అనుమానపు నీడ
Anumaanapu Needa - Telugu Crime Mystery Story | Ch. Pratap
అనుమానపు నీడ - తెలుగు క్రైమ్ మిస్టరీ కథ | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 16/09/2026
రాత్రి ఇంట్లో జరిగిన ఓ అనుమానాస్పద మరణం పోలీసు దర్యాప్తుకు కొత్త సవాల్గా మారుతుంది.రమణ హత్య వెనుక దాగిన నిజాన్ని వెలికితీసేందుకు సీఐ ఆదిత్య ఆధారాలను ఒక్కొక్కటిగా పరిశీలిస్తాడు. రెండు టీ కప్పులు, పగిలిన మొబైల్ ఫోన్, అనుమానాస్పద ఫోన్కాల్స్ కేసులో కీలకంగా మారతాయి. మలుపులు, ఉత్కంఠతో సాగే ఈ తెలుగు క్రైమ్ మిస్టరీ కథలో అసలు హంతకుడు ఎవరో తెలుసుకోండి.
రాత్రి పదకొండు దాటింది. ఇంటి ముందు నిలిచిన పోలీస్ జీప్ హెడ్లైట్లు గోడలపై పొడవాటి నీడలను విసురుతున్నాయి. లోపల నేలపై పగిలిపోయిన పెళ్లి ఫొటో ఫ్రేమ్ అద్దం ఇంకా చెల్లాచెదురుగా ఉంది. వంటగదిలో రెండు కప్పులు. ఒకదానిలో సగం టీ. మరొకటి ఖాళీ.
మంచంపై రమణ శవం.
అతని భార్య మేఘన మాత్రం గదిలోని మూలన కూర్చుని చేతులు వణికిస్తూ ఒకే మాట చెబుతోంది.
“ఆయన చనిపోవడానికి ముందు టీ తాగారు సార్... ఆ తర్వాత ఒక్కసారిగా కిందపడిపోయారు.”
సీఐ ఆదిత్య ఆమెను కొద్దిసేపు నిశ్సబ్దంగా చూశాడు.
“మీరు పోలీసులకు ఫోన్ చేయలేదా?”
“నేనే చేశాను సార్.”
“ఎప్పుడు?”
మేఘన సమాధానం చెప్పేలోపే ఆమె కళ్లలో భయం మెరిసింది.
“పడిపోయిన వెంటనే.”
ఆదిత్య మళ్లీ శవం వైపు చూశాడు.
అది సాధారణ మరణంలా కనిపించలేదు.
రమణ వయసు ముప్పై రెండేళ్లు. ఇంటీరియర్ పనులు చేసే కాంట్రాక్ట్ కార్మికుడు. ఆరోగ్యంగా ఉన్న మనిషి. ఎలాంటి తీవ్రమైన అనారోగ్య చరిత్ర లేదు. ఇంట్లో దొంగతనం జరిగిన ఆనవాళ్లు లేవు. తలుపు లోపల నుంచే తాళం వేసి ఉంది. కిటికీలు మూసే ఉన్నాయి.
అయితే అతని మెడపై కనిపిస్తున్న స్వల్పమైన ఎర్రటి గీత ఆదిత్య దృష్టిని ఆకర్షించింది.
“డాక్టర్ గారూ, ఒకసారి మెడ చూడండి.”
డాక్టర్ శశాంక్ దగ్గరకు వచ్చి పరిశీలించాడు.
“ఇది సాధారణంగా పడిపోవడం వల్ల వచ్చిన గాయం కాదు.”
“అయితే?”
“ఇప్పుడే చెప్పలేను. పోస్టుమార్టం కావాలి.”
మరుసటి రోజు పోస్టుమార్టం నివేదిక కేసు దిశనే మార్చేసింది.
రమణ శరీరంలో విషపదార్థాల ఆనవాళ్లు లేవు. గుండెపోటు కాదు. ప్రమాదం కాదు.
మరణానికి కారణం శ్వాస ఆడకుండా చేయడం.
మెడ కండరాల్లో రక్తస్రావం, నాలుక అడుగుభాగంలో ఒత్తిడి గాయాలు, హయాయిడ్ ఎముకలో సూక్ష్మమైన విరుగుడు—ఎవరో బలంగా మెడను అదిమిపట్టినట్లు ఆధారాలు ఉన్నాయి.
ఆదిత్య ఫైల్ మూసి శశాంక్ను చూశాడు.
“అంటే హత్య?”
“అవును. ఇది ఆత్మహత్య కాదు.”
ఇప్పుడు ఒక్క ప్రశ్న మాత్రమే మిగిలింది.
రమణను ఎవరు చంపారు?
మేఘనను మళ్లీ విచారించారు.
ఆమె చెప్పిన కథలో పెద్దగా మార్పు లేదు.
ఆ రోజు సాయంత్రం రమణ ఇంటికి వచ్చాడు. కొద్దిసేపు ఎవరో ఫోన్లో మాట్లాడాడు. తర్వాత టీ తాగాడు. ఇద్దరి మధ్య చిన్న గొడవ జరిగింది. తాను వంటగదిలోకి వెళ్లిన కొద్దిసేపటికే శబ్దం వినిపించిందని, వచ్చేసరికి రమణ నేలపై పడి ఉన్నాడని చెప్పింది.
కానీ ఆదిత్యకు ఒక విషయం సరిపోలలేదు.
“మీ భర్త ఫోన్ ఎక్కడ?”
“అది... ఆయన చేతిలో ఉండేది.”
“ఇప్పుడు?”
“తెలియదు.”
పోలీసులు ఇంటిని మరోసారి శోధించారు.
పగిలిపోయిన మొబైల్ మంచం కింద దొరికింది.
స్క్రీన్ పూర్తిగా పగిలిపోయింది. కానీ సిమ్ కార్డు మాత్రం అందులోనే ఉంది.
సైబర్ విభాగం నుంచి వచ్చిన సమాచారం మరో ఆశ్చర్యాన్ని ఇచ్చింది.
రమణ చనిపోవడానికి ఇరవై నిమిషాల ముందు ఒక నంబర్కు పదేపదే కాల్ చేశాడు.
ఆ నంబర్ ఎవరిదో తెలుసుకునేలోపే ఆదిత్యకు మరో సమాచారం వచ్చింది.
ఆ నంబర్ రమణకు పరిచయమైన వ్యక్తిదే.
నరసింహమూర్తి.
రమణ పనిచేసే కాంట్రాక్టర్ సంస్థలో అకౌంట్స్ చూసే వృద్ధ ఉద్యోగి.
అతడిని స్టేషన్కు పిలిపించారు.
నరసింహమూర్తి మొదట చాలా ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు.
“రమణ నాకు డబ్బుల విషయం గురించి ఫోన్ చేశాడు సార్.”
“ఎంత డబ్బు?”
“దాదాపు రెండు లక్షలు.”
“ఎందుకు?”
నరసింహమూర్తి కాసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు.
“సైట్లో కొన్ని బిల్లుల గురించి అతనికి అనుమానం వచ్చింది.”
ఆదిత్య కుర్చీలో ముందుకు వాలాడు.
“ఏ బిల్లులు?”
“కంపెనీకి సంబంధించినవి.”
“అయితే రమణ ఎందుకు మీకు రాత్రి పదేపదే ఫోన్ చేశాడు?”
నరసింహమూర్తి సమాధానం ఇవ్వలేదు.
అతని చేతులు స్వల్పంగా వణికాయి.
ఆదిత్య గమనించాడు.
దర్యాప్తు మరో దిశలో సాగింది.
రమణ పనిచేసిన సైట్లో గత ఆరు నెలలుగా కొన్ని నకిలీ మెటీరియల్ బిల్లులు నమోదు చేసినట్లు బయటపడింది. తక్కువ నాణ్యత గల నిర్మాణ సామగ్రిని అధిక ధరలకు కొనుగోలు చేసినట్లు లెక్కల్లో చూపించారు.
రమణకు ఆ విషయం తెలిసింది.
అతను నరసింహమూర్తిని ప్రశ్నించాడు.
కానీ అది హత్యకు సరిపడే కారణమా?
ఇంకా ఆధారం కావాలి.
ఆదిత్య మళ్లీ రమణ ఇంటికి వెళ్లాడు.
ఈసారి అతని దృష్టి వంటగదిపై పడింది.
రెండు టీ కప్పులు.
మేఘన చెప్పిన ప్రకారం రమణ ఒక్కడే టీ తాగాడు.
“ఈ రెండో కప్పు ఎవరిది?” అని ఆదిత్య ప్రశ్నించాడు.
మేఘన ఒక్కసారిగా నిలిచిపోయింది.
“నాకు గుర్తులేదు.”
ఆదిత్య ఏమీ అనలేదు.
కప్పు అంచున ఉన్న వేలిముద్రలను పరీక్షకు పంపించారు.
ఒకటి రమణది.
మరొకటి మేఘనది కాదు.
నరసింహమూర్తిదీ కాదు.
అది ఎవరిదో తెలుసుకోవడానికి మరికొంత సమయం పట్టింది.
ఇంతలో సీసీటీవీ ఫుటేజీ వచ్చింది.
ఆ రాత్రి తొమ్మిది గంటల పదిహేను నిమిషాలకు ఒక వ్యక్తి రమణ ఇంటి దగ్గరకు వచ్చాడు. ముఖం స్పష్టంగా కనిపించలేదు. కానీ అతని నడక, చేతిలో ఉన్న నల్లటి బ్యాగ్ ఆధారంగా పోలీసులు ఆ వ్యక్తిని గుర్తించారు.
అతడు రమణ పనిచేసిన కాంట్రాక్టర్ సంస్థలోని మరో సూపర్వైజర్—రఘు.
రఘును అదుపులోకి తీసుకుని ప్రశ్నించగా మొదట నిరాకరించాడు.
చివరకు నిజం బయటపడింది.
నకిలీ బిల్లుల వ్యవహారంలో రమణకు పూర్తి సమాచారం ఉంది. దానిని బయటపెడతానని రమణ బెదిరించాడు. రఘు అతన్ని భయపెట్టడానికి మాత్రమే వెళ్లానని చెప్పాడు.
“గొడవ జరిగింది. రమణ నన్ను తోసేశాడు. నేను కోపంతో అతని మెడ పట్టుకున్నాను. కొన్ని క్షణాలే... కానీ అతను కదల్లేదు.”
అతను ఆగిపోయాడు.
“భయపడి వెళ్లిపోయాను.”
ఆదిత్య అతని మాటలను నమోదు చేయించాడు.
కానీ కేసులో మరో మలుపు ఉంది.
రఘు వెళ్లిపోయిన తర్వాత మేఘన ఇంటికి తిరిగి వచ్చింది.
ఆమెకు భర్త అప్పటికే మృతి చెందాడని తెలుసు.
అయినా ఆమె పోలీసులకు నిజం చెప్పలేదు.
ఎందుకు?
ఎందుకంటే రమణ మరణానికి ముందు ఆమెకు కూడా ఆ బిల్లుల విషయం తెలుసు. ఆమె నిశ్శబ్దం నేరాన్ని దాచడానికి కాదు—భర్తతో తన సంబంధం బయటపడుతుందనే భయంతో.
అయితే హత్య మాత్రం రఘుదే.
పగిలిన ఫోన్, రెండో టీ కప్పు, సీసీటీవీ చిత్రాలు, పోస్టుమార్టం నివేదిక—ప్రతి ఆధారం చివరకు ఒకే నిజాన్ని చూపించింది.
ఆదిత్య కేసు ఫైల్ మూసే ముందు ఒక మాట అన్నాడు.
“హత్యలు ఒక్క క్షణంలో జరుగుతాయి. కానీ వాటి వెనుక ఉన్న కారణాలు చాలా కాలం పెరుగుతుంటాయి. చిన్న మోసం, చిన్న భయం, చిన్న అబద్ధం—ఒక దశలో మనిషి జీవితాన్నే ముగించే స్థాయికి చేరుతాయి.”
ఆ రాత్రి రమణ ఇంటి ముందు వెలుగు ఆరిపోయింది.
కానీ పగిలిన పెళ్లి ఫొటో అద్దంలో కనిపించిన నీడ మాత్రం ఇంకా అక్కడే ఉంది.
***
పాఠకులు ఇప్పుడు మా వాట్సాప్ ఛానల్ ఉచితంగా ఫాలో చెయ్యడం ద్వారా మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింపబడే అన్ని కథలు, కవితలు, ప్రత్యేక వ్యాసాలు, సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ వీటన్నిటికి సంబంధించిన లింక్స్ చూసి, కావలసిన వాటిని క్లిక్ చేసి చదువుకోవచ్చును.
మా whaatsApp ఛానల్ ను ఫాలో చెయ్యండి. మీ సన్నిహితులకు షేర్ చెయ్యండి.
***
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments