ధర్మ విజయం
- Ch. Pratap
- 1 day ago
- 5 min read
Dharma Vijayam - Telugu Mahabharatha Story | Ch. Pratap
ధర్మ విజయం - తెలుగు మహాభారత కథ | Ch. ప్రతాప్
Published in manatelugukathalu.com on 17/08/2026
"ఒక రాజభవనం...
బయటకు చూస్తే స్వర్గం...
లోపల మాత్రం మరణం!
పాండవులను ఒక్క రాత్రిలో సజీవ దహనం చేయడానికి దుర్యోధనుడు రచించిన భయంకరమైన లాక్షాగృహం కుట్ర...
ఆ కుట్రను విదురుని జ్ఞానం ఎలా విఫలం చేసింది?
సిహెచ్. ప్రతాప్ గారి ధర్మ విజయం కథలో తెలుసుకుందాం.
హస్తినాపుర రాజభవనం వెలుపల నవరత్నాల కాంతులతో ఎంత వైభవంగా ప్రకాశించేదో, అంతఃపుర గర్భంలో అంతకంటే తీవ్రంగా అసూయ జ్వాలలు రగులుతున్నాయి. ప్రజల హృదయాలలో పాండవులపై ఉన్న అపారమైన ప్రేమ, భీష్మ విదురాది పెద్దల ఆశీస్సులు, యుద్ధవిద్యలలో వారి అసాధారణ ప్రావీణ్యం—ఈ కీర్తి ప్రతిష్ఠలన్నీ పాండవుల వైపే కేంద్రీకృతమవటం ధార్తరాష్ట్రులకు కంటిమీద కునుకు లేకుండా చేసింది. ఆ ప్రజాదరణే యువరాజు దుర్యోధనుడి మనసులో ప్రతిక్షణం విషాన్ని నింపింది. సింహాసనంపై తనకున్న హక్కును పాండవులు లాగేసుకుంటారనే భయం అతడిని నిలువునా దహించివేసింది.
ఒక గాఢాంధకార రాత్రి వేళ, దుర్యోధనుడు తన రహస్య మందిరంలో శకుని, కర్ణుడు, దుశ్శాసనుడితో కలిసి ఒక కుట్రకు తెరలేపాడు. తీవ్రమైన ఆవేశంతో ఊగిపోతూ దుర్యోధనుడు గట్టిగా అన్నాడు: "ఆ పాండవులను ధర్మయుద్ధంలో ఓడించడం దేవతలకు కూడా సాధ్యం కాదు. రణరంగంలో వారి గాండీవ ఘోషను, గదాఘాతాలను తట్టుకోవడం అసాధ్యం. కానీ, కుతంత్రంతో వారిని శాశ్వతంగా అంతం చేయవచ్చు. ఆ పాండవులు సజీవంగా ఉన్నంతకాలం ఈ హస్తినాపుర సింహాసనం నాకు దక్కదు! ఈ సామ్రాజ్యానికి నేనే ఏకఛత్రాధిపతిని కావాలి!"
అప్పుడు శకుని తన చేతిలోని పాచికలను ఆడిస్తూ, పెదవులపై ఒక క్రూరమైన చిరునవ్వుతో స్పందించాడు: "మేనల్లుడా! తొందరపడకు. అగ్ని చేసే పనిని ఖడ్గం చేయలేదు. ఖడ్గం రక్తాన్ని చిందిస్తుంది, శత్రువులను అప్రమత్తం చేస్తుంది. కానీ అగ్ని సర్వాన్ని బూడిద చేసి సాక్ష్యాలు లేకుండా తుడిచేస్తుంది. వారికి మనం బహుమతిగా ఇచ్చేది ఒక అద్భుతమైన రాజభవనంలా కనిపిస్తుంది... కానీ అది వారి జీవితాలను ముగించే చితిమంట అవుతుంది!" శకుని వ్యూహం ప్రకారం, వారు వారణావతంలో అత్యంత వేగంగా మండే లాక్షా రసం, నూనె, గంధపు పొడి, వెదురు ముక్కలతో ఒక మాయా భవనాన్ని నిర్మించారు. బయటకు అది స్వర్గలోకంలా మెరిసిపోతోంది, కానీ లోపల మృత్యువు దాక్కుని ఉంది.
ఈ ఘోరమైన కుట్రను తన చారచక్షువులతో గమనించిన మహాజ్ఞాని విదురుడు మౌనంగా ఉండలేకపోయాడు. ధృతరాష్ట్రుడి సభలో అధర్మాన్ని నేరుగా ఎదిరించలేని పరిస్థితి ఉండటంతో, ఆయన అర్ధరాత్రి వేళ అత్యంత రహస్యంగా ధర్మరాజును కలుసుకున్నాడు. విదురుడు గంభీరమైన స్వరంతో హెచ్చరించాడు: "ధర్మరాజా! కంటికి కనిపించేదంతా సత్యం కాదు. వివేకవంతుడు ప్రమాదాన్ని ముందే గుర్తిస్తాడు. మీ నివాసం కోసం వారణావతంలో సిద్ధం చేసిన ఆ గృహం కేవలం భవనం కాదు... అది మీ ఐదుగురు అన్నదమ్ములను బూడిద చేయడానికి నిర్మించిన మృత్యుకూపం. శత్రువు విసిరిన వలలో చిక్కకుండా, బయటపడే మార్గాన్ని ముందే అన్వేషించండి. సర్వవేళలా అప్రమత్తంగా ఉండటమే మీకు రక్షాకవచం."
మహాత్ముడైన విదురుడి మాటలు విన్న ధర్మరాజు ఒక్క క్షణం కూడా నిర్లక్ష్యం చేయలేదు. ఆయన వెంటనే తన అన్నదమ్ములను ఒకచోటకు చేర్చి, రాబోయే భయంకరమైన విపత్తును వివరించాడు. ఆ మాటలు వినగానే భీమసేనుడు క్రోధంతో ఊగిపోయాడు. తన పిడికిలిని గట్టిగా బిగించి, గర్జించాడు: "అన్నా! ఆ దుర్మార్గులు మనల్ని సజీవంగా కాల్చి చంపాలని చూస్తుంటే మనం ఇంకా చేతులు కట్టుకుని మౌనంగా ఉండాలా? ఈ క్షణమే హస్తినాపురానికి వెళ్లి ఆ ధార్తరాష్ట్రులను, ఆ శకునిని నా గదతో యమపురికి పంపిస్తాను! మన పరాక్రమానికి నక్కల కుతంత్రాలు సమాధానం కావు!"
ధర్మరాజు భీముడి భుజంపై చేయి వేసి, ప్రశాంతంగా చిరునవ్వు నవ్వాడు: "భీమా! కోపంతో కేవలం యుద్ధాలు మాత్రమే గెలవగలం. కానీ సహనంతో, వివేకంతో శత్రువుల వ్యూహాలను తిప్పికొట్టి జీవితాలను గెలవవచ్చు. అది మరింత గొప్పది. మన ప్రస్తుత ధర్మం ప్రతీకారం తీర్చుకోవడం కాదు, మన ప్రాణాలను, వంశాన్ని కాపాడుకోవడం. కాలం కలిసి రానప్పుడు పరాక్రమం కంటే ఓర్పే గొప్ప ఆయుధం."
అప్పుడు గాండీవధారి అర్జునుడు అన్నయ్య ధర్మరాజు మాటలను సమర్థిస్తూ అన్నాడు: "అవును భీమసేనా! సరైన సమయం వచ్చే వరకు వేటగాడి విల్లు కూడా నిశ్శబ్దంగానే వంగి ఉంటుంది. శత్రువు బలాన్ని మన బలహీనతగా మార్చకూడదు. ఈ సమయంలో మన నిజమైన బలం మన ఓర్పు, మన రహస్య వ్యూహం మాత్రమే."
కొన్ని రోజుల తర్వాత పాండవులు కుంతీదేవితో కలిసి వారణావతంలోని లాక్షాగృహానికి చేరుకున్నారు. దుర్యోధనుడి అనుచరులు వారికి అత్యంత వైభవంగా ఆతిథ్యమిచ్చారు. వారి ముఖాల్లో నవ్వులు కనిపిస్తున్నా, ఆ నవ్వుల వెనుక క్రూరమైన కుట్ర దాగి ఉందని పాండవులకు తెలుసు. అయినా వారు ఏమాత్రం భయపడకుండా, ప్రతి అడుగు అత్యంత అప్రమత్తంగా వేశారు. ఆ రాత్రి విదురుడు పంపిన ఒక నమ్మకమైన సొరంగం తవ్వే శిల్పి రహస్యంగా ధర్మరాజును కలుసుకున్నాడు. ఆయన భవనం అంతర్భాగంలో ఒక సుదీర్ఘమైన రహస్య సొరంగ మార్గాన్ని నిర్మించాడు.
ఆ శిల్పి ధర్మరాజుతో అన్నాడు: "మహారాజా! ఈ భవనం పునాదుల కింద ఒక సొరంగ మార్గం సిద్ధంగా ఉంది. ప్రమాదం సంభవించినప్పుడు ఇదే మీ ప్రాణాలను కాపాడి, మిమ్మల్ని సురక్షితమైన అరణ్యానికి చేరుస్తుంది." భీముడు ఆ మార్గాన్ని పరిశీలించి, ధైర్యంగా అన్నాడు: "ఈ దారి చీకటిగా, చిన్నదిగా కనిపించినా... మన ఉజ్వల భవిష్యత్తు, ఈ సామ్రాజ్య ప్రక్షాళన ఇక్కడి నుంచే మొదలవుతాయి."
రోజులు గడిచాయి. కుట్రను అమలు చేయాలని శత్రువులు భావించిన ఆ భయంకరమైన రాత్రి వచ్చింది. ఆ రోజు భవనంలో పెద్ద ఎత్తున విందులు, సంగీత నృత్యాల సంబరాలు ఏర్పాటు చేశారు. బయట ప్రపంచానికి అది ఒక పెద్ద పండుగ వాతావరణంలా కనిపిస్తోంది. కానీ ఆ అర్ధరాత్రి చీకటిలో మరణం అడుగులు వేస్తోంది. భవనానికి నిప్పు పెట్టడానికి శత్రువులు సిద్ధమవుతున్నారు. ఆ సమయంలో కుంతీదేవి తన కుమారుల ముఖాలను చూసి, కళ్ళలో నీళ్లతో నెమ్మదిగా అడిగింది: "నాయనా! మన కష్టాలు ఎప్పుడు ముగుస్తాయి? ధర్మాన్ని నమ్ముకున్నందుకు మనకు లభించే ప్రతిఫలం ఇదేనా?"
ధర్మరాజు తల్లి చేతులను తన చేతుల్లోకి తీసుకుని అనునయించాడు: "అమ్మా! ధర్మం నడిచే దారి కొన్నిసార్లు ముళ్లతో, కటిక చీకట్లతో నిండిపోతుంది. కానీ ఆ కఠినమైన దారే చివరకు పరమ సత్యాన్ని, విజయాన్ని అందిస్తుంది. మనం అధర్మాన్ని చూసి నమ్మకం కోల్పోకూడదు." భీముడు కూడా చిరునవ్వుతో తల్లికి ధైర్యం చెబుతూ అన్నాడు: "అమ్మా! పాండవులమైన మనం ఓడిపోవడానికి, శత్రువుల కుట్రలకు బలి కావడానికి పుట్టలేదు. ప్రతి కుట్రను ఒక అద్భుతమైన అవకాశంగా మార్చుకుని, అధర్మాన్ని సమూలంగా నాశనం చేయడానికి పుట్టాం. నువ్వు ఏమాత్రం చింతించకు." ఆ మాటలు వినగానే కుంతీదేవి కళ్లలో అలౌకికమైన ధైర్యం మెరిసింది.
అర్ధరాత్రి వేళ శత్రువులు భవనానికి నిప్పు పెట్టారు. క్షణాల వ్యవధిలో లాక్షాగృహం చుట్టూ అగ్నిజ్వాలలు ఎగసిపడ్డాయి. పాండవులు ఏమాత్రం తడబడకుండా, అత్యంత నిశ్శబ్దంగా ఆ రహస్య సొరంగ మార్గంలోకి అడుగుపెట్టారు. భూమి లోతుల్లో చీకటి దారిలో నడుస్తూ ఎవ్వరూ ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు. వారి ప్రతి అడుగు మృత్యువు నుండి నూతన జీవితం దిశగా సాగుతోంది. కొద్దిసేపటికే వారు సురక్షితంగా దట్టమైన అరణ్య ప్రాంతానికి చేరుకున్నారు.
ధర్మరాజు ఒక్కసారి వెనక్కి తిరిగి చూశాడు. ఆకాశాన్ని చీల్చుకుంటూ ఎర్రటి అగ్నిజ్వాలలు ఎగసిపడుతున్నాయి. మొత్తం లాక్షాగృహం బూడిద కుప్పగా మారుతోంది. మరుసటి రోజు ఉదయం హస్తినాపురంలో ఆ ఘోరమైన వార్త వ్యాపించింది: "పాండవులు, కుంతీదేవి వారణావతంలో జరిగిన అగ్నిప్రమాదంలో సజీవంగా దహనమయ్యారు!" ఆ వార్త విన్న దుర్యోధనుడు తన కుట్ర విజయవంతమైందని, తనకు ఇక ఎదురులేదని సంతోషంతో సంబరపడ్డాడు. కానీ ఆ మూర్ఖుడికి తెలియని ఒక పరమ సత్యం ఉంది. ఆ అగ్ని కాల్చింది కేవలం మైనంతో చేసిన భవనాన్ని మాత్రమే... పాండవుల గుండెల్లో ఉన్న ధర్మాన్ని కాదు!
చీకటి అడవిలో నిలబడి భీముడు భావోద్వేగంతో అన్నాడు: "అన్నా! ఈరోజు మనం శత్రువుల కంటికి మరణించి, ఈ అడవిలో ప్రాణాలను కాపాడుకున్నాం."
అప్పుడు ధర్మరాజు ఎంతో గంభీరంగా, స్ఫూర్తిదాయకంగా సమాధానమిచ్చాడు: "భీమసేనా! మనం కాపాడుకున్నది కేవలం మన ఐదుగురి ప్రాణాలను మాత్రమే కాదు. ఈ సృష్టిలో సత్యం, ధర్మం, రాబోయే ఒక మహోన్నతమైన భవిష్యత్తును మనం కాపాడుకున్నాం. శత్రువుల కుట్రలు తాత్కాలికంగా గెలిచినట్లు కనిపించినా, అధర్మం ఎప్పటికీ నిలవదు. ఈ అగ్ని పరీక్ష మనల్ని మరింత పవిత్రంగా, శక్తివంతంగా మార్చింది. నిశ్చయంగా ఒకరోజు ఇదే ధర్మం ఆ ధార్తరాష్ట్రుల అధర్మంపై, వారి అహంకారంపై దండయాత్ర చేసి, కురుక్షేత్ర రణరంగంలో మహా విజయాన్ని సాధిస్తుంది. అప్పటివరకు ఈ అరణ్యమే మనకు తపఃక్షేత్రం. అధర్మాన్ని నిర్మూలించే మహా సంగ్రామానికి ఈ రోజే పునాది పడింది, మన విజయయాత్ర ఇక్కడి నుంచే ప్రారంభమవుతుంది!"
సమాప్తం
***
Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap
నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.
ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.
ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.
సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.
ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.
మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.
సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.
Comments