గోవిందుడు అందరి వాడేలే

Govindhudu Andari Vadele - Telugu Devotional Story | Ch. Pratap

గోవిందుడు అందరి వాడేలే - తెలుగు భక్తి కథ | Ch. ప్రతాప్   

Published in manatelugukathalu.com on 10/11/2026

ఇరవై ఏళ్లుగా శ్రీ వేంకటేశ్వరుడి దర్శనం కోసం ఎదురుచూసిన రాఘవయ్య భక్తి, కుటుంబ బాధ్యతలు, దైవంపై నమ్మకం చుట్టూ సాగే హృద్యమైన కథ ‘గోవిందుడు అందరి వాడేలే’. భక్తుడిని భగవంతుడు ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టడనే సందేశాన్ని ఈ కథ మనసును తాకేలా చెబుతుంది.

‘‘జానకీ! ఆ కొండలు కనిపిస్తున్నాయా? అదిగో... నా వెంకన్న కొండలు! ఇరవై ఏళ్లుగా ఈ కళ్లతో చూడాలని తపించిన కొండలు!’’

తిరుమల ఘాట్‌ రోడ్డులో ప్రయాణిస్తున్న బస్సు కిటికీలోంచి చూస్తూ అరవై ఏళ్ల రాఘవయ్య చిన్నపిల్లాడిలా కన్నీళ్లు పెట్టుకున్నాడు.

‘‘ఏమండీ! స్వామి సన్నిధికి వచ్చి ఇలా ఏడుస్తారేమిటి?’’ ఆప్యాయంగా అడిగింది భార్య జానకమ్మ.

‘‘ఇవి బాధతో వచ్చిన కన్నీళ్లు కావే! ఇరవై ఏళ్లుగా నా గుండెలో దాచుకున్న ఆవేదన. ఎన్నిసార్లు వద్దామనుకున్నానో తెలుసా? ప్రతిసారీ ఏదో ఒక కష్టం. 

ఈ జన్మలో నా గోవిందుడిని మళ్లీ చూడగలనా అనుకున్నాను. కానీ చూడు జానకీ! ఆయన నన్ను రప్పించుకున్నాడు!’’

ఆయన మాటలు కన్నీళ్లలో కలిసిపోయాయి.

ఇరవై ఏళ్ల క్రితం రాఘవయ్య చివరిసారిగా తిరుమల దర్శనం చేసుకున్నాడు. అప్పుడు స్వామి ఎదుట నిలబడి ఒకే ఒక్క కోరిక కోరాడు.

‘‘వెంకన్నా! నా పిల్లలను ప్రయోజకులను చేయాలి. నా కుటుంబాన్ని కష్టాల నుంచి గట్టెక్కించాలి. బాధ్యతలన్నీ తీర్చుకుని మళ్లీ నీ దగ్గరకు వస్తాను తండ్రీ!’’

కానీ జీవితం ఎన్నో పరీక్షలు పెట్టింది.

కొడుకుకు గుండె శస్త్రచికిత్స. కూతురి చదువుల కోసం అప్పులు. తల్లి అనారోగ్యం. చివరకు తనకే తీవ్రమైన జబ్బు. సంపాదించిన ప్రతి రూపాయీ కుటుంబ అవసరాలకే కరిగిపోయింది.

ప్రతిసారీ తిరుమల వెళ్లడానికి కొంత డబ్బు దాచేవాడు. ఏదో ఆపద వచ్చి ఆ డబ్బును తీసుకుపోయేది.

అయినా ఆయన భక్తి చెక్కుచెదరలేదు.

ప్రతిరోజూ తెల్లవారుజామున పూజగదిలో వెంకటేశ్వరస్వామి చిత్రపటం ముందు దీపం వెలిగించి మాట్లాడేవాడు.

‘‘స్వామీ! ఈరోజూ నీ దగ్గరకు రాలేకపోతున్నాను. నా మీద కోపం తెచ్చుకోకు నాయనా! నువ్వే నాకు దిక్కు. నా కుటుంబాన్ని నీ చేతుల్లో పెట్టాను. నన్ను మాత్రం వదిలిపెట్టకు!’’

ఒకరోజు అలా ప్రార్థిస్తున్న భర్తను చూసి జానకమ్మ కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.

‘‘ఏమండీ! ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ఆయన కోసం పరితపిస్తున్నారు. ఒక్కసారి కూడా స్వామి మీద మీకు కోపం రాలేదా?’’

రాఘవయ్య ఆమెవైపు ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.

‘‘పిచ్చిదానా! కన్నబిడ్డ తండ్రిని చూడలేకపోతే తండ్రి మీద కోపం తెచ్చుకుంటాడా? ఆయనను చూడాలని ఏడుస్తాడు. నాకు వెంకన్న దేవుడు మాత్రమే కాదే! కన్నతండ్రి, కన్నతల్లి, నా కష్టాలు చెప్పుకునే ఆత్మీయుడు. ఆయనతో మాట్లాడకుండా నాకు ఒక్కరోజు కూడా గడవదు!’’

చివరకు రాఘవయ్య ఉద్యోగ విరమణ చేశాడు. అప్పులు తీరాయి. పిల్లలు స్థిరపడ్డారు.

మొదటి పింఛను అందుకున్న రోజున స్వామి చిత్రపటం ఎదుట నిలబడ్డాడు.

‘‘స్వామీ! నీ దయవల్ల పిల్లల బాధ్యతలు తీరాయి. నా జీవితంలో మిగిలింది ఎంతకాలమో తెలియదు. ఒక్కసారి నిన్ను కళ్లారా చూడాలి తండ్రీ! నీ పాదాల దగ్గర నా తల పెట్టుకోవాలి!’’

వెనక నిలబడిన జానకమ్మ ఆయన చేతిలో రెండు ప్రయాణ టికెట్లు పెట్టింది.

‘‘ఇక మీ వెంకన్న దగ్గరకు వెళ్దామండీ!’’

రాఘవయ్య ఆమెను చూసి నమ్మలేనట్లు నిలబడిపోయాడు.

‘‘నిజంగానా జానకీ?’’

‘‘అవునండీ! ఇరవై ఏళ్లుగా మీ కన్నీళ్లను చూస్తున్నాను. ఇక ఆ కన్నీళ్లను మీ గోవిందుడే తుడవాలి!’’

ఆమె చేతులు పట్టుకుని రాఘవయ్య మౌనంగా ఏడ్చేశాడు.

తిరుమలలో దర్శనానికి వెళ్తున్నప్పుడు ఆయన కాళ్లు వణుకుతున్నాయి. మోకాళ్ల నొప్పి బాధిస్తోంది. అయినా ముఖంలో తెలియని ఆనందం.

‘‘అలసిపోయారండీ! కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకుందాం’’ అంది జానకమ్మ.

‘‘వద్దమ్మా! ఇరవై ఏళ్లుగా నా గుండె ఆయన కోసం పరుగెడుతూనే ఉంది. ఈరోజు నా కాళ్లు కొంచెం నొప్పిపెడితే ఏమైంది?’’

వరుసలో గోడకు ఆనుకుని నిలబడినప్పుడు ఆయనకు కళ్లు తిరిగినట్లనిపించింది.

అంతలో తెల్లని పంచె, అంగవస్త్రం ధరించిన ఒక వృద్ధుడు దగ్గరకు వచ్చాడు.

ఆయన ముఖంలో అపూర్వమైన ప్రశాంతత. కళ్లలో అంతులేని వాత్సల్యం.

‘‘ఏమయ్యా! అంత బాధపడుతున్నావు? ఎక్కడి నుంచి వచ్చావు?’’

‘‘చాలా దూరం నుంచి వచ్చానయ్యా! ఊరి దూరం కాదు... ఇరవై ఏళ్ల నిరీక్షణ దాటి వచ్చాను.’’

వృద్ధుడు చిరునవ్వు నవ్వాడు.

‘‘మరి ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?’’

‘‘ఏం చెప్పమంటావయ్యా! నా వెంకన్నను చూడాలనే తపనతో ఇన్నేళ్లు గడిపాను. ఆయనకు ఎన్నోసార్లు మాట తప్పాను. వస్తానని మొక్కుకున్నాను. రాలేకపోయాను. ఇప్పుడు ఆయన నన్ను క్షమిస్తాడో లేదో!’’

వృద్ధుడు రాఘవయ్య భుజంపై చేయి వేశాడు.

‘‘రాఘవా! నీ కొడుకుకు ఆపరేషన్ జరిగిన రాత్రి ఆసుపత్రి బయట కూర్చుని ఏడ్చావు గుర్తుందా?’’

రాఘవయ్య ఉలిక్కిపడ్డాడు.

‘‘అవునయ్యా! కానీ నీకెలా తెలుసు?’’

‘‘ఆ రాత్రి నీ జేబులో పదిహేను రూపాయలే ఉన్నాయి. భోజనం కూడా చేయకుండా గోవిందా అని జపిస్తూ కూర్చున్నావు. మరుసటి రోజు నీ కొడుకు కోలుకుంటున్నాడని వైద్యులు చెప్పగానే ఎవరికి నమస్కరించావు?’’

‘‘నా వెంకన్నకే!’’

‘‘నీ కూతురి చదువుకు డబ్బులు లేక నిస్సహాయంగా నిలబడినప్పుడు, చివరి గాజులు కూడా అమ్మడానికి నీ భార్య ముందుకొచ్చింది. అప్పుడు నువ్వు ఏమన్నావో గుర్తుందా?’’

రాఘవయ్య కళ్లలో నీళ్లు ఉబికాయి.

‘‘వెంకన్న మనల్ని వదిలిపెట్టడు అన్నాను!’’

వృద్ధుడు ఆప్యాయంగా ఆయన చేతిని నొక్కాడు.

‘‘అయితే చెప్పు రాఘవా! నీ బిడ్డ ఆసుపత్రిలో ఉన్నప్పుడు నీ పక్కన నిలబడిన ధైర్యం ఎవరిది? నీ కష్టాల్లో నిన్ను నిలబెట్టిన నమ్మకం ఎవరిది? నీ కుటుంబాన్ని కాపాడేందుకు నువ్వు చేసిన ప్రతి త్యాగంలో నీకు శక్తినిచ్చింది ఎవరు?’’

రాఘవయ్య నోట మాట రాలేదు.

వృద్ధుడి గొంతులో మరింత ప్రేమ ధ్వనించింది.

‘‘వెంకటేశ్వరుడు తిరుమల గర్భాలయంలో మాత్రమే ఉంటాడనుకున్నావా? తనను నమ్ముకున్నవాడి గుండెలోనే ఆయన నివాసం. ఆకలితో ఉన్న బిడ్డకు అన్నం పెట్టే తండ్రి చేతుల్లో ఆయన కరుణ ఉంటుంది. 

కన్నీళ్లు పెట్టుకున్న భార్యను ఓదార్చే భర్త మాటల్లో ఆయన ప్రేమ ఉంటుంది. బాధ్యతల కోసం జీవితాన్ని అర్పించే మనిషికి అండగా ఆయన నిలబడతాడు.’’

రాఘవయ్య వెక్కివెక్కి ఏడ్చాడు.

‘‘అయితే నా స్వామి ఇన్నాళ్లూ నాతోనే ఉన్నాడంటావా?’’

వృద్ధుడు ఆయన కళ్లలోకి సూటిగా చూశాడు.

‘‘ఉండటమేమిటయ్యా! ఒక్క క్షణమైనా నిన్ను వదిలిపెట్టాడా? నువ్వు ఆయనను చూడలేదేమో గానీ, ఆయన నిన్ను చూస్తూనే ఉన్నాడు. భక్తుడు స్వామిని దర్శించుకోవడానికి కాలం పడుతుందేమో! కానీ స్వామి భక్తుడిని చేరుకోవడానికి ఒక్క క్షణం కూడా పట్టదు!’’

‘‘మీరెవరయ్యా? నా జీవితమంతా మీకెలా తెలుసు?’’

వృద్ధుడు చిరునవ్వుతో అన్నాడు.

‘‘నువ్వు ఇరవై ఏళ్లుగా ఎవరితోనైతే నీ కష్టాలన్నీ చెప్పుకున్నావో... ఆయనకు తెలియకుండా ఏముంటుంది రాఘవా? వెళ్లు! నీ తండ్రి ఎదురుచూస్తున్నాడు!’’

ఆ మాటలతో రాఘవయ్య గర్భాలయం వైపు అడుగులు వేశాడు.

లోపలికి ప్రవేశించగానే ఆయన గుండె ఆగినంత పనైంది.

అదిగో! సాక్షాత్తూ కలియుగ వైకుంఠనాథుడు!

అపురూపమైన దివ్యమంగళ విగ్రహం!

నిగనిగలాడే నల్లని శిలారూపంలో ఆజానుబాహుడైన శ్రీనివాసుడు! ఉన్నతమైన కిరీటం, విశాలమైన భుజాలు, నుదుటిపై ప్రకాశిస్తున్న తెల్లని తిరునామం! తిరునామం వెనుక సగం మరుగునపడిన స్వామివారి నేత్రాలు అపారమైన కరుణను ప్రసరిస్తున్నట్లున్నాయి.

పై చేతుల్లో శంఖచక్రాలు. కింది కుడిచేయి వరదహస్తంగా భక్తులను అనుగ్రహిస్తోంది. ఎడమచేయి నడుముపై విశ్రమిస్తోంది. వక్షస్థలంపై మహాలక్ష్మి సన్నిధికి ప్రతీకగా శ్రీదేవి అలంకారం. స్వర్ణాభరణాలు, రత్నహారాలు, పుష్పమాలలు, తులసీమాలలతో స్వామివారి రూపం అత్యంత మనోహరంగా కనిపిస్తోంది.

దీపకాంతుల్లో మెరిసిపోతున్న ఆ దివ్యమూర్తిని చూసిన రాఘవయ్యకు ప్రపంచమే మరుగునపడిపోయింది.

అరవై ఏళ్ల జీవితం... ఇరవై ఏళ్ల నిరీక్షణ... ఎన్నో కష్టాలు... లెక్కలేనన్ని కన్నీళ్లు... అన్నీ ఒక్క క్షణంలో కరిగిపోయాయి.

ఆయన చేతులు వణికాయి. పెదవులు కంపించాయి.

‘‘నాయనా... వెంకన్నా! వచ్చానయ్యా! నీ బిడ్డ వచ్చాడు! ఇన్నాళ్లకు వచ్చాను తండ్రీ!’’

కళ్ల నుంచి నీళ్లు ధారాపాతంగా కారుతున్నాయి.

‘‘నిన్ను చూడాలని ఎన్ని రాత్రులు ఏడ్చానో తెలుసా స్వామీ! నా బాధలన్నీ నీకు చెప్పుకున్నాను. నా పిల్లలను కాపాడమని వేడుకున్నాను. కానీ ఎప్పుడూ నా కోసం ఏమీ అడగలేదు. ఈరోజు ఒక్కటే అడుగుతున్నాను. ఈ జన్మ అయిపోయేలోపు నన్ను నీ నుంచి దూరం చేయకు నాయనా!’’

స్వామివారి పాదాలవైపు చూస్తూ ఆయన విలపించాడు.

‘‘నీకు బంగారం తేలేదు తండ్రీ! పెద్ద పెద్ద కానుకలు సమర్పించలేను. నీకు ఇవ్వడానికి నా దగ్గర ఉన్నది ఈ ముసలి హృదయం మాత్రమే. ఇన్ని సంవత్సరాలు నీ నామాన్ని దాచుకున్న ఈ గుండెను నీ పాదాల దగ్గర ఉంచుకుంటావా స్వామీ?’’

ఆయనకు స్వామివారి వరదహస్తం తనవైపే ఉన్నట్లు అనిపించింది.

ఆ కరుణామయ నేత్రాల్లో ఇందాక తనతో మాట్లాడిన వృద్ధుడి ప్రేమే కనిపించింది.

‘‘రాఘవా! ఒక్క క్షణమైనా నిన్ను వదిలిపెట్టానా?’’

ఆ మాటలు మళ్లీ హృదయంలో మార్మోగాయి.

దర్శన సమయం ముగియడంతో ముందుకు కదిలారు.

బయటకు వచ్చిన రాఘవయ్య వెంటనే ఆ వృద్ధుడి కోసం వెతికాడు.

‘‘జానకీ! ఇందాక నాతో మాట్లాడిన పెద్దాయన ఎక్కడున్నాడు?’’

‘‘ఏ పెద్దాయనండీ?’’

‘‘నా కష్టాలన్నీ చెప్పి నన్ను ఓదార్చాడే! నా భుజం మీద చేయి వేసి ధైర్యం చెప్పాడే!’’

జానకమ్మ ఆశ్చర్యపోయింది.

‘‘నేను మంచి నీళ్లు తీసుకొచ్చేసరికి మీరు గోడకు ఆనుకుని కళ్లు మూసుకున్నారు. ఎవరూ కనిపించలేదండీ!’’

రాఘవయ్య ఒక్కసారిగా నిశ్చలుడయ్యాడు.

తన జీవితంలోని రహస్యాలన్నీ ఆ అపరిచితుడికి ఎలా తెలుసు?

తన పేరుతో పిలిచిందెవరు?

‘‘నీ తండ్రి ఎదురుచూస్తున్నాడు!’’ అన్న మాట మళ్లీ గుర్తొచ్చింది.

అంతే!

రాఘవయ్య రెండు చేతులూ జోడించి ఆనందనిలయం వైపు తిరిగాడు.

‘‘గోవిందా! నువ్వేనా తండ్రీ! నా కోసం నువ్వే వచ్చావా? నువ్వు ఎంత గొప్పవాడివయ్యా! ఈ పేద భక్తుడి కన్నీళ్లు తుడవడానికి నువ్వే దిగివచ్చావా?’’

ఆయన ఏడుపు ఆపుకోలేకపోయాడు.

‘‘నేను ఇరవై ఏళ్లుగా నీ దగ్గరకు రావాలని తపించాను. కానీ నువ్వు ఇరవై ఏళ్లుగా నా పక్కనే నడిచావా తండ్రీ! నేను కష్టాల్లో ఏడ్చినప్పుడు నా కన్నీళ్లు తుడిచింది నువ్వేనా? నా పిల్లలు ప్రమాదాల్లో ఉన్నప్పుడు వారిని కాపాడింది నువ్వేనా? నేను నిస్సహాయుడినై కూలిపోయిన ప్రతిసారీ నన్ను నిలబెట్టింది నువ్వేనా?’’

జానకమ్మ భర్త చేతులు పట్టుకుని కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.

‘‘అవునండీ! మనం ఆయనను చూడలేదేమో! కానీ ఆయన మనల్ని ఎప్పుడూ వదిలిపెట్టలేదు!’’

రాఘవయ్య భార్యవైపు తిరిగాడు.

‘‘జానకీ! ఇన్నాళ్లూ నా బాధ్యతలు తీర్చాక స్వామిని చూడాలని అనుకున్నాను. కానీ ఆ బాధ్యతలన్నీ తీర్చడానికి నాలో ధైర్యాన్ని నింపింది ఆయనే! మనం ఆయనకు ఎంత దూరంలో ఉన్నా, ఆయన మనకు అంతకంటే దగ్గరగా ఉంటాడే!’’

సాయంత్రం తిరుగు ప్రయాణంలో జానకమ్మ అడిగింది.

‘‘ఏమండీ! మీ ఇరవై ఏళ్ల కోరిక తీరిందా?’’

రాఘవయ్య ఆమె చేతిని తన చేతుల్లోకి తీసుకున్నాడు.

‘‘కోరిక మాత్రమే తీరలేదే! నా జీవితానికి అర్థం తెలిసింది. నిన్నటివరకు స్వామిని చూడలేకపోతున్నానని ఏడ్చాను. ఈరోజు ఆయన నన్ను ఒక్కరోజు కూడా విడిచిపెట్టలేదని తెలిసి ఏడుస్తున్నాను. ఈ రెండు కన్నీళ్ల మధ్య ఎంత తేడా ఉందో తెలుసా జానకీ?’’

ఆమె మౌనంగా ఆయన ముఖంలోకి చూసింది.

‘‘మొదటివి వియోగంతో వచ్చిన కన్నీళ్లు. ఇప్పటివి ఆయన ప్రేమను తెలుసుకున్న ఆనందబాష్పాలు!’’

కొద్దిసేపటి తర్వాత జానకమ్మ మరో ప్రశ్న వేసింది.

‘‘మళ్లీ తిరుమలకు ఎప్పుడు వద్దామండీ?’’

రాఘవయ్య చిరునవ్వు నవ్వాడు.

‘‘మళ్లీ వస్తామే! శక్తి ఉన్నంతకాలం వస్తూనే ఉంటాం. కానీ ఇక ఆయనను చూడటానికి తిరుమల వచ్చేంతవరకూ ఎదురుచూడను. మన ఇంట్లో వెలిగే దీపంలో, మన పిల్లల చిరునవ్వుల్లో, మనకు ఎదురయ్యే ప్రతి మంచిమనిషిలో ఆయననే చూస్తాను.’’

బస్సు ఘాట్‌ రోడ్డులో కిందకు దిగుతోంది.

రాఘవయ్య చివరిసారిగా తిరుమల కొండలవైపు చూశాడు.

‘‘వెంకన్నా! ఇరవై ఏళ్ల క్రితం నీ దగ్గర సెలవు తీసుకుని వెళ్లాను. ఈరోజు నీ ఆశీర్వాదం తీసుకుని వెళ్తున్నాను. కానీ ఈసారి నిన్ను ఇక్కడే వదిలి వెళ్లడం లేదు తండ్రీ! నిన్ను నా గుండెల్లో పెట్టుకుని తీసుకెళ్తున్నాను!’’

ఆ మాటలతో ఆయన కళ్లు మూసుకున్నాడు.

జానకమ్మ ఆయన భుజంపై తలవాల్చింది.

రాఘవయ్య పెదవులపై ఒకే నామం...

‘‘గోవిందా... గోవిందా... శ్రీనివాసా...’’

ఆయన కళ్ల నుంచి జారిన రెండు కన్నీటి బిందువులు జానకమ్మ చేతిపై పడ్డాయి.

‘‘ఇంకా ఏడుస్తున్నారేమండీ?’’ అని అడిగిందామె.

రాఘవయ్య కళ్లు తెరిచి చిరునవ్వుతో అన్నాడు.

‘‘ఏం చేయను జానకీ! ఇరవై ఏళ్లు ఆయన కోసం ఏడ్చాను. ఇప్పుడు ఆయన నన్ను ఎంతగా ప్రేమిస్తున్నాడో తెలిసి ఏడుస్తున్నాను. ఈ కన్నీళ్లు ఆగవే!’’

ఆమె ఆయన కన్నీళ్లను తన కొంగుతో తుడిచింది.

అప్పుడు రాఘవయ్య నెమ్మదిగా అన్నాడు.

‘‘ఇన్నాళ్లూ నేను వెంకన్నను వదిలిపెట్టలేదనుకున్నాను. కానీ నిజం ఏమిటో తెలుసా జానకీ? నన్ను వెంకన్నే వదిలిపెట్టలేదు!’’

ఆ మాట విన్న జానకమ్మ ఆయన చేతిని మరింత గట్టిగా పట్టుకుంది.

తిరుమల కొండలపై సంధ్యాకాంతులు పరుచుకున్నాయి.

తన కోసం ఇరవై ఏళ్లు నిరీక్షించిన భక్తుడికి శ్రీనివాసుడు ఒక మహత్తర సత్యాన్ని అనుభవంలోకి తెచ్చాడు. భక్తుడు భగవంతుడి సన్నిధికి చేరుకోవడానికి ఎన్నో అడ్డంకులు ఎదురుకావచ్చు. కానీ భగవంతుడు తన భక్తుడిని చేరుకోవడానికి ఏ అడ్డంకీ ఉండదు. 

పిలిస్తే పలికే దైవం, నమ్మితే నడిపించే తండ్రి, కన్నీరు కారిస్తే కరిగిపోయే కరుణాసముద్రం — ఆ కలియుగ ప్రత్యక్ష దైవమే శ్రీ వేంకటేశ్వరుడు!

***

Home Page

📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!

మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.

✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి

👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y

మనతెలుగుకథలు.కామ్ — తెలుగు కథలకు మీ సొంత వేదిక

***

www.manatelugukathalu.com

ఉగాది 2027 కథల పోటీలు | ₹17,500 బహుమతులు

ఉగాది 2027 సందర్భంగా మనతెలుగుకథలు.కామ్ నిర్వహిస్తున్న తెలుగు కథల పోటీల్లో ఐదుగురికి ₹2,500 చొప్పున ప్రథమ బహుమతులు, పదిమందికి ₹500 చొప్పున విశిష్ట బహుమతులు. కథలు పంపడానికి చివరి తేదీ 25-03-2027. కొత్త రచయితలకు, అనుభవజ్ఞులైన రచయితలకు సమాన అవకాశాలు.

www.manatelugukathalu.com

పునర్ముద్రణ కథల పోటీలు 2026–27 | తెలుగు కథల పోటీ

పాత కథలకు కొత్త వెలుగు... మంచి కథలకు మరోసారి గుర్తింపు!నిర్వహణ: మనతెలుగుకథలు.కామ్కథలు పాతబడవు... కథలకు వృద్ధాప్యం లేదు... మంచి కథలకు కాలదోషం పట్టదు!యుగాల క్రితం చెప్పిన కథలను కూడా మనం నేటికీ చదువుతున్నాం, వింటున్నాం, ఆస్వాదిస్తున్నాం. ఎందుకంటే మంచి కథకు కాలంతో సంబంధం లేదు. అందులోని భావం, సందేశం, మానవీయ విలువలు తరతరాల పాఠకులను ఆకట్టుకుంటూనే ఉంటాయి.అయితే అలాంటి కథలను ఎప్పటికప్పుడు గుర్తుచేసేవారు, కొత్త తరానికి పరిచయం చేసేవారు ఉండాలి.ఈ ఉద్దేశంతోనే మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో గతంలో ప్రచురితమైన మంచి కథలను మ

www.manatelugukathalu.com

జోక్స్ పోటీ 2026–27 | ₹2,250 బహుమతులు | తెలుగు జోక్స్

మనతెలుగుకథలు.కామ్ ఆధ్వర్యంలో తెలుగు జోక్స్ పోటీ 2026–27! ప్రతి నెలా ఒక విజేతకు ₹250, చివర్లో ₹1,000 ప్రత్యేక బహుమతి. ఐదు నెలల్లో మొత్తం ₹2,250 బహుమతులు. పది జోక్స్‌ను ఒక సెట్‌గా పంపి పోటీలో పాల్గొనండి.

www.manatelugukathalu.com

ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీలు 2026 | మీ కథతో జీవిత రుచులు చెప్పండి!

