అంతుపట్టని మిస్టరీ - అమిటీవిల్ హౌస్
- Ch. Pratap
- 1 hour ago
- 4 min read
Antupattani Mystery Amityville House - Telugu Mystery Story | Ch. Pratap
అంతుపట్టని మిస్టరీ - అమిటీవిల్ హౌస్ - తెలుగు మిస్టరీ కథ | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 26/08/2026
న్యూయార్క్లోని లాంగ్ ఐలాండ్లో ఉన్న 112 ఓషన్ అవెన్యూ పేరు వినగానే ప్రపంచంలోని అత్యంత ప్రసిద్ధ హారర్ మిస్టరీల్లో ఒకటి గుర్తుకు వస్తుంది—అమిటీవిల్ హౌస్. 1974లో డిఫియో కుటుంబంలోని ఆరుగురు హత్యకు గురైన ఈ ఇంటిలో కొంతకాలం తర్వాత లుట్జ్ కుటుంబం నివసించింది. వారు కేవలం 28 రోజుల్లోనే ఇంటిని విడిచిపెట్టి, దుర్వాసనలు, అసహజమైన చలి, విచిత్రమైన శబ్దాలు, భయానక అనుభవాలు ఎదురయ్యాయని వెల్లడించారు. అయితే ఈ అతీంద్రియ వాదనలకు ఖచ్చితమైన భౌతిక ఆధారాలు లభించలేదు. మరి అమిటీవిల్ హౌస్లో నిజంగా ఏం జరిగింది? ఇది ఒక నిజమైన పారానార్మల్ సంఘటనా, భయంతో రూపుదిద్దుకున్న అనుభవమా, లేక ఉద్దేశపూర్వకంగా సృష్టించిన కథనా?
న్యూయార్క్లోని లాంగ్ ఐలాండ్లో 112 ఓషన్ అవెన్యూ. బయట నుంచి చూస్తే అది ఒక సాధారణ, ప్రశాంతమైన ఇల్లు. కానీ ఆ ఇంటి గోడల మధ్య దాగిన కథ మాత్రం ప్రపంచంలోని అత్యంత ప్రసిద్ధ భయానక మిస్టరీల్లో ఒకటిగా మారింది. ఒకే చిరునామా… ఒక దారుణమైన హత్య… ఆ తరువాత కేవలం 28 రోజుల్లో ఇల్లు వదిలి వెళ్లిపోయిన ఒక కుటుంబం… ఆ 28 రోజుల్లో నిజంగా ఏం జరిగింది?
అమిటీవిల్ రహస్యం 1974 నవంబర్ 13న మొదలైంది. ఆ రాత్రి రోనాల్డ్ డిఫియో జూనియర్ తన తండ్రి, తల్లి, ఇద్దరు సోదరులు, ఇద్దరు సోదరీమణులను కాల్చి చంపాడు. ఆరుగురూ తమ పడకల్లోనే మృతిచెందారు. పోలీసులు ఇంటిని పరిశీలించారు. నేరం వెలుగులోకి వచ్చింది. డిఫియో అరెస్టయ్యాడు. కోర్టు అతడిని ఆరు హత్యలకు దోషిగా నిర్ధారించింది.
కానీ ఆ రక్తపాత రాత్రి ముగిసిన తరువాత కూడా ఆ ఇంటి కథ ముగియలేదు.
కొంతకాలానికి జార్జ్, కాథీ లుట్జ్ తమ ముగ్గురు పిల్లలతో కలిసి ఆ ఇంట్లోకి ప్రవేశించారు. వారికి గతంలో జరిగిన హత్యల గురించి తెలుసు. అయినప్పటికీ అక్కడ నివసించడానికి సిద్ధపడ్డారు. మొదటి రోజులు పెద్దగా అసాధారణంగా అనిపించలేదు. కానీ క్రమంగా ఇంటి వాతావరణం మారిందని వారు చెప్పడం ప్రారంభించారు.
మొదట ఒక వాసన.
ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో తెలియని దుర్వాసన.
తర్వాత చలి.
ఇంటిలోని కొన్ని ప్రాంతాల్లో అకస్మాత్తుగా అసహజమైన చలి అనిపించేదట. ఆ తరువాత విచిత్రమైన శబ్దాలు మొదలయ్యాయని కుటుంబం తెలిపింది. తలుపులు, కిటికీలు తమంతట తామే కదిలినట్లు అనిపించేవి. ఇంటిలో ఎవరూ లేని సమయంలో కూడా ఏదో కదులుతున్నట్లు శబ్దాలు వినిపించేవని వారు చెప్పారు.
అక్కడితో ఆగలేదు.
గోడల నుంచి నల్లటి పదార్థం బయటకు వచ్చినట్లు వారు పేర్కొన్నారు. ఇంటి నిర్మాణమే మారిపోతున్నట్లు, గదులు తమకు పరిచయం లేని విధంగా అనిపిస్తున్నట్లు చెప్పారు. జార్జ్ ప్రవర్తనలో కూడా అసాధారణ మార్పులు కనిపించాయని కుటుంబం వాదించింది. కాథీ శరీరంపై గాయాల్లాంటి గుర్తులు కనిపించాయని చెప్పబడింది. చివరికి ఆ ఇంటిలో ఏదో దుష్టశక్తి ఉందనే నమ్మకం కుటుంబాన్ని పూర్తిగా భయపెట్టింది.
అప్పుడు ఒక ప్రశ్న వారిని వెంటాడింది
ఇది నిజంగా ఒక ఇల్లేనా? లేక ఆ ఇంటిలో గతంలో జరిగిన రక్తపాతానికి ఏదైనా అదృశ్యమైన ప్రతిధ్వని మిగిలిపోయిందా?
లుట్జ్ కుటుంబం అక్కడ కేవలం 28 రోజులు మాత్రమే నివసించింది. ఆ తరువాత వారు ఇంటిని విడిచిపెట్టారు.
ఇక్కడి నుంచే మిస్టరీ మరింత గాఢమైంది.
వారి అనుభవాలు 1977లో జే అన్సన్ రాసిన "ది అమిటీవిల్ హరర్" పుస్తకం ద్వారా ప్రపంచానికి చేరాయి. పుస్తకం చదివినవారికి ఇది కేవలం ఒక హత్య జరిగిన ఇల్లు కాదు—ఒక కుటుంబాన్ని కొద్దిరోజుల్లోనే మానసికంగా కుదిపేసిన భయానక ప్రదేశంగా కనిపించింది.
కానీ కథలో మరో మలుపు ఉంది.
ఈ సంఘటనలు నిజంగా జరిగాయా?
లుట్జ్ కుటుంబం చెప్పిన అతీంద్రియ అనుభవాలకు స్వతంత్రంగా నిర్ధారించగల భౌతిక ఆధారాలు లభించలేదు. డిఫియో కుటుంబానికి న్యాయవాదిగా పనిచేసిన విలియం వెబర్, లుట్జ్ కుటుంబంతో కలిసి కథను రూపొందించడంపై తరువాత చేసిన వ్యాఖ్యలు అనుమానాలకు మరింత బలం ఇచ్చాయి. ఈ కథను అనేక వైన్ బాటిళ్ల మధ్య కలిసి రూపొందించామని ఆయన పేర్కొన్నట్లు నివేదికలు ఉన్నాయి.
అయితే జార్జ్, కాథీ లుట్జ్ మాత్రం తమ అనుభవాలు నిజమేనని చివరి వరకు వాదించారు.
ఇదే అమిటీవిల్ హౌస్ రహస్యాన్ని మరింత ఉత్కంఠభరితంగా చేస్తుంది.
ఎందుకంటే ఇక్కడ రెండు వాస్తవాలు ఎదురెదురుగా నిలుస్తాయి. ఆరుగురి హత్య నిజం. కానీ ఆ హత్యల తరువాత ఇంటిలో జరిగినట్లు చెప్పబడిన భయానక సంఘటనలకు మాత్రం ఖచ్చితమైన ఆధారాలు లేవు.
అయితే ఒక కుటుంబం ఎందుకు కేవలం 28 రోజుల్లో ఇంటిని వదిలి వెళ్లింది?
వారు చెప్పిన ప్రతి అనుభవం కల్పితమేనా?
లేక భయంతో నిండిన మనసు సాధారణ సంఘటనలకు అతీంద్రియ అర్థాన్ని ఇచ్చిందా?
లేదా… మనకు ఇప్పటికీ తెలియని ఏదైనా జరిగింది?
అమిటీవిల్ హౌస్ భయం బహుశా దాని గోడల్లో లేదు. నిజం ఎక్కడ ముగుస్తుందో, కల్పితం ఎక్కడ మొదలవుతుందో గుర్తించలేని ఆ చీకటి సరిహద్దులోనే దాని అసలైన మిస్టరీ దాగి ఉంది.
ఆ ఇంటి కథలో అత్యంత భయానకమైన ప్రశ్న ఇప్పటికీ అదే
“ఆ 28 రోజుల్లో లుట్జ్ కుటుంబం నిజంగా ఏం చూసింది?”
***
పాఠకులు ఇప్పుడు మా వాట్సాప్ ఛానల్ ఉచితంగా ఫాలో చెయ్యడం ద్వారా మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింపబడే అన్ని కథలు, కవితలు, ప్రత్యేక వ్యాసాలు, సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ వీటన్నిటికి సంబంధించిన లింక్స్ చూసి, కావలసిన వాటిని క్లిక్ చేసి చదువుకోవచ్చును.
మా whaatsApp ఛానల్ ను ఫాలో చెయ్యండి. మీ సన్నిహితులకు షేర్ చెయ్యండి.
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments