మోనోపలి - ఆధిపత్యం కోసం పోరు - పార్ట్ 3
Monopoly - Adhipathyam Kosam Poru - Part 3 - Telugu Inspiraational Story | Sritha
మోనోపలి - ఆధిపత్యం కోసం పోరు - పార్ట్ 3 - తెలుగు ప్రేరణాత్మక కథ | శ్రిత
Published in manatelugukathalu.com on 27/10/2026
అసూయతో ఒక మనిషి ప్రతిభను అణచివేయవచ్చు కానీ అతని ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ఓడించగలరా? ఆధిపత్యం కోసం జరిగిన క్రూరమైన పోరులో తన ప్రతిభతో నిలిచిన మల్లేశ్ కథే ‘మోనోపలీ – పార్ట్ 3’.
మోనోపలి - ఆధిపత్యం కోసం పోరు - పార్ట్ 3 - మల్లేశ్ మల్లెల ఆధిపత్యం చదవండి
మన చుట్టూ జరిగే చిన్న చిన్న విషయాల్లో కూడా ఆధిపత్యం కోసం జరిగే పోటీ కనిపిస్తూనే ఉంటుంది.
వ్యాపారం చిన్నదైనా, పెద్దదైనా— “నా పేరు, నా వస్తువు, నా గుర్తింపు” అనేది ఒక్కసారి అలవాటైతే, దాన్ని వదులుకోవడం అంత సులభం కాదు.
అలాంటి ఆధిపత్యపోరులనే సరదాగా చూపించే కథల పరంపరే “మోనోపలీ – ఆధిపత్యపోరు.”
1🍁 మల్లేశ్ మల్లెల ఆధిపత్యం
మల్లేశ్ ఒక చిరు పూల వ్యాపారి. మల్లెల వ్యాపారమే అతని జీవనాధారం. అతను కట్టే మాలలకు ప్రత్యేకమైన గుర్తింపు రావడంతో వ్యాపారం సాఫీగా సాగిపోతూ ఉండేది.
సినిమాల్లో చూపించినట్టు ఇల్లు, విల్లా, పది విల్లాలు అంటూ అతని జీవితం మారిపోలేదు. ఉన్నంతలో ఆనందంగా సాగేది.
కానీ ఒక గుర్తింపు మాత్రం వచ్చేసింది. ఏ గుడిలో మల్లెల మాల కనిపించినా— “ఇది మల్లేశ్ కట్టిన మాలే!”
అనేంతగా అతని పేరు మారుమోగింది. చిన్నదైనా, పెద్దదైనా మల్లెమాల మల్లేశ్ దగ్గరే తీసుకోవాలని చాలామంది కోరుకునేవారు.
పక్కనే ఉన్న గిరీష్‌కి ఇది నచ్చలేదు. తను కూడా పూల వ్యాపారం మొదలుపెట్టి, మాలలు కట్టి అమ్మేవాడు. అతని షాపుకీ రద్దీ ఉండేది. కానీ గుర్తింపు మాత్రం మల్లేశ్‌కి మాత్రమే.
అదే గిరీష్‌కి మంట పెట్టింది.
“వ్యాపారం నాదీ ఉంది... మరి పేరు మాత్రం మల్లేశ్‌దే ఎందుకు?”
2🍁
మల్లేశ్ మాలలకు డిమాండ్ పెరిగింది. రోజూ తీసుకునే కస్టమర్లతో పాటు, ఇతర వ్యాపారులు, కమిటీ సభ్యులు కూడా అతని దగ్గరికి రావడం మొదలైంది.
కమిటీ సభ్యులు మల్లేశ్ కట్టిన మాలలను తీసుకుని గుడిలో సమర్పించేవారు. అక్కడే ఒక చిన్న వ్యాపారికి, ఒక కమిటీ సభ్యుడికి మధ్య జరిగిన చిన్న సంఘర్షణ కొత్త పరిస్థితికి దారితీసింది.
అది వ్యక్తిగత విభేదం కాదు. ఒక చిన్న సంఘటన వెనుక దాగి ఉన్నది వ్యాపార ఆధిపత్యం కోసం మొదలైన పోటీ.
దేవుడికి ప్రతిరోజూ పూలు సమర్పించబడుతున్నాయి. కానీ పూలు ఎవరి దగ్గర నుంచి వచ్చాయన్నదానికంటే, మాలలు ఎంత నాణ్యంగా, ఎంత అందంగా అల్లబడ్డాయన్నదే ఎక్కువగా వినిపించసాగింది.
పూలను సరఫరా చేసిన వారికి సమస్య లేదు. మాలలు కట్టించిన మల్లేశ్‌కు కూడా సమస్య లేదు.
కానీ ఆ వ్యవస్థలో మధ్యవర్తిగా ఉన్న చిన్న వ్యాపారికి మాత్రం ఒక ప్రశ్న ఎదురైంది— తన వ్యాపార పరిధిలోకి వచ్చిన మల్లేశ్‌కు ఇంత గుర్తింపు ఎలా వచ్చింది?
ఆ ప్రశ్నతో మొదలైన పోటీ, అక్కడితో ఆగలేదు.
అది క్రమంగా మల్లెల ఆధిపత్య పోరుగా మారింది.
3🍁 రోజూ గోపాల్రావు గారి అసిస్టెంట్లు మల్లేశ్ దగ్గరికి వచ్చి మల్లెదండలు తీసుకెళ్లేవారు. ఆ దండ చేతిలోకి వచ్చిన క్షణం నుంచే దాని మీద అందరి చూపూ పడేది.
“అబ్బా… ఎంత అందంగా ఉంది!”
అనే మాటలు పదేపదే వినిపించేవి.
ఆ మాటలు మల్లేశ్ చెవులకు చేరిన ప్రతిసారీ, గోపాల్రావు మనసులో మాత్రం అసంతృప్తి మరింత పెరిగేది.
“నేను వ్యాపారిని. అతనికంటే పెద్ద స్థాయిలో వ్యాపారం చేస్తున్నాను. మరి గుర్తింపు మాత్రం అతనికా?”
అది క్రమంగా అసూయగా మారింది. ఆ అసూయకు తోడు ఒక ప్రశ్న—ఆధిపత్యం ఎవరిది?
మల్లేశ్ ఒక చిరు వ్యాపారి. చిన్నగా పూలు అమ్ముకునే వ్యక్తి. కానీ అతని చేతిలో కట్టిన ఆ చిన్న బుజ్జి మల్లెపూల దండకు మాత్రం పెద్ద పేరు వస్తోంది.
“ఎవరు స్పాన్సర్ చేసినా సరే… ఎవరు కొనుగోలు చేసినా సరే… ఇంత గుర్తింపు ఎలా వస్తోంది? నా పేరు ఉండాలి. నా వ్యాపారానికి గుర్తింపు రావాలి. నా ఆధిపత్యం ఉండాలి.
చిరు వ్యాపారులు నా స్థాయికి దిగువనే ఉండాలి. కానీ ఇక్కడ పరిస్థితి తారుమారవుతోంది. చిన్న మల్లెపూలకే ఇంత పేరు వస్తే… మరి నా వ్యాపారానికి విలువ ఎక్కడ?”
గోపాల్రావు మనసులో ఆలోచనలు ఒక్కొక్కటిగా పేరుకుపోయాయి.
మల్లేశ్ అమ్ముతున్నది పూలే.
కానీ గోపాల్‌రావుకు కనిపిస్తున్నది మాత్రం పూల వ్యాపారంలో పెరుగుతున్న ఒక ఆధిపత్యం.
ఆ ఆధిపత్యాన్ని తాను అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా లేడు.
అక్కడితో మొదలైంది—గోపాల్రావు, మల్లేశ్‌ల మధ్య మల్లెపూల ఆధిపత్య పోరు.
4🍁 గోపాల్‌రావుకు ఆ రాత్రి నిద్ర పట్టలేదు. పొద్దున్నే లేచి దండం పెట్టుకున్నా, అతని మనసులో దేవుడి ఆలోచన కంటే మల్లెపూలే ఎక్కువగా కనిపించాయి.
“ఈ మల్లెలు మల్లేశ్‌వి. ఈ మల్లెలు ఈ దేవుడి దగ్గర ఉండటానికి వీల్లేదు. ఇకపై నేను వేరే మల్లెపూలే తెచ్చుకుంటాను,” అని నిర్ణయించుకున్నాడు.
అంతే. మల్లేశ్ దగ్గర మాలలు తీసుకోవడం మానేసి, గిరీశ్ దగ్గర నుంచి మల్లెపూలు తెప్పించడం మొదలుపెట్టే వరకు గోపాల్రావు మనసు కుదుటపడలేదు.
అలా గోపాల్రావు ఆధిపత్య పోరుకు అలవాటుపడ్డాడు. తనలో పెరుగుతున్న ఈర్ష్య, పట్టుదల, కసి చివరికి చిన్న మల్లెపూల మీద కూడా చూపించసాగాడు.
కానీ మల్లేశ్ మాత్రం ఇవేమీ పట్టించుకోలేదు.
మల్లెమాలలు కట్టడమే అతని జీవనాధారం. తన పని తాను చేసుకుంటూ, తనకు వచ్చిన గుర్తింపును తన కష్టానికి దక్కిన గౌరవంగానే భావించాడు. గోపాల్రావు తన దగ్గర మాలలు తీసుకోవడం మానేశాడని బాధపడ్డాడు, అంతే. దాని వెనుక ఉన్న కారణాల గురించి పెద్దగా ఆలోచించలేదు.
గిరీశ్ దగ్గర నుంచి మాలలు తీసుకోవడం మొదలుపెట్టినా గోపాల్రావు మనసుకు మాత్రం ప్రశాంతత రాలేదు.
“మల్లేశ్ దగ్గర నుంచి మాలలు తీసుకోవడం మానేశాను. అయినా అతనికే ఆ గుర్తింపు ఎందుకు? నాకు లేని గుర్తింపు అతనికి ఎలా వచ్చింది? అతను అంత ప్రత్యేకంగా ఏం చేస్తున్నాడు?” అనే ఆలోచనలు అతని మనసును లోపల నుంచి కాల్చసాగాయి.
మల్లేశ్ మాత్రం తన పని చేసుకుంటూనే ఉన్నాడు.
వ్యాపారం ఒక చోట తగ్గొచ్చు. మరో చోట పెరగొచ్చు. కానీ తన చేతికున్న కళకు వచ్చిన గుర్తింపు మాత్రం అంత సులభంగా పోదని అతనికి తెలుసు.
గోపాల్‌రావుకు మాత్రం అది అర్థం కాలేదు.
మల్లేశ్‌కు దక్కుతున్న ఆ గుర్తింపును తన నుంచి ఎవరో లాక్కున్నట్టుగా భావిస్తూ, ఈర్ష్యతో, అసూయతో మథనపడసాగాడు. ఆ మంట అతని మనసులోనే పెరిగిపోతూ, చివరికి అతని ఆలోచనలన్నింటినీ ఆక్రమించింది.
అది ఇక మల్లెపూల వ్యాపారం కాదు.
అది గోపాల్రావు మనసులో మొదలైన ఒక ఆధిపత్య పోరు.
5🍁 మళ్లీ ఆ దారిలో వెళ్తుంటే గోపాల్రావు చెవులకు ఒక్కటే మాట పదేపదే వినిపించసాగింది— “మల్లేశ్ మల్లెపూలు… మల్లేశ్ కట్టిన మాల…”
ఎవరిని కలిసినా మల్లేశ్ గురించే. అతను కట్టే మల్లెదండల గురించే. ఆ మాటలు గోపాల్‌రావుకు నచ్చలేదు.
అసలే పెద్ద వ్యాపారి. తనకంటూ ఒక పేరు, ఒక స్థానం, ఒక ఆధిపత్యం ఉన్న వ్యక్తి. అలాంటిది ఒక చిన్న వ్యాపారి తన పేరు కంటే ఎక్కువగా వినిపిస్తుండటం అతనిలో అసూయను రేపింది.
అది కేవలం బాధ కాదు.
అది ఒక మంట.
ఆ మంట క్రమంగా ఒక వ్యసనంగా మారింది.