ఉగాది అంటే కొత్త సంవత్సర ఆరంభం మాత్రమే కాదు… జీవితం యొక్క అన్ని రుచుల్ని గుర్తుచేసే పండుగ. ఈ సందర్భాన్ని పురస్కరించుకుని, ManaTeluguKathalu.com తరఫున ప్రత్యేకంగా “షడ్రుచుల కథల పోటీలు” నిర్వహిస్తున్నాము.

www.manatelugukathalu.com

కుటుంబ కథల పోటీ 2026–27 | నెలవారీ నగదు బహుమతులు

కుటుంబ అనుబంధాలు, మానవీయ విలువలను ప్రతిబింబించే తెలుగు కథలకు ప్రత్యేక పోటీ! ఐదు నెలల్లో 15 బహుమతులు, మొత్తం ₹5,250 నగదు ప్రోత్సాహకాలు. మీ కుటుంబ కథలను పంపి విజేతలుగా నిలవండి.

Ch. ప్రతాప్ గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):

www.manatelugukathalu.com

విచిత్ర దొంగ – అరుదైన తాళపత్ర గ్రంథాల కోసం సాగిన ఉత్కంఠభరిత పోలీస్ థ్రిల్లర్ | తెలుగు సస్పెన్స్ కథ

చరిత్రను దొంగిలించాలనుకున్న ఓ మేధావి... దేశ వారసత్వాన్ని కాపాడేందుకు రంగంలోకి దిగిన పోలీస్ బృందం... సాంకేతికత, తెలివితేటలు, ఉత్కంఠ కలిసిన ఆసక్తికరమైన క్రైమ్ థ్రిల్లర్.

www.manatelugukathalu.com

యాభై వసంతాలు | కొడుకు రాలేకపోయినా ప్రేమను పంచుకున్న దంపతుల హృదయాన్ని కదిలించే కథ | Telugu Family Story

కొడుకు రాలేదని కన్నీరు పెట్టుకున్న దంపతులు... అదే రోజున వృద్ధాశ్రమంలోని వృద్ధులకు ప్రేమతో అన్నం వడ్డించి, తమ స్వర్ణోత్సవాన్ని జీవితాంతం గుర్తుండిపోయేలా మార్చుకున్నారు. నిజమైన వేడుక బంగారు అలంకరణల్లో కాదు... మనసులను తాకే ప్రేమలో ఉందని చెప్పే అద్భుతమైన కథ.

www.manatelugukathalu.com

ఆశ్రయం | వృద్ధాశ్రమాల వెనుక దాగిన కన్నీటి కథ | హృదయాన్ని కదిలించే తెలుగు కథ

ఒక వృద్ధాశ్రమం... నాలుగు జీవితాలు... వందల ప్రశ్నలు. కన్నవారిని కోల్పోయిన పిల్లలు, పిల్లల చేత మరచిపోయిన తల్లిదండ్రులు, ప్రేమ కోసం ఎదురుచూస్తున్న హృదయాల కథే "ఆశ్రయం".

www.manatelugukathalu.com

Akrurudu - అక్రూరుడు - New Telugu Story Written By Ch. Pratap 

Akrurudu - New Telugu Story Written By Ch. Pratap Published in manatelugukathalu.com on 18/02/2026 అక్రూరుడు - తెలుగు కథ రచన: Ch. ప్రతాప్

www.manatelugukathalu.com

Swayambhuva Manuvu - స్వాయంభువ మనువు - New Telugu Story Written By Ch. Pratap

Swayambhuva Manuvu - New Telugu Story Written By Ch. Pratap Published In manatelugukathalu.com On 05/02/2026 స్వాయంభువ మనువు - తెలుగు కథ రచన: Ch. ప్రతాప్

www.manatelugukathalu.com

Chitrangadudu - చిత్రాంగదుడు - New Telugu Story Written By Ch. Pratap 

Chitrangadudu - New Telugu Story Written By Ch. Pratap Published In manatelugukathalu.com On 01/02/2026 చిత్రాంగదుడు - తెలుగు కథ రచన: Ch. ప్రతాప్

www.manatelugukathalu.com

Sreemadbhagavatham - శ్రీమద్భాగవతం - New Telugu Story Written By Ch. Pratap

Sreemadbhagavatham - New Telugu Story Written By Ch. Pratap Published In manatelugukathalu.com On 29/01/2026 శ్రీమద్భాగవతం - తెలుగు కథ రచన: Ch. ప్రతాప్

www.manatelugukathalu.com

Nisswarthatha - నిస్వార్థత - New Telugu Story Written By Ch. Pratap 

Nisswarthatha - New Telugu Story Written By Ch. Pratap  Published In manatelugukathalu.com On 25/01/2026 నిస్వార్థత - తెలుగు కథ రచన: Ch. ప్రతాప్

conversionguruin.wixsite.com

Arunodayam - అరుణోదయం- New Telugu Story Written By - Ch. Pratap

'Arunodayam' New Telugu Story Written By Ch. Pratap 'అరుణోదయం' తెలుగు కథ రచన : Ch. ప్రతాప్ (కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

conversionguruin.wixsite.com

Athma Nyunatha - ఆత్మ న్యూనత - New Telugu Story Written By - Ch. Pratap

'Athma Nyunatha' New Telugu Story Written By Ch. Pratap 'ఆత్మ న్యూనత' తెలుగు కథ రచన : Ch. ప్రతాప్ (కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

www.manatelugukathalu.com

Amma - అమ్మ - New - Telugu - Story - By - Ch. Pratap

'Amma' New Telugu Story Written By Ch. Pratap 'అమ్మ' తెలుగు కథ రచన: Ch. ప్రతాప్ (కథా పఠనం: మల్లవరపు సీతారాం కుమార్)

పరోపకారం ఇదం శరీరం

తనదాక వస్తే కానీ

మానవ సేవే...మాధవ సేవ

కుక్క తెలివి

Ch. ప్రతాప్ గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు

 ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి.

మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.

లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.

దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).

మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.

https://www.facebook.com/ManaTeluguKathaluDotCom

గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.

రచయిత పరిచయం: https://www.manatelugukathalu.com/profile/pratap

నేను వృత్తిరీత్యా ఒక సివిల్ ఇంజనీర్‌ అయినప్పటికీ, నా నిజమైన ఆసక్తి, నా జీవనసారం సాహిత్యానికే అంకితం. తెలుగు పుస్తకాల సువాసన నా జీవితంలో 1984 నుంచే పరిమళించింది. అప్పటి నుంచి పఠనం నా అలవాటుగా కాక, నా జీవనశైలిగా మారింది. పుస్తకాలు నా మనసును తీర్చిదిద్దాయి, ఆ పఠనమే క్రమంగా రచనగా రూపాంతరం చెందింది. ఆలోచనల రూపం, అనుభవాల ప్రతిబింబం, హృదయానికి స్వరం — అదే నా రచన.

ఆధ్యాత్మికత, మానవ సంబంధాల లోతులు, సామాజిక స్పృహ, ప్రజాసేవ పట్ల నాలో ఉన్న మమకారం ప్రతి రచనలోనూ ప్రతిఫలిస్తుంది. నేను రాసే ప్రతి వాక్యం పాఠకునితో చేసే ఒక మౌన సంభాషణ. నా కలం కేవలం అక్షరాలు కాదు; అది జీవనాన్ని గ్రహించే ఒక మార్గం.

ఇప్పటివరకు నేను రచించినవి రెండు వందలకుపైగా కథలు, ఐదు నవలలు, రెండు వేల వ్యాసాలు. ఇవి పలు దిన, వార, మాస పత్రికలలో, అలాగే డిజిటల్ వేదికలలో వెలువడి విభిన్న వయస్సుల పాఠకులను చేరాయి. ప్రతి రచన నా అనుభవాల సారాన్ని పాఠకుని మనసుతో కలిపే ఒక మాధ్యమంగా నిలిచింది.

సాహిత్యం నాకు హాబీ కాదు — అది నా జీవిత యానం. కొత్త ఆలోచనలను అన్వేషించడం, తెలుగు భాషా సౌందర్యాన్ని కొత్త రూపాల్లో వ్యక్తపరచడం, సమాజానికి ఉపయోగపడే మార్గాలను వెతకడం — ఇవే నా సాహిత్య సాధనకు మూలాధారం. రచన ద్వారా మనసులను మేల్కొలపడం, మనసుల్లో విలువల జ్యోతిని వెలిగించడం నా నిశ్చయం.

ఇటీవల నా కృషికి గాను ఒక ప్రముఖ సంస్థ గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేయడం నా జీవితంలో ఒక విశిష్ట ఘట్టం. అది కేవలం గుర్తింపే కాదు, మరింత బాధ్యతను జోడించిన ప్రేరణ.

మన పురాణాలు, ఉపనిషత్తులు, వేద వాక్యాలలో దాగి ఉన్న ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానాన్ని ఆధునిక పాఠకులకు అందించడం, వాటి సారాన్ని సమాజానికి చేరవేయడం నా సాహిత్య లక్ష్యం. ఆ దిశగా ప్రతి రచన ఒక నూతన యత్నం, ఒక అంతర్ముఖ ప్రయాణం.

సాహిత్యం నా కోసం కేవలం అభిరుచి కాదు; అది నా ఆత్మ స్వరూపం. నా కలం నా ఆలోచనలకు శ్వాస, నా రచన నా జీవితయానం.