top of page
Original.png

మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 7

1 day ago
8 min read

తరిగొండ వెంగమాంబ, వెంగమాంబ, మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ, తెలుగు సీరియల్స్, తెలుగు భక్తి కథలు, తిరుమల, శ్రీ వేంకటేశ్వర స్వామి, తుంబురు తీర్థం, తెలుగు సాహిత్యం, సి.హెచ్. ప్రతాప్     

తరిగొండ వెంగమాంబ పార్ట్ 7 — తిరుమలలో తులసి తోటకు నీరు పోస్తున్న రహస్య బాలుడిని ప్రేమగా చూస్తున్న వెంగమాంబ — భక్తి కథనానికి ప్రతీకాత్మక చిత్రం.
తరిగొండ వెంగమాంబ పార్ట్ 7 — తిరుమలలో తులసి తోటకు నీరు పోస్తున్న రహస్య బాలుడిని ప్రేమగా చూస్తున్న వెంగమాంబ — భక్తి కథనానికి ప్రతీకాత్మక చిత్రం.

     

Mathrusri Tariginda Vengamamba - Part 7 - Telugu Devotional Serial | Ch. Pratap

మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 7 - తెలుగు భక్తిరస ధారావాహిక | Ch. ప్రతాప్

Published in manatelugukathalu.com on 04/11/2026


మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ జీవిత విశేషాలను తెలియజేసే ఏడవ భాగంలో ఆమె భక్తి, ఆత్మస్థైర్యం, జీవకారుణ్యం, సేవాభావం ప్రధానంగా కనిపిస్తాయి. తిరుమల కొండల్లో తపస్సు చేస్తున్న వెంగమాంబను గుహలో బంధించి నిప్పు పెట్టినట్లు చెప్పే భక్తి కథనం, వరాహస్వామి దర్శనానికి ఎదురైన వరద ప్రవాహం, తులసి తోటలో సహాయం చేసిన రహస్య బాలుడు, తిరుమలలో అన్నదాన సేవ ప్రారంభానికి సంబంధించిన విశేషాలను రచయిత శ్రీ సి.హెచ్. ప్రతాప్ గారు ఈ భాగంలో వివరించారు.


జరిగిన కథ కోసం ఇక్కడ  క్లిక్ చేయండి.

జరిగిన కథ: పదేళ్ల వయసులోనే పద్యరచనకు శ్రీకారం చుట్టిన సాహిత్య ప్రతిభ, యోగసాధనపై ఆసక్తి, గురువులను సైతం ఆశ్చర్యపరిచిన జ్ఞానం, నరసింహస్వామిపై అచంచలమైన భక్తి — ఇవన్నీ ఆమె భవిష్యత్తులో మహాయోగినిగా, కవయిత్రిగా ఎదగబోతున్నదనే సంకేతాలుగా కనిపిస్తాయి. ‘మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ’ పార్ట్ 3లో ఆమె ఆధ్యాత్మిక తత్త్వంతో పాటు తరిగొండ నరసింహస్వామి పుష్పయాగానికి సంబంధించిన ప్రసిద్ధ భక్తి కథనాన్ని తెలుసుకున్నాం. తరిగొండ ప్రజల కోసం నరసింహస్వామి సన్నిధిలో ఆమె చేసిన ప్రార్థన, అనంతరం కీర్తిని వదిలి తిరుమల కొండల వైపు సాగిన ప్రయాణం పార్ట్ 4లో ప్రధాన ఘట్టాలు. పార్ట్ 5లో తుంబురు  కోన  వద్ద  ఆమెకు  సుబ్రమణ్య  స్వామి  సాక్షాత్కారం లభిస్తుంది. ఆరవ భాగంలో సిద్ధవటం సమీపంలో దొంగల పరివర్తన, తిరుమల శ్రీవారికి ఆమె సమర్పించిన నైవేద్యం వెనుక రహస్యం, తుంబురు తీర్థంలోని గుహలో పది రోజుల తపస్సు వంటి సంఘటనలను రచయిత శ్రీ సి.హెచ్. ప్రతాప్ గారు ఆసక్తికరంగా వివరించారు.


ఇక మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ - పార్ట్ 7 చదవండి.


మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ తిరుమల కొండల్లోని ఏకాంత ప్రదేశాలలో తపస్సు చేసుకుంటున్న సమయంలో, ఆమె ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదలను ఓర్వలేని కొందరు దుండగులు ఆమెను శారీరకంగా, మానసికంగా దెబ్బతీయాలని నిశ్చయించుకున్నారు. 

వెంగమాంబ ఒక చిన్న గుహలో నిశ్చల సమాధి స్థితిలో ఉండగా, ఆమెను అక్కడి నుండి వెళ్ళగొట్టడానికి లేదా హాని తలపెట్టడానికి వారు ఒక క్రూరమైన పథకాన్ని రచించారు. ఒకనాటి అర్థరాత్రి, ఆమె లోతైన ధ్యానంలో ఉన్న సమయాన్ని చూసి, ఆ దుండగులు గుహ ద్వారం వద్ద ఎండు కట్టెలు, గడ్డిని గుట్టలుగా వేశారు. గుహకు ఉన్న ఏకైక ద్వారాన్ని పూర్తిగా మూసివేస్తూ ఆ కట్టెలకు నిప్పు పెట్టారు.


క్షణాల్లో మంటలు మిన్నంటాయి. గుహ ద్వారం వద్ద మంటలు ఎగిసిపడుతుండటంతో, లోపలికి గాలి ఆడే అవకాశం లేకుండా పోయింది. మంటల నుండి వెలువడిన దట్టమైన నల్లటి పొగ గుహ అంతటా వ్యాపించింది. 


సాధారణ మనిషి అయితే ఆ పొగకు ఊపిరి ఆడక నిమిషాల వ్యవధిలోనే ప్రాణాలు కోల్పోవడం ఖాయం. ఆ దుండగులు బయట నిలబడి, "ఇక వెంగమాంబ పని అయిపోయింది, ఈ పొగలో ఆమె ఊపిరి ఆగిపోవాల్సిందే" అని క్రూరంగా నవ్వుకున్నారు. 


కానీ వెంగమాంబ సాధారణ మనిషి కాదు; ఆమె అష్టాంగ యోగంలో ఆరితేరిన సిద్ధురాలు. పొగ గుహలోకి రావడం గమనించిన ఆమె, ఏమాత్రం కలవరపడకుండా తన యోగ శక్తిని మేల్కొలిపారు.


వెంగమాంబ వెంటనే 'కుంభక' స్థితిలోకి వెళ్ళారు. ప్రాణాయామం ద్వారా తన శ్వాసను పూర్తిగా బిగబట్టి, బాహ్య వాయువుతో సంబంధం లేకుండా తన ప్రాణశక్తిని మూలాధారం నుండి సహస్రారం వైపు మళ్ళించారు. యోగ శాస్త్రం ప్రకారం, కుంభక స్థితిలో ఉన్న యోగి బాహ్యంగా గాలి పీల్చకపోయినా గంటల తరబడి ప్రాణంతో ఉండగలరు. 


అంతటితో ఆగక, ఆమె తన శరీరం చుట్టూ ఒక అదృశ్య రక్షణ కవచాన్ని ఏర్పరచుకున్నారు. అగ్ని నుండి వెలువడే తీవ్రమైన తాపం (వేడి) ఆమె శరీరాన్ని తాకకుండా, తన అంతర్గత శీతలీకరణ శక్తితో ఆ వేడిని నియంత్రించారు. బయట మంటలు ఎంత భీకరంగా ఉన్నా, లోపల ఆమె హిమవత్పర్వతంలా చల్లగా, ప్రశాంతంగా ఉన్నారు.


కొంత సమయం తర్వాత కట్టెలు కాలిపోయి మంటలు ఆరిపోయాయి. గుహ ద్వారం వద్ద కేవలం బూడిద, పొగ మాత్రమే మిగిలాయి. వెంగమాంబ ఖచ్చితంగా మరణించి ఉంటుందని భావించిన దుండగులు, బూడిదను తొలగించి లోపలికి చూడగా వారికి ఊహించని దృశ్యం కనిపించింది. 


వెంగమాంబ మరణించడం పక్కన పెడితే, ఆమె ముఖం మునుపటి కంటే వేల రెట్లు ఎక్కువ తేజస్సుతో వెలిగిపోతోంది. అగ్ని ఆమెను కాల్చలేకపోయింది సరే కదా, ఆమెలోని యోగాగ్ని ముందు ఆ బాహ్య అగ్ని వెలవెలబోయింది. ఆమె నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచి, బయట ఉన్నవారిని చూసి చిరునవ్వు చిందించారు. ఆ కాంతిని చూడలేక దుండగులు కళ్ళు మూసుకున్నారు.


ఆమె అద్భుత శక్తిని చూసి భయంతో వణికిపోయిన ఆ దుండగులు ఆమె పాదాలపై పడి క్షమాపణలు వేడుకున్నారు. "మమ్మల్ని క్షమించండి మాతా! మీ శక్తులు తెలియక మేము ఈ పాపానికి ఒడిగట్టాము" అని ప్రాధేయపడ్డారు. 


వెంగమాంబ వారిని ప్రేమతో ఆశీర్వదించి, "అగ్ని శుద్ధి చేస్తుంది తప్ప హాని చేయదు. నా స్వామి నన్ను రక్షిస్తుండగా ఈ భౌతిక శక్తులు నన్ను ఏమీ చేయలేవు" అని చెప్పారు. 


ఈ ఘటన తిరుమల ప్రాంతంలో ఒక సంచలనంగా మారింది. ఆమె యోగబలం కేవలం మాటలకే పరిమితం కాదని, అది ప్రాణాపాయ స్థితిని కూడా జయించగలదని లోకానికి తెలిసింది.


"ఈ దేహం కేవలం ఒక మట్టి పాత్ర, లోపల ఉన్న ఆత్మ అనంతమైనది. నిప్పు దేనినైనా కాల్చవచ్చు కానీ, సత్యం వైపు ఉన్న భక్తిని తాకలేదు. నేను శ్వాసను బిగబట్టలేదు, నా స్వామి నాలో శ్వాసగా మారి నన్ను కాపాడారు. నన్ను చంపాలనుకున్న మీలోనూ ఆ దైవమే ఉన్నాడు, అందుకే మిమ్మల్ని నేను క్షమిస్తున్నాను. 


ద్వేషం అనే అగ్ని కంటే ప్రేమ అనే అమృతం గొప్పది. యోగసాధన అనేది ప్రదర్శన కోసం కాదు, ఇటువంటి కష్ట సమయాల్లో మనల్ని మనం నిలుపుకోవడానికి. మీ మనసులోని కల్మషాన్ని ఈ అగ్నిలో కాల్చివేసి, భక్తి మార్గంలో నడవండి."


తరిగొండ వెంగమాంబ జీవితంలో తిరుమల శ్రీవారి ఆలయానికి సమీపంలోని ‘వరాహ స్వామి’ దేవాలయం వద్ద జరిగిన ఒక అపూర్వ ఘట్టం ఆమె దైవభక్తిని మరియు శ్రీనివాసుడి పట్ల ఆమెకు గల అచంచలమైన విశ్వాసాన్ని చాటిచెబుతుంది. 


తిరుమల క్షేత్ర పురాణం ప్రకారం, కొండపై మొదట వెలసింది ఆది వరాహ స్వామి కాబట్టి, భక్తులు మొదట ఆయన్ని దర్శించుకుని, ఆ తర్వాతే వేంకటేశ్వర స్వామిని దర్శించుకోవాలి. వెంగమాంబ ఈ సంప్రదాయాన్ని అత్యంత భక్తితో పాటించేది. ఒకసారి తిరుమలలో భారీ వర్షాలు కురిసి, కొండపై ఉన్న నీటి ప్రవాహాలు ఉధృతంగా ప్రవహిస్తూ వరాహ స్వామి ఆలయం చుట్టూ ఉన్న మార్గాన్ని మూసివేశాయి.


భక్తులు ఎవరూ ఆ మార్గంలో వెళ్లడానికి సాహసించలేదు. కానీ, వెంగమాంబ తన దైనందిన ఆచారంలో భాగంగా వరాహ స్వామిని దర్శించుకోవడానికి బయలుదేరింది. 

అక్కడున్న అర్చకులు మరియు భక్తులు ఆమెను వారించి, "అమ్మా! వర్షం తీవ్రంగా ఉంది, ప్రవాహం వేగంగా ఉంది, ప్రాణాలకే ప్రమాదం" అని హెచ్చరించారు. 

వెంగమాంబ చిరునవ్వుతో, "స్వామి ఆజ్ఞ లేనిదే ఈ ప్రాణం పోదు, ఆయన సేవలో పోయినా అది నా భాగ్యమే" అని పలికి ప్రవాహంలోకి అడుగు పెట్టింది. 


ఆశ్చర్యకరంగా, ఆమె నీటిలోకి దిగగానే ప్రవాహ వేగం తగ్గి, ఆమె నడవడానికి వీలుగా ఒక దారి ఏర్పడింది. ఆమె ఆలయానికి చేరుకుని స్వామిని దర్శించుకుని హారతి ఇచ్చింది.


ఆ సమయంలో ఒక వింత సంఘటన చోటుచేసుకుంది. వరాహ స్వామి విగ్రహం నుండి ఒక దివ్యమైన కాంతి వెలువడి, వెంగమాంబ తెచ్చిన నైవేద్యాన్ని స్వీకరించినట్లుగా అక్కడ ఉన్న పాత్రలు కదిలాయి.


 దర్శనం ముగించుకుని ఆమె తిరిగి వస్తుండగా, వర్షం పూర్తిగా తగ్గిపోయి ఆకాశంలో అద్భుతమైన హరివిల్లు దర్శనమిచ్చింది. ఈ అద్భుతాన్ని చూసిన స్థానికులు, వెంగమాంబ సామాన్య మహిళ కాదు, ఆమె ప్రకృతిని సైతం శాసించగల మహా భక్తురాలని గ్రహించారు. 


ఆ రోజు నుండి తిరుమలలో ఆమెను దర్శించుకోవడానికి భక్తులు క్యూ కట్టేవారు. కానీ ఆమె ఆ కీర్తికి దూరంగా ఉంటూ, కేవలం స్వామి సేవకే తన సమయాన్ని కేటాయించేది.

ఈ ఘట్టం ద్వారా దైవ సంకల్పం ఉంటే ఎటువంటి అడ్డంకులనైనా అధిగమించవచ్చని వెంగమాంబ లోకానికి చాటిచెప్పింది. ఆమె చూపిన ఈ ధైర్యం మరియు నిబద్ధత తిరుమల చరిత్రలో నిలిచిపోయాయి. నేటికీ తిరుమలలో వరాహ స్వామి దర్శనం తర్వాతే శ్రీవారి దర్శనం చేసుకోవాలనే నియమాన్ని భక్తులు పాటిస్తున్నారు. 


వెంగమాంబ చేసిన ఈ సాహసం, దైవ భక్తి కలిగిన వారికి ప్రకృతి కూడా దాసోహమంటుందని నిరూపించింది. ఈ సంఘటన తర్వాతే వెంగమాంబకు ఆలయంలో ప్రత్యేక మర్యాదలు పెరిగాయి, ఆమె నిరంతరం స్వామి సన్నిధిలో ఉండి కావ్యాభిషేకం చేసే భాగ్యాన్ని పొందింది. భక్తిలో ఉన్న శక్తి ఎంతటిదో ఈ ఘట్టం మనకు కళ్ళకు కట్టినట్లు వివరిస్తుంది.


తరిగొండ వెంగమాంబ జీవితంలో 'తులసి తోట'కు సంబంధించిన ఘట్టం ఆమె ప్రకృతి ప్రేమను మరియు దైవ నిష్ఠను చాటిచెబుతుంది. తిరుమలలో నివసిస్తున్న కాలంలో, ఆమె స్వామివారి కైంకర్యం కోసం స్వయంగా ఒక సుందరమైన తులసి వనాన్ని పెంచేది. ఒకసారి తీవ్రమైన ఎండల వల్ల కొండపై నీటి కొరత ఏర్పడి, ఆ మొక్కలన్నీ వాడిపోసాగాయి. తన ప్రాణప్రదమైన తులసి మొక్కలు ఎండిపోవడం చూసి వెంగమాంబ తల్లడిల్లిపోయింది. 


"స్వామి! నేను నీకు సమర్పించే ఈ పవిత్రమైన తులసి దళాలు నీ సేవకు పనికిరాకుండా పోతాయా?" అని ఆమె కన్నీరుమున్నీరుగా ప్రార్థించింది.


ఆమె ఆవేదనను చూసి ఆ జగన్నాథుడు ఊరుకోలేదు. ఒక సామాన్యమైన పల్లెటూరి బాలుడి వేషంలో వచ్చి, వెంగమాంబకు తెలియకుండానే ఆ తోటలోని మొక్కలకు దూరపు జలపాతాల నుండి నీటిని మోసుకువచ్చి పోయడం ప్రారంభించాడు. ఆ బాలుడి ముఖంలోని తేజస్సు, ఆ కళ్లలోని మెరుపు వెంగమాంబను ఆశ్చర్యపరిచాయి. 

ఆ చిన్నారి ఎండలో కష్టపడటం చూసి ఆమె తల్లి హృదయం ద్రవించింది.


తనకు ఆహారం లేకపోయినా పర్వాలేదు కానీ, ఆ బాలుడి ఆకలి తీర్చాలని ఆమె భావించింది. ఆ బాలుడికి పాలు ఇచ్చినప్పుడు, ఆయన ఎంతో తృప్తిగా తాగి, చిరునవ్వు చిందిస్తూ అదృశ్యమయ్యాడు. ఆ సమయంలో అది కేవలం ఒక సాధారణ సంఘటనగా ఆమెకు అనిపించినా, ఆలయంలో స్వామివారిని దర్శించుకున్నప్పుడు అసలు రహస్యం బయటపడింది.


శ్రీవారి మూలవిరాట్ పెదవులపై ఆ పాల చుక్కలను చూడగానే వెంగమాంబకు అంతా అర్థమైంది. భక్తురాలి కోసం భగవంతుడు నీటిని మోయడం, ఆమె ఇచ్చిన పాలను స్వీకరించడం ఆయన భక్తవత్సలతకు నిదర్శనం. ఈ ఘట్టం తిరుమల భక్త జనశ్రేణిలో ఒక అద్భుతమైన కథగా నిలిచిపోయింది. 


భగవంతుడికి మనం ఇచ్చే పదార్థం కంటే మనం చూపే ప్రేమే ముఖ్యమని ఈ సంఘటన చాటిచెప్పింది. వెంగమాంబ పెంచిన ఆ తులసి వనం కేవలం ఒక తోట కాదు, అది ఆమె భక్తికి సజీవ సాక్ష్యం. ఆ నాటి నుండి ఆమె స్వామికి అర్పించే తులసి దళాలకు ప్రత్యేకమైన పవిత్రత లభించింది.


ప్రకృతిని ప్రేమించే వారికి దైవం ఎప్పుడూ తోడుంటాడని, మూగ జీవాల పట్ల, మొక్కల పట్ల కరుణ కలిగి ఉండటం కూడా ఒక రకమైన పూజయేనని వెంగమాంబ తన ఆచరణ ద్వారా చూపింది. ఈ దివ్యమైన తులసి తోట ఘట్టం వెంగమాంబ ఆధ్యాత్మిక ప్రస్థానంలో ఒక మధురమైన మలుపు. 


తన భక్తురాలి గౌరవాన్ని కాపాడటానికి, ఆమె చేసిన సేవను అంగీకరించడానికి ఆ వేంకటాచలపతి ఎంతటి సామాన్య రూపంలోనైనా వస్తాడని ఈ కథ నిరూపిస్తుంది. వెంగమాంబ చూపిన ఈ నిష్కల్మషమైన మార్గం నేటికీ భక్తులకు మార్గదర్శకంగా నిలుస్తోంది. భగవంతుడు మన కళ్ల ముందే అనేక రూపాల్లో తిరుగుతుంటాడని గుర్తించడానికి వెంగమాంబ వంటి నిర్మలమైన మనస్సు అవసరమని ఈ అద్భుత ఘట్టం మనకు బోధిస్తుంది.


తరిగొండ వెంగమాంబ జీవితంలో తిరుమల అన్నదాన సత్రం ప్రారంభానికి మూలకారణమైన ఒక దివ్య ఘట్టం ఆమెలోని అపారమైన కరుణను, సేవాభావాన్ని చాటిచెబుతుంది. వెంగమాంబ తిరుమలలో ఉన్న సమయంలో, కొండపైకి వచ్చే భక్తులు ఆకలితో అలమటించడం చూసి చలించిపోయేది. ఆ రోజుల్లో కొండపై సరైన భోజన వసతులు ఉండేవి కావు. 


దీనిని గమనించిన వెంగమాంబ, తానే స్వయంగా భక్తులకు అన్నప్రసాదం అందించాలని నిశ్చయించుకుంది. కానీ ఆమె వద్ద ఎటువంటి ధనబలం లేదు. కేవలం ఆమెలోని దృఢ సంకల్పమే ఆమెకు ఆయుధమైంది.