ఆధిపత్య పోరు ఒక వ్యసనంగా మారింది.
“ఈ మల్లేశ్‌కి ఇంత గుర్తింపు ఎలా వచ్చింది?” అని ఆలోచిస్తూ, రోజూ తన సేవకులను మల్లేశ్ దగ్గరకు పంపించసాగాడు.
“నువ్వు పంపించిన పూలు బాగాలేవు.”
“నువ్వు కట్టిన దండ సరిగ్గా లేదు.”
“ఇలా పూలు పెట్టడం ఎవరు నేర్పారు?”
అంటూ మల్లేశ్ పనిలో లోపాలు వెతికి, అతని ఆత్మాభిమానాన్ని దెబ్బతీయడం మొదలుపెట్టాడు.
కానీ మల్లేశ్ తగ్గలేదు.
తన పని తాను చేసుకుంటూనే ఉన్నాడు. తన చేతుల్లో మల్లెల పరిమళం ఉన్నంతకాలం, తన కష్టానికి విలువ ఉందనే నమ్మకం అతనిలో ఉంది.
చివరికి ఒకరోజు మల్లేశ్ సహనం కూడా హద్దు దాటింది.
“మీ ఆధిపత్యం మీది కావచ్చు.
నా వ్యాపారం నాది.
నేను చిన్న వ్యాపారినే కావచ్చు. కానీ అందుకే ప్రతిసారీ మీ ముందు తలవంచాల్సిన అవసరం లేదు.
నా పూలకు విలువ ఇచ్చేవాళ్లు ఉన్నారు. నా కష్టానికి గౌరవం ఇచ్చేవాళ్లు ఉన్నారు.
కాబట్టి ఇక నుంచి నేను మీకు మల్లెపూలు సరఫరా చేయను.”
అని తనదైన స్థిరమైన స్వరంతో చెప్పాడు.
ఆ మాట చిన్నదే.
కానీ అది ఒక చిన్న వ్యాపారి గొంతులోంచి వచ్చిన ఆత్మగౌరవపు ప్రకటన.
6🍁 ఒక చిరు వ్యాపారి తనకు పూలు సరఫరా చేయనని చెప్పడమా?
గోపాల్‌రావుకు అది పూల వ్యాపారం ఆగిపోవడం కాదు—తన ఆధిపత్యానికే ఎదురుదెబ్బ తగిలినట్టైంది. తాను ఎవరో, తన స్థాయి ఏమిటో, తన మాటకు ఎంత విలువ ఉందో తెలియజేయాల్సిన పరిస్థితి ఒక చిన్న వ్యాపారి తన ముందుకు తెచ్చాడన్న ఆలోచనే అతని అహాన్ని మరింత రగిలించింది.
‘నాకే పూలు ఇవ్వను అంటున్నాడా? నన్నే తిరస్కరిస్తున్నాడా?’
అతని మనసులో కోపం కాదు… కసి పెరిగింది.
ఆ కసిలో అవమానం ఉంది. ఆ అవమానంలో ఆధిపత్యాన్ని తిరిగి సాధించాలనే పట్టుదల ఉంది.
మల్లేశ్ పూలు ఇవ్వడం మానేశాడంటే, గోపాల్రావు పూలు కొనడం మానేసినట్టే కాదు—మల్లేశ్ తన మీద చూపించిన ధైర్యానికి సమాధానం చెప్పాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
‘నా మీద చేయి ఎత్తినట్టు ఉంది. ఆ చేయి ఎక్కడివరకు వెళ్తుందో చూస్తాను… కానీ చివరికి ఎవరి మాట నడుస్తుందో కూడా చూపిస్తాను.’
గోపాల్రావు కళ్లలో అప్పటికే పూల అందం కనిపించడం లేదు.
కనిపిస్తున్నది ఒక్కటే—ఆధిపత్యం. దాన్ని తిరిగి తన చేతుల్లోకి తెచ్చుకోవాలనే కసి.
7🍁 మల్లేశ్ చేతులు నరికించి నెల రోజులు గడిచిపోయాయి.
ఆ నెల రోజులూ గోపాల్రావు ప్రతిరోజూ మల్లేశ్ దుకాణం వైపు చూస్తూ చిరునవ్వుతో వెళ్లేవాడు. తన కసి తీరిందనే సంతృప్తి అతని ముఖంలో కనిపించేది.
అయితే నెల రోజులు పూర్తయ్యాక, మరో వారం రోజుల్లో మల్లేశ్ దుకాణం పూర్తిగా మూతపడిపోయింది.
దుకాణం లేదు.
మల్లేశ్ కనిపించలేదు.
గోపాల్రావు ఆనందానికి హద్దులే లేకుండా పోయాయి.
“ఈ చిరువ్యాపారి నన్నే ఎదిరిస్తాడా? నేను రాజమేలుతున్న చోటికి వచ్చి, నాకు పూలు సరఫరా చేయనని చెప్పే ధైర్యం చేస్తాడా? నన్నే చాలెంజ్ చేస్తాడా? ఇప్పుడు చూడు… దుకాణమే లేదు!”
అని కసితో కూడిన సంతోషంతో అనుకున్నాడు.
ఆ రాత్రి ఎంతో సంతృప్తిగా నిద్రపోయాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం, నిద్రలేచిన వెంటనే వార్తాపత్రిక తీసుకున్నాడు.
ఒక వార్త దగ్గర అతని కళ్లు ఆగిపోయాయి.
“చేతులు లేకపోయినా కాళ్లతో పూలమాలలు కడుతున్న మల్లేశ్‌కు ఘన సత్కారం.”
వార్త చదువుతున్న కొద్దీ గోపాల్రావు ముఖంలోని చిరునవ్వు మాయమవుతూ వచ్చింది.
ఆ వార్తలో మల్లేశ్ ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూ కూడా ఉంది.
“నేను ఇంతటి ఘనత సాధించానంటే అది నా ప్రతిభ మాత్రమే కాదు. ఒక మనిషికి నేను రుణపడి ఉన్నాను. ఆ మనిషే గోపాల్రావుగారు. ఆయన వల్లే నేను ఈ గొప్ప అవార్డు సాధించగలిగాను. ఎలా? ఎందుకు? అనేది మాత్రం ఆయన్నే అడగండి.
ధన్యవాదాలు.”
అని మల్లేశ్ చిరునవ్వుతో చెప్పాడు.
వార్తాపత్రిక గోపాల్రావు చేతిలోనే ఉండిపోయింది.
తాను మల్లేశ్ చేతులను నరికించి అతని వ్యాపారాన్ని, అతని ఆధిపత్యాన్ని అంతం చేశాననుకున్నాడు.
కానీ అదే ఘటన మల్లేశ్ ప్రతిభకు ప్రపంచం గుర్తింపు తెచ్చేలా చేసింది.
మోనోపలీ ఎవరిది?
పూల వ్యాపారాన్ని తన గుప్పిట్లో పెట్టుకున్న గోపాల్‌రావుదా?
లేక చేతులు లేకపోయినా కాళ్లతో పూలమాలలు కట్టి, తన ప్రతిభతో గుర్తింపు పొందిన మల్లేశ్‌దా?
మోనోపలీ ఇక్కడ ఎవరిదో… పాఠకులే నిర్ణయించాలి.
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
***
శ్రిత గారి కొన్ని ఇతర రచనలు:
శ్రిత గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం: శ్రిత
శ్రిత అనే కలం పేరుతో రచనలు చేస్తున్న జమున, సాధారణ జీవితంలోని అనుభూతులు, కుటుంబ బంధాలు, మానవ సంబంధాలు, మహిళల మనోభావాలను కథల రూపంలో ఆవిష్కరించడాన్ని ఇష్టపడతారు.
ఆమె రచనల్లో ఆప్యాయత, మానవత్వం, కుటుంబ విలువలు సహజంగా ప్రతిబింబిస్తాయి. రోజువారీ జీవితంలో కనిపించే చిన్న చిన్న సంఘటనల్లోని గొప్ప భావాలను పాఠకుల హృదయాలకు చేరేలా చెప్పడం ఆమె రచనల ప్రత్యేకత.
Comments