చెదిరిన కలలు
Chedirina Kalalu - Telugu Social Message Story | Ch. Pratap
చెదిరిన కలలు - తెలుగు సామాజిక సందేశాత్మక కథ | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 16/08/2026
‘చెదిరిన కలలు’ ఒక యువకుడి ప్రేమకథ మాత్రమే కాదు; ప్రేమ పేరుతో పెరిగే అసూయ, స్వాధీన భావం, ఆవేశం ఎంతటి విషాదానికి దారితీస్తాయో హెచ్చరించే సామాజిక కథ. చదువు, భవిష్యత్తు, తల్లిదండ్రుల ఆశలు, యవ్వన ప్రేమ మధ్య చిక్కుకున్న అభి జీవితంలోకి స్నేహితుడి అసూయ ప్రవేశించినప్పుడు పరిస్థితులు విషాదకరంగా మారుతాయి. ఒక క్షణిక ఆవేశం మూడు జీవితాల భవిష్యత్తును ఎలా మార్చిందో ఈ కథ ఆలోచింపజేస్తుంది. ప్రేమలో విజయం కంటే, ప్రేమ విఫలమైనప్పుడు కూడా తనను తాను కోల్పోకుండా జీవిత లక్ష్యాన్ని కాపాడుకోవడమే నిజమైన పరిపక్వత అని సి.హెచ్. ప్రతాప్ రచించిన ఈ కథ బలమైన సందేశాన్ని అందిస్తుంది.
సాయంత్రం చీకట్లు మెల్లగా పట్టణాన్ని కమ్ముకుంటున్నాయి. పగలంతా పరుగులు తీసిన రోడ్లు ఒక్కొక్కటిగా నిశ్శబ్దంలోకి జారుకుంటుండగా, ప్రధాన రహదారికి కొంచెం దూరంగా ఉన్న ఆ చిన్న వీధిలో మాత్రం టీ దుకాణం ముందు ఇంకా కొంత సందడి కనిపిస్తోంది. కాలేజీ నుంచి ఇంటికి వెళ్లే యువకులు, పనులు ముగించుకుని ఇంటి దారి పట్టే వాళ్లు, రోజువారీ రాజకీయాల నుంచి క్రికెట్‌ వరకు మాట్లాడుకుంటూ టీ తాగుతున్న కొద్దిమంది... ఆ ప్రాంతంలో రాత్రి తొమ్మిది దాటినా జీవితం పూర్తిగా ఆగిపోలేదని చెప్పే దృశ్యం అది.
అదే టీ దుకాణానికి ఎదురుగా అభి తన ఇద్దరు స్నేహితులతో కలిసి నిలబడి ఉన్నాడు. వయసు ఇరవైకి కూడా చేరలేదు. చదువులో చురుకైనవాడు, క్రికెట్‌ అంటే ప్రాణం. తల్లిదండ్రుల ఆశలన్నీ తన చదువు, భవిష్యత్తు చుట్టూనే తిరుగుతున్నాయని తెలిసినా, గత కొంతకాలంగా అతని ఆలోచనల్లో పుస్తకాలకు, పరీక్షలకు, ఉద్యోగానికి చోటు తగ్గిపోతూ ఒక అమ్మాయి మాత్రం ఎక్కువ స్థలాన్ని ఆక్రమించింది.
ఆమె పేరు నందిని.
అదే కాలేజీలో చదువుతున్న నందిని, మధ్యతరగతి కుటుంబానికి చెందిన తెలివైన అమ్మాయి. ఆమె తండ్రి చిన్న ఉద్యోగం చేస్తూ కుటుంబాన్ని నడిపిస్తున్నాడు. తల్లి ఇంటి బాధ్యతలు చూసుకుంటోంది. నందిని మాత్రం చదువుకుని మంచి స్థాయికి ఎదిగి, తన తల్లిదండ్రుల కష్టాలకు ఫలితం చూపించాలనే కలతో ముందుకు సాగుతోంది.
అభితో ఆమె పరిచయం కూడా చాలా సాధారణంగానే మొదలైంది.
ఒక రోజు క్లాసులో కష్టంగా అనిపించిన ఒక సమస్యను నందిని అభిని అడిగింది. అభి ఓపికగా వివరించాడు. మరుసటి రోజు మరో సందేహం, ఆ తర్వాత నోట్స్‌, ఆపై పరీక్షల గురించి చర్చలు... ఇలా చిన్న పరిచయం నెమ్మదిగా స్నేహంగా మారింది. ఆ స్నేహం ఎప్పుడు ఆకర్షణగా మారిందో, ఆ ఆకర్షణ ఎప్పుడు ప్రేమగా మారిందో వాళ్లిద్దరికీ తెలియలేదు.
