నాన్న మాట
Nanaa Maata - Telugu Family Story | Jeedigunta Srinivasa Rao
నాన్న మాట - తెలుగు కుటుంబ కథ | జీడిగుంట శ్రీనివాసరావు | ప్రముఖ రచయిత బిరుదు గ్రహీత
Published In manatelugukathalu.com On 05/11/2026
తండ్రీకూతుళ్ల అనుబంధాన్ని, తల్లిదండ్రుల విలువను, క్రమశిక్షణ ప్రాముఖ్యతను తెలియజేసే భావోద్వేగ కథ నాన్న మాట.
✍️ రచన: శ్రీ శ్రీనివాసరావు జీడిగుంట
మురళి, వసంతల ముద్దుల కూతురు హస్సిక. దంపతులిద్దరూ ఆరోగ్యంగానే ఉన్నా, ఈ ఒక్క అమ్మాయిని మహారాణిలా పెంచుకుంటే చాలు, ఇక మళ్లీ సంతానం వద్దు అనుకున్నారు.
అయితే మురళి తండ్రి రామమూర్తి తన హద్దులు దాటి కొడుకుతో, "ఇంకో పిల్లాడినో, పిల్లనో కనండి. వాళ్లు ఒకరికి ఒకరు తోడుగా ఉంటారు," అని సలహా ఇచ్చాడు.
దానికి మురళి, "ఇప్పుడు ఉన్న రేట్లతో ఒక్కరిని పోషించడమే కష్టం. ఇక రెండో సంతానం అనేది తెలివిలేని తల్లిదండ్రులు చేసే పని," అనడంతో రామమూర్తి మళ్లీ నోరెత్తలేదు.
కాలక్రమేణా మురళి తల్లిదండ్రులు వృద్ధాప్యంతో గ్రామంలోనే కన్నుమూశారు; ముగ్గురే మిగిలిన ఆ చిన్న కుటుంబం పట్నంలో స్థిరపడింది.
కాలం గడిచేకొద్దీ మురళికి పట్నంలో రెండు ఐదంతస్తుల భవనాలు, రెండు కార్లు, స్థిరాస్తులు ఏర్పడ్డాయి.
కానీ కూతురు చదువు విషయంలో మాత్రం ఆయన చాలా కఠినంగా ఉండేవాడు.
"ఏమండీ! దాన్ని అలా చదవమని ఎప్పుడూ బాధపెడతారు? ఒక్కతే పిల్ల. మనకున్న ఆస్తితో మంచి సంబంధం చూసి పెళ్లి చేసి, మనం కూడా కూతురు అల్లుడితో ప్రశాంతంగా ఉందాం," అంది ఒకరోజు వసంత భర్తతో.
గతం తలచుకున్న మురళి భార్య వైపు చూస్తూ, "మన అమ్మానాన్నలను మనం చివరిదాకా మన దగ్గరే ఉంచుకోలేకపోయాం, ఇప్పుడు ఏ మొహం పెట్టుకుని వాళ్ల దగ్గర ఉండమంటావు?" అన్నాడు భారమైన గొంతుతో.
మరోవైపు హస్సికకు తల్లిదండ్రులు తనకు స్వేచ్ఛ ఇవ్వడం లేదని తీవ్రమైన అసంతృప్తి ఉండేది. స్నేహితులతో టూర్లకి వెళ్లనివ్వరని, మోడరన్ డ్రెస్సులు వేసుకోనివ్వరని తండ్రిపై కోపం పెంచుకుంది.
తండ్రి చేసే ప్రతి పనీ తన మంచికేనని ఆ చిన్న వయసులో ఆ అమ్మాయికి అర్థం కాలేదు. డబ్బులుండి కూడా స్వేచ్ఛ లేకపోయిందని భావించేది.
అయినా తండ్రి కఠిన నిబంధనలకు భయపడి బాగా చదువుకుని ఇంజనీరింగ్ పూర్తి చేసుకుంది. కానీ అప్పటికే మార్కెట్లో పోటీ పెరగడం, లక్షలాది మంది ఇంజనీర్లు రావడంతో హస్సికకు వెంటనే ఉద్యోగం రాలేదు.