ఒకనాడు ఆమె ఒక పెద్ద మర్రిచెట్టు కింద కూర్చుని, స్వామిని ప్రార్థిస్తూ "స్వామీ! నీ దర్శనం కోసం వచ్చే భక్తులు ఆకలితో ఉండటం నీకు భావ్యమా? వారికి అన్నం పెట్టే భాగ్యం నాకు ప్రసాదించు" అని వేడుకుంది. 


ఆశ్చర్యకరంగా, మరుసటి రోజు ఉదయం ఆమె కుటీరం ముందు ఎవరో గుర్తు తెలియని వ్యక్తులు పెద్ద ఎత్తున బియ్యం, పప్పులు, కూరగాయలు ఉంచి వెళ్లారు. వెంగమాంబ దీనిని స్వామి ప్రసాదంగా భావించి, వెంటనే వంట ప్రారంభించి భక్తులకు వడ్డించడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె వడ్డిస్తున్న కొద్దీ పాత్రల్లోని అన్నం పెరుగుతూనే ఉండేది తప్ప తరగలేదు. ఇది చూసిన గ్రామస్థులు దీనిని ఒక మహాత్కారంగా భావించారు.


అయితే, ఈ అన్నదాన కార్యక్రమం పట్ల కొందరు అసూయతో అధికారులకు ఫిర్యాదు చేశారు. నిబంధనల ప్రకారం కొండపై ఇలా అన్నదానం చేయకూడదని ఆమెను అడ్డుకోవడానికి ప్రయత్నించారు. ఆ సమయంలో వెంగమాంబ వారిని చూసి, "నేను పెడుతున్నది నా అన్నం కాదు, ఆ శ్రీనివాసుడి ప్రసాదం. కావాలంటే మీరే వచ్చి రుచి చూడండి" అని పలికింది. 


అధికారులు ఆ అన్నాన్ని రుచి చూడగానే, వారికి సాక్షాత్తూ వైకుంఠంలో లభించే అమృతంలా అనిపించింది. వారి మనసు మారిపోయి, ఆమెకు అన్నదానం కొనసాగించడానికి పూర్తి అనుమతులు ఇచ్చారు. అంతేకాకుండా, స్వామివారి ఆలయం నుండి ప్రతిరోజూ కొంత పరిమాణంలో బియ్యం ఆమెకు పంపేలా ఏర్పాట్లు చేశారు.


ఈ ఘట్టం ద్వారా వెంగమాంబ తిరుమలలో 'నిత్య అన్నదాన' సంప్రదాయానికి పునాది వేసింది. భగవంతుని సేవ అంటే కేవలం పూజలు చేయడమే కాదు, ఆకలితో ఉన్న ప్రాణికి అన్నం పెట్టడం కూడా గొప్ప సేవ అని ఆమె నిరూపించింది. ఈ ఘటన తర్వాతే ఆమెను అందరూ 'అన్నదాన మాత' అని పిలవడం ప్రారంభించారు. 

నేటికీ తిరుమలలో జరిగే భారీ అన్నదాన కార్యక్రమాల వెనుక వెంగమాంబ సంకల్పం ఉందనడంలో సందేహం లేదు. ఆమె చూపిన ఈ మార్గం వేలాది మంది భక్తులకు ఆదర్శంగా నిలిచింది. ఒక నిరుపేద భక్తురాలు తలచుకుంటే ప్రపంచానికే అన్నం పెట్టగలదని ఆమె ఈ అద్భుతం ద్వారా నిరూపించింది. ఈ ఘట్టం భక్తికి, సామాజిక సేవకు ఉన్న అనుబంధాన్ని మనకు స్పష్టం చేస్తుంది.


========================

ఇంకా ఉంది.

మాతృశ్రీ తరిగొండ వెంగమాంబ పార్ట్ 8

త్వరలో మీ ముందుకు రానుంది. 


========================








📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!

మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.

✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి

👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y


Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు



మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.


లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.

 

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).


మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.


గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.


Ch. Pratap

నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్‌ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.

ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.

ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.

సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.

ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.

మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.

సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.



Comments

Rated 0 out of 5 stars.
No ratings yet

Add a rating
bottom of page