వాళ్ల వయసులో ప్రేమ చాలా సులభంగా ప్రపంచమంతా అవుతుంది. ఒక ఫోన్‌ కాల్‌ రాకపోతే రోజు అసంపూర్ణంగా అనిపిస్తుంది. ఒక మెసేజ్‌ ఆలస్యమైతే అనుమానం మొదలవుతుంది. ఎదుటి వ్యక్తి తన జీవితంలో ఎప్పటికీ ఉంటాడనే భ్రమ కలుగుతుంది. భవిష్యత్తు ఇంకా మొదలుకాకముందే దానిపై హక్కు ప్రకటించాలనిపిస్తుంది. అదే వారి జీవితాల్లోనూ జరిగింది.
అయితే ఆ కథలో మూడో వ్యక్తి ఉన్నాడనే విషయం నందినికి తెలియదు.
అతనే కార్తీక్‌.
అభికి చిన్నప్పటి నుంచి స్నేహితుడు. ఒకే పాఠశాల, ఒకే ఆటస్థలం, ఒకరి ఇంటికి మరొకరు వెళ్లేంత సన్నిహితమైన అనుబంధం. అభి తన మనసులోని విషయాలను కార్తీక్‌తో పంచుకునేవాడు. కానీ నందిని విషయంలో మాత్రం ఇద్దరి మధ్య మొదటిసారి ఒక రహస్యం గోడగా నిలిచింది.
కార్తీక్‌ కూడా నందినిని ఇష్టపడుతున్నాడు. మొదట అతను ఆ విషయాన్ని తనలోనే దాచుకున్నాడు. కానీ ఒక రోజు ధైర్యం చేసి అభితో చెప్పాడు.
“నందినిని నేను కూడా ఇష్టపడుతున్నాను.”
అభి కొద్దిసేపు అతని ముఖం చూశాడు. తర్వాత నవ్వుతూ, “నాకు తెలుసు. కానీ ఆమె నన్ను ఇష్టపడుతోంది,” అన్నాడు.
ఆ మాట కార్తీక్‌ మనసులో బలంగా గుచ్చుకుంది.
“అది నీకు ఎలా తెలుసు?”
“ఆమె చెప్పింది.”
“అయితే ఆమెను నా నుంచి దూరం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తున్నావా?”
“కార్తీక్‌, ఇది పోటీ కాదు. ఆమె ఎవరిని ఇష్టపడితే వాళ్లతో ఉంటుంది.”
ఆ మాటతో అభి విషయాన్ని ముగించాడు. కానీ కార్తీక్‌ మాత్రం దాన్ని అక్కడితో ముగించలేకపోయాడు.
అసూయ మొదట మనసులో చిన్న మంటలా మొదలవుతుంది. దాన్ని ఆర్పకపోతే అదే మంట ఆలోచనలను కాల్చేస్తుంది. కార్తీక్‌ విషయంలోనూ అదే జరిగింది. అభిపై అతనికి ఉన్న స్నేహం క్రమంగా అసహనంగా మారింది. నందినిని ప్రేమిస్తున్నాననే భావన క్రమంగా ఆమెను తనకు దక్కాల్సిన వ్యక్తిగా భావించే స్వాధీనతగా మారింది.
కొన్ని రోజుల తర్వాత అభికి తెలియని నంబర్ల నుంచి బెదిరింపు సందేశాలు రావడం మొదలైంది.
“ఆమెకు దూరంగా ఉండు. ఇది ఇక్కడితో ఆపకపోతే పరిణామాలు బాగుండవు. నీకు చివరిసారి చెబుతున్నాను.”
అభి మొదట వాటిని సరదాగా తీసుకున్నాడు. కానీ అదే సమయంలో నందినికీ కొన్ని విచిత్రమైన మెసేజ్‌లు రావడం ప్రారంభమైంది. ఆమె భయపడి ఒక రోజు అభితో మాట్లాడింది.
“అభి... మనిద్దరం కొంతకాలం మాట్లాడుకోకపోవడం మంచిదేమో.”
అభి ఒక్కసారిగా కలవరపడ్డాడు.
“ఎందుకు?”
“నాకు భయంగా ఉంది.”
“ఎవరికి?”
నందిని సమాధానం చెప్పలేదు.
“నందిని, ఏం జరిగింది?”
“నువ్వు అర్థం చేసుకోలేవు.”
ఆమె ఫోన్‌ పెట్టేసింది.
ఆ మౌనం అభి మనసులో మరో తుఫాను రేపింది. నందిని తన నుంచి దూరమవుతోందా, మరెవరినైనా ఇష్టపడుతోందా, తనకు ఏదైనా దాచుతోందా అన్న అనుమానాలు అతని మనసును ఆక్రమించారు.
ఇక ఇంట్లో పరిస్థితి కూడా మారుతోంది.
అభి తండ్రి ఒక రోజు అతని మార్కుల షీట్‌ చేతిలో పట్టుకుని చాలాసేపు చూస్తూ, “ఏం జరుగుతోంది నీకు? గత ఏడాది ఇదే అబ్బాయి క్లాసులో మొదటి ఐదుగురిలో ఉండేవాడు. ఇప్పుడు చదువుపై దృష్టి లేదు, రాత్రిళ్లు ఫోన్‌ చేతిలో పెట్టుకుని కూర్చుంటున్నావు. నీ వయసులో ప్రేమ అనిపించేది తప్పు కాదు, కానీ దాని కోసం జీవితాన్ని పక్కదారి పట్టించడం మాత్రం తప్పు,” అన్నాడు.
అభి ఏమీ మాట్లాడలేదు. తండ్రి మాటలు చెవుల్లో పడినా, హృదయానికీ ఎక్కలేదు.
ఎందుకంటే ఆ వయసులో మనసు ఒకసారి ఒక దిశలో పరిగెత్తడం మొదలుపెడితే, అనుభవం లేకపోవడం వల్ల ఆ దిశ తప్పు కావచ్చనే ఆలోచనే రాదు.
కార్తీక్‌ పరిస్థితి మాత్రం మరింత ప్రమాదకరంగా మారింది. ఒక రోజు అతని స్నేహితుడు సరదాగా అడిగాడు.
“ఒక అమ్మాయి కోసం ఇంతగా ఎందుకు బాధపడుతున్నావురా?”
కార్తీక్‌ కొద్దిసేపు నిశ్శబ్దంగా ఉండి, “ఆమె నాకు దక్కకపోతే... అభికి కూడా దక్కకూడదు,” అన్నాడు.
ఆ మాట విన్న స్నేహితుడు నవ్వి వదిలేశాడు.
ఆ నవ్వు వెనుక దాగి ఉన్న ప్రమాదాన్ని అతను గుర్తించలేకపోయాడు.
హత్య జరిగిన రాత్రి అభి టీ దుకాణం దగ్గర తన స్నేహితులతో మాట్లాడుతున్నాడు. ఆ సమయంలో దూరం నుంచి ఒక బైక్‌ వేగంగా వచ్చి వారి దగ్గర ఆగింది. దానిపై ఇద్దరు వ్యక్తులు ఉన్నారు. వెనుక కూర్చున్న వ్యక్తి దిగగానే నేరుగా అభి వైపు నడిచాడు.
“ఇంకా ఆమెతో మాట్లాడుతున్నావా?”
అభి అతని ముఖం చూసి ఒక్కసారిగా అప్రమత్తమయ్యాడు.
“నీకు ఎందుకు అంత బాధ?”
ఆ మాట పూర్తయ్యేలోపే అతని చెంపపై బలమైన దెబ్బ పడింది.
“నిన్ను ఎన్నిసార్లు హెచ్చరించాను?”
చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు దగ్గరకు వచ్చారు.
“ఏమైంది? ఎందుకు గొడవ?”
అయితే పరిస్థితి ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. కార్తీక్‌ తన జేబులో నుంచి కత్తిని బయటకు తీశాడు.
అభి వెనక్కి తగ్గేలోపే కత్తి మెరుపులా అతని వైపు దూసుకొచ్చింది. ఒక్క క్షణం.
అభి కళ్లలో నమ్మలేని ఆశ్చర్యం. తర్వాత అతని శరీరం ఒక్కసారిగా వెనక్కి ఒరిగింది.
అక్కడున్నవాళ్లు అరుస్తూ పరుగెత్తుకొచ్చారు. కత్తిపోట్లతో తీవ్రంగా గాయపడిన అభి నేలపై పడిపోయాడు. అతని చొక్కాపై రక్తం విస్తరిస్తుండగా, కార్తీక్‌ మాత్రం అక్కడి నుంచి బైక్‌పై పారిపోయాడు.
అభిని వెంటనే ఆసుపత్రికి తరలించారు. కానీ వైద్యులు ఎంత ప్రయత్నించినా అతని ప్రాణాలను కాపాడలేకపోయారు.
పోలీసులు సంఘటనా స్థలాన్ని పరిశీలించడం ప్రారంభించారు. రోడ్డుపై కనిపించిన టైర్‌ ముద్రలు, పడిపోయిన మొబైల్‌ ఫోన్‌, సమీపంలోని దుకాణం సీసీ కెమెరా దృశ్యాలు, ప్రత్యక్ష సాక్షుల వాంగ్మూలాలు... ప్రతి చిన్న ఆధారాన్ని జాగ్రత్తగా సేకరించారు.
కానీ హత్యకు ఉపయోగించిన కత్తి మాత్రం కనిపించలేదు. మొదట ఇది ఆకస్మిక గొడవగా కనిపించింది.
కానీ అభి ఫోన్‌ పరిశీలించిన తర్వాత దర్యాప్తు మరో మలుపు తిరిగింది.
నందినితో జరిగిన సంభాషణలు, బెదిరింపు మెసేజ్‌లు, ఒకే వ్యక్తితో పదేపదే జరిగిన కాల్స్‌... చివరకు పోలీసుల దృష్టి కార్తీక్‌పై పడింది.
కార్తీక్‌ ఇంటికి వెళ్లేసరికి అతను కనిపించలేదు. ఫోన్‌ స్విచ్‌ ఆఫ్‌. బైక్‌ కూడా ఇంట్లో లేదు.
అతని తల్లిదండ్రులు మాత్రం, “సాయంత్రం బయటకు వెళ్లాడు. ఎక్కడికి వెళ్లాడో మాకు తెలియదు,” అన్నారు.
దర్యాప్తు బృందం అతని కోసం గాలింపు ప్రారంభించింది. రెండు రోజులు గడిచాయి.
మూడో రోజు ఉదయం పట్టణ శివార్లలోని ఒక పాత గోదాం సమీపంలో అనుమానాస్పదంగా తిరుగుతున్న యువకుడి గురించి పోలీసులకు సమాచారం వచ్చింది.
పోలీసులు అక్కడికి చేరుకునేసరికి అతను వారిని చూసి పరుగెత్తాడు. కొద్దిదూరం వెంటాడిన తర్వాత పోలీసులు అతన్ని పట్టుకున్నారు.
అతనే కార్తీక్‌.
స్టేషన్‌లో మొదట అతను ఏమీ తెలియనట్టే మాట్లాడాడు.
“అభిని ఎవరు చంపారో నాకు తెలియదు.”
“హత్య జరిగిన రాత్రి ఎక్కడ ఉన్నావు?”
“ఇంట్లోనే ఉన్నాను.”
పోలీసు అధికారి అతని కళ్లలోకి చూస్తూ, “అయితే నీ బైక్‌ సంఘటనా స్థలానికి ఎలా వచ్చింది?” అని అడిగాడు.
కార్తీక్‌ ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది. అతని ముందు సీసీ కెమెరా దృశ్యాలు ఉంచారు.
తర్వాత అతనికి వచ్చిన, పంపిన మెసేజ్‌ల వివరాలు చూపించారు. కొన్ని క్షణాల పాటు అతను తల వంచుకుని కూర్చున్నాడు.
“నేను అతన్ని చంపాలని మొదట అనుకోలేదు,” అన్నాడు.
“అయితే అక్కడికి ఎందుకు వెళ్లావు?”
“నందినితో మాట్లాడటం ఆపమని చెప్పడానికి.”
“అతను వినలేదా?”
కార్తీక్‌ కళ్లలో కన్నీళ్లు తిరిగాయి.
“ఆమె నన్ను ప్రేమించాలని అనుకున్నాను.”
పోలీసు అధికారి స్వరం మరింత గంభీరమైంది.
“ఆమెకు నిన్ను ప్రేమించాల్సిన బాధ్యత ఉందా?”
కార్తీక్‌ దగ్గర సమాధానం లేదు. అతని మౌనమే అతని నేరాన్ని ఒప్పుకుంది.
చివరకు అసూయతో, ఆవేశంతో, ప్రేమను స్వాధీన భావంగా మార్చుకుని తన స్నేహితుడినే కత్తితో పొడిచి చంపినట్లు అతను అంగీకరించాడు. అతను దాచిన కత్తిని కూడా పోలీసులు స్వాధీనం చేసుకున్నారు.
కార్తీక్‌ అరెస్టయ్యాడు. కానీ ఆ అరెస్టుతో ఆ కుటుంబాల బాధ ముగియలేదు.
అభి తల్లిదండ్రులకి కొడుకు తిరిగి రాలేదు. నందిని జీవితంలో ఒక భయానక జ్ఞాపకం శాశ్వతంగా మిగిలిపోయింది.
కార్తీక్‌ తన జీవితంలోని అత్యంత విలువైన సంవత్సరాలను జైలు గోడల మధ్య గడపాల్సిన పరిస్థితికి చేరుకున్నాడు.
ఒకప్పుడు కలిసి నవ్విన ఇద్దరు స్నేహితుల్లో ఒకడు శవపేటికలోకి వెళ్లాడు.
మరొకడు నేరస్థుడిగా మిగిలిపోయాడు. వారి మధ్య ఉన్నది ప్రేమ కాదు.
ప్రేమ పేరుతో పెరిగిన అపరిపక్వత, అసూయ, స్వాధీన భావం, ఆవేశం.
కేసు ముగిసిన తర్వాత పోలీసు అధికారి ఆ యువకుల ఫోటోలను కొద్దిసేపు చూస్తూ తన బృందంతో అన్నాడు.
“మన పిల్లలు తప్పు చేయకూడదంటే కేవలం వాళ్లను కాపాడటం సరిపోదు. వాళ్లు తమ జీవితానికి దారి ఏదో అర్థం చేసుకునేలా చేయాలి. ప్రేమించొచ్చు... కానీ ప్రేమ కోసం చదువును వదలకూడదు. ఎవరో మనల్ని తిరస్కరిస్తే దాన్ని అంగీకరించడం నేర్చుకోవాలి. మనకు నచ్చిన వ్యక్తి మన సొత్తు కాదు. వాళ్లకు తమ ఇష్టం, తమ స్వేచ్ఛ ఉంటాయి.”
కొద్దిసేపు ఆగి ఆయన యువత వైపు చూసి చెప్పాడు.
“మీ ముందున్న దారి చాలా పెద్దది. మీ తల్లిదండ్రులు మీ కోసం ఎన్నో సంవత్సరాలు కష్టపడ్డారు. ఒక పరీక్షలో ఓడిపోతే మళ్లీ రాయొచ్చు. ఒక ప్రేమ విఫలమైతే మళ్లీ జీవితాన్ని నిర్మించుకోవచ్చు. కానీ ఒకసారి ప్రాణం పోతే తిరిగి తెచ్చుకోలేం. కోపంలో తీసుకున్న ఒక నిర్ణయం జీవితాంతం మిమ్మల్ని వెంటాడుతుంది. అందుకే మీ లక్ష్యాలను మర్చిపోవద్దు. మీ చదువును, మీ కలలను, మీ కుటుంబాన్ని వదిలి దారి తప్పవద్దు. ప్రేమ మీ జీవితంలో ఒక భాగం కావచ్చు... కానీ మీ జీవితమే ప్రేమ కాదు.”
ఆ మాటలు అక్కడున్న ప్రతి యువకుడి మనసులో గట్టిగా మోగాయి.
ఎందుకంటే ఒక చిన్న పట్టణంలోని ఆ నిశ్శబ్ద రాత్రి ముగిసిపోయినా, ఒక తల్లి కోల్పోయిన కొడుకు జ్ఞాపకం మాత్రం ముగియలేదు.
ఒక తండ్రి ఖాళీగా మిగిలిన కుర్చీ అలాగే ఉంది. ఒక అమ్మాయి తన బాల్యాన్ని కోల్పోయింది.
ఒక యువకుడు తన యవ్వనాన్ని జైలు గోడల మధ్య కోల్పోయాడు. మూడు జీవితాలు. ఒక అపరిపక్వమైన ప్రేమ. ఒక క్షణిక ఆవేశం. ఒక కత్తిపోటు.
యువతకు జీవితంలో ఎదురయ్యే ప్రతి భావోద్వేగం ఒక పరీక్షే. ప్రేమలో గెలవడం గొప్ప విషయం కాదు; ప్రేమలో ఓడిపోయినా తనను తాను కోల్పోకుండా, తన లక్ష్యాన్ని వదలకుండా, తన జీవితాన్ని సరైన మార్గంలో నడిపించుకోవడమే నిజమైన విజయం.
మీ దారి మీది. మీ కలలు మీవి. వాటిని ఎవరూ, ఏ భావోద్వేగమూ మీ నుంచి దూరం చేయనివ్వకండి. ప్రేమను గౌరవించండి... కానీ మీ జీవిత లక్ష్యాన్ని ఎప్పుడూ వదలకండి.
సమాప్తం
***
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్‌ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments