మళ్లీ తిరిగిన చక్రాలు - పార్ట్ 2
#మళ్లీతిరిగినచక్రాలు #తెలుగుకథలు #TeluguStories #TeluguMoralStories #EmotionalStory #FamilyStory #HeartTouchingStory #TeluguLiterature #జ్ఞాపకాలు #ManaTeluguKathalu
Malli Tirigina Chakralu - Part 2 - Telugu Inspirational Story | Vasundhara Rani Munipalle
మళ్లీ తిరిగిన చక్రాలు - పార్ట్ 2 - తెలుగు ప్రేరణాత్మక కథ | వసుంధర రాణి మునిపల్లె
Published in manatelugukathalu.com on 18/09/2026
రీల్స్ కోసం పాత సైకిల్ను కోరుకున్న కార్తీక్లో వచ్చిన మార్పు ఏమిటి? సూర్యనారాయణ జ్ఞాపకాలతో ముడిపడిన సైకిల్ మళ్లీ రోడ్డెక్కిన హృదయాన్ని తాకే ముగింపు.
మళ్లీ తిరిగిన చక్రాలు - పార్ట్ 2
కార్తీక్ కాస్త వెనక్కి తగ్గాడు. కానీ ఆ రాత్రి ఇంటికి వెళ్లాక కూడా ఆ సైకిలే అతని కళ్ల ముందు మెదులుతూ ఉంది. ఆ పెద్దాయన కోపంలో కోపం కంటే, ఆ వస్తువుపై ఉన్న అనుబంధమే ఎక్కువగా కనిపించింది. మరుసటి రోజు సాయంత్రం కార్తీక్ మళ్లీ సూర్యనారాయణ గారి ఇంటికి వెళ్లాడు.
చేతిలో సాండ్పేపర్,కాస్త గ్రీజు డబ్బా పట్టుకుని నిలబడ్డాడు. సూర్యనారాయణ గారు ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ, "మళ్లీ వచ్చావేంటి?" అని అడిగేశారు.
కార్తీక్ నవ్వి, "తాతయ్యా, క్షమించండి. నిన్న నేను తేలికగా మాట్లాడాను. నాకు రీల్స్ ముఖ్యం కాదు... కానీ ఈ సైకిల్కు మళ్ళీ ప్రాణం పోయాలనిపిస్తోంది. మీకు ఇష్టమైతే నేను దీన్ని బాగు చేస్తాను. ఒక్క రూపాయి ఖర్చు కూడా మిమ్మల్ని అడగను. నా పాకెట్ మనీతో దీన్ని రిపేర్ చేస్తా" అన్నాడు నమ్మకంగా.
ఆ కుర్రాడి కళ్లలో ఉన్న నిజాయితీని చూసి సూర్యనారాయణ గారి మనసు కరిగిపోయింది. పెదవులపై చిన్న చిరునవ్వు వచ్చి, "సరే... చూద్దాం నీ సాహసం ఏంటో" అని తల ఊపారు.
అప్పట్నుంచి ఆ ఇంటో ఒక కొత్త సందడి మొదలైంది. సాయంత్రం కాలేజీ అయిపోగానే కార్తీక్ నేరుగా సూర్యనారాయణ గారి ఇంటికి వచ్చేవాడు.
ఇద్దరూ కలిసి ఆ సైకిల్ను తుడిచి, తుప్పు వదిలించడం ప్రారంభించారు. సూర్యనారాయణ గారు కుర్చీలో కూర్చుని సలహాలు ఇస్తుంటే, కార్తీక్ నేల మీద కూర్చుని కష్టపడి పనిచేసేవాడు.
మొదటి రోజు చెయిన్ శుభ్రం చేశారు.
రెండవ రోజు పాత సీటును విప్పారు.
విడిభాగాలు దొరకక ఇద్దరూ కలిసి ఊళ్లోని పాత సైకిల్ దుకాణం శీను అంకుల్ దగ్గరికి సైకిల్ ఫ్రేమ్ పట్టుకుని నడుచుకుంటూ వెళ్లారు.
ఈ ప్రయాణంలో కార్తీక్ తన స్మార్ట్ఫోన్ను పూర్తిగా పక్కన పెట్టేశాడు. సూర్యనారాయణ గారు చెప్పే కథలు వినడం మొదలుపెట్టాడు.
"తాతయ్యా, ఈ సైకిల్ మీద మీరు అమ్మమ్మను ఎక్కించుకుని ఎక్కడికి వెళ్లేవారు?" అని ఒకరోజు కార్తీక్ అడిగాడు.
సూర్యనారాయణ గారు కళ్లలోకి చూస్తూ, నవ్వుకుంటూ "అప్పట్లో ఈ ఊళ్లో పక్కా రోడ్లు లేవురా కార్తీక్. మట్టి రోడ్లే. వర్షం వస్తే మా ఇద్దరి బట్టలు బురద అయ్యేవి. అయినా సరే, సీత వెనక కూర్చుని నా చున్నీని గట్టిగా పట్టుకునేది. ఆ గాలిలో ప్రయాణం ఉందే... ఈ కారు ఏసీల్లో రాదు నాయనా!"చెప్పారు.
కార్తీక్ ఆ మాటలు వింటూ ఆశ్చర్యపోయాడు. మనుషుల మధ్య బంధాలు ఫోటోల కంటే జ్ఞాపకాల్లో ఎంత అందంగా దాగుంటాయో అర్థం చేసుకున్నాడు.
మూడు వారాలు గడిచాయి. కార్తీక్ తన పాకెట్ మనీ అంతా ఖర్చు పెట్టి, సిటీ నుంచి అసలు మోడల్ పెయింట్ తెప్పించాడు. సైకిల్కు పాత మెరుపు వచ్చేలా క్లాసిక్ బ్లాక్ కలర్ వేసి, షైనింగ్ రిమ్స్ బిగించారు. సీటును కొత్త కుషన్తో రిపేర్ చేయించారు. చివరకు దానికి ఒక అందమైన ఇత్తడి గంటను తగిలించారు.
ఒక ఆదివారం ఉదయం. సూర్యనారాయణ గారు పెరట్లో కూర్చుని పేపర్ చదువుతుండగా... కార్తీక్ ఆ సైకిల్ను మెరిపించుకుంటూ ముందరికి తెచ్చి నిలబెట్టాడు.
అది అచ్చం ముప్పై ఏళ్ల క్రితం ఆయన కొనుక్కున్న కొత్త సైకిల్ లాగే ఉంది. ఎక్కడా చిన్న మచ్చ కూడా లేదు.
సూర్యనారాయణ గారు అంతులేని ఆశ్చర్యంతో లేచి నిలబడ్డారు. ఆయన చేతులు వణికాయి. సైకిల్ హ్యాండిల్ మీద చేయి వేసి నిమిరారు. కళ్లలో నీరు నిండాయి. మాట రాలేదు.
కార్తీక్ ఉత్సాహంగా, "తాతయ్యా! చూడండి, మీ పాత నేస్తం మళ్ళీ తిరిగొచ్చింది. ఒకసారి ఎక్కి చూడండి" అన్నాడు.
సూర్యనారాయణ గారు నెమ్మదిగా కాలు పెట్టి ఆ సైకిల్ మీద కూర్చున్నారు. కార్తీక్ వెనక నుంచి పట్టుకుని, "తొక్కండి తాతయ్యా" అన్నాడు.
ఆయన చిన్నగా పెడల్ మీద కాలు పెట్టి తొక్కారు. చైన్ చప్పుడు లేకుండా గలగలా తిరిగింది. ఇంటి ముందున్న మట్టి రోడ్డు మీద సైకిల్ ముందుకు కదిలింది. ఉదయం పూట చల్లని గాలి ఆయన తెల్లటి జుట్టును, మీసాలను తాకుతూ వెళ్ళింది.
సూర్యనారాయణ గారి ముఖంలో దశాబ్దాల తర్వాత ఒక స్వచ్ఛమైన, అమాయకమైన బాల్యపు నవ్వు వెలిగింది. సైకిల్ గంటను 'ట్రింగ్... ట్రింగ్...' మని మోగించారు. ఆ శబ్దానికి వీధిలోని వాళ్లంతా బయటికి వచ్చి ఆశ్చర్యంగా చూశారు.
కార్తీక్ పక్కనే పరిగెత్తుకుంటూ ఆ దృశ్యాన్ని చూసి మురిసిపోయాడు. ఈసారి
అతను ఫోన్ తీసి వీడియో తీయలేదు; ఆ క్షణాన్ని తన కళ్లలో, గుండెల్లో పదిలంగా దాచుకున్నాడు.
సూర్యనారాయణ గారు సైకిల్ ఆపి, కార్తీక్ భుజం మీద చేయి వేసి, గద్గద స్వరంతో, " కార్తీక్... నువ్వు సైకిల్కు మాత్రమే కాదురా, నాలో మళ్ళీ ప్రాణానికి ప్రాణం పోశావురా బాబూ."అన్నారు.
ఆ ఇద్దరి మధ్య వయసు అనే తేడా కరిగిపోయింది... అక్కడ మిగిలింది కేవలం స్వచ్ఛమైన చిరునవ్వులు, ఒక అందమైన అనుబంధం మాత్రమే!
***
వసుంధర రాణి మునిపల్లె గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
వసుంధర రాణి మునిపల్లె గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
విజయదశమి 2026 కథల పోటీల వివరాల కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత్రి పరిచయం: వసుంధర రాణి మునిపల్లె
నాకు ఈ సదవకాశం ఇచ్చినందుకు ధన్యవాదములు.
నేనొక హౌస్ వైఫ్ ని నాకు కథలు రాయడం ఒక హాబీ.
ఇంతకుముందు జాగృతి లాంటి పత్రికలలో కథలు ప్రచురితమయ్యాయి. ఇంకా కొన్ని కథలు పరిశీలనలో ఉన్నాయి.
Comments