావించి గ్రామస్తులందరూ సాష్టాంగ నమస్కారం చేశారు.


బహిష్కరణకు పిలుపునిచ్చిన పండితులు తమ పాండిత్యం ఆమె భక్తి ముందు తృణప్రాయమని గ్రహించి, తలవంచుకుని వెనుదిరిగారు. ప్రకృతి కూడా ఈ అద్భుతానికి సాక్ష్యంగా నిలుస్తూ, ఆకాశం నుండి చిరుజల్లులు కురిపించి ఆ పవిత్ర భూమిని పులకింపజేసింది. భగవంతుడు బాహ్య రూపాలను, సామాజిక హోదాలను చూడడని, కేవలం అంతరంగ శుద్ధిని మాత్రమే ఆశిస్తాడని ఈ ఘట్టం ద్వారా వెంగమాంబ లోకానికి చాటిచెప్పారు.


వెంగమాంబ తన యోగసాధన ద్వారా పొందిన ఈ సిద్ధులను ఎప్పుడూ స్వార్థం కోసం వాడుకోలేదు. ఆమె తరిగొండ కొండలలోని గుహలలో తపస్సు చేసుకుంటున్నప్పుడు, ఆమె చుట్టూ అనేక సర్పాలు తిరుగుతుండేవి. అయినా ఆమె ఏమాత్రం భయపడేవారు కాదు.


ఒకసారి గ్రామంలో తీవ్రమైన కరువు ఏర్పడి, తాగడానికి నీరు లేక ప్రజలు ఇబ్బంది పడుతుంటే, వెంగమాంబ తన యోగశక్తితో భూమిలో ఒక నిర్దిష్ట ప్రాంతాన్ని చూపించి తవ్వమని చెప్పారు. అక్కడ అపారమైన జలరాశి బయటపడి గ్రామస్తుల దాహార్తిని తీర్చింది. దీనిని నేటికీ 'వెంగమాంబ కోనేరు'గా పిలుస్తారు. ఆమె చేసిన ఇటువంటి అనేక సేవా కార్యక్రమాలు ఆమెను ప్రజలకు మరింత దగ్గర చేశాయి.


ఆమె రాసిన 'వేంకటాచల మాహాత్మ్యం' వంటి గ్రంథాలు కేవలం భక్తి సాహిత్యం మాత్రమే కాదు, అందులో అద్భుతమైన తాత్విక చింతన దాగి ఉంది. భగవంతుడికి కులమతాలు లేవని, కేవలం నిష్కల్మషమైన భక్తి మాత్రమే ముఖ్యమని ఆమె తన రచనల ద్వారా నిరూపించారు. తిరుమల చేరిన తర్వాత కూడా ఆమెపై అనేక విమర్శలు వచ్చాయి.


తుంబురు తీర్థంలో ఆమె ఏకాంతంగా తపస్సు చేసుకుంటున్నప్పుడు, కొందరు అల్లరి మూకలు ఆమెను ఇబ్బంది పెట్టాలని చూశారు. కానీ ఆమె ఉన్న చోట ఒక అదృశ్య రక్షణ కవచం ఉన్నట్లు వారు అనుభూతి చెంది, భయంతో వెనుదిరిగారు. ప్రకృతి సిద్ధమైన ఏకాంతాన్ని ప్రేమిస్తూనే, లోకకల్యాణం కోసం అహర్నిశలు శ్రమించిన యోగిని ఆమె.


వెంగమాంబ ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో ఎదురైన ప్రతి సవాలు ఆమెను మరింత శక్తివంతురాలిగా మార్చింది. భౌతికమైన ఆటంకాలు భగవంతుడిని చేరుకోవడానికి అడ్డుకావని ఆమె నిరూపించారు. ఆమె జీవితం భక్తి, జ్ఞానము, వైరాగ్యాల కలయిక. సంప్రదాయవాదుల అహంకారాన్ని తన మౌనంతో, భక్తితో జయించిన గొప్ప సంస్కర్త ఆమె. వెంగమాంబ చూపిన మార్గం నేటికీ కోట్లాది మంది భక్తులకు స్ఫూర్తినిస్తోంది. తనను నిరసించిన వారిని కూడా ప్రేమతో క్షమించి, వారికి జ్ఞానబోధ చేసిన ఆమె హృదయం హిమాలయమంత ఉన్నతమైనది.


"భగవంతుడు గుడిలో ఉండే విగ్రహం మాత్రమే కాదు, అది మన అంతరాత్మలో వెలిగే జ్యోతి. తలుపులు వేసి నన్ను అడ్డుకోవచ్చు కానీ, నా మనసులోని నరసింహుడిని ఎవరు దూరం చేయగలరు? భక్తికి అడ్డంకులు ఉండవు, ఆత్మకు బంధనాలు ఉండవు. నేను చేసే ఈ ఆరాధన లోక రీతి కోసం కాదు, నా స్వామి ప్రీతి కోసం. మీరు చేసే ఆచారాల కంటే, హృదయంలో ఉండే ఆర్తి గొప్పది. కళ్ళు తెరిచి చూడండి, ఆ స్వామి ప్రతి అణువులోనూ ఉన్నాడు. నన్ను ద్వేషించే మీలోనూ ఆయనే ఉన్నాడు, అందుకే మిమ్మల్ని నేను ప్రేమిస్తున్నాను."


మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ జీవితంలో ఆమె పాకశాస్త్ర నైపుణ్యాన్ని, అన్నదాన తత్పరతను చాటిచెబుతు 'చింతపండు పులిహోర' వృత్తాంతం అత్యంత ప్రాచుర్యం పొందింది. తిరుమలలో వెంగమాంబ నిత్యం వందలాది మంది భక్తులకు అన్నప్రసాద వితరణ చేసేవారు. ఒకసారి తిరుమలలో భారీగా వర్షాలు కురిసి, రవాణా వ్యవస్థ స్తంభించిపోయింది. కొండపైకి నిత్యావసర వస్తువుల సరఫరా ఆగిపోయింది. వెంగమాంబ అన్నదాన సత్రంలో బియ్యం ఉన్నప్పటికీ, కూరగాయలు మరియు ఇతర వస్తువులు నిండుకున్నాయి. వందలాది మంది భక్తులు ఆకలితో అలమటిస్తుండటం చూసి ఆమె హృదయం ద్రవించింది.


ఆమె తన వద్ద ఉన్న కొద్దిపాటి చింతపండు, పసుపు, ఉప్పు మరియు ఇంట్లో పెరటిలో ఉన్న కరివేపాకును సేకరించారు. కేవలం ఈ పరిమిత వస్తువులతోనే అద్భుతమైన రుచితో పులిహోరను సిద్ధం చేశారు. ఆశ్చర్యకరంగా, ఆమె వండిన ఆ స్వల్ప పరిమాణంలోని ఆహారం వందలాది మందికి సరిపోవడమే కాకుండా, ఇంకా మిగిలిపోయింది. ఆ పులిహోర తిన్న భక్తులు అంతటి రుచికరమైన ప్రసాదాన్ని తాము ఎప్పుడూ భుజించలేదని కొనియాడారు. ఈ విషయం తెలుసుకున్న అప్పటి ఆలయ అధికారులు, వెంగమాంబ చేతి వంటలో ఏదో మహిమ ఉందని గ్రహించారు. ఆమె భక్తికి మెచ్చిన శ్రీవారు, ఆమె వండిన ప్రసాదాన్ని తాను కూడా ఆరగించాలని సంకల్పించారు.


మరుసటి రోజు ఉదయం అర్చకులు గర్భాలయం తలుపులు తీసేసరికి, స్వామివారి విగ్రహం చేతిలో పులిహోర మెతుకులు కనిపించాయి. స్వామివారు స్వయంగా వెంగమాంబ ఇంటికి వెళ్లి ప్రసాదాన్ని స్వీకరించారని అర్చకులు నిర్ధారించుకున్నారు.


ఈ సంఘటన తిరుమలలో కార్చిచ్చులా వ్యాపించింది. వెంగమాంబను కేవలం భక్తురాలిగానే కాకుండా, అన్నపూర్ణ స్వరూపిణిగా ప్రజలు ఆరాధించడం ప్రారంభించారు. ఆమె చేస్తున్న అన్నదానానికి ఎటువంటి ఆటంకాలు కలగకుండా చూడాలని పాలకులు ఆదేశాలు జారీ చేశారు. నేటికీ తిరుమలలో వెంగమాంబ పేరుతో జరిగే అన్నదాన సముదాయం ఆమె త్యాగానికి చిహ్నంగా నిలిచి ఉంది.