దాంతో ఆమెలో అసహనం మరింత పెరిగింది. స్నేహితులు లేరు, ఎవరితోనూ సరిగ్గా కలిసేది కాదు. కూతురి ఈ ప్రవర్తనకు బెంగపెట్టుకున్న తల్లిదండ్రులు ఆమెకు పెళ్లి సంబంధాలు వెతకడం మొదలుపెట్టారు.
చాలావరకు విదేశాల నుంచి సంబంధాలు రావడంతో కూతురిని దూరంగా పంపడం ఇష్టం లేక మురళి వాటిని తిరస్కరించాడు.
చివరకు లండన్‌లో ఉద్యోగం చేస్తున్న మన దేశపు అబ్బాయిని భార్య, కూతురు ఇష్టపడటంతో అయిష్టంగానే పెళ్లి జరిపించాడు మురళి.
కూతురిని లండన్ పంపే సమయంలో మురళి ఆమెను దగ్గరకు పిలిచి, "అతి కోపం, ఆలోచించకుండా మాట్లాడటం, ఎదుటివారు ఎవరని చూడకుండా మాటలు అనడం జీవితానికి నష్టం కలిగిస్తుంది అమ్మా! తల్లిదండ్రులతో ఏం మాట్లాడినా సర్దుకుంటారు, భర్తతో మాత్రం మర్యాద ఇచ్చిపుచ్చుకో," అని హితవు పలికాడు.
కానీ హస్సిక విసుగ్గా, "ముందు మీరు కూతురుతో ఎలా ఉండాలో నేర్చుకోండి," అని అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది. కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ మురళి దంపతులు ఎయిర్‌పోర్ట్ నుండి ఇంటికి చేరుకున్నారు.
లండన్‌లో జీవితం పైకి కొత్తగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపించినా, రోజులు గడిచేకొద్దీ హస్సికకు అసలు సవాళ్లు ఎదురుకావడం మొదలయ్యాయి.
ఉద్యోగంలో చిన్న ఇబ్బంది వచ్చినా, కాపురంలో భర్తతో మనస్పర్థలు తలెత్తినా వెంటనే తండ్రి మురళికి ఫోన్ చేసేది. మురళి కూతురు ఏమన్నా సరే మనసులో పెట్టుకోకుండా, "ఏం పర్లేదు అమ్మా... అంతా సర్దుకుంటుంది, కాస్త ఓపికగా ఉండు," అని కొండంత ధైర్యం చెప్పేవాడు.
కానీ అలవాటు చొప్పున, తన సమస్య తీరిన మరుక్షణమే మళ్లీ తండ్రిపై ఏదో ఒక వంకతో ఫోన్‌లోనే చిరాకు పడటం, గతంలో తను అనుభవించిన స్వేచ్ఛారాహిత్యాన్ని తలచుకుని వాదించడం హస్సికకు నిత్యకృత్యమైంది.
మురళి మాత్రం విసిగిపోయినా కూతురి మీద కోపం ప్రదర్శించేవాడు కాదు. వసంత మాత్రం, "పిల్లల కోపం తల్లిదండ్రుల మీద కాకపోతే ఎవరి మీద చూపిస్తారులేండి," అని భర్తను శాంతింపజేసేది.
కాలం వేగంగా పరిగెత్తింది. ఒకరోజు అకస్మాత్తుగా ఇండియా నుంచి హస్సికకు ఫోన్ వచ్చింది. తండ్రి మురళికి గుండెపోటు వచ్చి కన్నుమూశారనే వార్త వినగానే హస్సిక కాళ్ల కింద నేల కుంగిపోయినట్లయింది.
భర్తతో కలిసి హుటాహుటిన ఇండియాకి చేరుకుంది.
ఇంటికి వచ్చేసరికి అమ్మ వసంత ఒక మూల మూగబోయి కూర్చుని ఉంది. తండ్రి నిర్జీవ దేహాన్ని చూసిన హస్సిక గుండె పగిలేలా ఏడ్చింది. అంత్యక్రియలు పూర్తయ్యాక, అందరూ వెళ్లాక... తండ్రి పర్సనల్ డెస్క్ శుభ్రం చేస్తుంటే అక్కడ ఒక డైరీ, కొన్ని పత్రాలు కనిపించాయి.
వణుకుతున్న చేతులతో ఆ డైరీ పేజీలు తిరగేస్తున్న హస్సిక కంట కన్నీళ్లు ఆగలేదు. అందులో తండ్రి తన చేతితో రాసుకున్న చివరి మాటలు ఇవి:
"నా కూతురు నన్ను ఎంత తిట్టినా పర్లేదు... తను ప్రయోజకురాలు కావాలి. రేపు ఈ సమాజంలో ఎవరూ లేకపోయినా తన కాళ్ల మీద తను నిలబడాలి.
అందుకే కఠినంగా ఉన్నాను. నా ఆస్తి అంతా తన కోసమే... కానీ తను నేర్చుకోవాల్సిన అసలైన ఆస్తి క్రమశిక్షణ. నేను కనపడకుండా వెనుక ఉండి నడిపించే చెట్టును.
నా నీడ తప్పుకున్న రోజే నా పిల్లకి ప్రపంచం విలువ తెలుస్తుంది. తండ్రిగా నేను గెలిచానో లేదో నాకు తెలియదు, కానీ నా హస్సిక ఎప్పుడూ సంతోషంగా ఉండాలి."
ఆ డైరీతోపాటే తండ్రి తన ఐదంతస్తుల భవనాలు, బ్యాంక్ డిపాజిట్లు, ఆస్తులన్నింటినీ హస్సిక పేరిట రాస్తూ, తల్లి వసంత సంరక్షణ బాధ్యతను కూడా ఆమెకే అప్పగిస్తూ రాసిన విల్లు పత్రాలు కనిపించాయి.
ఆ క్షణంలో హస్సికకు పూర్తి జ్ఞానోదయమైంది. తండ్రి తనను ఎంతగా ఆరాధించాడో, తన శ్రేయస్సు కోసమే ఆయన ఎంతగా త్యాగం చేశాడో అర్థమైంది. క్రమశిక్షణ పేరుతో తండ్రి చూపించినది కఠినత్వం కాదు, అమితమైన ప్రేమ అని తెలుసుకుంది.
తను ఏ చిన్న కష్టమొచ్చినా ఫోన్ చేసి అడగ్గానే, "ఏం కాదులే అమ్మా, రేపటికి తగ్గిపోతుంది," అని ధైర్యం చెప్పే ఆ గొంతుక ఇక ఎప్పటికీ వినిపించదు! ఏ తప్పు చేసినా తనను క్షమించి గుండెలకు హత్తుకునే కన్నతండ్రి హృదయం ఇక లేదని గ్రహించి ఆమె బోరున విలపించింది.
తండ్రి విలువ ఆయన లేని లోటుతో పూర్తిగా అర్థమైన హస్సిక, తన తప్పును మనసారా క్షమించమని కోరుకుంటూ అమ్మ వసంతను గట్టిగా కౌగిలించుకుంది.
"అమ్మా... నాన్నను నేను బతికి ఉన్నప్పుడు అర్థం చేసుకోలేకపోయాను. నన్ను క్షమించు. నాన్న మాటలను, ఆయన ఆశయాలను ఇకపై నా జీవితానికి మార్గదర్శకాలుగా మలుచుకుంటాను. నిన్ను ప్రాణం ఉన్నంతవరకు కంటికి రెప్పలా చూసుకుంటాను," అని కన్నీటితో ప్రామిస్ చేసింది.
తండ్రి నేర్పిన పాఠాలు, చెప్పిన హితోక్తులే తన జీవితానికి నిజమైన రక్షణ అని గ్రహించి, తండ్రి జ్ఞాపకాలతో, అమ్మ బాధ్యతతో హస్సిక పరిపక్వత సాధించింది.
నీతి:
తల్లిదండ్రులు పెట్టే ఆంక్షలు మన స్వేచ్ఛను హరించడానికి కాదు; రేపు మనం ఈ ప్రపంచంలో ఒంటరిగా నిలబడినప్పుడు ఎదురుదెబ్బలు తగలకుండా మనల్ని మనం కాపాడుకునేలా చేయడానికి మాత్రమే! తండ్రి ప్రేమ పైకి కఠినంగా అనిపించినా, ఆయన నీడ ఇచ్చే భద్రతా రక్షణ ప్రపంచంలో మరేదీ ఇవ్వలేదు. ఆయన విలువను ఆయన బతికి ఉన్నప్పుడే గుర్తించి గౌరవించడం మన ప్రథమ కర్తవ్యం.
- శుభం -
📢 మనతెలుగుకథలు.కామ్ WhatsApp ఛానల్‌ను ఉచితంగా ఫాలో అవ్వండి!
మనతెలుగుకథలు.కామ్‌లో ప్రచురించే కథలు • కవితలు • ప్రత్యేక వ్యాసాలు • సీరియల్ ఎపిసోడ్స్ - వాటి తాజా లింక్స్‌ను మా WhatsApp ఛానల్‌లో పొందవచ్చు.
✅ ఛానల్‌ను Follow చేయండి✅ WhatsAppలో Updates → Channels ద్వారా మా పోస్టులు చూడండి✅ మీకు నచ్చిన కథ లేదా పోస్టు లింక్‌పై క్లిక్ చేసి చదవండి✅ కొత్త పోస్టులు మిస్ కాకుండా Notifications 🔔 ON చేసుకోండి✅ మీ స్నేహితులు, సన్నిహితులతో మా ఛానల్‌ను Share చేయండి
👉 మా WhatsApp ఛానల్: https://whatsapp.com/channel/0029VbE7RFB3mFY84MHHSb3y
జీడిగుంట శ్రీనివాసరావు గారి కొన్ని ఇతర రచనలు( కథ పేరు పైన క్లిక్ చేయండి.):
జీడిగుంట శ్రీనివాసరావు గారి ప్రొఫైల్ కొరకు, మనతెలుగుకథలు.కామ్ లో వారి ఇతర రచనల కొరకు
యూట్యూబ్ లోకి అప్లోడ్ చేయబడ్డ జీడిగుంట శ్రీనివాసరావు గారి కథలకు సంబంధించిన ప్లే లిస్ట్ కోసం
ఉగాది షడ్రుచుల కథల పోటీల వివరాల కోసం
మేము నిర్వహించే వివిధ పోటీలలో రచయితలకు బహుమతులు అందించడంలో భాగస్వాములు కావాలనుకునే వారు వివరాల కోసం story@manatelugukathalu.com కి మెయిల్ చెయ్యండి.
మాకు రచనలు పంపాలనుకుంటే మా వెబ్ సైట్ లో ఉన్న అప్లోడ్ లింక్ ద్వారా మీ రచనలను పంపవచ్చు.
లేదా story@manatelugukathalu.com కు text document/odt/docx రూపంలో మెయిల్ చెయ్యవచ్చు.
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి యూ ట్యూబ్ ఛానల్ ను ఈ క్రింది లింక్ ద్వారా చేరుకోవచ్చును.
దయ చేసి సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి ( పూర్తిగా ఉచితం ).
మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి ఫేస్ బుక్ పేజీ చేరడానికి ఈ క్రింది లింక్ క్లిక్ చేయండి. లైక్ చేసి, సబ్స్క్రయిబ్ చెయ్యండి.
గమనిక : పాఠకులు తమ అభిప్రాయాలను మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారి అఫీషియల్ వాట్స్ అప్ నెంబర్ : 63099 58851 కు పంపవచ్చును.
రచయిత పరిచయం:
నా పేరు జీడిగుంట శ్రీనివాసరావు. నేను గవర్నమెంట్ జాబ్ చేసి రిటైర్ అయినాను. నేను రాసిన కథలు అన్నీ మన తెలుగు కథలు లో ప్రచురించినందులకు ఎడిటర్ గారికి కృతజ్ఞతలు.
30 /10 /2022 తేదీన హైదరాబాద్ రవీంద్ర భారతిలో మనతెలుగుకథలు.కామ్ వారిచే సన్మానింపబడి, ప్రముఖ రచయిత బిరుదు పొందారు.
Comments