గురుదక్షిణ
Gurudakshina - Telugu Mythological Story | Ch. Pratap
గురుదక్షిణ - తెలుగు పౌరాణిక కథ | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 23/09/2026
మహాభారతంలోని ఉత్తంకుడి గాథ గురుభక్తి, ధర్మనిష్ఠ, పట్టుదలతో పాటు ఆవేశం వల్ల కలిగే పరిణామాలను ప్రతిబింబించే అద్భుతమైన పౌరాణిక కథ. గురుదక్షిణగా గురుపత్ని కోరిన దివ్య కుండలాల కోసం ఉత్తంకుడు చేసిన సాహసం, తక్షకుడితో జరిగిన సంఘర్షణ, నాగలోక ప్రయాణం ఈ కథలో ప్రధాన ఘట్టాలు.
మహాభారత ఆదిపర్వంలోని పౌష్యపర్వంలో ఉత్తంకుడి(ఉదంకుడి) గురుభక్తి, ధర్మనిష్ఠ, పట్టుదలతోపాటు అతని ఆవేశం ఎలాంటి మహా పరిణామానికి దారితీసిందో వివరించే అద్భుతమైన గాథ కనిపిస్తుంది.
మహర్షి వేదుడి ఆశ్రమంలో ఉత్తంకుడు(ఉదంకుడు) విద్యాభ్యాసం చేసేవాడు. ఒకసారి యజ్ఞకార్యం కోసం బయటకు వెళ్తూ వేదుడు అతడిని పిలిచాడు.
“ఉత్తంకా! నేను తిరిగి వచ్చేవరకు ఆశ్రమ బాధ్యతలను జాగ్రత్తగా నిర్వర్తించు. ధర్మానికి విరుద్ధం కానంతవరకు ఇక్కడ చేయవలసిన పనిలో ఎలాంటి లోటూ రానీయకు” అని ఆదేశించాడు.
గురువు లేని సమయంలో ఉత్తంకుడికి కఠినమైన ధర్మపరీక్ష ఎదురైంది. ఆశ్రమంలోని కొందరు స్త్రీలు అతడిని అనుచితమైన పని చేయమని ప్రేరేపించారు. కానీ ఉత్తంకుడు ఏమాత్రం చలించలేదు.
“గురువు నాకు ఆశ్రమాన్ని రక్షించే బాధ్యత ఇచ్చారు. ధర్మాన్ని అతిక్రమించే అధికారం ఇవ్వలేదు. ప్రాణాలు పోయినా అధర్మానికి తలవంచను” అని స్పష్టం చేశాడు.
వేదుడు తిరిగివచ్చాక జరిగినదంతా తెలుసుకున్నాడు. శిష్యుడి నిష్ఠకు సంతోషించి, “నాయనా! విద్యకంటే శీలం గొప్పది. ఈ పరీక్షలో నీవు విజయం సాధించావు. నీ విద్యాభ్యాసం పూర్తయింది. స్వగృహానికి వెళ్లి ధర్మబద్ధమైన జీవితం గడుపు” అని ఆశీర్వదించాడు.
అయితే ఉత్తంకుడు గురుదక్షిణ సమర్పించకుండా వెళ్లేందుకు అంగీకరించలేదు.
“గురుదేవా! మీ అనుగ్రహంతో జ్ఞానాన్ని పొందాను. మీకు ఏదైనా సమర్పించకుండా ఎలా వెళ్లగలను?” అని అడిగాడు.
వేదుడు ఏమీ కోరుకోలేదు. శిష్యుడు పదేపదే వేడుకోవడంతో, “నా భార్యను అడుగు. ఆమె కోరినది తీసుకురా” అని చెప్పాడు.
ఉత్తంకుడు గురుపత్ని వద్దకు వెళ్లి నమస్కరించాడు. ఆమె కొద్దిసేపు ఆలోచించి, “పౌష్య మహారాజు పట్టమహిషి ధరించే దివ్య కుండలాలు నాకు కావాలి. నాలుగో రోజు నేను నిర్వహించే పుణ్యవ్రతంలో వాటిని ధరించి బ్రాహ్మణులకు భోజనం వడ్డించాలి. ఆలోగా తీసుకురా” అని కోరింది.
అసాధ్యంగా కనిపించినా ఉత్తంకుడు వెనుకడుగు వేయలేదు.
“అమ్మా! నిర్ణీత సమయానికే కుండలాలను తీసుకొస్తాను” అని ప్రతిజ్ఞ చేసి బయలుదేరాడు.
మార్గమధ్యంలో అసాధారణమైన శరీరాకృతి కలిగిన ఒక మహాపురుషుడు మహాకాయమైన వృషభంపై కూర్చొని కనిపించాడు. అతడు ఉత్తంకుడిని పిలిచి, ఆ వృషభం పేడను భుజించి, మూత్రాన్ని తాగమన్నాడు. ఉత్తంకుడు తొలుత సంకోచించాడు.
“సందేహించకు. నీ గురువు వేదుడు కూడా గతంలో దీనిని స్వీకరించాడు” అని ఆ పురుషుడు చెప్పాడు.
గురువుపై అచంచల విశ్వాసంతో ఉత్తంకుడు అతని మాటను పాటించాడు. ఆ సంఘటనలోని దివ్యమైన అంతరార్థం అప్పటికి అతనికి తెలియలేదు.
చివరకు పౌష్యుని రాజభవనానికి చేరుకున్నాడు. రాజును ఆశీర్వదించి తన రాకకు కారణం వివరించాడు.
“మహర్షీ! రాణి అంతఃపురంలో ఉంది. నీవే వెళ్లి ఆమెను కుండలాలు అడుగు” అని పౌష్యుడు చెప్పాడు.
ఉత్తంకుడు అంతఃపురానికి వెళ్లినా రాణి కనిపించలేదు. రాజు వద్దకు తిరిగివచ్చి విషయం చెప్పాడు.
“మా రాణి మహాపతివ్రత. అపవిత్రంగా ఉన్నవారికి ఆమె కనిపించదు. నీవు విధిపూర్వకంగా శుద్ధి చేసుకున్నావా?” అని రాజు ప్రశ్నించాడు.
తాను తొందరలో నిలబడే ఆచమనం చేశానని ఉత్తంకుడు గుర్తించాడు. వెంటనే తూర్పు ముఖంగా కూర్చొని, చేతులు, కాళ్లు, ముఖం శుభ్రం చేసుకొని, మూడుసార్లు ఆచమనం చేశాడు. తిరిగి అంతఃపురంలోకి వెళ్లగానే రాణి దర్శనమిచ్చింది.
ఉత్తంకుడి గురుభక్తిని తెలుసుకున్న రాణి తన చెవులకున్న దివ్య కుండలాలను తీసి అతనికి ఇచ్చింది.
“మహర్షీ! ఈ కుండలాలపై నాగరాజు తక్షకుడికి చాలాకాలంగా ఆశ ఉంది. వాటిని అపహరించడానికి అతడు ఎలాంటి రూపమైనా ధరించగలడు. మార్గంలో అప్రమత్తంగా ఉండు” అని హెచ్చరించింది.
“తక్షకుడు నా సంకల్పాన్ని అడ్డుకోలేడు” అని ఉత్తంకుడు ధైర్యంగా చెప్పి బయలుదేరాడు.
మార్గంలో ఒక విచిత్రమైన దిగంబర భిక్షువు అతనికి కనిపించాడు. అతడు ఒక క్షణం కనిపిస్తూ, మరొక క్షణం అదృశ్యమవుతూ ఉత్తంకుడిని అనుసరించాడు. ఉత్తంకుడు అతడిని గమనించినా ప్రయాణాన్ని ఆపలేదు.
కొంతదూరం వెళ్లాక శుద్ధిక్రియ కోసం నీరు అవసరమైంది. కుండలాలను నేలపై ఉంచి జలాశయం వద్దకు వెళ్లాడు. అదే అవకాశం కోసం ఎదురుచూస్తున్న భిక్షువు మెరుపువేగంతో కుండలాలను అందుకొని పరుగెత్తాడు.
ఉత్తంకుడు నీటి నుంచి బయటకు వచ్చేసరికి కుండలాలు కనిపించలేదు. దూరంగా పరుగెడుతున్న భిక్షువును చూసి జరిగినది గ్రహించాడు. దేవతలకు, గురువుకు నమస్కరించి అతడిని వెంబడించాడు.
అడవులు, కొండలు దాటుతూ ఉత్తంకుడు అవిశ్రాంతంగా పరుగెత్తాడు. ఎంతో శ్రమించి భిక్షువును సమీపించి బలంగా పట్టుకున్నాడు. అదే క్షణంలో అతడు భిక్షువు రూపాన్ని విడిచిపెట్టి భయంకరమైన నాగరూపాన్ని ధరించాడు.