వెంగమాంబ కేవలం అన్నం పెట్టడమే కాకుండా, భక్తులకు ఆధ్యాత్మిక బోధనలు చేసేవారు. ఆకలి తీరిన మనసుతో దైవచింతన చేయడం సులభమని ఆమె నమ్మేవారు. ఒక ధనికుడు ఆమె వద్దకు వచ్చి పెద్ద మొత్తంలో ధనాన్ని దానంగా ఇవ్వజూపగా, ఆమె దానిని సున్నితంగా తిరస్కరించారు. "నాకు బంగారం అక్కర్లేదు, భక్తుల ఆకలి తీర్చే బియ్యం ఇవ్వు" అని చెప్పారు.


ఆమె నిరాడంబరతకు ఆ ధనికుడు ముగ్ధుడై, తన జీవితాంతం అన్నదానానికి అవసరమైన వస్తువులను సరఫరా చేస్తానని మాట ఇచ్చాడు. సమాజంలో ఆకలి అనే సమస్య ఉండకూడదని, ప్రతి జీవికీ ఆహారం అందాలని ఆమె ఆకాంక్షించారు.


ఈ ఘట్టం వెంగమాంబలోని మానవత్వాన్ని, పరోపకార గుణాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. భక్తి అంటే కేవలం పూజలు చేయడం మాత్రమే కాదు, తోటి ప్రాణుల ఆకలి తీర్చడం కూడా పరమాత్మ సేవ అని ఆమె నిరూపించారు. ఆమె చూపిన ఈ మార్గమే నేడు తిరుమలలో లక్షలాది మందికి ఉచిత అన్నప్రసాదం అందడానికి పునాది వేసింది. వెంగమాంబ జీవితం ఒక నిరంతర యజ్ఞం, అందులో ఆమె తన భక్తిని, కాలాన్ని, శక్తినంతటినీ లోక సేవకే అంకితం చేశారు. ప్రతి ఏటా ఆమె జయంతి ఉత్సవాలను తిరుమలలో ఘనంగా నిర్వహిస్తూ, ఆమె చేసిన సేవలను స్మరించుకుంటారు.


"ఆకలితో ఉన్నవాడికి దైవం అన్నం రూపంలోనే కనిపిస్తాడు. నేను వండే ఈ పదార్థం నాది కాదు, ఆ స్వామి ప్రసాదం. ఆయన ఇచ్చిన వస్తువులను ఆయన బిడ్డలకు పంచడంలో నా గొప్పతనం ఏముంది? ఈ పులిహోరలో రుచి ఉంది అంటే అది నా నైపుణ్యం కాదు, నా స్వామిపై ఉన్న భక్తి. పాత్ర చిన్నదైనా, వండే మనసు పెద్దదైతే అది అక్షయపాత్ర అవుతుంది. ఎవరూ ఆకలితో తిరిగి వెళ్ళకూడదు, అదే నేను కోరుకునే మోక్షం. సేవ చేయడంలో ఉండే తృప్తి రాజభోగాలలో కూడా దొరకదు. అందరూ తృప్తిగా భుజించి, ఆ వేంకటేశ్వరుడిని స్మరించండి."



తరిగొండ వెంగమాంబ జీవితంలో హారతి పళ్లెం విషయంలో జరిగిన అద్భుతం ఆమె దైవానికి ఎంతటి ఆత్మీయురాలో చాటిచెబుతుంది. ఈ సంఘటన వెనుక ఉన్న ఆధ్యాత్మిక గాధ ఎంతో లోతైనది. వెంగమాంబ తిరుమలలో నివసిస్తున్న కాలంలో ప్రతిరోజూ రాత్రి ఏకాంత సేవ సమయంలో స్వామివారికి ముత్యాల హారతిని ఇచ్చేది. ఆమె భక్తి పారవశ్యం, స్వామితో ఆమెకున్న సాన్నిహిత్యం చూసి కొందరు ఓర్వలేకపోయేవారు.


ఒక సామాన్య స్త్రీ ఇచ్చే హారతిని ఆ లోకనాయకుడు ఎలా స్వీకరిస్తాడని వారు వాదించేవారు. ఆ నిందలు మితిమీరినప్పుడు, అర్చకులు ఆమెను ఆలయం వెలుపలే ఆపివేసి, లోపలికి రాకుండా అడ్డుకున్నారు. మనస్తాపం చెందిన వెంగమాంబ తన మఠానికే పరిమితమై, "స్వామి! నా భక్తిలో లోపముంటే నన్ను క్షమించు, కానీ నిన్ను సేవించే భాగ్యం మాత్రం దూరం చేయకు" అని రోదించింది.


ఆ రాత్రి ఆమె తన వెండి పళ్లెంలో కర్పూర నీరాజనం వెలిగించి, స్వామిని తలచుకుంటూ తన కుటీరంలోనే హారతి ఇచ్చింది. బాహ్యంగా ఆమె ఆలయంలో లేకపోయినా, ఆమె అంతరంగం మాత్రం గర్భాలయంలోని శ్రీనివాసుడి చెంతే ఉంది. మరోవైపు ఆలయంలో అర్చకులు అత్యంత విలువైన బంగారు పళ్లెంతో రాజోపచారాలు నిర్వహిస్తూ హారతి ఇచ్చి తలుపులు మూసివేశారు.


అయితే, భగవంతుడు బాహ్యమైన ఆడంబరాల కంటే అంతరంగిక పవిత్రతనే కోరుకుంటాడు. అందుకే ఆ రాత్రి ఒక నిశ్శబ్ద అద్భుతం జరిగింది. అర్చకుల చేతిలోని బంగారు పళ్లెం మాయమై వెంగమాంబ చెంతకు చేరగా, ఆమె దగ్గర ఉన్న సామాన్య వెండి పళ్లెం స్వామివారి గర్భగుడికి చేరుకుంది.


తెల్లవారుజామున ఆలయ తలుపులు తెరిచినప్పుడు అక్కడున్న దృశ్యం అందరినీ ఆశ్చర్యంలో ముంచెత్తింది. స్వామివారి విగ్రహం వద్ద వెంగమాంబకు చెందిన వెండి పళ్లెం, ఆమె అడవిలో కోసి తెచ్చిన పూలు ఉన్నాయి. బంగారు పళ్లెం కనిపించక పోవడంతో అర్చకులు ఆందోళనతో వెంగమాంబ మఠానికి వెళ్లారు. అక్కడ ఆమె ధ్యానంలో ఉండగా, ఆమె ముందు స్వామివారి బంగారు పళ్లెం ఉండటం చూసి వారు నిర్ఘాంతపోయారు.


సాక్షాత్తు ఆ శ్రీనివాసుడే తన పళ్లెంతో ఆమె వద్దకు వచ్చి హారతి స్వీకరించాడని వారికి స్పష్టమైంది. భక్తికి కులమతాలు, హోదాలు అడ్డుకావని, దైవం భక్తుడి ప్రేమ కోసం ఎంతటి త్యాగానికైనా సిద్ధపడతాడని ఈ ఘట్టం నిరూపించింది.


ఈ అద్భుతం జరిగిన తర్వాత వెంగమాంబ కీర్తి తిరుమల కొండలపైన అజరామరమైంది. ఆమెను విమర్శించిన వారే ఆమె పాదాలకు నమస్కరించి తమ అజ్ఞానాన్ని క్షమించమని వేడుకున్నారు. నాటి నుండి నేటి వరకు తిరుమల శ్రీవారి ఆలయంలో రాత్రి పూట ఇచ్చే ఏకాంత సేవలో వెంగమాంబ ముత్యాల హారతికి ఒక ప్రత్యేక స్థానం ఏర్పడింది.


భగవంతుడు మన హృదయాన్ని చూస్తాడు తప్ప మనం సమర్పించే వస్తువుల విలువను కాదని వెంగమాంబ జీవితంలోని ఈ విలక్షణ ఘట్టం మనకు బోధిస్తుంది. నిష్కల్మషమైన భక్తి ఉంటే దైవమే స్వయంగా మనల్ని వెతుక్కుంటూ వస్తాడని ఈ కథ నిరూపిస్తుంది. వెంగమాంబ జీవితం ఒక దివ్యమైన సందేశం.


========================

ఇంకా ఉంది.

మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ పార్ట్ 9

త్వరలో మీ ముందుకు రానుంది. 


========================








📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!

మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.

✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి

👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y


Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు


మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.


లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.

 

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).


మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.


గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.


Ch. Pratap

నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్‌ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.

ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.

ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.

సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.

ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.

మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.

సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.



Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page