అత్త ఒడి
- Yasoda Pulugurtha
- Dec 7, 2021
- 5 min read
Updated: Jul 27
అత్త ఒడి, యశోద పులుగుర్త, రాగమాలిక, ఆర్య, చైతన్య, కుటుంబ కథ, భావోద్వేగ కథ, అత్త కోడలు, మేనకోడలు, మాతృత్వం, దత్తత ప్రేమ, కుటుంబ బంధాలు, తెలుగు కుటుంబ కథ, మహిళా కథ, ప్రేమ, ఆప్యాయత, తెలుగు కథలు, మన తెలుగు కథలు
Attha Odi - Telugu Inspirational Story | Yasoda Puluurtha
అత్త ఒడి - తెలుగు ప్రేరణాత్మక కథ | యశోద పులుగుర్త
Published in manatelugukathalu.com on 27/07/2026
రక్తసంబంధాల కంటే ప్రేమతో ఏర్పడే బంధాలు మరింత గొప్పవిగా నిలుస్తాయి. తల్లిని చిన్నప్పుడే కోల్పోయి, తండ్రికి దూరమైన చిన్నారి ఆర్యను తన సొంత కూతురిలా పెంచి, తన కొడుకుకే పెళ్లి చేసి, జీవితాంతం ఆమెకు తల్లిగా నిలిచిన రాగమాలిక ప్రేమను హృదయాన్ని హత్తుకునేలా ఆవిష్కరించిన కథే "అత్త ఒడి". అత్త-కోడలు అనుబంధానికి కొత్త నిర్వచనం ఇచ్చే భావోద్వేగ కుటుంబ కథ.
రక్తసంబంధాల కంటే ప్రేమతో ఏర్పడే బంధాలు మరింత గొప్పవిగా నిలుస్తాయి. తల్లిని చిన్నప్పుడే కోల్పోయి, తండ్రికి దూరమైన చిన్నారి ఆర్యను తన సొంత కూతురిలా పెంచి, తన కొడుకుకే పెళ్లి చేసి, జీవితాంతం ఆమెకు తల్లిగా నిలిచిన రాగమాలిక ప్రేమను హృదయాన్ని హత్తుకునేలా ఆవిష్కరించిన కథే "అత్త ఒడి". అత్త-కోడలు అనుబంధానికి కొత్త నిర్వచనం ఇచ్చే భావోద్వేగ కుటుంబ కథ.
"అమ్మా, ఆర్యను విజయనగరం బస్సు ఎక్కించి ఇప్పుడే వచ్చాను. తనకి బోర్ కొడుతోందని, ఇక్కడ ఉండలేకపోతున్నానని నిన్నరాత్రి అంతా ఏడ్చి గోలచేసింది. మరో అరగంటలో నీ దగ్గరకు చేరుకుంటుంది" అని చైతన్య ఫోన్ చేసి చెప్పాడు తల్లి రాగమాలికకి.
ఆర్య రాగమాలిక కోడలే కాదు, మేనకోడలు కూడా.
ఆవిడ కొడుకు చైతన్య వైజాగ్ షిప్ యార్డులో మెరైన్ ఇంజనీరుగా పని చేస్తున్నాడు. ఇద్దరికీ పెళ్లై ఒక సంవత్సరం కూడా పూర్తికాలేదు.
"అత్తా! నాకు బోర్ కొడుతోందిక్కడ. నీవూ మామయ్య కూడా వచ్చేయండి" అంటూ ఆర్య ఒకటే నస పెడుతుంది ప్రతిరోజూ ఫోనులో.
"అది ఎలా కుదురుతుందే ఆర్యా! మీ మామయ్యకు ఇంకా అయిదేళ్ల సర్వీసు ఉంది. నీవే అలవాటు చేసుకోవాలమ్మా" అన్నా వినదు.
"వైజాగుకు విజయనగరం దగ్గర కదా" అని అటూ ఇటూ పరుగెడుతుంది కానీ, అదే దూరంగా ఎక్కడో చైతన్య పనిచేస్తుంటే ఏమి చేసేదో మొండిపిల్ల అనుకుంటూ ముసిముసిగా నవ్వుకుంటుంటే, "అత్తా!" అంటూ గాలిదుమారంలా వచ్చేసిన ఆర్య మేనత్త మెడ చుట్టూ చేతులేస్తూ అల్లుకుపోయింది.
"ఏమిటే పిల్లా, ఇలా అస్తమానూ వచ్చేస్తుంటే చైతూకి భోజనం ఇబ్బంది కాదూ?"
"అత్తా! నీవెప్పుడూ నీ కొడుకు గురించే బాధపడతావు కానీ నా గురించి... అస్సలు... ఒక్క క్షణమైనా ఆలోచిస్తావా? అయ్యో పాపం పిచ్చి పిల్ల... ఒక్కర్తీ, చైతన్య పొద్దుటే ఆఫీసుకి వెళ్లిపోతే సాయంత్రం ఎప్పుడో వస్తాడు, ఎంత ఒంటరిగా అల్లాడిపోతోందోనని?"
అలా మాట్లాడుతూనే గబగబా వంటింట్లోకి వెళ్లిపోయి తను కాఫీ కలిపేసుకుని, అత్తకు కూడా వేడివేడి కాఫీ కప్పులో పోసి చేతికిస్తూ, "ముందు కాఫీ తాగి అప్పుడు నన్ను తిట్టు అత్తా" అంటూ బుంగమూతి పెడుతూ, రాగమాలిక ఎదురుగా కూర్చుంటూ "ఏం చేయను అత్తా, అక్కడ ఉంటే నిన్ను మిస్ అవుతున్నాను, ఇక్కడ ఉంటే 'పాపం చైతూ ఒక్కడూ ఉన్నాడు కదా' అని వెళ్లిపోవాలనిపిస్తుంది" అంటూ అమాయకంగా మాట్లాడుతున్న ఆర్య వైపు ప్రేమగా చూసింది.
ఆర్య తనకి అలా కాఫీ అందిస్తుంటే చిన్నతనంలోని ఆ అమ్మాయి రూపం కళ్లముందు కదలాడింది. తొమ్మిదేళ్ల ఆర్య బుట్టబొమ్మలాంటి ఫ్రాకు వేసుకుని, బాబ్డ్ హెయిరుతో తన వెనుకే అత్తా అత్తా అంటూ తిరుగుతూ "అత్తా నేను కలుపుతాను కాఫీ, నీవు కూర్చో" అంటూ కాఫీ కలిపి చేతికి అందించేది.
"వద్దు తల్లీ చిన్నపిల్లవి, గ్యాస్ స్టౌ దగ్గర పనిచేసే వయస్సు రాలేదు నీకంటూ" తనే చేయనిచ్చేది కాదు.
"అత్తా నీవు ఫ్రాకు వేసుకోవెందుకని, నీవు వేసుకున్న రెడ్ కలర్ డ్రస్సులో భలే క్యూటుగా ఉన్నావు, మెడలో అన్ని చైన్లు వేసుకున్నావెందుకూ, నుదిటి మీద ఆ రెడ్ డాట్ ఎందుకు పెట్టుకున్నావు" అంటూ కుతూహలంగా ప్రశ్నలు వేస్తూ ఉండేది.
"దీన్ని చీర అంటారమ్మా" అంటే, "చీరా!" అంటూ చిలకపలుకుల్లా పలికేది. "నాకూ వేయవూ" అంటూ అడిగేది. అప్పటి ఆర్య గుర్తొచ్చి రాగమాలిక పెదవులపై దరహాసం మెరిసింది.
ఆర్య అమెరికా నుండి తన దగ్గరకు వచ్చేనాటికి దాని వయస్సు ఎనిమిది సంవత్సరాలు. అది రెండేళ్ల వయసులోనే తల్లి ప్రేమకు దూరమైంది. అమెరికాలో స్థిరపడిన తన తమ్ముడు వేణు ఒక అమెరికన్ యువతిని ప్రేమించి పెళ్లి చేసుకుని అసలు ఇండియా వైపు చూడడమే మానేశాడు. తన తల్లీతండ్రీ అనారోగ్యంతో ఉన్నారని కబురు చేసినా రాలేదు. చివరకు అమ్మానాన్న వాడిమీద బెంగతో చివరి వరకూ తలచుకుంటూ చనిపోయారు.
ఒకరోజు ఉన్నట్టుండి హఠాత్తుగా తమ్ముడు ఒక పాపను తీసుకుని తన ఇంటికి వచ్చేడు. చాలా సంవత్సరాల తర్వాత చూసిన తమ్ముడిని పోల్చుకోలేకపోయింది ముందు. "నేనక్కా వేణూనంటూ" చెప్పేవరకు. తమ్ముడితో ఆ అమెరికన్ యువతి రాలేదు. వస్తూనే అక్కగారిని పట్టుకుని దుఃఖించసాగాడు.
"ఏమైందిరా వేణూ, నీ భార్య ఏదీ?" అంటే జవాబివ్వలేక తలవంచుకున్నాడు.
"ఈ పాప నీ కూతురా?" అంటే ఔనంటూ తల ఊపాడు.
"నేను మోసపోయానక్కా.. అన్నీ పోగొట్టుకుని ఇండియా వచ్చేశా"నంటూ విలపించసాగాడు. "అసలు ఏమి జరిగిందో చెప్పరా" అనేసరికి చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.
"అక్కా! నేను పెళ్లి చేసుకున్న సోఫియాకి అంతకుమునుపే మరొక అమెరికన్ యువకునితో సంబంధం ఉంది. నా ఉద్యోగం, హోదా, డబ్బుని చూసి ప్రేమించింది. పాప పుట్టాక తెలిసింది సోఫియా ఎటువంటిదో! అమ్మానాన్నగారిని చూడడానికి ఇండియా వెళ్లకూడదంటూ షరతులు పెట్టింది. అందుకనే అమ్మానాన్ననూ ఆఖరి దశలోనైనా చూడలేని నిస్సహాయుడిని అయిపోయాను.
నన్ను తన గుప్పెట్లో పెట్టుకుంటూ బ్లాక్ మెయిల్ చేయడం మొదలుపెట్టింది. నేను శాడిస్టునని తనను గదిలో బంధించి రోజూ కొడుతున్నానని పోలీస్ రిపోర్టు ఇస్తే జీవితాంతం జైలుశిక్ష అనుభవిస్తావని బెదిరిస్తూ, నేను సంపాదించిన ఆస్తినంతా తన పేరు మీద వ్రాయించుకుని, డివోర్సుకి డిమాండ్ చేసి, రెండేళ్ల ఆర్యను నాకు వదిలేసి వెళ్లిపోయిందంటూ చెప్పాడు.
బేబీని చూసుకుంటూ ఆరేళ్లూ అక్కడే అలాగే ఉండిపోయాను. కానీ నావల్ల కావడంలేదక్కా. బేబీ అక్కడే ఉంటే అమెరికన్ వాతావరణంలో పెరిగి పెద్దదై సోఫియాలాగే అయిపోతుందేమోనని భయపడుతూ వచ్చేశానక్కా." అంటూ చేతుల్లో ముఖం దాచుకుని ఏడ్చేశాడు. అంతవరకూ తమ్ముడిమీద ఉన్న కోపం మంచులా కరిగిపోయి తమ్ముడిని ఓదార్చింది.
ఒకరోజు తను నిద్రలేవగానే చూసేసరికి తమ్ముడు లేడు.
"అక్కా, ఏమిటో మనసు అశాంతితో నలిగిపోతోంది. అమ్మానాన్నగారిని ఎంతగానో క్షోభ పెట్టాను. నాకీ శిక్ష దేవుడు విధించడం న్యాయమే అనిపిస్తోంది. నాకు ప్రశాంతత కావాలి. దొరుకుతుందేమో చూస్తాను. ఎక్కడికి వెళ్తానో నాకే తెలియదు. ఒక గమ్యం అంటూ లేదు. ఈ సంసార బంధాలు, బాధ్యతల పట్ల ఇచ్చ, వ్యామోహం లేవు నాకు.
ఇంక తిరిగి రాలేకపోవచ్చు. బేబీని నీకప్పగిస్తున్నాను. తల్లివైనా తండ్రివైనా దానికి అన్నీ నీవే. నీ దగ్గర అది ఆనందంగా క్షేమంగా ఉంటుందన్న నమ్మకం ఉంది. దాని పేరు మీద ఉన్న ఆస్తికి నిన్నే గార్డియన్ను చేసి లీగల్గా అన్ని ఫార్మాలిటీస్ పూర్తి చేసిన డాక్యుమెంట్లు నా సూట్కేసులో ఉన్నాయి. ఫలానా లాయరుగారిని కలిస్తే అన్ని వివరాలూ తెలుస్తాయంటూ వ్రాసి ఇంట్లోంచి వెళ్లిపోయాడు.
ఎనిమిదేళ్ల ఆర్యకు ఊహ వచ్చింది. నాన్న కోసం ఏడుస్తూ ఉండేది. దాన్ని దగ్గరకు తీసుకుని ప్రాణప్రదంగా ఒక కన్నతల్లిలా గుండెల్లో పొదవుకుంది. నాన్న ఇంకరాడని, ఎక్కడకో వెళ్లిపోయాడని అర్థం చేసుకుంది ఆ పసిపిల్ల. స్కూలు, ఆ తరువాత కాలేజీలో డిగ్రీ పూర్తిచేసింది. అత్తనే చూస్తూ ఇక్కడ పద్ధతులూ, సాంప్రదాయాలకూ అలవాటు పడిపోయింది. అత్త మామయ్య అంటే ప్రాణం. అత్త కొడుకు చైతన్య అంటే మరీ ఇష్టం. అమెరికాలో ఒంటరిగా పెరిగిన ఆర్య ఇక్కడ మనుషుల ఆత్మీయత, ప్రేమానురాగాల మధ్య ఒక పరిపూర్ణమైన తెలుగింటి అమ్మాయిలా మారిపోయింది.
ఆర్య డిగ్రీ పూర్తి చేసిన నాటికి చైతన్య ఇంజనీరింగ్ పూర్తి చేసి వైజాగ్ షిప్ యార్డులో మంచి ఉద్యోగంలో స్థిరపడ్డాడు. మేనకోడలికి బయట సంబంధం చేయాలనిపించలేదు. తల్లీతండ్రీ లేని పిల్ల, అమెరికాలో పుట్టిన ఆర్య పెళ్లి అయి అత్తవారింటికి వెళ్తే దాని జీవితం ఎలా ఉంటుందోనన్న భయం ఒకవైపైతే, మేనకోడలిని పెంచి పెద్ద చేసిన మమకారంతో దాన్ని వదిలి ఉండలేకపోవడం మరో కారణం. ఒకరోజు చైతన్యనూ, ఆర్యనూ దగ్గర కూర్చోపెట్టుకుని తన అభిప్రాయాన్ని చెబుతూ వాళ్ల ఇష్టమేమిటో కూడా తెలుసుకుని ఇద్దరికీ పెళ్లి చేసేసింది రాగమాలిక.
పెళ్లి అయ్యాక చైతన్యతో వైజాగ్ వెళ్తున్నప్పుడు ఆర్య అత్తను కౌగలించుకుని కళ్లనీళ్లు పెట్టుకుంటూ "నేను నీ దగ్గరే ఉంటానత్తా" అనేసరికి, అలా కాదని నచ్చచెప్పి, బుజ్జగిస్తూ పంపిస్తూ "ఏమంత దూరమే తల్లీ, కావాలంటే ప్రతి నాలుగురోజులకీ వచ్చేయ్" అని చెప్పిందని, అత్తమాటను తూచాతప్పకుండా పాటిస్తూ, "చైతన్యతో అత్తేగా నాలుగురోజులకొకసారి వచ్చేయమందంటూ" పోట్లాడి, ఒప్పించేసి వచ్చి అత్త ఒళ్లో వాలిపోతుంది.
"అత్తా! ఏం ఆలోచిస్తున్నావూ, నేను వంట చేయనా" అని ఆర్య అంటుంటే వాస్తవానికి తిరిగివచ్చిన రాగమాలిక "ఏమిటే ఆర్యా ఇంతదాకా గమనించనేలేదు నిన్ను! అలా నీరసంగా ఉన్నావేమిటీ? అసలు సరిగా తింటున్నావా లేదా" అంటూ ఆప్యాయంగా అడిగేసరికి, ఆ అమ్మాయి బుగ్గలు సిగ్గుతో ఎర్రకలువలే అయ్యాయి.
సిగ్గుసిగ్గుగా గారంగా "అత్తా మరి నాకేదో అనుమానంగా ఉంది, డాక్టరు దగ్గరకు తీసుకెళ్లవూ" అంటూ అత్త ఒడిలో ముఖం దాచేసుకుంది.
"అదేమిటే ఆర్యా, మరి చైతూకి తెలుసా ఈ విషయ"మనగానే,
"ఊహూ, లేదత్తా, ముందుగా నీకే చెప్పాలనిపించింది. అమ్మ లేదుగా, అమ్మకంటే ఎక్కువైన మా అత్తకు ముందుగా ఈ ఆనందాన్ని పంచేదామ్మని పరుగెత్తుకు వచ్చేసానంటూ అత్త ఒడిలోకి చిన్న పిల్లలా ఒదిగిపోతూ కళ్లనీళ్లు పెట్టుకుంటూ మాట్లాడుతున్న ఆర్య వైపు సంభ్రమంగా చూసింది.
"నేను లేనా బంగారు తల్లీ! ఈ సమయంలో ఆ కన్నీళ్లేమిటే పిచ్చిపిల్లా" అంటూ ప్రేమగా ఆర్య బుగ్గలను ముద్దాడింది.
డాక్టరు చెప్పిన శుభవార్తకు రాగమాలిక హృదయం పరవశించింది. తన చిన్నారి మేనకోడలు తనని నాన్నమ్మని చేస్తున్నందుకు. తల్లికి దూరమైన ఒకనాటి పసికందు, తండ్రి బ్రతికి ఉన్నాడో లేడో, ఎక్కడ ఉన్నాడో తెలియదు, అటువంటి పసిపిల్ల తన సంరక్షణలో ఒక పరిపూర్ణమైన యువతిగా తయారయి, ఒక మాతృమూర్తి స్థానాన్ని పొందబోతోంది. ఈ సమయంలో తన తమ్ముడే దగ్గర ఉంటే కూతురిని చూసుకుంటూ ఎంత మురిసిపోయేవాడో అనుకుంటూ, తమ్ముడు తిరిగి రావాలని మనసారా భగవంతుడిని ప్రార్థించింది.
***శుభం***
యశోద పులుగుర్త గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో రచయిత్రి ఇతర రచనల కొరకు క్లిక్ చేయండి.
ఎవరికెవరు ఈలోకంలో
శతాక్షి
రచయిత్రి పరిచయం : https://www.manatelugukathalu.com/profile/yasodapulugurtha/profile
నా పేరు యశోద పులుగుర్త, మా వారి పేరు శ్రీ కైలాసపతిరావు ! నేను ఒక ప్రభుత్వరంగ సంస్తలో మార్కెటింగ్ విభాగంలో సీనియర్ మేనేజర్ గా 35 సంవత్సరములు పనిచేసి రిటైర్ అయ్యాను.. నా విద్యార్హతలు M.A (Pub. Admn.) & M.B.A (Marketing ). రిటైర్ అయ్యాక పూర్తిగా తెలుగు సాహిత్యం పట్ల , రచనల పట్ల ఆసక్తి కలిగింది.. చిన్నతనంనుండి మంచి మంచి రచయితలు, రచయిత్రుల కధలు, సీరియల్స్ చదువుతూ పెరిగినదాన్ని! నాకు చిన్నతనంనుండి మంచి మంచి కధలు వ్రాయడానికి ప్రయత్నించేదాన్ని.. కాని చదువు, ఉద్యోగం, పిల్లల పెంపకం బాధ్యతలలో నా కోరిక తీరలేదు.. ప్రస్తుతం మా అబ్బాయిలిద్దరూ వాళ్లు కుటుంబాలతో అమెరికాలో స్తిరపడ్డారు.. నేను ప్రస్తుతం రచనా వ్యాపకంలో ఉంటూ కధలూ, వ్యాసాలూ వివిధ పత్రికలకు పంపుతూ ఇలా అప్పుడప్పుడు పోటీలలో పాల్గొంటున్నాను.. నేను వ్రాసిన రెండుకధలు పుస్తక రూపంలో ప్రచురితమైనాయి.. ప్రస్తుతం హైదరాబాద్ లో నేనూ, మా శ్రీవారూ విశ్రాంతి జీవితాన్ని గడుపుతున్నాం.
Comments