అతడే తక్షకుడు!
ఉత్తంకుడు పట్టుకునేలోగానే తక్షకుడు నేలలోని ఒక విశాలమైన రంధ్రంలో ప్రవేశించి నాగలోకానికి జారిపోయాడు. రాణి చేసిన హెచ్చరిక ఉత్తంకుడికి గుర్తుకొచ్చింది.
“తక్షకా! నీవు దొంగిలించింది కేవలం కుండలాలు కాదు. నా గురుభక్తికి సంబంధించిన పవిత్రమైన గురుదక్షిణ. నీవు ఏ లోకంలో దాగినా వాటిని తిరిగి పొందుతాను!” అని గర్జించాడు.
చేతిలోని దండంతో రంధ్రాన్ని తవ్వడం ప్రారంభించాడు. నేల అత్యంత దృఢంగా ఉంది. దండం అంగుళం కూడా ముందుకు సాగలేదు. చేతులు గాయపడ్డాయి. రక్తం కారింది. అయినా ఉత్తంకుడు ప్రయత్నాన్ని ఆపలేదు.
అతని గురుభక్తిని, పట్టుదలను గమనించిన దేవేంద్రుడు కరుణించాడు. తన వజ్రాయుధాన్ని ఉత్తంకుడి సహాయానికి పంపించాడు. వజ్రాయుధ శక్తి ఉత్తంకుడి దండంలో ప్రవేశించింది. వజ్రశక్తితో నిండిన ఆ దండం తగలగానే భూమి గర్జిస్తూ చీలిపోయింది. నాగలోకానికి వెళ్లే రహస్య మార్గం విశాలమైంది.
ఉత్తంకుడు స్వయంగా వజ్రాయుధాన్ని ధరించి తక్షకుడిని తరుమలేదు. ఇంద్రుడు పంపిన వజ్రాయుధ శక్తి అతని దండంలో ప్రవేశించి మార్గాన్ని తెరిచింది. ఆ వజ్రశక్తి ముందుకు సాగుతుండగా దానిని అనుసరిస్తూ ఉత్తంకుడు నాగలోకంలోకి ప్రవేశించాడు.
అక్కడ బంగారు స్తంభాలు, రత్నాలతో నిర్మించిన ప్రాసాదాలు, ఎత్తైన గోపురాలు, విశాల ద్వారాలు కనిపించాయి. భయంకరమైన సర్పాలు సంచరిస్తున్నాయి. ఉత్తంకుడు తక్షకుడిని, ఐరావత వంశానికి చెందిన నాగులను స్తుతిస్తూ కుండలాలను తిరిగి ఇవ్వాలని కోరాడు. కానీ తక్షకుడు స్పందించలేదు.
ఉత్తంకుడు చుట్టూ పరిశీలించాడు. ఇద్దరు దివ్య స్త్రీలు మగ్గంపై నలుపు, తెలుపు దారాలతో వస్త్రాన్ని నేస్తున్నారు. పన్నెండు ఆకులుగల ఒక చక్రాన్ని ఆరుగురు బాలురు నిరంతరం తిప్పుతున్నారు. సమీపంలో ఒక దివ్యపురుషుడు, మహాశక్తిమంతమైన అశ్వం కనిపించాయి.
ఉత్తంకుడు ఆ దివ్యపురుషుడిని భక్తితో స్తుతించాడు. ప్రసన్నుడైన అతడు, “నీకు ఏ సహాయం కావాలి?” అని అడిగాడు.
“తక్షకుడు అపహరించిన గురుదక్షిణను తిరిగి పొందాలి. నాగులు నా మాట వినాలి” అని ఉత్తంకుడు కోరాడు.
“ఈ అశ్వంలోకి బలంగా ఊదు” అని దివ్యపురుషుడు ఆదేశించాడు.
ఉత్తంకుడు అలా చేయగానే అశ్వం శరీరంలోని ప్రతి రోమకూపం నుంచి భయంకరమైన అగ్ని, దట్టమైన పొగ వెలువడ్డాయి. నాగలోకమంతా వేడెక్కింది. ప్రాసాదాలను పొగ చుట్టుముట్టింది. ఊపిరాడక నాగులు భయంతో పరుగులు తీశారు.
అగ్నిజ్వాలలకు తాళలేక తక్షకుడు తన నివాసం నుంచి బయటకు వచ్చాడు. అతని చేతుల్లో దివ్య కుండలాలు మెరుస్తున్నాయి.
“ఉత్తంక మహర్షీ! నీ గురుభక్తి ముందు నా మాయలు ఓడిపోయాయి. కుండలాలను స్వీకరించి నాగలోకాన్ని రక్షించు” అంటూ వాటిని అప్పగించాడు.
కుండలాలు లభించినా ఉత్తంకుడి ఆందోళన తీరలేదు. గురుపత్ని నిర్ణయించిన గడువు ముగిసే సమయం దగ్గరపడింది.
అతని మనసును గ్రహించిన దివ్యపురుషుడు, “ఈ అశ్వాన్ని అధిరోహించు. ఇది నిన్ను క్షణకాలంలో గురువు ఆశ్రమానికి చేరుస్తుంది” అన్నాడు.
ఉత్తంకుడు అశ్వాన్ని అధిరోహించగానే అది వాయువేగంతో దూసుకుపోయింది. గురుపత్ని స్నానం ముగించి కేశాలను అలంకరించుకుంటూ, ఉత్తంకుడు సమయానికి రాకపోతే శపించాలని భావిస్తున్న క్షణంలో అతడు ఆశ్రమంలో అడుగుపెట్టాడు. ఆమె పాదాలకు నమస్కరించి కుండలాలను సమర్పించాడు.
“నాయనా! సరైన సమయంలో తిరిగివచ్చావు. నీ గురుభక్తి అసాధ్యాన్ని సాధ్యం చేసింది. నీ సంకల్పాలు సిద్ధించుగాక!” అంటూ ఆమె ఆశీర్వదించింది.
అనంతరం వేదుడు ఉత్తంకుడు చూసిన దృశ్యాల అంతరార్థాన్ని వివరించాడు. నలుపు, తెలుపు దారాలతో వస్త్రాన్ని నేసినవారు ధాత, విధాతలు; ఆ దారాలు రాత్రి, పగలు. పన్నెండు ఆకుల చక్రం సంవత్సరం; దానిని తిప్పిన ఆరుగురు బాలురు ఆరు ఋతువులు.
నాగలోకంలో కనిపించిన దివ్యపురుషుడు పర్జన్యుడు; అశ్వం అగ్నిదేవుడు. మార్గంలో ఎదురైన మహాపురుషుడు ఇంద్రుడు; వృషభంగా కనిపించింది ఐరావతం. ఉత్తంకుడు స్వీకరించింది సాధారణ పదార్థం కాదు—అమృతం. దాని ప్రభావంతోనే అతడు నాగలోకంలో ప్రాణాలతో నిలిచాడు. వేదుడికి మిత్రుడైన ఇంద్రుడే వజ్రాయుధాన్ని పంపించి అతనికి సహాయం చేశాడు.
గురువు అనుమతి తీసుకున్నప్పటికీ తక్షకుడు చేసిన అవమానాన్ని ఉత్తంకుడు మరచిపోలేకపోయాడు. అతని మనసులో ప్రతీకారాగ్ని మండుతూనే ఉంది. అప్పటికే తక్షశిలను జయించి హస్తినాపురానికి తిరిగివచ్చిన పరీక్షిత్తు కుమారుడు జనమేజయుడి వద్దకు వెళ్ళాడు.
రాజసభలో మంత్రుల మధ్య కూర్చున్న జనమేజయుడిని ఆశీర్వదించి ఉత్తంకుడు గంభీరంగా పలికాడు.
“మహారాజా! అత్యవసరంగా నిర్వర్తించవలసిన మహాకార్యం నీ ముందుండగా, బాలుడిలా స్వల్పమైన వ్యవహారాలతో కాలం గడుపుతున్నావేమిటి?”
జనమేజయుడు వినయంగా నమస్కరించాడు.
“మహర్షీ! ప్రజలను సంరక్షిస్తూ నా క్షత్రియధర్మాన్ని నిర్వర్తిస్తున్నాను. నేను విస్మరించిన కర్తవ్యం ఏమిటో సెలవివ్వండి.”
ఉత్తంకుడి స్వరం మరింత తీవ్రంగా మారింది.
“రాజా! ఇది నాకు సంబంధించిన పని కాదు—నీకు సంబంధించిన కర్తవ్యం. నీ తండ్రి పరీక్షిత్తు మహారాజును తక్షకుడు అకారణంగా కాటువేసి ప్రాణాలు తీశాడు. పిడుగు తాకిన మహావృక్షంలా నీ తండ్రి నేలకొరిగాడు. రాజర్షుల వంశాన్ని కాపాడిన మహనీయుడిని ఆ దుష్టనాగుడు తన శక్తిగర్వంతో సంహరించాడు.”
జనమేజయుడి ముఖం విషాదంతో నిండిపోయింది. ఉత్తంకుడు కొనసాగించాడు.
“నీ తండ్రిని రక్షించేందుకు వస్తున్న విషవైద్యశ్రేష్ఠుడు కశ్యపుడిని కూడా తక్షకుడు ధనంతో ప్రలోభపెట్టి వెనక్కి పంపించాడు. అది సాధారణ సర్పదంశం కాదు; పథకం ప్రకారం జరిగిన ఘోరం. ఇప్పుడు తక్షకుడిని దండించవలసిన సమయం వచ్చింది. సర్పయాగాన్ని నిర్వహించు. మంత్రశక్తితో తక్షకుడిని యజ్ఞాగ్నిలోకి రప్పించి నీ తండ్రి మరణానికి ప్రతీకారం తీర్చుకో!”
ఒక్క క్షణం ఆగి తన అనుభవాన్నీ వివరించాడు.
“అదే తక్షకుడు నా గురుదక్షిణను అపహరించి నా పవిత్ర కార్యానికి ఆటంకం కలిగించాడు. నాగలోకానికి వెళ్లి ప్రాణాలను పణంగా పెట్టి కుండలాలను తిరిగి సాధించవలసి వచ్చింది. అతని అహంకారానికి అడ్డుకట్ట వేయడం ద్వారా నీవు నీ తండ్రికి న్యాయం చేయడమే కాక నాకు కూడా ఉపకారం చేసినవాడవుతావు.”
ఉత్తంకుడి మాటలు నెయ్యి పోసిన యజ్ఞాగ్నిలా జనమేజయుడి హృదయంలోని ఆగ్రహాన్ని ప్రజ్వలింపజేశాయి. రాజు తన మంత్రులను పిలిచి పరీక్షిత్తు మరణానికి సంబంధించిన వివరాలను అడిగాడు. తక్షకుడు కాటువేసిన విధానం, కశ్యపుడిని వెనక్కి పంపిన సంగతి తెలుసుకొని దుఃఖంతో, ఆగ్రహంతో సర్పయాగం నిర్వహించాలని సంకల్పించాడు.
ఈ సంకల్పమే తరువాత మహాభారతంలోని ప్రసిద్ధ జనమేజయ సర్పసత్రానికి దారితీసింది.
ఉత్తంకుడి గాథ రెండు గొప్ప పాఠాలను అందిస్తుంది. పవిత్రమైన లక్ష్యం, గురువుపై విశ్వాసం, చివరివరకు సాగించే ప్రయత్నం మనిషికి దైవసహాయాన్నీ అందిస్తాయి. కానీ ధర్మకార్యాన్ని సాధించిన తరువాత మనసులో మిగిలే ప్రతీకారం విచక్షణను కమ్మేయవచ్చు. గురుదక్షిణ కోసం ప్రాణాలకు తెగించిన ఉత్తంకుడి పట్టుదల ఆదర్శం; అయితే ఒక తక్షకుడి తప్పుకు నాగజాతినంతటినీ శిక్షాలనే ఆగ్రహం చివరకు ఆస్తీక మహర్షి జోక్యంతో ఆగవలసి వచ్చింది. అందుకే పట్టుదలకు ధర్మం దారి చూపాలి; శక్తికి వివేకం తోడవాలి; న్యాయం ప్రతీకారంగా మారకుండా కరుణ నియంత్రించాలి.
***
పాఠకులు ఇప్పుడు మా వాట్సాప్ ఛానల్ ఉచితంగా ఫాలో చెయ్యడం ద్వారా మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో ప్రచురింపబడే అన్ని కథలు, కవితలు, ప్రత్యేక వ్యాసాలు, సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ వీటన్నిటికి సంబంధించిన లింక్స్ చూసి, కావలసిన వాటిని క్లిక్ చేసి చదువుకోవచ్చును.
మా whaatsApp ఛానల్ ను ఫాలో చెయ్యండి. మీ సన్నిహితులకు షేర్ చెయ్యండి.
***
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments